Πίσω στον χρόνο, όταν το 1790, ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζωρτζ Ουάσινγκτον και ο αρχιτέκτονας και σχεδιαστής της αμερικανικής πρωτεύουσας, Πιερ Λ' Ανφάν αναζητούσαν μία ιδανική τοποθεσία για την ανέγερση ενός κτηρίου που θα αποπνέει ομορφιά, χάρη και δύναμη, από κοινού συμφώνησαν ότι ο αναγεννησιακός ρυθμός θα εγγυηθεί για το αποτέλεσμα και οι πύλες, ας έχουν κάτι από το αρχαιοελληνικό μεγαλείο των κιόνων του ιωνικού ρυθμού. Το 1792 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος και Νοέμβριο μήνα του 1800 στο επιβλητικό κτίσμα έκαναν ποδαρικό ως πρώτοι ένοικοι, ο δεύτερος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζων Άνταμς με τη σύζυγο του.
Ιστορικά, επίσης, το κτήριο - ορόσημο των αμερικανικών πολιτικών αγώνων για ανεξαρτησία και δύναμη, επέβαλε άρρητα συγκεκριμένο ενδυματολογικό κώδικα, ο οποίος, ωστόσο, σχηματοποιήθηκε ως σημειολογία, μόλις στα χρόνια της προεδρικής θητείας του πατρός Μπους. Παρ' όλα αυτά, μέχρι τότε ο Λευκός Οίκος ήταν συνώνυμο του αυστηρού, κομψού, συνδεδεμένου με τις περιστάσεις και τους συμβολισμούς (του κτηρίου πάντα) στιλ.
Ας αφήσουμε, όμως, το κτήριο κι ας έρθουμε στους Μπους:μπορεί πατέρας και υιός να θεωρούνται δύο από τις πλέον αποτυχημένες επιλογές της Αμερικής για τη θέση του Προέδρου, όμως, οι παλαιότεροι και δη οι παλιοί υπάλληλοι του Λευκού Οίκου θα τους θυμούνται - περισσότερο τον γιο και λιγότερο τον πατέρα- ως τους αναμορφωτές του ενδυματολογικού κώδικα του Λευκού Οίκου. Ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος ήταν που αξίωσε τη φούστα μέχρι το γόνατο για τις γυναίκες εργαζόμενες του Λευκού Οίκου, τις φούστες και τα φορέματα, γενικώς -απαγορεύοντας τα παντελόνια - και ζητώντας από τους άντρες αυστηρές εμφανίσεις με κοστούμι, γραβάτα πάντα.
Θα έλεγε κανείς ότι ένα πρώην μοντέλο, που όλα τα προηγούμενα χρόνια εκινείτο στο αμερικανικό in fashion θα γνώριζε καλύτερα το σημαντικό "τι-φοριέται-που-και-γιατί".
Ειδικώς, για την πρόσβαση τους στο "Οβάλ Γραφείο" ο ενδυματολογικός κώδικας γινόταν ακόμη πιο σκληρός, καθώς οι εργαζόμενοι ήταν υποχρεωμένοι να εμφανίζονται με "αξιοπρεπή επαγγελματική εμφάνιση" και να προσέχουν λεπτομέρειες που αφορούσαν την εκζήτηση, το χτένισμα, τα γένια και την καθαριότητα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, σχεδόν καμία από τις Πρώτες Κυρίες -που όφειλαν να δίνουν τον τόνο στο ενδυματολογικό παιχνίδι δεν τόλμησε να παρεκκλίνει του πρωτοκόλλου: μονόχρωμα ταγέρ, maxi βραδινές τουαλέτες ή midi σκουρόχρωμα φορέματα για τις πρεσβύτερες σε ηλικία, όχι εξεζητημένα ψηλοτάκουνα, παρά ήσυχες, διακριτικές γόβες, όχι στενά, όχι τονισμένα, όχι, όχι, όχι.
Τα πράγματα σαφώς άλλαξαν με την άφιξη της εντυπωσιακής Μισέλ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Αυτή η Πρώτη Κυρία έδειχνε να έχει αίσθηση της διπλωματίας τόσο των ρούχων που επέλεγε, όσο και του σώματος της και αν στα πρώτα χρόνια επέλεξε την "ησυχία" πίσω από τους ώμους του συζύγου της Μπαράκ Ομπάμα, φρόντιζε, παρ' όλα αυτά, να επισημαίνει διακριτικά τη διαφορά της σε σχέση με τις προκατόχους της.
Δεν έλεγε άκριτα "όχι" στις πιο τολμηρές χρωματικές και σχεδιαστικές επιλογές, δεν απέκλειε κομμάτια - ταμπού από την γκαρνταρόμπα της και κυρίως, με διακριτικότητα, δεν φοβόταν να κινηθεί με θάρρος εκεί όπου όλες οι προκάτοχοι της στον Λευκό Οίκο ούτε διανοήθηκαν να πλησιάσουν. Είχε φροντίσει δε να κατηγοριοποιήσει ανά σχεδιαστή τις ενδυματολογικές της επιλογές, έτσι ώστε να προστατεύει κάθε εμφάνιση της από τυχόν παραφωνίες ή υπερβολές. Από τον Thakoon, που επέλεγε για να ντυθεί στις ομιλίες της, μέχρι τα κομψά θηλυκά κοστούμια της Rachel Roy και από εκεί στις βραδινές δημιουργίες του Narciso Rodriguez, η Ομπάμα απογείωσε το "power suit" της Πρώτης Κυρίας, χωρίς να ξεχνά ότι είναι γυναίκα και όχι απλώς σύζυγος του πρώτου πολίτη της χώρας.
Και μετά όλα εκείνα τα Azzedine Alaia φορέματα, η αγάπη για τον Michael Kors και τον Jason Wu, οι ενδυματολογικοί - διπλωματικοί ελιγμοί ανέβασαν εξωφρενικά τον ενδυματολογικό πήχη συμπληρώνοντας την ταυτότητα μίας δυναμικής, σκεπτόμενης πολιτικά κυρίας, που σέβεται τις περιστάσεις και ταυτόχρονα το σώμα και τον εαυτό της.
Από τον Ιανουάριο τα πράγματα αλλάζουν. Θα έλεγε κανείς ότι ένα πρώην μοντέλο, που όλα τα προηγούμενα χρόνια εκινείτο στο αμερικανικό in fashion θα γνώριζε καλύτερα το σημαντικό "τι-φοριέται-που-και-γιατί". Ωστόσο, κάτι οι φωτογραφήσεις στο χρυσό παλάτι της οικογένειας Τραμπ, κάτι οι κάποτε υπερβολικές επιλογές όλων των γυναικών - μελών της οικογένειας δημιουργούν περί αισθητικής αμφιβολίες.
Το κορίτσι που πριν από χρόνια παντρεύτηκε -τον Τραμπ- με πομπώδες νυφικό John Galliano αξίας 140.000 δολαρίων ήδη έχει θορυβήσει τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης με ενδυματολογικές επιλογές που υπερτονίζουν τη θηλυκότητα της, κάποτε αδιαφορώντας και για το ποιος βρίσκεται απέναντι της και γιατί. Όπως συνέβη και στο περιθώριο ομιλίας του συζύγου της, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του, όπου χρειάστηκε να χαιρετίσει δια χειραψίας τον Μπιλ Κλίντον. Τότε οι κάμερες στάθηκαν με επιμονή στο έξωμο, μαύρο Roland Mouret φόρεμα της και λίγο καιρό αργότερα στη δολοφονική φούξια Gucci μπλούζα της (το μοντέλο "Pussy" που προκάλεσε συζητήσεις). Αυτή η επιλογή συζητήθηκε και επειδή η Μελάνια στα κοντινά πλάνα φαινόταν να είχε ξεχάσει να φορέσει στηθόδεσμο...
Κι όταν κατάφερε να αναστρέψει το κλίμα με ένα Roksanda Ilincic λευκό φόρεμα αξίας 2.190 δολαρίων και πάλι κάποιοι στάθηκαν στα ακατάλληλα για την περίσταση φουσκωτά μανίκια. Απολύτως "εντός κλίματος" η Μελάνια -και σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν ξένος Τύπος και περιοδικά μόδας- βρέθηκε πια το βράδυ των εκλογών, επιλέγοντας το λευκό, ασύμμετρο και απολύτως σεμνό Ralph Lauren φόρεμα σε μία προσπάθεια να πείσει ότι ο Λευκός Οίκος μπορεί να περιμένει -στιλιστικά, τουλάχιστον- το καλύτερο από εκείνη. Όσο για τη νύχτα των εκλογών; Ενώ ο κόσμος ξεπερνούσε το ένα σοκ μετά το άλλο, τις απώλειες δημοκρατικών κάστρων και τελικώς τη νίκη Τραμπ, περιοδικά, sites ακόμη και έγκριτες εφημερίδες έκαναν γκάλοπ για το αν η Μελάνια θα καταφέρει -από στιλιστικής άποψης- να ανταποκριθεί στον ρόλο της...
Με τη Μισέλ Ομπάμα να κρατά την πιο εντυπωσιακή της φωτογράφηση για το τέλος της θητείας της ως Πρώτη Κυρία -με ένα τρίτο εξώφυλλο στη Vogue- τα πράγματα μοιάζουν δύσκολα για τη fashionista Μελάνια. Όχι τόσο για την αξία του στιλ της -η Αμερική από εδώ και στο εξής θα έχει απείρως σημαντικότερα να την απασχολούν-, αλλά για το είδος της αισθητικής που η κυρία Τραμπ αναμένεται να φέρει στον Λευκό Οίκο.
Με στοιχεία από Salon.com, Independent, Mirror.uk.com
