ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Η νύχτα που ο Sid Vicious «κώλωσε» μπροστά στον Freddie Mercury

Η νύχτα που ο Sid Vicious «κώλωσε» μπροστά στον Freddie Mercury Facebook Twitter
1

Είναι πολλές οι εξωφρενικές και σπαρταριστές ιστορίες –οι περισσότερες «ακατάλληλες» και με παγκόσμια ρεκόρ κατάχρησης ουσιών– με πρωταγωνιστή των Φρέντι Μέρκιουρι που δεν βρήκαν, για διάφορους λόγους, χώρο στην κινηματογραφική βιογραφία που εξακολουθεί να χαλάει κόσμο, παρά τις αντιρρήσεις της κριτικής.

Όπως εκείνη η βραδιά που τα έπιναν από νωρίς με την Πριγκίπισσα Νταϊάνα και εκείνη επέμενε να τον ακολουθήσει αργότερα στη νυχτερινή εξόρμηση στο Royal Vauxhall Tavern, ένα γκέι μπαρ στο Νότιο Λονδίνο, αναγκάζοντάς τον να τη μεταμφιέσει φορώντας της στρατιωτικό αμπέχονο, καπέλο και γυαλιά ηλίου.

Η νύχτα που ο Sid Vicious «κώλωσε» μπροστά στον Freddie Mercury Facebook Twitter
Ο Σιντ το 1977. Δύο χρόνια αργότερα θα βρισκόταν νεκρός στη Νέα Υόρκη από υπερβολική δόση ηρωίνης.

Ή όπως εκείνη τη μέρα το 1977 που οι Queen βρέθηκαν με τους Sex Pistols στο ίδιο στούντιο ηχογραφήσεων του Βόρειου Λονδίνου (οι μεν δουλεύοντας στο άλμπουμ News of the World και οι δε στο ιστορικό Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols) και κάποια στιγμή ο Φρέντι Μέρκιουρι βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Σιντ Βίσιους, «μπασίστα» των Pistols και εμβληματική φιγούρα του πανκ μηδενισμού.

«Εσύ δεν είσαι ο Φρέντι Μέρκιουρι; Εσύ που θέλεις να προσηλυτίσεις τις μάζες στο μπαλέτο;» του πέταξε σαρκαστικά ο Σιντ (πραγματικό όνομα: Τζον Σάιμον Ρίτσι).

«Πώς σε είπαμε εσένα;» αντέτεινε ο τραγουδιστής των Queen. «Simon Ferocious;». Ο Σιντ φρίκαρε και έκανε ένα διστακτικά απειλητικό βήμα μπροστά. «Σκοπεύεις να κάνεις κάτι γι' αυτό που είπα;». Κάτι ψέλλισε τότε ο Σιντ, πριν απομακρυνθεί με την ουρά στα σκέλια...

 
Μουσική
1

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Μουσική / Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Στη Ferropolis της Γερμανίας, κάθε καλοκαίρι δημιουργείται ένας χώρος ελευθερίας, όπου οι ταυτότητες μπορούν να υπάρξουν χωρίς περιορισμούς και η ηλεκτρονική μουσική αναδεικνύεται σε μια κοινή γλώσσα έκφρασης.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Nothing Days / 5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Από το απαγορευμένο «Relax» και το «Erotica» μέχρι το «Rush» και το «Montero», η ποπ μουσική υπήρξε διαχρονικά πεδίο σύγκρουσης γύρω από το σεξ, την επιθυμία και την queer ορατότητα. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι ΛΟΑΤΚΙ+ καλλιτέχνες δεν χρειάζεται πλέον να μιλούν με υπαινιγμούς. Το κάνουν ανοιχτά, συχνά με χιούμορ, αυτοπεποίθηση και χωρίς καμία διάθεση να απολογηθούν.
M. HULOT
Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Μουσική / Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χορευτικών υβριδίων και της προσωπικής μνήμης για να μιλήσει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά του να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.
M. HULOT
Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Αποκλειστική Συνέντευξη / Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Οι Florence + The Machine επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου και η σπουδαία Βρετανή μουσικός μιλά στη LiFO για τη σχέση της με τον μύθο και την ιστορία, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη της.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Hyperpop: ο ήχος του ψηφιακού καπιταλισμού

Nothing Days / Hyperpop: Ο ήχος του ψηφιακού καπιταλισμού

Μέσα από το βιβλίο της Ζιλί Ακερμάν, η hyperpop αναδεικνύεται ως το πιο χαρακτηριστικό μουσικό φαινόμενο της διαδικτυακής εποχής, όπου η ποπ, η τεχνολογία και οι νέες ψηφιακές ταυτότητες συναντιούνται και μετασχηματίζονται διαρκώς.
M. HULOT
Γιώργος Κουμεντάκης: «Η δουλειά μου στη Λυρική είναι σαν να γράφω ολημερίς μουσική»

Μουσική / Γιώργος Κουμεντάκης: «Στη Λυρική είναι σαν να γράφω ολημερίς μουσική»

Αφού ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ κέρδισε το δύσκολο στοίχημα να αναβιώσει τη «Μήδεια» του Μινωτή, δοκιμάστηκε στην καβαφικής έμπνευσης περφόρμανς «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι» την οποία επιμελήθηκε μουσικά. Εμείς τον ρωτάμε για όλα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

1 σχόλια