Από τον Γιώργο Γέρου
“You're so flamboyant
It's like a drug
You use to give your life meaning
You're so flamboyant
The way you look
It gets you so much attention”
O Νιλ Τέναντ και ο Κρις Λόου δεν είναι μόνο «συνένοχοι» στη μουσική αλλά και στην αισθητική. Έχουν φωτογραφηθεί εκατοντάδες φορές, έχουν φορέσει χιλιάδες διαφορετικά εξωφρενικά ρούχα, έχουν «μεταμφιεστεί» τόσες πολλές φορές στην ιστορία της καριέρας τους, όσο λίγοι καλλιτέχνες.
Από το ξεκίνημά τους ντύνονταν φανταστικά. Ο Τέναντ με ένα λουκ πιο επαγγελματικό, στην πρώτη τους εμφάνιση φόρεσε κοστούμι, ενώ ο Λόου εμφανίστηκε με χαλαρό ντύσιμο. Πιο ντροπαλός αυτός, κρύβει τα μάτια του φορώντας καπέλο ή γυαλιά, σε μια στιλιστική μεταμφίεση. Πρέπει να έχει εκατοντάδες, αλλά το πιο διάσημο είναι αυτό: 
Tόσο πολύ του αρέσει να κρύβεται, ίσως νιώθει έτσι πιο προστατευμένος, μέχρι που φέτος διάλεξε να κρύψει το πρόσωπό του με μια ντισκομπάλα. 
Ντυμένοι με Issey Miyake, Stüssy, Yohji Yamamoto και Hedi Slimane/Dior Homme, κατά καιρούς έχουν φορέσει τα πιο ιδιότροπα ρούχα, πράγματα που μέχρι τότε (ίσως) κανείς δεν είχε τολμήσει να φορέσει...
Αλλά και ρούχα γήινα, σαν αγόρια της διπλανής πόρτας...
Kαι ενώ στο ξεκίνημα τους δεν είχαν ιδιαίτερη σκηνική παρουσία, στην πρώτη περιοδεία τους το 1989, χρησιμοποίησαν έντονες αναφορές στην όπερα και τη θεατρική σκηνοθεσία. Ο σκηνοθέτης Nτέιβιντ Όλντεν από την Βρετανική Εθνική Όπερα σκηνοθέτησε την περιοδεία τους το 1991, ενώ αργότερα συνεργάστηκαν με την Σαμ Τέιλορ Γουντ και την αρχιτέκτονα Ζάχα Χαντίντ, που ανέλαβε τη σκηνογραφία του Nightlife Tour.
Στο Nightlife Tour, το σετ σχεδίασε η Ζάχα Χαντίντ
Η εκρηκτική οπτική τους ταυτότητα τους έδωσε το προνόμιο να μετατοπίζουν τα όρια του design και της παρουσίασης ενός δίσκου, με την κυκλοφορία κάθε νέου άλμπουμ τους. Ο Σάιμον Χάλφον, ο Πολ Γουέλερ και κατά κύριο λόγο ο Μαρκ Φάροου, έφτιαξαν για τους Pet Shop Boys αριστουργηματικά εξώφυλλα:
Τα βίντεo τους, σκηνοθετημένα από μεγάλους σκηνοθέτες -τα περισσότερα είναι ίσως από τον Έρικ Γουάτσον- που πρώτος σχημάτισε την ταυτότητά τους, μεταφέρουν την ευαισθησία των αιώνιων αγοριών και την οπτική τους για τη ζωή. Στο βίντεο του Being Boring, παρουσίασαν ένα ηδονικό πάρτι στην γλώσσα της οπτικής υπερβολής των '80s, με έναν αέρα ερωτισμού και μυστηρίου.
“Cause we were never being boring
We had too much time to find for ourselves
And we were never being boring
We dressed up and fought, then thought: "Make amends"
And we were never holding back or worried that
Time would come to an end”
Από όλες τις φωτογραφίσεις που έχουν κάνει, διάλεξα αυτήν του Έρικ Γουάτσον, δείχνει τον τρόπο που καθόρισαν το ίματζ της μετά-πανκ εποχής, με μια αντίστιξη: Η λαμπερή ποπ από τη μια, η γλυκιά παρακμή από την άλλη.
Τα αντικρουόμενα μοτίβα στην αισθητική τους συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Έχουν κάνει την παραγωγή και έχουν γράψει για καλλιτέχνες διαμετρικά αντίθετους: Για τις Girls Aloud αλλά και τον Rufus Wainwright, έχουν φτιάξει ένα νέο soundtrack για το «Θωρηκτό Ποτέμκιν», ένα μιούζικαλ του Γουέστ Εντ αλλά και ένα μπαλέτο.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, ντυμένοι από τον avant-garde Λονδρέζο Gareth Pugh μετέφεραν στο Ολυμπιακό Στάδιο τη… φλόγα της μόδας.
Tο τελευταία τους βίντεο, με παραγωγό τον Στιούαρτ Πράις είναι γεμάτο με ηλεκτρονικά φώτα και... τέρατα που χορεύουν...
Σήμερα, είναι στο δρόμο, περιοδεύουν για το Electric, στην Ελλάδα θα βρεθούν την Τρίτη και οι άκρως εντυπωσιακές εικόνες από το τελευταίο τους εγχείρημα, μας κάνουν ανυπόμονους.
Aς ετοιμαστούμε καλύτερα για τη συναυλία του καλοκαιριού...
σχόλια