«Η απληστία σου βλάπτει την οικονομία»

Συγγνώμη, αλλά δεν κατάλαβα τι εννοειτε με τα "ιστορικά κελεύσματα" με τα οποία πρέπει να συνταχθεί η κυβέρνηση. Θα θελατε να το αναλυσετε λίγο; Τι πρέπει δλδ να γίνει κατά τη γνώμη σας, μιας και θεωρείτε λάθος το "μάνατζμεντ" που ακολουθείται. Ή μήπως δεν βλέπετε ότι η μόνη αποδεκτή λύση για τους εταίρους είναι το yesman ή αν το θέλετε αλλιώς jawohl. Αυτό είναι το μόνο εφικτό προς το παρόν. Αυτό λοιπόν θα πρέπει να επιδιώκτει στα πλαίσια της πολιτικής τεχνης;

Ευχαριστως να απαντησω στο πολυ ορθο,και με ευγενικο τροπο δαιτυπωμενο, ερωτημα σου.Θα το κανω,ομως,"μεταφορικα",διοτι το εχω αναλυσει αρκετα σε προηγουμενα σχολια μου.Τοσο στην βραχυπροθεσμη ,οσο και στην μεσοπροθεσμη πολιτικη στρατηγικη,οι προτεραιοτητες προσδιοριζονται πρωτιστως απο τις επικρατουσες συνθηκες.Ο βασικος στοχος,ομως,δεν μεταβαλλεται ποτε.Ειναι παντοτε η επιβιωση της χωρας και του λαου της με τον βελτιστο δυνατο τροπο.Ο στοχος αυτος προφανως και δεν υπηρετειται απο μια πιθανη τυπικη πτωχευση,η οποια θα επιφερει εσωτερικη κοινωνικη και οικονομικη κριση αναλογη με αυτες που επικρατουν σε καιρο πολεμου.Οσον αφορα στο πως θα υπαρξει αυτο η απαντηση υπαρχει παντοτε καπου μεταξυ του Yes και του Νο, μεταξυ του Jawohl και του Nein.Το επιδιωκουμε με την διαπραγματευση.Ομως η χωρα προσομοιαζει.πλεον,με πολιορκημενη πολη.Στην οποια εχουν σχεδον εξαντληθει τα τροφιμα και το νερο.Οι πολιορκητες το γνωριζουν αυτο.Και, για τον λογο αυτο ,οσο περναει ο καιρος οι απαιτησεις τους αυξανονται.Μια συνθηκολογηση,συνεπως,οσο καθυστερει να γινει,με τοσο χειροτερους ορους για τον πολιορκημενο θα γινει.Φυσικα εχει κοστος,ισως και μεγαλο,και για τον πολιορκητη.Αλλα οσο μεγαλο και αν ειναι αυτο,δεν συνεπαγεται την καταστροφη του,οπως ισχυει για τον πολιορκημενο.Η καλυτερη στιγμη για την επιτευξη μιας "εντιμης συνθηκης"ειναι ειτε ΠΡΙΝ ξεκινησει η πολιορκια(..αυτο το...τακτοποιησε ο ΓΑΠ...)ειτε οταν γινει ριζικη αλλαγη ηγεσιας στην πολη.Διοτι η νεα ηγεσια μπορει να προσεγγισει τις συνεννοησεις με τον πολιορκητη χωρις προηγουμενα,και απο μηδενικη βαση.Αυτη η ευκαιρια χαθηκε τον Φεβρουαριο,και θαφτηκε τον Μαρτιο,διοτι η νεα κυβερνηση επελεξε εναν απολυτα παραλογο,και εντελως ερασιτεχνικο,τροπο προσεγγισης στην διαπραγματευση.Τον επιθετικο και ανυποτακτο,αγγλιστι defiant.Οι πολιορκητες ,ομως,ενω εχουν τεραστια περιθωρια να υπογραψουν οποια συνθηκη θελουν,και να την δυνατοτητα να την εμφανισουν οπως θελουν,ΔΕΝ εχουν το περιθωριο να εμφανισθουν ως ηττημενοι.Διοτι τοτε ισως επαναστατησουν και αλλες πολεις.Αρα ΟΦΕΙΛΕΙΣ να τους το εκχωρησεις αυτο,so they can "save face",ακομη και αν πρεπει να εμφανισθεις εσυ ως "συμβιβασμενος και κωλοτουμπας".Η"τακτικη",ΠΡΕΠΕΙ να τιθεται στην υπηρεσια της "στρατηγικης".ΠΟΤΕ το το αντιστροφο.Διοτι η τακτικη ειναι κατασταση μεταβλητη και ευκολα προσαρμοσιμη(αρα μπορει σημερα να εμφανιζεσαι φιλικος και αυριο επιθετικος),ενω η στρατηγικη(η διαδικασια για την σωτηρια της χωρας) ειναι υποχρεωτικα μακροπροθεσμη και μεταβαλλεται με πολυ μεγαλη δυσκολια.Στην πολιτικη η "πραγματικοτητα"και η "εικονα"σπανια συμπιπτουν.Διοτι η δευτερη σχεδιαζεται για να υπηρετει την προπαγανδα του εκαστοτε καθεστωτος.Ακομη και εμφανιζοντας το "μαυρο"ως "ασπρο".Το δεον,κατα συνεπεια,ηταν και παραμενει,η με καθε τροπο αποφυγη της καταρρευσης της χωρας.Ο τροπος με τον οποιο θα εμφανισθει αυτο ειναι αλλης ταξεως θεμα.Αλλα ποτε,μα ποτε,μια σωστη ηγεσια δεν θυσιαζει το ουσιωδες για την θεωρια.Οσο και αν της κοστισει αυτο.Αυτο,συνεπως,το οποιο ηταν σχετικα ευκολο να γινει με αποδεκτο για την χωρα κοστος τον Φεβρουαριο,δυσκολεψε αρκετα τον Μαρτιο,ακομη περισσοτερο τον Απριλιο,θα ειναι σχεδον αδυνατο τον Μαιο,και ...ο Θεος να βαλει το χερι του απο τον Ιουνιο και μετα.Λυπαμαι αν οι αποψεις μου εμφανιζεονται "κυνικες". Ως ανθρωπος λειτουργησα παντοτε με βαση αρχες,αξιες,και δεοντολογια.Ομως ειχα μονον την ευθυνη του εαυτου μου και της οικογενειας μου.Οχι μιας ολοκληρης χωρας.Ως ατομο,συνεπως,ειχα καθε δικαιωμα να περιφρονω τον Clemanceau.Εαν ομως ημουν ηγετης μιας χωρας θα οφειλα να γνωριζω οτι εχω απεμπολησει αυτο το δικαιωμα την ημερα της εκλογης μου.

@ Λάμπρο ΚοντόΣυμφωνώ με κάποια από τα σημεία που αναπτυξατε, ομολογουμένως αναλυτικά, όμως η θεωρία, όπως πολύ καλά θα γνωρίζετε, μεταβάλλεται πολύ κατα την εφαρμογή της στην πράξη. Περιθώριο εντιμης διαπραγμάτευσης δεν υπήρξε, -αυτό ήταν μόνο στη θεωρία. Δεν υπήρξε ούτε τον Φεβρουάριο, ούτε τον Μάρτιο, ούτε θα δοθεί καν ποτέ η ευκαιρία για κάτι τέτοιο, αν δεν αλλάξει ριζικά η δομή της Ε.Ε. Οι επιλογές είναι μόνο δύο και ο ελληνικός λαός θα κληθει κάποια στιγμή να επιλέξει - δυστυχώς για μία ακόμη φορά με λάθος κριτήρια :(