Ας ξεκινήσουμε με κανά δυο παραδοχές. Πρώτον, το 95% των ηθοποιών είναι άνεργοι. Δεύτερον, φέτος θα φορεθούν πολύ τα cropped, γενικά. Και τα ντεκολτέ χωρίς σουτιέν. Τρίτον, μπορείς να κάνεις πρόβες δίπλα σε κρεμάστρες, μπλούζες, φούστες κι από δίπλα ο vocal coach. Τέταρτον, ποιος να το ‘λεγε ότι ο Σταμάτης Φασουλής έχει έφεση σε τέτοιες τηλεοπτικές γυμναστικές. Τι πραγματικά να σκεφτόταν άραγε χθες το βράδυ ο Σταμάτης Φασουλής. Που τέμνονται όλα αυτά;
Το πρώτο είναι ένα δεδομένο. Όλης της χώρας και του κλάδου των – καλών, κακών, μέτριων – ηθοποιών, όσων αναδείχθηκαν κυρίως μέσα από την τηλεοπτική Βαβυλώνα των πολλών χρημάτων και των πολυάριθμων (προ κρίσης) σειρών. Ο λαός λέει ότι καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και ως εκ τούτου από το 2008 της τηλεοπτικής (εκ)πτώσης και μετά έχουμε δει ηθοποιούς να κάνουν απ’ όλα: telemarketing, τηλεκουίζ, μπουζούκια, πατινάζ, χορό, τα πάντα.
Για το δεύτερο, τι να πεις (;), η μόδα. Αν δεν φορεθεί το ντεκολτέ σ’ ένα talent show, τότε πότε; Το θέμα είναι να το ‘χεις αποφασισμένο ότι η βιολογία στέλνει κάμερα και τηλεθεατές ακριβώς εκεί και να μην αισθανθείς στιγμή την ανάγκη να βάλεις τα χέρια μπροστά για να το κρύψεις. Κονταίνεις τον τσαμπουκά σου και δεν κάνει. Σπάνια βρίσκεται θρασύτατη, η οποία θα το φορέσει, χωρίς –με τις χειρονομίες της – να απολογείται για την επιλογή της: συνήθως το ρούχο τραβιέται, διορθώνεται, κρύβεται, γενικώς, ταλαιπωρείται και αυτό και η κάτοχος του.
Για το τρίτο, ακόμη και η φθηνή τηλεόραση των Σάνιτας σκηνικών και της χρυσόσκονης χρειάζεται τον χορηγό της. Και πόσο πια να σπάσει ένα κεφάλι για το ‘που’ και το ‘πως’ θα τοποθετηθεί το προϊόν και η φίρμα; Ας μεταφερθούν οι πρόβες δίπλα στις κρεμάστρες, δεν έγινε κάτι, σιγά την «Τραβιάτα», δεν θα χαλάσει το αχταρμαδάκι και η οργάνωση παραγωγής. Σιγά πια.
Για τον Σταμάτη Φασουλή και για όσους ανησύχησαν το προηγούμενο διάστημα ότι «πωπώ» και «γιατί» και «χάνεται η ποιότητα», τα νεότερα από το μέτωπο είναι ότι ο κ. Φασουλής πέρασε μια χαρά, ποτέ δεν υπήρξε καλύτερα, έβλεπε ανθρώπους να μαϊμουδίζουν άλλους ανθρώπους με τις γλώσσες έξω, μετά έκανε ένα σχόλιο ότι από την εμφάνιση έλειπε αυτό το κάτι αθώο σέξι και όλα ζάχαρη. Και καθηγητής πανεπιστημίου να ‘σαι, μπαίνοντας στ’ αμάξι, «τσιτώνεις» τα «Καγκέλια» για να συνέρθεις. Βέβαια, συνέρχεσαι από κάτι που σου ‘πεσε βαρύ, μην το ξεχνάμε αυτό.
Εκεί συναντιούνται όλα αυτά. Σε κάτι που μοιάζει με όνειρο. Το όνειρο του Πινόκιο, όταν συνάντησε τη γάτα και την αλεπού στο λούνα παρκ. Πριν γίνει γαϊδούρι. Κατά τα λοιπά, η πρόθεση ήταν καλή. Ανώδυνη διασκέδαση το βράδυ της Κυριακής, πολλά κιλά περούκας και ενημερώνεσαι και για το τι κάνει σήμερα το idol των ελληνικών 80s. Ναι, ο Σταμάτης Γαρδέλης, “come to me για να τη βρεις”, συμμετέχει στο Your Face Sounds Familiar. Είναι τέλεια αυτή η χώρα. Σ’ αφήνει να γκριζάρεις, αλλά δεν σ’ αφήνει να ωριμάσεις.
