Σας ενοχλούν αυτοί που φωτογραφίζουν το φαγητό τους;

Ο γύρος μπορεί να θεωρείται το απόλυτο ελληνικό street food, όμως η ιστορία του είναι πολύ πιο σύνθετη απ’ όσο υποδηλώνει η σημερινή του εικόνα. Με ρίζες που φτάνουν στο οθωμανικό ντονέρ και μια πορεία που διασταυρώνεται με προσφυγικές μετακινήσεις, πολιτικές αποφάσεις και εθνικές διεκδικήσεις, το πιτόγυρο αποδεικνύεται προϊόν μιας μακράς και πολυτάραχης διαδρομής.

Από το 1963 μέχρι σήμερα, τρεις γενιές της οικογένειας Μπότσιου συνεχίζουν να φτιάχνουν τα ίδια γλυκά που μεγάλωσαν γενιές Αθηναίων. Και, φυσικά, το όνομα του μαγαζιού τους ειναι η σπεσιαλιτέ τους.

Αν τελικά το ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων κλείσει, οι Αθηναίοι θα πρέπει να αποδεχτούν τη θλιβερή πραγματικότητα: οι μνήμες τους και η γνώμη τους για την πόλη δεν έχουν πια καμία σημασία.

Πίσω από τον μύθο της βασανισμένης ποιήτριας υπήρχε μια γυναίκα που έψηνε κέικ, αντάλλασσε συνταγές και διάβαζε βιβλία μαγειρικής με την ίδια αφοσίωση που διάβαζε ποίηση. Η ιστορία του θρυλικού κέικ με ντοματόσουπα φωτίζει μια καθημερινή, τρυφερή και συχνά παραγνωρισμένη πλευρά της ζωής της.

Το γιαπωνέζικο τσάι που έγινε φαινόμενο και κυριαρχεί στα μενού και στην urban κουλτούρα της Αθήνας.

Οι ελληνικές ετικέτες αποδεικνύουν ότι η διεθνής ποικιλία έχει βρει στη χώρα μας την ιδανική της πατρίδα. Έξι κρασιά που θα ταιριάξουν ιδανικά με τα καλοκαιρινά μας τραπέζια δίπλα στη θάλασσα.

Μετά την περιπλάνηση σε βουνά, νησιά, πανηγύρια και ξεχασμένους τόπους της ελληνικής υπαίθρου, οι Nomade et Sauvage αποκτούν τη δική τους μόνιμη βάση. Το Focu Sauvage.

Σε μια εποχή που τα αμπέλια των Κυκλάδων δίνουν συχνά τη θέση τους σε βίλες και τουριστικές επενδύσεις, ο Χρήστος Παπαναστασίου επέλεξε να ακολουθήσει τον αντίθετο δρόμο. Στο Santa Thecla Vineyards, αναβιώνει έναν οικογενειακό αμπελώνα, διασώζει σπάνιες τοπικές ποικιλίες και επιχειρεί να δώσει νέα ζωή στην αμπελουργική παράδοση του νησιού.

Ένα από τα πιο αγαπητά παραδοσιακά πιάτα της Μεσσηνίας θα μπορούσε να ονομάζεται και «καλοκαίρι».

Ξεχωρίσαμε 5 μαγαζιά με «διπλή ταυτότητα», που τολμούν να είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, και κάνουν τη βόλτα στην πόλη ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.

Στο Περού το φαγητό είναι ιστορία, επιβίωση και εθνική ταυτότητα. Από τα κούι του Κούσκο μέχρι τα θρυλικά anticuchos της δόνια Γκριμανέζα στη Λίμα, η περουβιανή κουζίνα είναι το θαύμα της λαϊκής δημιουργικότητας.

Όποια στιγμή θέλεις και ό,τι θέλεις. Αυτή είναι η ελευθερία τού all-day: από brunch ή ένα μεσημεριανό τσίμπημα μέχρι βραδινά comfort πιάτα, θα τα βρεις όλα εδώ.