Δεκαήμερο

Δεκαήμερο Facebook Twitter
1

Ο γνωστός σκηνοθέτης, μετά τη μεγάλη επιτυχία της περυσινής «Γκόλφως», έρχεται αντιμέτωπος με το εξέχον έργο της ωριμότητας ενός από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της Ευρώπης, ο οποίος, μαζί με τον Δάντη και τον Πετράρχη, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ιταλικής γλώσσας.

Μέσα από εκατό νουβέλες που γράφτηκαν από το 1349 έως το 1351 και συνθέτουν το «Δεκαήμερο», ο Βοκάκιος αποκαλύπτει ολοκληρωμένο τον ποιητικό κόσμο του γεμάτο έρωτα, ευφυία και ουμανισμό. Με όπλο τη ζωντάνια, την αμεσότητα και το χιούμορ, ο εμβληματικός Ιταλός συνθέτει ένα εκρηκτικό μίγμα παιχνιδιού, ερωτοτροπιών και απόλαυσης της ύπαρξης.

Με αφορμή κάποιους από τους ήρωες του Δεκαήμερου του Βοκάκιου, δημιουργείται ένα μυσταγωγικό θέαμα για τον έρωτα. Κοσμικοί και καλόγεροι, γυναίκες και άνδρες, πονηροί και αθώοι, όλοι τους εκστατικοί μπροστά στα μυστήρια της φύσης ρίχνονται στο παιχνίδι του έρωτα χωρίς δικλίδες ασφαλείας. Mας μεταφέρουν σ' έναν χωρόχρονο όπου το καρδιοχτύπι της «πρώτης φοράς» συνυπάρχει με την αμηχανία, το δέος και την προσμονή

για το άγνωστο. Και, τέλος, μας αποκαλύπτουν στιγμιότυπα από τις πιο συγκινητικές και πιο αστείες καταστάσεις των ερωτικών τους περιπετειών για να μας μυήσουν σ' έναν έρωτα γήινο, απαλλαγμένο από την αμαρτία.

Η διασκευή του κειμένου, που υπογράφεται από τον σκηνοθέτη, βασίζεται στο «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου σε μετάφραση του Κοσμά Πολίτη.

Θέατρο
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

20 χρόνια LiFO / Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε τους νόμους της και τον τρόπο που φαντάζεται το φύλο και την επιθυμία. Η κουίρ τέχνη υπήρξε πρωταγωνίστρια αυτού του μετασχηματισμού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ
Βάγκνερ Μόουρα: «Όταν παίζω θέατρο, θυμάμαι γιατί έγινα ηθοποιός»/ «Στην ψυχή μου, είμαι ηθοποιός του θεάτρου»

Θέατρο / Βάγκνερ Μόουρα: «Τα φασιστικά καθεστώτα επιτίθενται πρώτα στην τέχνη»

Ο Βραζιλιάνος σταρ του κινηματογράφου και της τηλεόρασης μιλάει για τη σχέση του με την τέχνη του θεάτρου, την κρίσιμη πολιτική κατάσταση στην πατρίδα του αλλά και την εξαφάνιση των γεγονότων από το αντιληπτικό μας πεδίο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο για τα καλά»

Θέατρο / Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο»

Βλέποντας αυτό τον ρόλο σαν δώρο ζωής, επιστρέφει στην Επίδαυρο, σαράντα χρόνια μετά τις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, για να ολοκληρώσει έναν κύκλο με ένα αγαπημένο της έργο, που το θεωρεί τόσο σύγχρονο, σαν να γράφτηκε χθες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

1 σχόλια