[Spoiler Alert] Στο τελευταίο επεισόδιο του πρώτου μέρους της τελευταίας σεζόν (έχουν μείνει άλλα εφτά επεισόδια, για τα οποία πρέπει να περιμένουμε μέχρι τον Μάρτιο/Απρίλιο του 2015) είδαμε τους χαρακτήρες –κυρίως τον Don- να βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής, για να επανέλθουν ξαφνικά μέσα από διάφορες ανατροπές. Ο Don Draper έχει διανύσει δρόμο μακρύ από την αρχή αυτού του κύκλου: ξεκίνησε παραγκωνισμένος, κρυμμένος και βυθισμένος στα ψέματα, για να βγει στην άλλη πλευρά πιο ευάλωτος, αλλά με περισσότερη ειλικρίνεια και με πιο αληθινές ανθρώπινες σχέσεις.
Το μουσικοχορευτικό φινάλε του Bert Cooper ήταν αυτό που μάλλον συζητήθηκε πιο πολύ, όχι γιατί ήταν καίριο στην εξέλιξη της σειράς, αλλά επειδή ήταν εντελώς ξαφνικό, στα όρια του σουρεαλιστικού. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Weiner μας κάνει μια τέτοια ένεση (το ατύχημα με την χορτοκοπτική μηχανή, η ρώγα στο κουτάκι) αλλά το μιούζικαλ δεν είχε χρησιμοποιηθεί ακόμα ως μέθοδος σοκ.
Το νήμα του επεισοδίου όμως ήταν ο πρώτος άνθρωπος στο φεγγάρι. Ένα γεγονός που ένωσε όλους τους χαρακτήρες της σειράς να παρακολουθούν σιωπηλοί, σχηματίζοντας μη παραδοσιακές οικογένειες, αντανακλώντας εμάς, που παρακολουθούσαμε αυτούς, αόρατα ενωμένοι μέσα από μια σειρά που παρακολουθούμε φανατικά. Οι σιωπηλές στιγμές του Mad Men είναι από τις πιο έντονες και αυτό το επεισόδιο είχε την πιο εύγλωττη σιωπή χαρακτήρα (η Μέγκαν, όταν χωρίς να χρειαστεί να μιλήσει έδωσε σήμα τέλους ατο γάμου της με τον Don). Η άφιξη του πρώτου ανθρώπου στο φεγγάρι πρέπει να ήταν κάπως έτσι: πολύ συναρπαστικό, εξωπραγματικά σουρεαλιστικό για την κοινωνία του 1969. Απόδειξη ότι έχουμε 2014 και αρκετοί ακόμη δε μπορούν να το πιστέψουν ότι έγινε.
Γύρω στα 600 εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν την μετάδοση που αποτέλεσε ρεκόρ τηλεθέασης μέχρι την εμφάνιση του Έλβις ζωντανά στη Χαβάη το 1974 που κατάφερε να συγκεντρώσει ένα δισεκατομμύριο ανθρώπων. Ήταν αφορμή για να συγκεντρωθούν πολλές οικογένειες με κομμένη την ανάσα. Λέγεται ότι όσοι δεν είχαν την ακριβή αυτή συσκευή, έκαναν κρατήσεις σε δωμάτια ξενοδοχείων. Για την Αμερική, ήταν ένα έντονο αισιόδοξο μήνυμα ότι το μέλλον δεν μπορεί παρά να είναι καλύτερο. Tελικά, τουλάχιστον για το διαστημικό πρόγραμμα της NASA, δεν ήταν (ή τουλάχιστον δεν εξελίχθηκε όπως φαινόταν τότε δυνατό).
Η κάλυψη του CBS από τις πρώτες στιγμές του Apollo 11 στο φεγγάρι:
Η τηλεοπτική κάλυψη του BBC για τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι αποτελείτο από 27 ώρες τηλεοπτικής κάλυψης κατά τη διάρκεια μιας περιόδου άνω των δέκα ημερών. Τα προγράμματα με τίτλο Apollo 11 μεταδίδονταν από τα Lime Grove Studios στο Λονδίνο. Τα τμήματα του BBC2 μεταδίδονταν με χρώμα και αυτά του BBC1 σε μαύρο και άσπρο (η έγχρωμη τηλεόραση στη Βρετανία ήταν λίγους μήνες μακριά). Ο βασικός παρουσιαστής του ήταν ο Cliff Michelmore, μαζί με τον James Burke και τον Patrick Moore να επικεντρώνονται σε επιστημονικές και τεχνικές εξηγήσεις και αναλύσεις. Στην Αμερική, ο Michael Charlton έκανε ζωντανό ρεπορτάζ από το Cape Kennedy και το Mission Control στο Χιούστον.
Ο John Godson, ο οποίος ήταν διευθυντής των νέων εκείνο το βράδυ, θυμάται:
Όταν ο Neil Armstrong πάτησε επάνω στην επιφάνεια του φεγγαριού, ολόκληρη η αίθουσα ελέγχου του BBC, μαζί με τις κοπέλες της καντίνας και τους φρουρούς ασφαλείας που στέκονταν δίπλα από το γραφείο ελέγχου όρασης, ξέσπασαν σε επευφημίες και χειροκροτήματα. Για εμάς ήταν μια παρόμοιου τύπου ανακούφιση, όπως αυτή που πρέπει να είχε και ο Armstrong, το πλήρωμα του και το κοντρόλ του εδάφους. Μέχρι τώρα, τίποτα δεν είχε πάει στραβά. Έχω έντονη την ανάμνηση ότι είχαμε «Ένα μικρό βήμα» του Armstrong με πολύ μικρή παραμόρφωση , θεωρώντας ότι ήταν σε πλήρη σεληνιακή ταχύτητα. Εννοώ, ήταν εύκολα κατανοητή αν και ας πούμε, ήταν ελαφρώς αλλοιωμένο. Ήταν αρκετά δύσκολο να αναγνωρίσουμε τις εικόνες με τις πρώτες φωτογραφίες από την σεληνιακή επιφάνεια, όπως θυμάμαι. Αλλά κάτω από αυτές τις συνθήκες είχαμε τον James Burke να περιγράφει με voice-over, αυτό που προσπαθούσαμε να αφομοιώσουμε με τα μάτια μας. Ήμουν εκεί για να κατευθύνω την κατάσταση - να αποφασίσω πότε χρειάζονταν εξηγήσεις με voice-over, να είμαι έτοιμος να αναλάβω δράση, αν τα κυκλώματα των φωτογραφιών αποτύγχαναν. Στην πραγματικότητα, αυτό οδήγησε σε μια αρκετά ήρεμη νυχτερινή λειτουργία χωρίς, αν θυμάμαι καλά , ούτε ένα περιστατικό που δημιούργησε πανικό, εκτός από τα πολυάριθμα προβλήματα με το συμπιεσμένο ήχο.
Δείτε επίσης το ωραίο ντοκιμαντέρ της NASA για την οργάνωση, την αναστάτωση και την κάλυψη ενός γεγονότος μοναδικού στην ιστορία του ανθρώπου:
Οι φωτογραφίες της αποστολής είναι από εδώ.
σχόλια