Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
RETRONAUT

50 συγκλονιστικές φωτογραφίες από την παγίδευση της "Καρτερίας" του Σάκλετον στην Ανταρκτική το 1914

Πώς έζησαν αποκλεισμένοι στους πάγους οι 28 εξερευνητές μέχρι το τέλος

Ο

Ernest Shackleton ήταν ήδη γνωστός ως τολμηρός εξερευνητής, έχοντας αγγίξει το νοτιότερο γεωγραφικό πλάτος με την αποστολή του στην Ανταρκτική το 1907-1909, όταν απέπλευσε με το Endurance το 1914.

 

Ο Νότιος Πόλος είχε κατακτηθεί λίγα χρόνια πριν από τον Roald Amundsen, έτσι ο Shackleton έθεσε έναν πιο φιλόδοξο στόχο: να δέσει στην Ανταρκτική και να διασχίσει σχεδόν 3.000 χλμ, δηλαδή όλη την ήπειρο, με την αποστολή την οποία ονόμασε Αυτοκρατορική Διανταρκτική Αποστολή (Imperial Trans-Antarctic Expedition).

 

Θα συνοδευόταν από ένα πλοίο υποστήριξης που θα έπλεε στην άλλη πλευρά της ηπείρου για να αφήσει προμήθειες για το τελευταίο τμήμα του ταξιδιού των εξερευνητών. Ο Shackleton διάλεξε αυτοπροσώπως ένα πλήρωμα 28 ατόμων (συμπεριλαμβανομένου ενός λαθρεπιβάτη που ήταν απορριφθείς υποψήφιος) κι έφυγε από το Buenos Aires προς την Νήσο South Georgia και την παγωμένη Θάλασσα Weddell.

 

Το πλοίο σύντομα αντιμετώπισε αναπάντεχη πυκνότητα κομματιών πάγου. Έπειτα από δύο μόνο μήνες κοπιώδους ταξιδιού το Endurance παγιδεύθηκε για τα καλα στον πάγο. 

 

 

 

Τα ίχνη του Endurance καθώς διασχίζει τους πάγους στην Θάλασσα Weddell.
Τα ίχνη του Endurance καθώς διασχίζει τους πάγους στην Θάλασσα Weddell.

 

Αυτό ήταν και το τέλος του μεγαλειώδους σχεδίου εξερεύνησης, ο νέος στόχος ήταν να κατασκηνώσουν και να περάσουν τον χειμώνα στους πάγους. 

 

"Φτάσαμε στην κορυφή της Θάλασσας Weddell, αλλά αδιαπέραστα φράγματα παλαιού πάγου δεν επέτρεπαν να προχωρήσουμε."  —ERNEST SHACKLETON

 

Τα σκυλιά των ελκήθρων μεταφέρθηκαν από το πλοίο σε ιγκλού και το πλοίο μετατράπηκε σε χειμερινό κατάλυμα. Για να διατηρηθεί ψηλά το ηθικό το πλήρωμα αθλούνταν στον πάγο και έπαιζε παιχνίδια εντός του πλοίου.

"Σαν στέκεσαι στον πάγο που τρέμει φαντάζεσαι ότι ταράζεται από την αναπνοή και τις κινήσεις ενός πανίσχυρου γίγαντα από κάτω" —ERNEST SHACKLETON

 Ο Frank Hurley, ο φωτογράφος της αποστολής διασκεδαζε με το να παίζει και να δημιουργεί λυρικές συνθέσεις με το παγιδευμένο πλοίο και τους σχηματισμούς των πάγων. Στον σκοτεινό του θάλαμο δίπλα στις μηχανές του πλοίου εμφάνιζε με επιδεξιότητα και συντηρούσε τις γυάλινες πλάκες των αρνητικών σε σχεδόν παγωμένα χημικά, με το δέρμα στα δάκτυλα του να ανοίγει και να κόβεται.  

 

"Ο πάγος ανεβαίνει σε ύψος 10 και 5 ποδιών σε μερικά σημεία, τα κομμάτια πάγου που επιπλέουν κινούντι αντίθετα με ταχύτητα περίπου 180 μέτρων την ώρα. Ο θόρυβος θυμίζει τον βρυχηθμό μακρυνού και βαρέως κύματος. " - ERNEST SHACKLETON

 

Το πλήρωμα προσπαθεί να ανοίξει διάδρομο για το  Endurance.
Το πλήρωμα προσπαθεί να ανοίξει διάδρομο για το Endurance.

 

Εντωμεταξύ το πλοίο μετατοπιζόταν ακολουθώντας την κίνηση των πάγων γύρω του, παρατημένο στο έλεος της απέραντης, συντριπτικής μάζας τους. Στις 27 Οκτωβρίου 1915, το πλοίο συνεθλίβη τελείως και ο Shackleton έδωσε την εντολή να εγκαταλείψουν το Endurance.


Με καιρικές συνθήκες ακόμα πιο δυσμενείς από ποτέ, και καθόλου χώρο για έρμα, ο Shackleton διέταξε να πυροβολήσουν τα τέσσερα πιο αδύναμα κουτάβια και την γάτα του ξυλουργού, την Mrs. Chippy.


Ο Hurley, ο φωτογράφος, τσαλαβούτηξε μέσα στο ναυάγιο για να σώσει τις φωτογραφίες του. Με την βοήθεια του Shackleton ξεχώρισε τις 120 καλύτερες πλάκες και έσπασε τις υπόλοιπες 400. Παράτησε τις ογκώδεις φωτογραφικές μηχανές του και κράτησε μόνο μια Vest Pocket Kodak και μερικά ρολά φιλμ. 

 

Ο Frank Wild κοιτάζει τα συντρίμμια του Endurance.
Ο Frank Wild κοιτάζει τα συντρίμμια του Endurance.


Έπειτα από μια σύντομη απόπειρα πορείας το πλήρωμα κατασκήνωσε στον πάγο, διασώζοντας προμήθειες και σωσίβιες λέμβους από το Endurance μέχρι την οριστική του βύθιση στις 21 Νοεμβρίου. Έπειτα από άλλη μία αποτυχημένη πορεία εγκαταστάθηκαν για πάνω από τρεις μήνες στο "Στρατόπεδο Υπομονή". 

 

"Έπειτα από ατέρμονους μήνες συνεχούς αγωνίας και πίεσης, έπειτα από στιγμές ελπίδας και απελπισίας, αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε το πλοίο, το οποίο έχει συνθλιβεί σε βαθμό που δεν υπάρχει ελπίδα να επιδιορθωθει ποτέ." ceaseless anxiety and strain, after times when hope beat high and times when the outlook was black indeed, we have been compelled to abandon the ship, which is crushed beyond all hope of ever being righted. —"ERNEST SHACKLETON, 27 Οκτωβρίου 1915

 

"Είμαστε ζωντανοί και καλά στη υγεία μας, κι έχουμε προμήθειες κι εξοπλισμό για να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας. Η αποστολή μας είναι να φτάσουμε στην στεριά με όλα τα μέλη σώα. Είναι δύσκολο να γράψω όσα νιώθω." —ERNEST SHACKLETON, 27 Οκτωβρίου 1915.

 

Η παραλία του Elephant Island όπου κατέλυσε το πλήρωμα.
Η παραλία του Elephant Island όπου κατέλυσε το πλήρωμα.

 

 Οι προμήθειες έφθιναν. Τα υπόλοιπα σκυλιά φαγώθηκαν και οι 28 άνδρες παρέπαιαν. Η γη ήταν ορατή μακρυά αλλά απροσπέλαστη από τον σπασμένο πάγο. 

 

Στις 8 Απριλίου 1926 το κομμάτι πάγου όπου ζούσαν άρχισε να σπάει. Οι 28 άνδρες στριμώχτηκαν στις τρεις σωσίβιες λέμβους κι άρχισαν να πλέουν στον επικίνδυνο λαβύρινθο πάγων και θαλάσσης στοχεύοντας να κατευθυνθούν προς ένα σημείο που ήλπιζαν ότι υπάρχει καταυλισμος φαλαινοθήρων. 


Περίπου μία εβδομάδα αργότερα βγήκαν στην στεριά στο Elephant Island, ένα κατσάβραχο που κατοικούσαν μόνο πιγκουϊνοι και φώκιες. Ήταν η πρώτη τους επαφή με terra firma έπειτα από 497 ημέρες, αλλά η περιπέτεια τους δεν είχε τελειώσει.

 

"Γελούσαν σαν τρελοί, έπιαναν χούφτες τις πέτρες και άφηναν να κυλήσουν ανάμεσα από τα δάχτυλα τους τα βότσαλα, σαν χρυσοθήρες που κομπάζουν κοιτάζοντας τον χρυσό που έχουν συλλέξει." —ERNEST SHACKLETON

 

Από το Elephant Island, οι μονοι οικισμοί που θα μπορούσαν να προσεγγίσουν ήταν οι σταθμοί των φαλαινοθήρων στην Νήσο South Georgia — 920 μίλια μακρυά.

 

Ο Shackleton διέταξε μία από τις σωσίβιες λέμβους, η James Caird μήκους 22,5 ποδών (6.8 μέτρα), να ενισχυθεί και να ετοιμαστεί για έναν ριψοκίνδυνο διάπλου ανοιχτής θαλάσσης.

 

 24 Απριλίου 1916
Η λέμβος James Caird αποπλέει από το Elephant Island στοχεύοντας να φτάσει στην Νήσο South Georgia.
24 Απριλίου 1916 Η λέμβος James Caird αποπλέει από το Elephant Island στοχεύοντας να φτάσει στην Νήσο South Georgia.

 

Στις 24 Απριλίου 1916 ο Shackleton μαζί με πέντε άνδρες ξεκίνησε έχοντας προμήθειες για έναν μήνα. Ήξερε ότι αν δεν έβρισκαν βοήθεια στο διάστημα αυτό θα ήταν ούτως ή άλλως καταδικασμένοι. 
Οι υπόλοιποι άνδρες παρέμειναν στο Elephant Island, κατασκευάζοντας ένα πρόχειρο καταφύγιο από τις άλλες δύο σωσιβίους λέμβους. 

 

Επί 14 σκληρές ημέρες οι άνδρες στην λέμβο James Caird υπέμειναν θυελλώδεις ανέμους, κτηνώδη κύματα και ήταν συνεχώς βρεγμένοι από παγωμένο αφρό. Η μικρή λέμβος ήταν συνεχώς καλυμμένη από πάγο και κινδύνευε να ανατραπεί. 

 

Τέλος έφτασαν στο νοτιότερο άκρο της Νήσου South Georgia. Οι άνδρες ήταν εξαντλημένοι και η λέμβος είχε σχεδόν βυθιστεί. Έμενε ένα τελευταίο εμπόδιο: οι ανθρώπινοι οικισμοί βρίσκονταν στο βόρειο τμήμα του νησιού. Σε μια ύστατη προσπάθεια ο Shackleton και δύο άλλοι διέσχισαν χωρίς στάση επί 36 ώρες το ορεινό και αχαρτογράφητο ηπειρωτικο κομμάτι της Νήσου.

 

"Γνωρίζαμε ότι θα ήταν το δυσκολότερο πράγμα που θα επιχειρούσαμε ποτέ γιατί είχε έλθει ο χειμώνας στην Ανταρκτική και σκοπεύαμε να διασχίσουμε μια από τις χειρότερες θάλασσες στον κόσμο" - FRANK WORSLEY

 

Στις 20 Μαϊου έφτασαν επιτέλους στον πολιτισμό. Χρειάστηκαν άλλοι τρεις μήνες για να επιστρέψουν μέσω της παγωμένης θάλασσας στο Elephant Island, αλλά στις 30 Αυγούστου 1916 διασώθηκαν και επέστρεψαν ασφαλείς και οι τελευταίοι άνδρες του πληρώματος.

 

Η ανταρτική περιπέτεια του Ensurance.
Η ανταρτική περιπέτεια του Ensurance.

 

Ernest Shackleton, ο αρχηγός της Imperial Trans-Antarctic Expedition.
Ernest Shackleton, ο αρχηγός της Imperial Trans-Antarctic Expedition.

 

Ο φωτογράφος Frank Hurley.
Ο φωτογράφος Frank Hurley.

 

Ο Γ' Αξιωματικός Alfred Cheetham προσαρμόζει τις σημαίες σινιάλων του Endurance.
Ο Γ' Αξιωματικός Alfred Cheetham προσαρμόζει τις σημαίες σινιάλων του Endurance.

 

Ο ήλιος ανατέλλει στο Endurance μετά από το σκοτάδι του χειμώνα.
Ο ήλιος ανατέλλει στο Endurance μετά από το σκοτάδι του χειμώνα.

 

Το πλοίο σύντομα αντιμετώπισε αναπάντεχη πυκνότητα κομματιών πάγου.
Το πλοίο σύντομα αντιμετώπισε αναπάντεχη πυκνότητα κομματιών πάγου.

 

"Άνθη πάγου" σχηματίζονται στο κομμάτι πάγου κοντά στο Endurance.
"Άνθη πάγου" σχηματίζονται στο κομμάτι πάγου κοντά στο Endurance.

 

 Το πλήρωμα του Endurance προσπαθεί να διευκολύνει το διάπλου του πλοίου.
Το πλήρωμα του Endurance προσπαθεί να διευκολύνει το διάπλου του πλοίου.

 

Οι ομάδες με τα σκυλιά αναζητούν τρόπους να προσπελάσουν την ξηρά δια του πάγου.
Οι ομάδες με τα σκυλιά αναζητούν τρόπους να προσπελάσουν την ξηρά δια του πάγου.

 

Το Endurance lπαίρνει κλίση καθώς πιέζεται από τον μετακινούμενο πάγο.
Το Endurance lπαίρνει κλίση καθώς πιέζεται από τον μετακινούμενο πάγο.

 

Το πλήρωμα βγάζει τα σκυλιά στον πάγο.
Το πλήρωμα βγάζει τα σκυλιά στον πάγο.

 

Παίζοντας ποδόσφαιρο κοντά στο Endurance.
Παίζοντας ποδόσφαιρο κοντά στο Endurance.

 

Το πλήρωμα παίζει παιχνίδια και μουσικά όργανα για να περάσει ο χρόνος.
Το πλήρωμα παίζει παιχνίδια και μουσικά όργανα για να περάσει ο χρόνος.

 

Διαγωνισμός κομμωτικής στο Endurance.
Διαγωνισμός κομμωτικής στο Endurance.

 

Βραδινή ψυχαγωγία στο The RItz" του Endurance.
Βραδινή ψυχαγωγία στο The RItz" του Endurance.

 

Η πρόποση του Σαββάτου στο Βρετανικό Ναυτικό: "Στις αγαπημένες και τις συζύγους"
Η πρόποση του Σαββάτου στο Βρετανικό Ναυτικό: "Στις αγαπημένες και τις συζύγους"

 

Ο βιολόγος Robert Clark και ο γεωλόγος James Wordie στην καμπίνα τους.
Ο βιολόγος Robert Clark και ο γεωλόγος James Wordie στην καμπίνα τους.

 

Ο φυσικός Reginald James έξω από το παρατηρητήριο του.
Ο φυσικός Reginald James έξω από το παρατηρητήριο του.

 

Το παγιδευμένο στον πάγο Endurance.
Το παγιδευμένο στον πάγο Endurance.

 

Η εξάρτιση του Endurance σκεπασμένη από πάγο;
Η εξάρτιση του Endurance σκεπασμένη από πάγο;

 

 

 

Το Endurance την ανατολή.
Το Endurance την ανατολή.

 

Ο John Vincent, Λοστρόμος, μπαλώνει ένα δίχτυ στο Endurance.
Ο John Vincent, Λοστρόμος, μπαλώνει ένα δίχτυ στο Endurance.

 

Ο φωτογράφος Frank Hurley τραβάει μια λήψη από ψηλά.
Ο φωτογράφος Frank Hurley τραβάει μια λήψη από ψηλά.

 

Ο Frank Worsley, καπετάνιος του Endurance.
Ο Frank Worsley, καπετάνιος του Endurance.

 

Ο πλοηγός Hubert Hudson με μικρά Αυτοκρατορικών πιγκουίνων.
Ο πλοηγός Hubert Hudson με μικρά Αυτοκρατορικών πιγκουίνων.

 

Ο Β' Αξιωματικός Tom Crean με κουτάβια σκύλων για έλκηθρο.
Ο Β' Αξιωματικός Tom Crean με κουτάβια σκύλων για έλκηθρο.

 

Ο Frank Wild, δεύτερος τη τάξει.
Ο Frank Wild, δεύτερος τη τάξει.

 

Ο Lionel Greenstreet, Α' Αξιωματικός.
Ο Lionel Greenstreet, Α' Αξιωματικός.

 

Ο George Marston, καλλιτέχνης.
Ο George Marston, καλλιτέχνης.

 

Ο Charles Green, ο μάγειρας γδέρνει έναν πιγκουίνο για φαγητό.
Ο Charles Green, ο μάγειρας γδέρνει έναν πιγκουίνο για φαγητό.

 

Μέλη του πληρώματος φέρνουν καθαρό πάγο για πόσιμο νερό.
Μέλη του πληρώματος φέρνουν καθαρό πάγο για πόσιμο νερό.

 

Οι James Wordie, Alfred Cheetham και Alexander Macklin κάνουν φασίνα και τρίβουν τα πατώματα του "The Ritz" στο Endurance.
Οι James Wordie, Alfred Cheetham και Alexander Macklin κάνουν φασίνα και τρίβουν τα πατώματα του "The Ritz" στο Endurance.

 

To Endurance τη νύχτα, φωτισμένο από φακούς.
To Endurance τη νύχτα, φωτισμένο από φακούς.

 

 

 

 

 

Ο Owd Bob, σκύλος ελκήθρου.
Ο Owd Bob, σκύλος ελκήθρου.

 

Ο Lupoid, σκύλος ελκήθρου.
Ο Lupoid, σκύλος ελκήθρου.

 

 

 

 

 

Τα μέλη του πληρώματος ρυμουλκούν μία από τις σωσίβιες λέμβους στον πάγο μετά την βύθιση του Endurance.
Τα μέλη του πληρώματος ρυμουλκούν μία από τις σωσίβιες λέμβους στον πάγο μετά την βύθιση του Endurance.

 

Το πλήρωμα αποχαιρετά την λέμβο James Caird που φεύγει προς την Νήσο South Georgia σε αναζήτηση σωτηρίας.
Το πλήρωμα αποχαιρετά την λέμβο James Caird που φεύγει προς την Νήσο South Georgia σε αναζήτηση σωτηρίας.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Μελίνα γλεντάει με την οικογένειά της στις Σπέτσες του 1966 - Σπάνιες φωτογραφίες
Είναι το πρώτο καλοκαίρι μετά το γάμο της με τον Ζιλ Ντασέν αλλά και η εποχή που θα γνωρίσει την Γκρέτα Γκάρμπο στο νησί.
Ο Πειραιάς στην δεκαετία του '80 - '90
Ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ του Σπύρου Στάβερη
Το Αμμουδάκι στο Ρέθυμνο: Η αγαπημένη παραλία των γυμνιστών στην Κρήτη από το 1980 έως σήμερα
Μια σπάνια φωτογραφία από την εποχή που οι παραλίες δεν ήταν γεμάτες ομπρέλες και ξαπλώστρες.
H έγχρωμη Kωνσταντινούπολη του 1963 με τη μαγική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι
Mια σύνθεση από σκηνές του «Τοp Kapi» που δέιχνει μια εξιδανικευμένη, γοητευτική εικόνα της παλιάς Πόλης
Το φως του ελληνικού καλοκαιριού σε 20 φωτογραφίες από το αρχείο του Μουσείου Μπενάκη
Όλα μπορει να έχουν αλλάξει, όμως το ελληνικό καλοκαίρι έχει ακόμη το ίδιο «αγγελικό και μαύρο φως»
Οι νεαροί επαναστάτες χωρίς αιτία των '50s
Ένας παραγνωρισμένος, πρωτοπόρος φωτογράφος ρίχνει φως στη προ Stonewall, μεταπολεμική κουλτούρα
Γυμνοί στα Μάταλα
Οι γυμνιστές στα Μάταλα προκαλούν σάλο το 1977
O μεγάλος έρωτας του παππού μου μέσα από μία συγκινητική επιστολή
Και μερικές φωτογραφίες από τα παλιά
Τι πραγματικά συνέβη στα Μάταλα, στην περίφημη χίπικη παραλία της Κρήτης, στις δεκαετίες του ’60 και του ’70;
Τα Μάταλα λοιπόν ξαναήρθαν στην επικαιρότητα το 2011 λόγω της έκδοσης ενός γερμανικού βιβλίου, του Mythos Matala / The Myth of Matala [Balistier Verlag, Mähringen 2011] του Arn Strohmeyer.
9 θρυλικά κτίρια της Αθήνας που δεν υπάρχουν πια
Εκεί που τώρα βρίσκονται μεγάλες πολυκατοικίες, παλιότερα στεγάζονταν μερικά από τα πιο όμορφα νεοκλασικά της πόλης
Κοσμικό Κέντρο "Στέργιος" (1988)
Φωτογραφίες του Περικλή Αλκίδη
16 κάρτες από το θαμπό παρελθόν, σταλμένες απο 15 φίλους
Τα ζήσαμε στ' αλήθεια; 'Ημασταν εμείς;
Η ιστορία των πρώτων καλλιστείων τραβεστί στη Θεσσαλονίκη, μέσα από βίντεο και φωτογραφίες
Όταν η Αλόμα μοίρασε πορνοταινίες, ανακοίνωσε την ίδρυση κόμματος και έστεψε τις νικήτριες
«Ο πρώτος ήταν ένας χαμάλης»: Μια πόρνη του 1935 στα Βούρλα της Δραπετσώνας, αφηγείται τη ζωή της
Mια αποκαλυπτική συνέντευξη που πήρε ένας Γάλλος δημοσιογράφος το 1935 από μια πόρνη της περιβόητης συνοικίας Βούρλα της Δραπετσώνας για το περιοδικό Voila
Πώς αμύνονταν οι γυναίκες πριν από 100 χρόνια στις σεξουαλικές επιθέσεις
Σε μια εποχή που η «σεξουαλική παρενόχληση» δεν υπήρχε καν στο λεξικό, υπήρχε ένα γυναικείο αξεσουάρ που διασφάλιζε τη σωματική ακεραιότητα των γυναικών
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Τ.Π.Ε. 14.1.2016 | 01:37
Κατά τα άλλα εμείς θα έχουμε κακοκαιρία λέει και βροχοπτώσεις και πρέπει να προσέχουμε να μην κρυώσουμε.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή