Στο σημερινό «Α μπα»: αφαίρεση άδειας

Στο σημερινό «Α μπα»: αφαίρεση άδειας Facebook Twitter
52

 

__________________
1.


Α, μπα. Είμαι 25 χρονών και δεν έχω ιδιαίτερες γνώσεις μουσικής (δεν ξέρω π.χ. να παίζω κάποιο όργανο). Ακούω γενικά πολλή μουσική αλλά τους τελευταίους μήνες έχω την επιθυμία να αρχίσω να ακούω κλασική μουσική, καθώς θέλω να διαπιστώσω γιατί σε κάποιους αρέσει τόσο ή αν τελικά μου πάει. το θέμα είναι ότι μου φαίνεται βουνό να αρχίσω να ψάχνω καθώς δεν έχω γνώσεις. Ή πιο σωστά θέλω να τα πάρω κάπως με τη σειρά τα πράγματα. Έκανα μια σύντομη αναζήτηση αλλά δε βρήκα λίστες, σελίδες κτλ που να προτείνουν ιδέες για αρχάριους, καθώς επίσης και να σε εξοικειώνουν με την ορολογία, την ιστορία κτλ. Έχεις εσύ κάποια ιδέα ή οι αγαπητοί συναναγνώστες;- sword

*Αναστεναγμός*

 H πιο βασική γνώση που πρέπει να αποκτήσεις το συντομότερο είναι πώς να χρησιμοποιείς το google. Με άριστα το είκοσι παίρνεις τγία, και αυτό χαριστικά, επειδή διαβάζεις 'Α μπα'.


Επίσης

Αυτό, αυτό, αυτό, εκείνο, το άλλο, το παράλλο, και ένα σωρό άλλα που δεν βάζω γιατί μιλάμε για χιλιάδες λινκς.

 

Όταν θέλεις να μάθεις κάτι καινούριο, χρειάζεται κόπος. Πολύς κόπος. Πολύ διάβασμα, και πολύς χρόνος στο ψάξιμο. Το ψάξιμο είναι μέρος της δουλειάς, και μάλιστα πολύ μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο. Το να ξέρεις πώς να ψάχνεις, πού να ψάχνεις, και πώς να κοσκινίζεις, χωρίς να ζητάς βοήθεια, είναι μια πάρα πολύ βασική απαίτηση της ζωής. Η «σύντομη αναζήτηση» δεν θα σου βρει ούτε την καλύτερη συνταγή για ομελέτα.

-

__________________
2.


Τι γνώμη έχεις γιά τον David Sedaris;Eχεις διαβάσει κανένα απο τα βιβλία του; Πως σου φάνηκαν;

Τον λατρεύω. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία του, και έχω γελάσει δυνατά, μόνη μου, διαβάζοντας τα, κάτι που συμβαίνει πολύ δύσκολα με την ανάγνωση. Πιστεύω ότι είναι πανέξυπνος και πνευματώδης, και βασικά, μακάρι να ήταν φίλος μου. Ένα από τα αποσπάσματα που μου έχουν μείνει είναι από το βιβλίο «Όταν σας έχουν τυλίξει οι φλόγες», όπου περιγράφει τρεις μήνες στο Τόκιο, ενώ προσπαθεί να κόψει το κάπνισμα. Είναι από τα πιο αστεία κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ. Ένα άλλο που μου αρέσει πολύ είναι εδώ που μιλάει για ψώνια, και πάλι στο Τόκιο, κι εδώ η σχέση του με το κάπνισμα. Έχει γράψει και για άλλα πράγματα εκτός από το κάπνισμα και το Τόκιο, αλλά αυτά μου ήρθαν πρώτα στο μυαλό. Για κάποιον που δεν τον ξέρει καθόλου ένα χαρακτηριστικό του βιβλίο είναι το "Μια σχεδόν φυσιολογική οικογένεια".


__________________
3.


Αγαπητή Αμπα, θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Πριν ένα χρόνο και κάτι ξέκοψα τελείως με τον πρώην μου μετά από μία περιπετειώδη θα έλεγα σχέση 5-6 χρόνων. Είχαμε χωρίσει λίγο καιρό πριν και πέρσι το Μάρτη το τελειώσαμε οριστικά όταν αποφάσισε ότι ήθελε να προχωρήσει με κάποια άλλη. Τότε πέρασα μία τραγική περίοδο μηνών - θα έλεγα την χειρότερη της ζωής μου σε συνάρτηση με άλλους παράγοντες - στην οποία ήμουνα χάλια, μου έλειπε, τον ήθελα πίσω, έκλαιγα, οδυρόμουν και τα συναφή. Πριν κάνα εξάμηνο αποφάσισα ότι έπρεπε να σταματήσω να κάνω κακό στον εαυτό μου και κατάφερα πράγματι να συνέλθω και - ω του θαύματος! - να τον ξεπεράσω. Σ αυτό το εξάμηνο έχω καταφέρει να απομυθοποιήσω και αυτόν και τη σχέση μας, να καταλάβω όλα όσα πήγαν στραβά, να τον σκέφτομαι χωρίς να πονάω, να τον συγχωρήσω για όλα όσα του κρατούσα, να παραδεχτώ και τα δικά μου λάθη (στον εαυτό μου) και να συγχωρήσω κι εμένα, να εκτιμήσω τις όμορφες αναμνήσεις και όσα έμαθα από τις άσχημες και πλέον μπορώ να πω με σιγουριά πως είμαι πραγματικά καλά μετά από καιρό. Δεν τον κατηγορώ πια που αποφάσισε να προχωρήσει, αφού το ίδιο θα έπρεπε να είχα κάνει κι εγώ από τότε. Αλλά αυτό που ακόμη μέσα μου δεν μπορώ να καταλάβω και να ξεπεράσω είναι γιατί επέλεξε να είναι με την άλλη κι όχι μαζί μου. Ξέρω ότι η σκέψη μου είναι παράλογη και ανώριμη, ξέρω πως προφανώς είχε τους λόγους του και καλά έκανε, αλλά όσο κι αν προσπαθώ να το εκλογικεύσω δεν μπορώ να καταφέρω να μην με πικραίνει κάθε φορά που το σκέφτομαι. Και είναι κρίμα, γιατί έχω κάνει τόσο μεγάλη προσπάθεια και είμαι τόσο περήφανη για τον εαυτό μου που κατάφερα να φτάσω σε μια συναισθηματική κατάσταση που θεωρούσα απίθανη μερικούς μήνες πριν και μένει αυτό το πράγμα να με τσιγκλάει. Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι καθόλου αλλά ξέρω ότι αυτό δεν είναι λύση. Πώς μπορώ να ξεπεράσω και αυτό το τελευταίο θέμα και να κλείσω επιτέλους αυτή την ιστορία μια και καλή; Τι να σκεφτώ, από ποια άποψη να το δω και πώς να το δικαιολογήσω; Δεν θέλω να μου το εξηγήσεις, θα ήθελα ιδανικά να μου πεις με ποια λογική και ποια βάση θα μπορούσα να το εξηγήσω εγώ στον εαυτό μου, ώστε να το καταλάβω, να το συνειδητοποιήσω και να το ξεπεράσω. Ευχαριστώ!

ΥΓ: Ήσουν μία από τις μεγαλύτερες βοήθειες και τα πιο γερά στηρίγματα που είχα σ' αυτήν την προσπάθεια, οπότε ειλικρινά σ' ευχαριστώ!- kk

Βρε kk, βρε kk. 


Αν όντως πιστεύεις ότι καλώς προχώρησε στη ζωή του και αυτό θα έπρεπε να είχες κάνει κι εσύ, αν το πιστεύεις πραγματικά και δεν το λες επειδή ξέρεις ότι πρέπει να το πεις, για την καινούρια του κοπέλα θα έπρεπε να λες «χάρισμα της, και καλή τύχη».


Αν σε στενοχωρεί ότι είναι με άλλη τώρα, σημαίνει ότι θα ήθελες να τον έχεις σημαδέψει τόσο πολύ ώστε να είναι ανίκανος να κάνει άλλη σχέση. Να είσαι εσύ ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί στη ζωή του, παρόλο που η σχέση σας έληξε – και, όπως φαίνεται, ήταν κάθε άλλο παρά ιδανική. Φαντάζομαι ότι εσύ είσαι ελεύθερη να βρεις άλλον, αλλά αυτός είναι που πρέπει να θρηνεί μέχρι το τέλος της ύπαρξής του;


Διάλεξε άλλη επειδή εσείς δεν τα πηγαίνατε καλά, και ίσως επειδή αυτή η άλλη του ταιριάζει περισσότερο (το εύχομαι, γιατί για όλους εύχομαι να βρουν έναν καλό και συμβατό σύντροφο). Εσύ γιατί ταυτίζεις την δική σου αξία με τις δικές του ανάγκες; Το γούστο του είναι αυτό που καθορίζει την ιεραρχία των γυναικών στη γη; Αν κάποιος προτιμάει το τσάι από τον καφέ, αυτό σημαίνει ότι ο καφές είναι χειρότερος από το τσάι;

__________________
4.

Αγαπητή Ά, μπα, το πρόβλημα μου ακούγεται γελοίο, αλλά πραγματικά αισθάνομαι πως δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Η μητέρα μου είναι τόσο περίεργη. Ανακατεύεται παντού και θέλει να ξέρει τα πάντα. Και όταν λέω παντού και πάντα: μένουμε σε πολυκατοικία και μόλις αντιληφθεί οποιονδήποτε ήχο στην εξώπορτα τρέχει (τρέχει!) στο παράθυρο για να δει ποιος μπαίνει/βγαίνει, τι φοράει, τι ώρα γυρνάει/φεύγει από το σπίτι του κλπ, ψάχνει τα πράγματά μου είτε αυτά είναι σημειώσεις της σχολής μου (διαβάζει τις σημειώσεις μου;!) είτε είναι κάτι που αγόρασα χωρίς να της το πω, μπαίνει κάθε μέρα στην επίσημη ιστοσελίδα της σχολής μου και σε αυτή της αδελφής μου (τυχεράκιας να πούμε είναι σε άλλη πόλη) δλδ δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει κάποια αναπλήρωση χωρίς να πρέπει (;) να πάω και φυσικά αφού γνωρίζει πότε είμαι στη σχολή και πότε όχι πρεπει να δίνω αναφορά πού θα πάω, με ποιούς θα είμαι κλπ κλπ. Της έχω πει πόσο ενοχλητική είναι αυτή της η συμπεριφορά όμως τίποτα δεν αλλάζει έστω και στο ελάχιστο. Έχω σταματήσει να της μιλάω. Είμαι φοιτήτρια και νιώθω πως δεν έχω καθόλου προσωπικό χρόνο-χώρο. Οκέυ καταλαβαίνω πως μπορεί να βαριέται αλλά όλο το πακέτο είναι too much για μένα. Αν αναρωτιέσαι έχει σπουδάσει και από επιλογή της δεν δουλεύει (τουλ. σε μόνιμη βάση) και ο πατέρας μου κρατάει τόσο παθητική στάση σε όλη την κατάσταση εκνευρίζοντας με λίγο παραπάνω. Τι να κάνω; Απλώς να συνεχίσω να την αγνοώ; Φθείρομαι και αισθάνομαι πως σιγά σιγά χάνομαι.
Σημείωση: αυτό το πρόβλημα είναι ίσως από τα light που έχω στη σχέση με τη μητέρα μου απλώς ξεκινάω από αυτό επειδή ελπίζω πως μπορεί να λυθεί και πραγματικά ντρέπομαι να θίξω κάποιο από τα υπόλοιπα. Ά, μπα ντρέπομαι για τη σχέση μου με τη μητέρα μου και ζηλεύω τόσο πολύ τις μαμάδες των φίλων μου. Νιώθω μόνη.- Ίρις

Κανένα πρόβλημα που έχει σχέση με το χαρακτήρα της δεν μπορεί να λυθεί οριστικά. Η μαμά σου είναι αυτή που είναι και δεν θα την αλλάξεις εσύ, ούτε κανένας άλλος. Αυτό που μπορείς να αλλάξεις, και πρέπει να το κάνεις το συντομότερο γιατί είσαι 23, είναι το πώς αντιδράς και πώς αντιμετωπίζεις τη μητέρα σου. Με αυτή την έννοια, όλα τα προβλήματα που έχουμε με τους άλλους μπορούν να λυθούν με οριστικό τρόπο.


Πρώτα, μη ζηλεύεις, είναι το πιο άχρηστο συναίσθημα που υπάρχει. Κανείς δεν έχει τις τέλειες σχέσεις, κανείς δεν ζει την τέλεια ζωή. Η ζωή δεν έχει νικητές, στο τέλος όλοι χάνουν, και αυτή είναι η ομορφιά της. Κράτα την ενέργεια σου στον εαυτό σου και στην δική σου ζωή, μην την σπαταλάς σε φθόνο και αυτολύπηση.


Δεύτερον, μην ταυτίζεις την δική σου αξία με την αξία των γονιών σου. Δεν σε καθορίζουν, ούτε τους καθορίζεις. Δεν είναι σε θέση να σε κρατήσουν ασφαλή για πάντα, αυτό έχει τελειώσει προ πολλού. Δεν γίνεται να βασίζεσαι στους γονείς για να μη νιώθεις μοναξιά. Η βαρύτητα της ύπαρξης (είμαι μόνος μου, και μόνος θα πεθάνω) είναι ένα πρόβλημα που όλοι πρέπει να λύσουν με κάποιο τρόπο. Τρόποι υπάρχουν πολλοί, αλλά κανένας δεν πρέπει να βασίζεται στο παρελθόν και σε παιδικές ανάγκες. Πρέπει να είναι ένας τρόπος που λειτουργεί αυτόνομα, που είναι προσωπικός, και βασίζεται στο παρόν και στο μέλλον σου, σε κομμάτια της ζωής σου που έχεις χτίσει μόνη σου.
Η μαμά σου δεν φέρεται έτσι επειδή βαριέται. Εσύ δεν χρειάζεται να την αλλάξεις, αλλά να οργανώσεις τη ζωή σου για να απομακρυνθείς από το σπίτι σου και να φτιάξεις τη δική σου ζωή.


Αυτά που έγραψα σε μερικές προτάσεις είναι κάτι χρόνια παρατήρησης, προσωπικής εξέλιξης και ενίοτε θεραπείας – αν δεν καταλαβαίνεις καθόλου τι λέω, και πώς να το κατακτήσεις, τότε καλύτερα να διαλέξεις τον δρόμο της θεραπείας, ακριβώς για να αντιμετωπίσεις και όλα τα υπόλοιπα, που είναι λιγότερο λάιτ, και δεν θέλεις καν να γράψεις με ψευδώνυμο.

__________________
5.


ρε συ αμπα.. ωραια τα λες.. πολυ ωραια ειλικρινα.. δεν μπορω να μην αναρωτιεμαι ομως πώς τα καταφερνεις εσυ στη ζωη σου και μια αντιστοιχη "εσυ".. μπορεις και τα εφαρμοζεις αυτα που μας λες ή μπαινει ο προσωπικος παραγοντας και γ****νται ολα; Γιατι πες οκ, οι εξυπνες και ευφυεις συμβουλες για να λυνεις καθημερινα προβληματα οπως "η γειτονισσα κανει καθημερινα σεξ και ακουγεται" ή "μου κλεβουν τα ταπερακια μου στη δουλεια", αλλα στο προσωπικο κομματι παντα δυσκολευει η φαση.. "με εμενα ειναι αλλιως, εμενα με αγαπαει πραγματικα, οποτε δε θα χωρισω οπως θα συμβουλευα" ή "δεν πειραζει να κερατωσω, ειμαστε open minded και σημασια εχει να κανουμε αυτο που θελουμε" και εκει φανταζομαι αναιρουνται ευκολοτερα οσα λεμε ως εξωτερικοι παρατηρητες.. τα παραδειγματα τα τελευταια προφανως ακυρα και τα αναφερω επειδη η πλεινοτητα των προβληματων αφορα κατι ερωτικο.. επισης.. εσυ που θεωρητικα λογω της τριβης σου με καθημερινα προβληματα και ανθρωπους εχεις πιθανον μια διαφορετικη αντιληψη των πραγματων (ειπα πιθανον!), δεν ειναι πιο ευκολο να τα γειωνεις/αποκωδικοποιεις/ερμηνευεις ολα και επομενως πιο δυσκολο να βρισκεις ευχαριστηση σε καταστασεις, να το "ζεις", να μη βρισκεις ατομα να συνδεθεις, να μην εχεις περισσοτερα ψυχολογικα;
Παραδειγμα: αρεσεις πολυ σε καποιον 37ρη.. δε κανεις αυτοματως ψυχαναλυση σε αυτον και λες "σου αρεσω επειδη εισαι 37 και ειμαι η μονη κοπελα που εχεις γνωρισει τον τελευταιο χρονο. Και παρ'ολο που εγω ως αμπα θεωρω οτι δεν υπαρχει ηλικια στα συναισθηματα, εσυ αυθυποβαλλεσαι οτι σου αρεσω επειδη 40ριζεις και εχεις φρικαρει";

Δεν ξερω αν βγαζεις ακρη, αλλα ευχαριστω για το χρονο σου..

Δεν χρειάζεται να απαντήσω προσωποποιημένα, καλύτερα να απαντήσω γενικά, για όλους.


Νομίζω ότι αυτό που θέλεις να πεις είναι αν η καθαρή ματιά προς τη ζωή δυσκολεύει κάποιον στο να την απολαύσει.


Πιστεύεις ότι οι κριτικοί κινηματογράφου δυσκολεύονται να απολαύσουν καλές ταινίες;


 

__________________
6.


Γεια σου Α μπα,
Είμαι 23 ετών φοιτήτρια, είμαι βαρήκοη( ακούω από τ ένα αυτί με ακουστικό βαρηκοΐας και στο άλλο καθόλου).
Έχω ένα θέμα που με απασχολεί τα τελευταία 3-4 χρόνια.
Να ξεκινήσω πως στο σχολείο αν και τα μαθήματα δυσκολευόμουν να καταλαβαίνω τους δασκάλους και τους καθηγητές και αυτό μου προκαλούσε αρκετή ανασφάλεια ενώ αντίθετα με τις φίλες μου ήμουν πιο χαλαρή, ήξεραν φυσικά το πρόβλημα μου αλλά κανένας δεν με έκανε να νιώσω άσχημα ή περίεργα γι αυτό.
Πριν 3-4 χρόνια μετακόμισα σε μια πόλη γνώρισα μια κοπέλα, ξεκινήσαμε να κάνουμε πολλή παρέα και σιγά σιγά δεθήκαμε και γίναμε πολύ καλές φίλες. Αργότερα προστέθηκαν άτομα στη παρέα (κυρίως αγόρια) και γίναμε μεγάλη παρέα. Και εκεί ξεκίνησαν τα θέματα, εγώ λόγω του προβλήματος της ακοής είμαι πολλές φόρες λίγο εκτός των συζητήσεων, τις πλάκες, τα αστεία που κάνουν μεταξύ τους διότι όταν μιλάνε πολλά άτομα ταυτόχρονα δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στο τι λένε.
Και με τον καιρό τα παιδιά άρχισαν να λένε είμαι ντροπαλή, ότι δεν συμμετέχω ποτέ στη συζήτηση, ότι δεν είμαι κοινωνική ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει για μένα.
Μ αρέσει πολύ να συμμετέχω, να μιλάω, να κάνω πλάκες με την παρέα, απλά μου είναι τόσο δύσκολο να το καταφέρω αυτό.
Μέχρι που τι πήγαινα εγώ κοντά τους τι δεν πήγαινα δεν τους έκανε διαφορά και αυτό άρχισε να με στεναχωρεί. Και το είχα συζητήσει με τη φίλη μου πολλές φόρες, και θυμάμαι χαρακτηριστικά να της έχω πει ότι ώρες ώρες νιώθω σαν γλάστρα, και αυτή να γνέφει χωρίς να διαφωνεί.
Επιπλέον έχω ένα θέμα με τη προφορά μου (πχ το 'σ' δεν το λέω σωστά) και ως τότε κανένας δεν μου έχει πει κάτι ότι ενοχλεί και η φίλη μου μου είπε πως θα'πρεπε να το κοιτάξω και ίσως αυτό είναι εμπόδιο στο να βρω δουλειά αργότερα κλπ.
Και όλο αυτό μου έχει προκαλέσει τρομερή ανασφάλεια μέχρι και να πάω να μιλήσω σε κάποιον ξένο, ή όταν γνωρίσω κάποιον να φοβάμαι να μιλήσω.
Και με προβληματίζει διότι πιο μικρή δεν είχα τέτοια θέματα και όσο μεγαλώνω θα πρεπε να αποκτάω περισσότερη αυτοπεποίθηση και όχι να μειώνεται.- Bunny

 

Η φίλη σου, όπως και οι φίλοι που προστέθηκαν μετά, είναι για ώρες ανάγκης, αν δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις. Και μπορείς, και πρέπει να βρεις καλύτερους φίλους. Σκέψου εκείνες τις φίλες που είχες στο σχολείο, με τις οποίες ένιωθες πάντα άνετα και δεν σε έκαναν ποτέ να νιώθεις άσχημα (αλήθεια, πού είναι εκείνες οι φίλες; Ελπίζω να τις έχεις ακόμα). Έτσι είναι οι φίλοι. Σε ενθαρρύνουν να είσαι ο εαυτός σου και δεν σε κάνουν να νιώθεις άσχημα γι' αυτό που είσαι.

__________________
7.


Αγαπητή Α,μπα είσαι φοβερή. Είμαι 17 χρόνων και πριν 5 μήνες αποφάσισα να πάω σε ψυχολόγο. Δεν έχω κάποιο σοβαρό πρόβλημα , γενικά είμαι πολύ κοινωνική και αισιόδοξη, έχω αυτοπεποίθηση και μια καλή ζωή. Το πρόβλημα είναι οι γονείς μου οι οποίοι αν καί με αγαπούν πολύ, τσακώνονται και φωνάζουν ο ένας στον άλλο από τότε που θυμάμαι. Επιτέλους φέτος, έπειτα από τόσα χρόνια καυγάδων ,στα οποία είχα ρόλο μεσάζοντα καί ένιωθα να με μοιράζουν στα δύο άθελα τους, αποφάσισαν να πάρουν διαζύγιο. Έτσι θεώρησα ότι ο ψυχολόγος θα με βοηθούσε να αποβάλω αυτό το βάρος που ένιωθα και το άγχος που θα μου δημιουργούσαν οι μετακινήσεις(μια εβδομάδα στον ένα και μια εβδομάδα στον άλλο) ειδικά σε μια τέτοια περίοδο (πανελλαδικές).Επέλεξα ένα ψυχολόγο αρκετά νέο που όμως έχει πολύ καλές συστάσεις ,έχει εκδώσει έρευνες και θεωρείται ο καλύτερος στην περιοχή μου. Αυτός, ας τον πούμε Ψ, δεν είναι παιδοψυχολόγος οπότε δεν δέχεται ανήλικους, αλλά αφού σε 2 μήνες κλείνω 18 δέχτηκε να με αναλάβει. Λοιπόον οι πρώτοι 3 μήνες κύλησαν ομαλά, επικοινωνούσα καλά με τον Ψ, προσαρμόστηκα στις μετακινήσεις αλλά και με τις νέες σχέσεις των γονιών μου και γενικά ήμουν αρκετά ικανοποιημένη. Από τον 3ο μήνα και μετά ο Ψ άρχισε να φέρεται παράξενα. Άρχισέ να φέρεται πιο φιλικά, να με ρωτά για θέματα που ειλικρινά δεν ήταν και πολύ σχετικά(για αγόρια και ραντεβού) και να κάνει αστεία. Εγώ δεν θεώρησα ότι ήταν και πολύ επαγγελματικά όλα αυτά αλλά ούτε και τόσο σημαντικά ώστε να σταματήσω να πηγαίνω εκεί. Αυτά συνεχίστηκαν μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα όπου δεν θα πιστέψεις τι έγινε. Λοιπόν επειδη θα βρισκόμουν εκτός Αθηνών, είπα στον Ψ ότι δεν θα πήγαινα στην συνεδρία μας αυτή την εβδομάδα, οπότε εκείνος μου είπε να πάω Σάββατο στις 8 το βράδυ(αυτό ήταν το πρώτο παράξενο).Πήγα και πρόσεξα ότι όλα τα γραφεία ήταν σκοτεινά(στην πολυκατοικία)και η κοπέλα η κοπέλα στη ρεσεψιόν έλειπε. Εκεί άρχισα ν τρομάζω και σκέφτηκα ότι έτυχε να με αναλάβει δολοφόνος κι σκέφτηκα να φύγω, αλλά άνοιξε την πόρτα και μπήκα στο γραφείο. Αρχίσαμε λοιπόν ν μιλάμε και πρόσεξα ότι με έβλεπε όπως βλέπει η γάτα μου το χρυσόψαρο. Ξαφνικά μου λέει "πρέπει να σου πω κάτι πολύ σημαντικό" (εγώ σκέφτηκα θα μου κάνει ερωτική εξομολόγηση αχαχαχαχ, που να ήξερα)"είμαι ερωτευμένος μαζί σου" μου λέει.Εγώ σάστισα, δεν ήξερα τι να πώ.Και εκέινος συνέχιζε και μου είπε ότι είμαι μια πολύ ώριμη, όμορφη,έξυπνη κοπέλα, ότι σεμένα βρήκε ότι δε μπορούσε να βρει στισ κοπέλες της ηλικίας του κτλ , ότι συνεχώς ανυπομονούσε να με δει και ξαφνικα σηκώστηκε (εγώ ακόμη δεν το είχα συνειδητοποιήσε)και με ΦΙΛΗΣΕΕΕΕΕ.Έμεινα ακίνητη 2 δευτερόλεπτα, τον έσπρωξα και άρχισα να τρέχω , πήρα ένα ταξί και πήγα σπίτι μου. Δεν έιπα τίποτα σε κανένα, από τότε με παίρνει συνεχώς τηλέφωνα(τα οποία δεν απαντώ) και μου στέλνει μηνύματα ζητώντας συγγνωμη. Του έστειλα σήμερα μήνυμα κι του είπα να μην με ξαναενοχλήσει και δεν θα πω τίποτα. Συγγνωμη για το μεγάλο μήνυμα και που δεν έχω ερώτηση απλά ήθελα να τα βγάλω απο μέσα μου, αφού προφανώς ο ψυχολόγος μου είναι ερωτευμένος μαζί μου και δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του σωστά. Έλεος, το μοναδικό άτομο στο οποίο μπορούσα όντως να εμπιστευτώ τα προβλήματα μου, καλά τι νόμιζε? ότι θα του έλεγα τέλειααα είσαι κούκλος σε αγαπώ? Ευχαριστώ για την κατανόηση.- Girl interrupted

Αχ.


Αυτό που έκανε είναι υπεραρκετό για να χάσει την άδεια του, αν έχει κάποιου είδους άδεια. Είναι αρκετό για να τον μπλέξει πάρα πολύ με το νόμο. Οι ψυχολόγοι που διαβάζουν θα έχουν φρίξει. Εσύ, τώρα, άκου:


Όταν κάποιος άντρας σε πιέζει και σε φέρνει σε δύσκολη θέση και σε παρενοχλεί σεξουαλικά, ΜΗΝ ΤΟ ΚΡΑΤΑΣ ΜΥΣΤΙΚΟ.


Καταλαβαίνω ότι η πρώτη σου σκέψη είναι να μην το πεις πουθενά και να το κρατήσεις μέσα σου για πάντα, το καταλαβαίνω, κι επειδή ακριβώς το καταλαβαίνω στενοχωριέμαι και απελπίζομαι. Ενώ το μυαλό σου καταλαβαίνει μια χαρά πόσα επαγγελματικά, ηθικά και κοινωνικά όρια ξεπέρασε, πόσο χρησιμοποίησε και εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη που του είχες, στο πολύ βάθος μέσα σου φοβάσαι ότι εσύ φταις, και ότι αν το πεις σε άλλους, θα σκεφτούν ακριβώς το ίδιο. Ότι φταις που το προκάλεσες, φταις που δεν το απέτρεψες, φταις που δεν το πήρες είδηση, φταις που πήγες στο γραφείο του Σάββατο, φταις που τον άφησες να σε φιλήσει, φταις, γενικώς, που είσαι ελκυστική και δεν μπορείς να ελέγχεις τις πράξεις των άλλων.


Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται έτσι, δεν μπορώ να πω ότι αποκλείεται να το ακούσεις αυτό αν μιλήσεις. Όμως, είναι σημαντικό να ξέρεις ΓΙΑΤΙ δεν μιλάς. Γιατί σου φαίνεται αυτονόητο να μην πεις σε κανέναν τίποτα, γιατί είναι αυτή η πρώτη σου σκέψη, γιατί δεν την αμφισβητείς και σου φαίνεται η πιο εύκολη. Γιατί πιστεύεις ότι πρέπει όχι μόνο να ξεμπροστιάζεις κακούς (τι λέξη να διαλέξω;) επαγγελματίες, αλλά να τους προστατεύεις και να τους καθησυχάζεις.


Αν ένας υδραυλικός ερχόταν να σου φτιάξει το καζανάκι, και αντί να κάνει αυτό, προκαλούσε πλημμύρα και έφτιαχνε και αντικλείδι του σπιτιού σου, αφήνοντας το καζανάκι χαλασμένο, θα το κρατούσες μυστικό από όλους και θα του έλεγες «δεν θα το πω πουθενά, αρκεί να μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο;»


Είμαι βέβαιη πως όχι. Τι αλλάζει τώρα; Ότι στην ιστορία περιλαμβάνεται σεξ, και ό,τι έχει μέσα σεξ, νιώθουμε ότι μας ντροπιάζει. Καταπολέμησε το. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω. Προειδοποίησε φίλους και φίλες για αυτόν τον «ψυχολόγο». Και κυρίως, μίλησε στους γονείς σου, πες τους τι συμβαίνει στη δική σου ζωή, όσο αυτοί είναι απασχολημένοι με το να τσακώνονται μεταξύ τους.

52

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

20 σχόλια
1 Υπάρχει και το http://lmgtfy.com/ που όσες φορές και να το δω μου φαίνεται αστείο7 Πες το σε κάποιον πες το πες το πες το 6 Οι συγκεκριμένοι και στην περίπτωση που όντως ήσουν ντροπαλή ίσως να ήταν πάλι αγενείς. Το να εξηγούσες στην παρέα το λόγο που δεν μπορείς να συμμετάσχεις πάντα στη συζήτηση να βόηθαγε? Καλά δεν είναι και όλοι για όλες τις κουβέντες απ'την άλλη! Πάντως για το σ που αναφέρεις, εμένα με βοήθησε η λογοθεραπεία γιατί με δυσκόλευε στην ομιλία πρακτικά λιγουλάκι, αλλά δεν το θεωρώ απαραίτητο, αλίμονο αν όλων μας η άρθρωση ήταν τέλεια! Δεν είναι κάτι άσχημο, ούτε κάτι που θα έπρεπε να σεκρατάει πίσω. Για το θέμα της δουλειάς θα διαφωνήσω με τη φίλη σου! Να μην πολυλογώω, κρίμα που αυτή της η 'συμβουλή' σε έκανε να νιώσεις λιγότερη!
# Αγαπητή Bunny.Δεν είναι συμπεριφορά φίλης αυτό που περιγράφεις,θα πρέπει να το σκεφτείς και να το αντιμετωπίσεις όσο και να σε ταράζει η σκέψη.Θα βρεις ανθρώπους ,γυναίκες και άντρες,να σε αποδέχονται, αρκεί να έχεις την υπομονή να τους ψάξεις. Δεν έχεις κανένα λόγο να υφίστασαι συμπεριφορές που σε κάνουν να αισθάνεσαι άβολα,μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου.
Για το σχολιο #6#Ειμαι κι εγω βαρυκοη απο το ενα αυτι και κουφη απο το αλλο.Οι συναναστροφες μου ηταν το ιδιο δυσκολες με τις δικες σου που περιγραφεις. Μεχρι που αντεδρασα. Αρχισα με το πρωτο "τι ειπες;;;" να λεω στη συνεχεια "δεν ακουω καλα, επανελαβε σε παρακαλω".Πλεον οι περισσοτεροι ξερουν οτι δεν ακουω, ειδικα οταν χαλαει το ακουστικο.. Αστα να πανε! Οι πραγματικοι φιλοι θα σε βοηθησουν, αυτο να θυμασαι. Η κοπελα που σε ειπε για το "σ", μπορει να στο ειπε για καλο σου. Αλλα εσυ ειδες το υφος της, εσυ θα κρινεις αν ηταν για καλο σου.. Ο.τι θες, στειλε μου. Θα χαρω να συνομιλησουμε πριβε..
#7Αν και παρακολουθώ καίριο την στήλη, πρωτη φορά ένοιωσαν την ανάγκη να σχολιάσω...Είμαι ψυχολόγος και ντρέπομαι για λογαριασμοί του "συναδέλφου"... Οπως και σε κάθε επάγγελμα, κλάδο, ομάδα, κοινωνία γενικότερα υπάρχουν σκάρτοι έτσι κι εδώ. Να σου πω μόνο αν δεν έχει ειπωθεί ήδη στα σχόλια τωρα ακόμα περισσότερο χρειάζεσαι καθοδηγήσει απλό έναν ειδικό. Ελπίζω να μην φοβηθείς και να την αναζητήσεις.
# [1]Για αρχή ξεκίνησε να ακούς τρίτο πρόγραμμα. Αν τελικά σου αρέσει η κλασσική μουσική, σιγά-σιγά θα μάθεις πράγματα για αυτή. Μη ξοδεύεις χρόνο στο διαδίκτυο για κάτι που πρέπει να ακούσεις για να το νιώσεις και όχι να το δεις...
#7 Είναι περίπτωση ατόμου που λειτουργεί όχι μόνο αντιεπαγγελματικά αλλά κ εγκληματικά γιατί αυτό που κάνει λέγεται σεξουαλική παρενόχληση!πρέπει να μιλάμε όπως υποστηρίζει κ η Λένα όταν μας συμβαίνει κάτι τέτοιο!
1. Μπορείς να ψάξεις στο γιουτουμπ με τον γενικό τίτλο "κλασσική μουσική" (αγγλιστί). Θα βρεις πάρα πολλά. Ξεκινάς από ένα και κάνεις κλικ σε όσα μπορείς να ακούσεις. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο σου χρειάζονται λίστες. Θες να ακούσεις ή θες να παίξεις και χρειάζεσαι ρεπερτόριο για αρχάριους; Η κλασσική μουσική είναι ένα είδος μουσικής. Γεννά συναισθήματα και κρίνεται με βάση αυτά όπως και τα υπόλοιπα είδη μουσικής. Ζήτησες μουσική για αρχάριους στα λαϊκά; Όχι.Αν όλο αυτό ερωτάται με την σκέψη ότι θες να ξεκινήσεις κάποιο όργανο, να μην κολλήσεις στην ηλικία. Ενδεικτικά θα αναφέρω ότι ξεκίνησα να παίζω βιολί χωρίς καμία προπαιδεία πάνω στη μουσική πριν 4 χρόνια (εκτός αν το γκάρισμα στο καραόκε θεωρείται σι-μπε-μολ ακόρντο). Ε, δεν μου άρεσε η μουσική για αρχάριους βιολιστές. Άλλαξε εντελώς βέβαια όταν προχώρησα, γιατί κάπου στο ενδιάμεσο ανακάλυψα και τον κόσμο της όπερας, όπως και τον κόσμο του ταγκό κι άλλους κόσμους στο ενδιάμεσο. Το πιο σοβαρό "μειονέκτημα" είναι ότι σε πολλές σελίδες πρέπει να γίνεις συνδρομητής ή να πληρώσεις για το ντάουνλόουντ. Να το έχεις υπόψιν σου.4. Έχουν όλοι μια τάση να κράζουν τις μαμάδες ξεχνώντας πως κι οι μαμάδες είναι άνθρωποι και έχουν ανασφάλειες και φοβίες. Το ότι ψάχνει τις σημειώσεις σου λύνεται με το να θέσεις τα όριά σου ως ενήλικας. Και για να το κάνεις αυτό, θα πρέπει να αναλάβεις και τις ευθύνες σου ως ενήλικας. Διότι η μαμά σου μάλλον σε βλέπει ως παιδί ακόμα κι εσύ μάλλον ακόμα της το επιτρέπεις. Μπορείς να βρεις διαμέρισμα σε ενοίκιο μαζί με μία ή δύο άλλες συμφοιτήτριες ή φίλες και να βρεις κάποια εργασία που να σου επιτρέπει οικονομική αυτονομία. Μέχρι να το κάνεις (και όχι, δεν μπορείς να το κάνεις επ' αορίστω) μπορείς να κλειδώνεις την πόρτα του δωματίου σου και να παίρνεις το κλειδί μαζί σου. Ναι, μπορεί να γίνει χαμός στο ίσωμα. Αυτό όμως συνεπάγεται ότι θα καθαρίζεις μόνη σου το δωμάτιό σου, θα πλένεις τα ρούχα σου, θα βοηθάς στη λάτρα των υπολοίπων χώρων που επίσης χρησιμοποιείς, θα προσφέρεσαι να μαγειρεύεις τις ημέρες που δε θα έχεις μαθήματα, θα κάνεις ό,τι ακριβώς θα έκανες αν συγκατοικούσες με κάποιον/α/ες χωρίς να το αναβάλλεις και χωρίς να επαναπαύεσαι σε μία μαμά πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα. Καλώς ήλθες στην ενηλικίωση.Για το ότι η μαμά σου τρέχει σε κάθε ήχο που ακούει, μπορεί και να υποδηλώνει υπερβολική περιέργεια, υπάρχει σε πολλούς συνανθρώπους μας. Μπορεί όμως και να υποδηλώνει κάποια φοβία. Είσαι σίγουρη ότι ξέρεις τι έζησε πριν σε γεννήσει;;;6. Δεν είναι φίλη σου, είναι παρέα σου, με την συγκατοίκηση έγινε στενή σου παρέα, αλλά παραμένει στον χώρο της παρέας. Όταν τελειώσετε το πανεπιστήμιο θα απομακρυνθείτε κιόλας. Και μπορεί και κάπου-κάπου να σου λείπει η παρέα που κάποτε κάνατε με τον συνδυασμό των φοιτητικών χρόνων. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πεις εξ αρχής ότι είσαι βαρύκοη. Θα εκπλαγείς με τον τρόπο που οι άλλοι θα θελήσουν να σε βάλουν στην συζήτηση και στα τεκταινόμενα αφού κατανοήσουν το λόγο της σιωπής σου. Γιατί μέχρι τώρα μάλλον φαντάζονται μόνοι τους. Ίσως και να επηρεάζονται από άλλους. Γιατί σε πειράζει η διάλεκτος; Κάποιος έχει το "σ", άλλος έχει το "αφού", άλλος έχει το "ίντα" και το "τσι"... Κι όλα είναι όμορφα και ξεχωριστά. Ξεκόλλα και μη μένεις σε μικρότητες κάποιων άλλων, οι διάλεκτοι έχουν την ομορφιά τους... αφού! (pun intended) *smile*7. Τρολλάρεις...; Νομίζω ότι τρολλάρεις κι αν κάνω λάθος να με συγχωρείς. Η κυρία Vicky πιο πάνω κάλυψε πλήρως το τι πρέπει να κάνεις για να τον καταγγείλεις, αν είναι αλήθεια. Οι γονείς σου μπορεί να μην ταιριάζουν μεταξύ τους αλλά αυτό έχει να κάνει με την δική του σχέση κι όχι με την σχέση τους μαζί σου. Οπότε πες τους το και προχώρησε στην καταγγελία, αν όλο αυτό αληθεύει. Και πριν ορμήξουν οι υπόλοιποι, να εξηγήσω: δεν το θεωρώ απίθανο ως περιστατικό. Αυτό που με ξενίζει είναι το νεαρό της ηλικίας του Ψ. Δεν ξέρω πόσο κάνει εντύπωση στους άλλους, σε μένα βγάζει μάτι πάντως. Συνήθως αυτοί που τραβάνε γερό κόλλημα με τέτοιες ηλικίες είναι οι σαραντάρηδες, που εκεί πάντα συντρέχουν κι άλλοι λόγοι, αλλά όπως και να 'χει το θέμα, συμβαίνει και μάλιστα πολλές φορές καταλήγουν και σε γάμο με "πρώην" ασθενείς. Μου φαίνεται όχι αδύνατον, αλλά απίθανο ένας νέος (έτσι όπως τα λες υπολογίζω λίγο κάτω των τριάντα) της σημερινής εποχής στο συγκεκριμένο επάγγελμα να προσπαθήσει να αποπλανήσει μια δεκαοχτάρα... Πραγματικά, ελπίζω να κάνω λάθος.Το σχόλιο που μου ήρθε στο μυαλό μετά απ αυτά, είναι γενικό κι ίσως άσχετο αλλα μου κάνει εντύπωση πώς επικρίνουμε κάποιον και την ίδια στιγμή όταν διάσημος ψυχαναλυτής σε άλλη χώρα γράφει σε βιβλίο του ότι φίλησε ασθενή όταν μπήκε στο γραφείο του επειδή "ήταν πολλή όμορφη κι ένιωσε την ανάγκη να το κάνει", τον επικροτούμε κι αγοράζουμε και το βιβλίο από πάνω!..
Για το σημείο 7 σημφωνώ και εκφράστηκα παρομοίως παραπάνω. Για το τελευταίο σου σχόλιο, να υπενθυμήσω ότι εδώ στο Α,μπα, μισούμε λίγο τον Μπουκάι και τα βιβλία του... Χαχαχαχα!!
Ναι βρε φραουλίτσα μου, το διάβασα, αλλά αφού σχολίασα. Το τελευταίο σχόλιο που είχα διαβάσει πριν κάτσω να γράψω ήταν της Vicky. Μου παίρνει και κάποιο χρόνο να απαντήσω επειδή κάνω " αναγκαστικά διαλείμματα", οπότε καταλαβαίνεις... Βγαίνω καθυστερημένη :) Εντάξει, είναι μια σκέψη. Ας ελπίσουμε ότι ακόμα κι έτσι, το σωστό μήνυμα θα περάσει.Ο Μπουκάι... Τώρα πια, δε θα έλεγα ότι τον μισώ, υπάρχουν και χειρότεροι και ρηχότεροι. Ούτε μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής. Μάλλον κάτι μέτριο προς το αδιάφορο.
Παιδάκι μου, δε σου την είπα που έγραψες παρόμοια πράγματα, απλά συμφώνησα και επαύξησα. :)Σχετικά με τον Μπουκάι, ήθελα απλά να ξεσκεπάσω σε ποιόν¨"διάσημο ψυχαναλητή σε άλλη χώρα" αναφέρεσε για να μην μείνουν απορίες στο κοινό + να γελάσουμε. :D
6# Μήπως αγαπητή α,μπα είσαι πολύ απολυτη την παρέα της 6?Ναι μπορεί ειδικά τα έξτρα άτομα της παρέας να είναι αναίσθητα γαϊδούρια που δεν κάνουν μία πιο συστηματική προσπάθεια να συμπεριλάβουν την κοπέλα στην συζήτηση,ισως είναι εντελώς απαίδευτοι καγκουρες που δεν μπορούν να διανοηθουν πόσο δύσκολο είναι να ξεπεράσει το φράγμα της βαρηκοιας και να συμμετέχει real time όπως θα το ήθελε.Ωστοσο ή παρότρυνση της φίλης σημαίνει ντε και καλά ότι είναι φίλη για να περνά ή ώρα? Στο δια ταύτα έχω φίλη κάπως μεγαλύτερη της 6,που έχει σοβαρό πρόβλημα με την ομιλία της ,πράγμα που δεν ήξερα πως να address,οποτε έκανα σαν να μην υπάρχει και περίμενα να μου μιλήσει ή ίδια αν τύχει.Σε ένα πολυμηνο χρονικό διάστημα έτυχε μία φορά να πάει σε συνέντευξη για δουλειά και απ όσο κατάλαβα πήγε τόσο άσχημα που δεν ήθελε να μιλήσει γι αυτό αλλά σε κάποια φάση ανέφερε σε μονόλογο εκνευρισμού "άντε κ εσείς που λέτε ότι δε μπορώ ούτε να μιλήσω, μ@λ@&€ς".Στο δια ταύτα σε κάποια φάση που ειχε σκοτωθεί με την οικογένειά της,οπου κάνει μπέιμπι σιτινγκ σε ανυπόφορους ψυχολογικά βεβαρυμενους γονείς το οποίο θα συνεχίζεται όσο δεν βρίσκει δουλεια, λύθηκε ή απορία μου ,καθώς είπε ότι είχε πάει σε λογοθεραπευτή επειδή "κάποιες φορές μιλούσε κάπως γρήγορα όταν αγχωνεται".Αυτό περιγράφει την πραγματικότητα τόσο καλά όσο το να πει ένας τύπος χωρις κάτω άκρα "που και που κουτσαινω όταν τρέχω".Προφανώς αν κάποιος σε παρεα σχολίαζε το πρόβλημα μπροστά της-μπροστα σε άλλους θα τον σφαλιαριζα με χαρά,αλλα είμαι εγώ καλή φίλη που δεν έχω τα κοτσια -γιατι περί αυτού προκειται-να την παροτρυνω εφόσον έχει την οικονομική άνεση ,να συνεχίσει τη δουλειά με το λογοθεραπευτή?
4. Τι να πω για τη μαμα σου.. Καταλαβαινω πως νιωθεις. Δεν ειναι ευκολο να διωξεις την σκια τετοιων γονιων απο πανω σου. Εμενα μου πηρε χρονια για να καταλαβω οτι η μητερα μου ειναι ναρκισσιστικη μητερα. Χρονια καταπιεσης και διαταρραχων και ασχημων συναισθηματων. Αν googlaρεις ναρκισσιστικη μητερα θα καταλαβεις, ελεγχος και χειρισμος. Ισως ενας ψυχολογος θα βοηθουσε να καταλαβεις τι γινεται και να προχωρησεις τη ζωη σου ανεξαρτητα με το τι κανει η μανα σου...
#3 Το παράδειγμα του καφέ με το τσάϊ, ήταν απ τα καλύτερα που μπορούσαν να δοθούν. Μην σκαλώνεις το μυαλό σου κορίτσι μου και μην βασανίζεσαι. Κι απ τον εαυτό σου ακόμα μπορείς να διαπιστώσεις, ότι οι λόγοι που προτιμάμε τον τάδε απ τον δείνα μπορεί να κυμαίνονται από εξαιρετικά σημαντικοί (για εμάς) μέχρι εντελώς γελοίοι. "Έχει βλέμμα κουταβιού" έλεγε μια φίλη μου για τον -υπέροχο σε όλους εμάς- πρώην της, "με κάνει ρεζίλι με την προφορά της" υποστήριζε συνάδελφος ενώ οι υπόλοιποι δεν ακούγαμε τίποτα τέτοιο, τα παραδείγματα είναι άπειρα. Ότι ζήσατε κάποιο διάστημα μαζί δεν λειτουργεί το ίδιο για όλους, εσύ δέθηκες, αυτός μπορεί να ήθελε κάτι καινούργιο, δεν σημαίνει απαραίτητα και καλύτερο από εσένα. Κι επειδή η έλξη βασίζεται στο τι μας την δίνει στο δόξα πατρί και ποσώς σε αντικειμενικά κριτήρια, σταμάτα να φθείρεις τον εαυτό σου, αγάπησέ τον και πήγαινε για άλλα.
3# νομίζω η ερώτηση είναι πραγματικά "πώς γίνεται αυτός να προχώρησε με κάποια άλλη τόσο γρήγορα ενώ εγώ έκλαιγα ,οδυρόμουν και πέρασα την χειρότερη περίοδο της ζωής μου".'Έχω βρεθεί σε αντίστοιχη φάση ,ξέρω το συναίσθημα.Ο εγωισμός σου πληγώθηκε γιατί πιστεύεις ότι δεν ήσουνα για αυτόν ότι ήταν αυτός για σένα.Μπορεί και να ισχύει μπορεί και όχι δεν ξέρω..Επειδή αυτός προχώρησε πιο γρήγορα δεν σημαίνει ότι σε ξεπέρασε κατευθείαν ή ότι είναι καλύτερα με αυτήν από ότι όταν ήταν μαζί σου.Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται εξωτερικά .
#7 Κοριτσάκι μου, ο ψυχολόγος σου ΔΕΝ είναι ερωτευμένος μαζί σου. Ο ψυχολόγος σου, προσπάθησε απλά με τον πιο αισχρό τρόπο να εκμεταλλευτεί την θέση του, απλά πάσσαρε κι έναν έρωτα, έτσι για να είναι "καλυμμένος" στο μυαλό σου. Ακριβώς για να μην τον καταγγείλεις. Καταλαβαίνω από μία-δύο χαρακτηριστικές εκφράσεις ότι μένεις σε κλειστή κοινωνία και δεν θες προφανώς να γίνει σούσουρο και να δώσεις συνέχεια σε ό, τι συνέβη, θα πρέπει ωστόσο να σκεφτείς πολύ σοβαρά και να πράξεις όσα σου λέει η Λένα. Δεν είναι δυνατόν αυτός ο απαράδεκτος τύπος να εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το επάγγελμά του, προκειμένου να επιβάλλεται συναισθηματικά και να χειραγωγεί ανθρώπους ψυχολογικά ευάλωτους. Από την αντίδρασή σου δείχνεις ότι είσαι δυναμική και ώριμα σκεπτόμενη κοπέλα (σκέψου πόσα ανασφαλή άτομα πιθανώς να κολακεύονταν) εμπιστέψου όσα συνέβησαν στους γονείς σου - γιατί πέραν των δικών τους διαφορών, εξακολουθούν να είναι οι γονείς σου - και προχώρησε άφοβα στην καταγγελία του εν λόγω γελοίου.
Και που το ξέρουμε ότι δεν είναι ερωτευμένος μαζί της?Μη ξεχνάς ότι πρόκειται για μια εντελώς άγνωστη περίπτωση με εμπλεκόμενους 2 εντελώς άγνωστους ανθρώπους σε εμάς από την οποία βλέπουμε μόνο την κορφή του παγόβουνου.Ο Ψ. όντως φέρθηκε πολύ αντιεπαγγελματικά και επιπόλαια αλλά λες να είναι τόσο χαζός να ρισκάρει την άδεια του και τη φήμη του για το τίποτα?Δεν νομίζω..Εγώ θα το πω (και μη βαράτε πλιζ) τη βρήκα και λίγο cute την ιστορία γιατί πάνω απ 'όλα είμαστε άνθρωποι και συμβαίνουν κι αυτά.
Αγαπητή φίλη toffee.Σε περίπτωση που όντως διακινήθηκε τόσο πολύ συναισθηματικά,έπρεπε να το έχει χειριστεί διαφορετικά,όχι φιλώντας την.Σε αυτό ,ανακύπτει αξεπέραστο πρόβλημα.Εξάλλου μέρος της εκπαίδευσης είναι και η ικανότητα διαχείρισης τέτοιων αισθημάτων,στην απίθανη περίπτωση που προκύψουν. Άνθρωποι είναι όλοι,δεκτόν και κατανοητόν αυτό ,το πώς διαχειρίστηκε το ζήτημα είναι μεμπτό και ελέγξιμο εν προκειμένω.
Γιατί είναι πολύ συνηθισμένο, αυτός που προβαίνει σε σεξουαλική παρενόχληση -γιατί αυτό μας περιγράφεται- να χρησιμοποιεί την λέξη "έρωτας" για να ωραιοποιήσει την πράξη του. Η κοπέλα κολακεύεται και διστάζει να καταγγείλει τον "ερωτευμένο επιστήμονα" που δεν άντεξε και της εξομολογήθηκε. Εάν μιλούσαμε για δύο αγνώστους με ισότιμη σχέση μεταξύ τους κι εγώ χαριτωμένο θα το έβρισκα, εφόσον μιλάμε για θέση θεραπευτή όμως, το χαρακτηρίζω απαράδεκτο τουλάχιστον.
Συμφωνω 100%, κ εστω πες ανθρωπος ειναι, την ερωτευτηκε. Το οτι την καλεσε βραδιατικα σε χωρο ιδιωτικο και την φιλησε με το ετσι θελω ειναι αισχος. Πες μας ποιος ειναι να τον ξεφτυλισουμε εμεις
Όπως είπατε και παραπάνω, τόσο μεγάλο ρίσκο φήμης και άδειας επαγγέλματος, συν πρόσκληση μέσα στα σκοτάδια, μου κάνει πιο πολύ σενάριο επιστημονικής φαντασίας παρά για πραγματικότητα. Γιατί δεν παίρνουμε και το ενδεχόμενο να είναι τρολ η κοπέλα και βρίζουμε όλοι κατευθείαν τον ψυχολόγο, χωρίς να ξέρουμε την άλλη πλευρά, αν υπάρχει;
Ψυχραιμία αγαπητή φίλη.Η κοπέλα έχει κάθε δυνατότητα να προχωρήσει σε καταγγελία.Δεν προορίζεται ο χώρος για δημόσιο διασυρμό.Επί του παρόντος, συνδιαλέγονται άγνωστοι με αγνώστους.Ας μην το ξεχνάμε αυτό.
γιατι βρε φραουλίτσα, αν είναι τρολ, δεν υπάρχει ψυχολόγος, κι αν δεν είναι τρολ δεν πρέπει να είναι ψυχολόγος. αν είναι φανταστικό σενάριο της κοπέλας η ιστορία ενω έχει έναν κομπλε ψυχολόγο; αν είναι σενάριο για ρομαντική τραγωδία; ποιά θα μπορούσε να είναι η άλλη πλευρά;
Η άλλη πλευρά (ή το άλλο ενδεχόμενο εννοούσα, δε το εξέφρασα σωστά) είναι όπως λες να είναι φανταστικό σενάριο. (που είναι τείνω να πιστεύω, όσο το σκέφτομαι)Μου έκανε επίσης εντύπωση ότι παρόλο που πρόκειται για ένα τόσο ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟ γεγονός για την κοπέλα, είχε την ψυχραιμία, σχεδόν μαζοχιστικά, να μας περιγράψει την κάθε λεπτομέρεια, όπως γράφει και ο Σταδαίος παραπάνω:...<<Πήγα και πρόσεξα ότι όλα τα γραφεία ήταν σκοτεινά(στην πολυκατοικία)και η κοπέλα η κοπέλα στη ρεσεψιόν έλειπε. Εκεί άρχισα ν τρομάζω και σκέφτηκα ότι έτυχε να με αναλάβει δολοφόνος κι σκέφτηκα να φύγω, αλλά άνοιξε την πόρτα και μπήκα στο γραφείο. Αρχίσαμε λοιπόν ν μιλάμε και πρόσεξα ότι με έβλεπε όπως βλέπει η γάτα μου το χρυσόψαρο.>> <<Έμεινα ακίνητη 2 δευτερόλεπτα, τον έσπρωξα και άρχισα να τρέχω , πήρα ένα ταξί και πήγα σπίτι μου.>>Για ένα λεπτό νόμιζα πραγματικά ότι διαβάζω αστυνομικό μυθιστόρημα με τόση λεπτομέρεια. Αν ήταν πραγματική ιστορία θα μας έλεγε νέτα σκέτα: "Και με κάλεσε μια μέρα βράδυ στο ιατρείο και μου την έπεσε φιλώντας με. Εγώ το έβαλα στα ποδια" και τέλος.Ούτε γάτες, ούτε χρυσόψαρα ούτε πόσα δευτερόλεπτα έμεινε ακίνητη.
1#Έχω παρατηρήσει ότι κάποιοι στέλνουν ερώτηση απλά για να στείλουν χωρίς να έχουν κάτι ουσιαστικό να ρωτήσουν.Άμα τόσο καιγόσουν να ενημερωθείς περί κλασικής μουσικής θα είχες βρει τον τρόπο δεν θα ΄περίμενες να σου πει η Λένα που μπορεί να απαντήσει και μετά από 4 μήνες.Ή σαν την άλλη τις προάλλες που ρωτούσε γιατί το μωρό της δεν έχει φταρνιστεί ποτέ αντί να το πάει το παιδί σε ένα γιατρό
Γιατί εγώ τώρα έχω μια αμιδρή εντύπωση ότι η 7 είναι τρολ; Σιγά πια που κοτζάμ εκπαιδευμένος επαγγελματίας ψυχικής υγείας λίγο πριν τα 30 (αν κάνουμε τους υπολογισμούς με σπουδές, στρατούς, λίγη προύπηρεσία, αφού πρόλαβε και έχτισε κιόλας καλή φήμη στην περιοχή και παραμένει νέος, όπως μας λέει η κοπελιά) που έπαθε το ντουβρουτζά του με την 17χρονη και την παρακαλάει κιόλας! Δε ξέρω αν οι ιστορίες με τους Κινέζους και τους Ινδιάνους (οκ το δεύτερο ήταν εσκεμμένη παρωδία του πρώτου για να γελάσουμε) με έχουν κάνει πιο καχύποπτη, αλλά δε πίστεψα λέξη από την 7. Σε κάθε περίπτωση, καλώς της απάντησε η Α,μπα, για παν ενδεχόμενο, μία στο εκατομύριο να είναι αλήθεια...
Γιατι, ειναι ο πρωτος 30 αρης που λιμπιζεται μικρουλα; Ποσες φορες δεν εχω τσακωσει ματιες απο γεροντια που χουν τα διπλα κ βαλε μου χρονια. Ενας τις προαλλες σ ενα μαγαζι μου πιεσε το μαγουλο ναζιαρικα , οπως κανουν στα μικρακια. Σηκωθηκα επιτοπου κ εφυγα.
Δεν είναι ο πρώτος 30ης που λιμπίζεται μικρούλα (αν είναι αλήθεια η ιστορία) αλλά δεν είναι και ένας τυχαίος 30ρης, είναι ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΣ επαγγελματίας ψυχικής υγείας ξαναλέω! Έχει μάθει στην εκπαίδευσή του ποιά είναι τα όρια του επαγγέλματός του και τι πρέπει να κάνει αν πράγματι νιώσει έλξη για ασθενή, υπάρχει συγκεκριμένη δεονοτολογία, κώδικας κλπ. Αυτό που περιγράφει η κοπελίτσα εδώ και ειδικά το μέρος όπου αυτός την ενοχλεί επανειλλημένα κιόλας, μου φάνηκαν πολύ τραβηγμένα για εκπαιδευμένο 30ρη ψυχολόγο, ξαναλέω. Τόσο πια στην άκρη οι αρχές του επαγγέλματος και όσα έμαθε; Τόσο έχασε τα λογικά του από την 17χρονη; Σιγά πια την Εμαννουέλα... πόσο ενδιφέρουσα και ώριμη μπορεί να είναι στην ηλικία αυτή για να τον σαγηνέψει σε τέτοιο βαθμό; Άλλες συνομήλικές του παραμάνω ώριμες δε του κάναν ποτέ εντύπωση και τα ρίχνει στο ανήλικο;Δε ξέρω. Αν μία στο εκατομμύριο είναι η ιστορία αλήθεια και μιλάμε για τόσο διαταραγμένο και ανώριμο άτομο, να τον καταγγείλει γιατί δεν είναι ικανός να ασκεί το επάγγελμά του.
Επειδή οι τίτλοι δεν λένε τίποτα για την ποιότητα του ανθρώπου, οι λέξεις "εκπαιδευμένος", "επαγγελματίας" ακόμα κι "επιστήμονας" δεν λένε τίποτα φίλη. Η ποιότητα του ανθρώπου δεν κρίνεται απ το πτυχίο του, εξ ού και οι περιπτώσεις εκπαιδευτικών - ιατρών (επαγγέλματα που θεωρούνται λειτουργήματα δηλαδή) που ξεπέρασαν τα όρια και με την ισχύ και το κύρος του επαγγέλματός τους, προέβησαν σε σεξουαλική παρενόχληση. Η καχυποψία απέναντι σε τέτοιες εξομολογήσεις - και δεν αναφέρομαι προσωπικά σ εσένα - συντελεί στο να μένουν κλειστά τα στόματα, απ τον φόβο του να μην γίνουν πιστευτά, έως την υποψία ότι το προκάλεσαν τα ίδια τα θύματα.
Η αληθεια ειναι, και μενα μου περασε απο το μυαλο αλλα απεριψα τη σκεψη. Δεν χρειαζεται να κανουμε αυτο που πολλοι θα εκαναν, δηλ, στο ακουσμα μιας τετοιας ιστοριας να πουνε "ψεματα θα λεει, αποκλειεται"! Γι αυτο πολλες γυναικες που το βιωνουν αυτο δεν μιλανε, επειδη πολλοι δεν τις πιστευουν. Και τετοια περιστατικα συμβαινουν συχνοτερα απο οσο νομιζουμε.
'Αν και Φραουλίτσα,είσαι γάτα!Οι γονείς της τσακώνονται συνέχεια χωρίς επιπτώσεις επάνω της και όταν τους είπε "θέλω να πάω σε ψυχολόγο επειδή τσακώνεστε" τότε αυτοί μονιάσανε και απαντήσανε με μία φωνή "ναι,παιδάκι μου να πας και να πεις και ένα τραγούδι!"Special deliveries...<<Πήγα και πρόσεξα ότι όλα τα γραφεία ήταν σκοτεινά(στην πολυκατοικία)και η κοπέλα η κοπέλα στη ρεσεψιόν έλειπε. Εκεί άρχισα ν τρομάζω και σκέφτηκα ότι έτυχε να με αναλάβει δολοφόνος κι σκέφτηκα να φύγω, αλλά άνοιξε την πόρτα και μπήκα στο γραφείο. Αρχίσαμε λοιπόν ν μιλάμε και πρόσεξα ότι με έβλεπε όπως βλέπει η γάτα μου το χρυσόψαρο.>><<Έμεινα ακίνητη 2 δευτερόλεπτα, τον έσπρωξα και άρχισα να τρέχω , πήρα ένα ταξί και πήγα σπίτι μου.>>
#7Αγαπητή φίλη,Ως ψυχολόγος(έχω σπουδασει,έχω άδεια αλλά για λόγους που δενείναι της παρούσης δεν το ασκώ)σου ζητώ,να καταγγείλεις αυτόν τον....κύριο στο Σύλλογο Ελλήνων Ψυχολόγων(wwe.seps.gr)Έχεις τα στοιχεία του γραφείου του(ελπίζω να σου έκοβε αποδείξεις,είναι ΟΛΑ γραμμένα πάνω εκει,ΑΦΜ,τηλ.επιχειρησης κτλ)σε θερμοπαρακαλώ να τον καταγγείλεις έστω&ανώνυμα.Μόλις το κάνεις αυτό,να τον καταγγείλεις&στην αστυνομία γιατί ήσουν ακόμα ανηλικη την εποχή που διαπράχθηκε το αδίκημα της παρενόχλησης ανηλίκου.Κι αφού έχεις τελιωσει με τις άλλες δυο καταγγελίες,αν δε σου έκοβε&απόδειξη,να τον καταγγείλεις παλι ανώνυμα(αν δε θελεις επώνυμα) στο ΣΔΟΕ.Αυτά&με τη σειρά που στα είπα.Ο....κυριος Ψ,είναι ένας κατάπτυστος σαλτιμπάγκος&όχι επαγγελματιας ψυχικης υγειας&ως τέτοιος πρεπει να αντιμετωπιστεί!!
#5Και γιατί να πεις: ‘σου αρέσω επειδή είσαι 37 και είμαι η μόνη κοπέλα που έχεις γνωρίσει τελευταία και 40αρίζεις και έχεις φρικάρει‘ ??? Και να μην πεις ας πούμε: ‘είμαι όμορφη, έξυπνη, ώριμη, με ενδιαφέροντα και απόψεις που προκαλούν το ενδιαφέρον ενός 37άρη‘! Η παρατήρηση και γενίκευση της Λένας πολύ εύστοχη, αλλά επειδή τα κάτω κάτω παραδείγματα ίσως να μην είναι και τόσο προφανώς άκυρα όσο τα πάνω πάνω παραδείγματα, είπα να σχολιάσω.
#3, διαβάζω την ερώτηση, όλα καλά, μπράβο σου, και μετά φτάνω στη φράση " γιατί επέλεξε την άλλη". Για μένα αυτό αναιρεί όλα όσα είπες παραπάνω. Ότι κατάλαβες γιατί τέλειωσε η σχέση, ότι κατάλαβες τα λάθη σου και τα δικά του και ότι προχώρησες πια παρακάτω. Όταν πραγματικά προχωρήσεις παρακάτω, δεν θα σε νοιάζουν πια οι επιλογές του.
Αγαπητό 6# είμαι 28 και είμαι βαρυκοη. Η μόνη λύση που έχω αντιληφθεί ότι δουλεύει πλήρως είναι στα πρωτα 10 λεπτά συζήτησης με νέες (ακόμη και παλιές παρέες) να ξεκαθαρίσω ότι είμαι βαρυκοη. "Παιδιά συγνώμη, ένας ένας , και λίγο πιο δυνατά" .. Συνήθως όλη έχουν μία "ευαίσθητη χορδή" και κάπως τους ταρακουνας ώστε να νιώθουν όλοι ανετα. Δεν μπορείς να έχεις απαιτήσεις από τους γύρω σου να καταλάβουν με τη μία το πρόβλημα σου. Στην αρχή όλοι νόμιζαν ότι είμαι ονειροπολα και χαμένη στις σκέψεις μου, πλέον ξέρουν ότι ο λόγος που δεν απαντώ (ή απαντώ λάθος) είναι επειδή πολύ απλά δεν άκουσα.
Αν και δε θέλω να καταντησω γραφική, θέλω επίσης να πω ότι ούτε το "σίγμα" λέω καλά. Ξέρω ότι η αυτοπεποίθηση έρχεται με τα χρόνια, αλλά πλέον όταν συστήνομαι λέω, "γεια σας, ονομάζομαι Τάδε, ευτυχώς που δε με λένε Σίσυφο". Μωρε, παρτο στην πλάκα για λίγο και θα δεις ότι λίγος σαρκασμός κάνει όλες τις παθήσεις πιο αναλαφρες.
Μιας και μιλάς για αυτοσαρκασμό, γνωρίζω μια κυρία Ελληνο-Γαλλίδα η οποία μιλάει άπταιστα ελληνικά, αλλά έχει πρόβλημα με την προφορά του ρο (το προφέρει γο). Την παρακολουθούσα μια μέρα που διηγόταν στην παρέα της ένα περιστατικό όπου βρισκόταν σ' ένα φιλικό σπίτι και ήθελαν να παραγγείλουν πίτσες. Η εν λόγω κυρία δεν ήθελε να καλέσει η ίδια γιατί θα έπρεπε να δώσει οδό και αριθμό, και η οδός λεγόταν Γοργοποτάμου - φοβόταν ότι δεν θα γινοταν κατανοητή!