Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής

Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
8

Σε έναν διαδικτυακό κόσμο γεμάτο από φωτογραφίες ζευγαριών σε σέπια και λόγια αγάπης γραμμένα σε «italics», η Μεξικανή illustrator Idalia Candelas επιλέγει να ζωγραφίζει γυναίκες που προτιμούν να ζουν μόνες τους.

Η Candelas δημιούργησε τη συγκεκριμένη σειρά σκίτσων που έχει τίτλο «Postmodern Loneliness» με μολύβι, μελάνι και νερομπογιά, την περίοδο που ζούσε μόνη της στην πόλη του Μέξικο Σίτι.

Αυτό που κάνει τα σκίτσα να ξεχωρίζουν είναι πως δεν απεικονίζουν άγριες νύχτες διασκέδασης και ξεφαντώματος ή σκηνές περιστασιακού σεξ (σ.σ. που όταν μιλάμε για εργένικη ζωή συνήθως τείνουν στην υπερβολή), αλλά απλές, ειρηνικές στιγμές της καθημερινότητας.

«Το θέμα της μοναξιάς επανέρχεται στα σκίτσα μου», είπε η Candelas στο Mic. «Θέλω να σχεδιάζω γυναίκες που καταφέρνουν να ζουν μέσα στη μοναξιά τους, αλλά δεν υποφέρουν. Δεν κλαίνε, δεν πάσχουν από κατάθλιψη. Νιώθουν ασφαλείς, απολαμβάνοντας μόνο τη συντροφιά του εαυτού τους».

Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Οι απλές χαρές της γυνακείας εργένικης ζωής Facebook Twitter
Design
8

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένα σπίτι πολύ φωτογενές

Design / Ένα σπίτι που έχει τα κέρατα για καλό σκοπό

Στο σπίτι του δημοσιογράφου Μιχάλη Αργυρόπουλου στα Εξάρχεια, η διακόσμηση συνδυάζει γήινους τόνους, οικογενειακά κειμήλια, μικρά γλυπτά, ακροκέραμα, πρωτότυπες λιθογραφίες και διακοσμητικά κέρατα ελαφιού για γούρι.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Τα φώτα ανάβουν ξανά στο Άθενς Μπρόντγουαιη: Πώς θα είναι ο νέος χώρος;

Θέατρο / Τα φώτα ανάβουν ξανά στο Άθενς Μπρόντγουαιη: Πώς θα είναι ο νέος χώρος;

Ο ιστορικός κινηματογράφος Μπρόντγουαιη μετατρέπεται σε σύγχρονο θέατρο, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για την ομώνυμη στοά. Ο Θάνος Ιωαννίδης της αρχιτεκτονικής ομάδας της Erion Workshop μιλά στη LiFO για το πώς έφεραν ένα σχεδόν ξεχασμένο κτίριο στο 2026. 
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ένα σπίτι που αδιαφορεί για την τελειότητα

Design / Ένα σπίτι που αδιαφορεί για την τελειότητα

Το μποέμ διαμέρισμα της εικαστικού Ιόλης Ξιφαρά στα Εξάρχεια το ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Έργα τέχνης, σπάνια αντικείμενα από παλαιοπωλεία και μια εντυπωσιακή βιβλιοθήκη δημιουργούν μια ανεπιτήδευτη παριζιάνικη ατμόσφαιρα.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που σε ταξιδεύει στη Χώρα των Θαυμάτων

Design / Ένα σπίτι σαν ψυχεδελικό trip

Η μονοκατοικία του Ηλία στο Ψυχικό είναι γεμάτη φώτα, λαμπιόνια, ντισκομπάλες και αμέτρητα μικρά και μεγάλα αντικείμενα, που δημιουργούν ένα πολύχρωμο σύμπαν και σε παρασύρουν σε έναν κόσμο παιδικότητας, φαντασίας και απελευθέρωσης.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ο Λούκα Γκουαντανίνο και ο Στέφανο Μπάισι ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη Zara Home

Design / Ο Λούκα Γκουαντανίνο και ο Στέφανο Μπάισι ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη Zara Home

Ο Ιταλός σκηνοθέτης και ο αρχιτέκτονας και production designer συνυπογράφουν ένα πρότζεκτ που αντιμετωπίζει το interior design ως κινηματογραφική εμπειρία. Η συλλογή, που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, περιλαμβάνει περίπου 140 κομμάτια ένδυσης, επίπλωσης και αντικειμένων, ενώ οι ευρύτερες κατηγορίες της ξεπερνούν τα 200 προϊόντα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Η «Φούσκα» φιλοδοξεί να γίνει το καλύτερο περιοδικό κόμικς του γαλαξία

Design / Η «Φούσκα» φιλοδοξεί να γίνει το καλύτερο περιοδικό κόμικς του γαλαξία

Ο Γιάννης Ιατρού και ο Ίωνας Αγγελής πήραν το ρίσκο να εκδώσουν ένα νέο ανεξάρτητο, τετραμηνιαίο περιοδικό, στις σελίδες του οποίου θα συναντώνται Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, όπως ο Μίλο Μανάρα και ο Σιντάρο Κάγκο. Ο Γιάννης Ιατρού εξηγεί γιατί αποφάσισε να επενδύσει σε ένα έντυπο σε εποχές που αυτό δοκιμάζεται, και μιλάει για το πώς οραματίζεται το μέλλον των κόμικς στην Ελλάδα.
M. HULOT
Ένα άλλο .sympan στον Πειραιά

Design / Ένα άλλο .sympan στον Πειραιά

Ένα καφενείο με ψάθινες καρέκλες μιας άλλης εποχής, μια αυλή με ασβεστωμένα παρτέρια και βασιλικούς, και κάμαρες που μοιάζουν να έχουν βγει από μυθιστόρημα του Καραγάτση: ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο στο λιμάνι αποκτά νέα ζωή, συνδυάζοντας το design, την τέχνη και τη φιλοξενία.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Ένα σπίτι-καταφύγιο

Design / Ένα σπίτι που έχει φτιαχτεί κομμάτι κομμάτι

Το διαμέρισμά της Ειρήνης Παχυγιάννη στο κέντρο είναι γεμάτο αντικείμενα από ταξίδια, vintage κομμάτια και έπιπλα από την πλατεία Αβησσυνίας, τα οποία δημιουργούν έναν χώρο όπου συνυπάρχουν διαφορετικές εποχές και ιστορίες.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι γεμάτο φίλους και μουσική

Design / Ένα σπίτι που σε ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο

Το διαμέρισμα της Κατερίνας Κασιμάτη στο Παγκράτι έχει αντικείμενα από κάθε γωνιά της γης: ένα χειροποίητο κομμάτι από το Ουζμπεκιστάν, ξυλόγλυπτα από τη Βραζιλία, λαϊκή τέχνη από την Κούβα και χάρτες για να ονειρεύεται τα επόμενα ταξίδια της.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Η έκθεση «Αδύναμα Έργα» για τον αρχιτέκτονα Χρήστο Παπούλια

Design / Χρήστος Παπούλιας: Ο αρχιτέκτονας που οραματίστηκε ένα μουσείο πάνω στην Ακρόπολη

Σχεδίασε ένα μουσείο πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες. Η έκθεση «Αδύναμα έργα» στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, μέσα από το πολύτιμο αρχείο του, φωτίζει τη διαδρομή και τις ιδέες ενός αντισυμβατικού στοχαστή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Υφαίνοντας στα Ανώγεια

Design / Ανώγεια: Κτίρια και υφαντά μιλούν για την ιστορία του τόπου

Στο Περαχώρι των Ανωγείων, βρίσκεται το εργαστήρι υφαντικής της Αγάπης Σμπώκου, υπόδειγμα σχεδιασμού, χωρίς περιττά φτιασιδώματα. Η αρχιτεκτονική εδώ ακολουθεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων του: λιτή, ουσιαστική, με μια εσωτερική αξιοπρέπεια που δεν χρειάζεται να φωνάζει.
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΣΓΟΥΡΙΔΗ

σχόλια

4 σχόλια
Το ότι δεν το βλέπεις δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.Καταλαβαίνω το χιούμορ σου, αλλά υπάρχουν πολλοί ουσιαστικοί λόγοι για να ζει κανείς μόνος (καθαριότητα, θόρυβοι κ.λπ.).
Σίγουρα, αλλά μάλλον έχω καλοπέσει γιατί τώρα που μένω με τον φίλο μου είναι το μόνο πράγμα που αναπολώ από τα εργένικα χρόνια :)Και αυτή τη στιγμή που μιλάμε την κρατάω.. :)