Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
New Media
Οι αυτογνωσιακές φωτογραφίες της Δανάης Σίμου

Εικόνες και σκέψεις μιας ταλαντούχας Ελληνίδας φωτογράφου

Από τη Μαρούσα Θωμά

Sunday 30 April 2017 21.15 BST
Η Δανάη Σίμου είναι ένα κορίτσι με πολλές ιδιότητες. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε fashion styling. Δουλεύοντας ως στυλίστρια άρχισε να πειραματίζεται με την φωτογραφία και ανακάλυψε ότι βρήκε το μέσο που την εκφράζει απόλυτα. Παρακολούθησε σεμινάρια Ιστορίας της Τέχνης, Θεάτρου και Κινηματογράφου - «ήθελα να το δω λίγο πιο σφαιρικά» όπως λέει και η ίδια-, σπούδασε φωτογραφία σε ένα ΙΕΚ και συμμετείχε σε workshops του Antoine d' Agata και του Αχιλλέα Νάσιου με τον οποίο συνεχίζει διαδικτυακά μαθήματα σχετικά με την αφηγηματική εικόνα και το μοντάζ. Παράλληλα ασχολείται με art direction, video art, γράφει ποίηση και τον τελευταίο καιρό δειλά μουσική με το G.O.I.N. Πρόσφατα συμμετείχε σε μία ομαδική έκθεση στο Athens Photo Festival, εξέδωσε το πρότζεκτ της Worms σε photo zine και αυτή τη στιγμή ανυπομονεί -και δικαίως- για τις καλοκαιρινές διακοπές της. Η Δανάη μοιράστηκε μαζί μας φωτογραφίες της από το Worms και σκέψεις για τη δουλειά της.
 
 
© Δανάη Σίμου

Η δουλειά μου είναι αυτογνωσιακή, βιωματική, είναι ο εαυτός μου και ο περίγυρός μου. Αλλά θεωρώ ότι ακόμα και ο τρόπος που απεικονίζω τον περίγυρό μου είναι για να εκφράσω πράγματα για μένα εντέλει. Και όσο πιο πολύ γνωρίζω τον εαυτό μου τόσο πιο πολύ εξελίσσομαι φωτογραφικά, είναι δύο παράλληλοι δρόμοι. Όταν έκανα το πρώτο αυτοπορτρέτο μου, επειδή φωτογράφισα το σώμα μου ένιωσα ότι δεν είχα πια κάτι να κρύψω, έχω πράγματα να πω αλλά χρησιμοποιώντας ακόμα και τον εαυτό μου έχω γκρεμίσει τους τοίχους που είχα και μπορώ να πω το μήνυμά μου. Και όλο αυτό ήταν λυτρωτικό.

 
 
© Δανάη Σίμου
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Ψάχνω την ηρεμία. Νομίζω πώς μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή των εικόνων εγώ ψάχνω την ηρεμία. Ψάχνω να απενοχοποιήσω πράγματα, να κατευνάσω πράγματα και λίγο εκφράζοντάς τα με οποιοδήποτε μέσο να τα αποδεχτώ. Πιστεύω πώς ό,τι κρατάμε μέσα μας και δεν το βγάζουμε, εντέλει εκφράζεται με κάποιο τρόπο, σωματοποιείται. Οπότε προτρέχω, πάω μπροστά (γέλια). Τα βγάζω μόνη μου.

 
 
© Δανάη Σίμου
 
 
© Δανάη Σίμου

Aσχολούμαι επίσης με art direction, video art, ποίηση και δειλά με τη μουσική με το G.O.I.N. Αυτά βέβαια ξεκίνησαν πρόσφατα. Με τη φωτογραφία άρχισα να νιώθω την αναγκαιότητα του να εκφραστώ. Πάντα έγραφα, απλώς νομίζω ότι τώρα νιώθω λίγο πιο άνετα μ' αυτά που γράφω, είναι πιο ξεκάθαρη από την εικόνα η γραφή, είναι πολύ πιο άμεση.

 
 
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Το Worms έχει πολλές επιρροές. Πάντα μου άρεσε αυτό στη δουλειά μου. Μου αρέσει η αφηγηματική φωτογραφία, μου αρέσει να αφηγούμαι μια ιστορία χρησιμοποιώντας όχι απαραίτητα τον ίδιο τρόπο γραφής. Ενώ οι φωτογραφίες είναι ασπρόμαυρες και με έντονο κοντράστ διαφέρουν οπτικά, άλλες είναι θολές, άλλες είναι καθαρές, κάποιες είναι κοντινές, μακρινές· δεν έχουν όλες την συνοχή που θα έπρεπε να έχει ένα πρότζεκτ. Η συνοχή του πρότζεκτ νομίζω ότι προέρχεται από την αφήγηση και από τη θεματολογία.

 
© Δανάη Σίμου
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Το Worms το δουλεύω αρκετά χρόνια αλλά τα τελευταία δύο έγινε μία ενότητα. Με βοήθησε σ' αυτό ο Στράτος Καλαφάτης ο οποίος με συμβούλεψε να ενοποιήσω οτιδήποτε κάνω γιατί θεώρησε ότι σε όλα ψάχνω το ίδιο πράγμα- είτε αυτό είναι τοπίο είτε αυτό είναι πορτρέτο είτε είναι αυτοπορτρέτο -οπότε την ακολούθησα την συμβουλή του....Όταν το είδα σαν ενότητα, άρχισα να κατανοώ ότι υπάρχει ένα μοτίβο σ' αυτά που με ελκύουν οπτικά και κυρίως ότι φωτογραφίζω το παρελθόν στο παρόν. Και ο τίτλος προέκυψε από ένα ποίημα, το επεξηγηματικό κείμενο του πρότζεκτ, γιατί γράφοντάς το οπτικοποίησα αυτές τις αναμνήσεις σαν σκουλήκια που σε τρώνε.

 
© Δανάη Σίμου
 
 
© Δανάη Σίμου

Οι φίλοι μου εκτιμούν αυτό που κάνω, αλλά από την άλλη αστειεύονται σχολιάζοντας το πόσο γυμνό υπάρχει στη δουλειά μου. Ναι υπάρχει το σεξουαλικό στοιχείο στη δουλειά μου. Μ’ ενοχλεί που υπάρχει ένας αρκετά έντονος πουριτανισμός ειδικά προς τη γυναικεία φύση, που υπάρχουν φοβίες με οτιδήποτε είναι λίγο πιο σκοτεινό, θλιμμένο ή γυμνό· ό,τι μπορεί να σοκάρει δεν θέλουν να ειπώνεται κιόλας. Λες και δεν υπάρχει στη καθημερινότητά μας. Και στη δουλειά με έχουν αντιμετωπίσει περίεργα ως λίγο πιο "ανάλαφρη" προσωπικότητα επειδή τραβάω γυμνό. Νομίζω ότι είναι πολύ ρηχό να το δεις έτσι. Προσπαθώ αρχικά να σπάσω τα δικά μου ταμπού αλλά σε δεύτερη ανάγνωση κοινοποιώντας αυτές τις εικόνες θα ήθελα να βοηθήσω να σπάσουν γενικότερα τα ταμπού.

 
© Δανάη Σίμου
Website: www.danaisimou.com
Facebook page : danaisimouart
Instagram : danaisimou
Γεννήθηκε στη Λέσβο. Υπεύθυνη του Lightbox στο LIFO.gr.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

40 χρόνια London Calling: Οι φωτογραφίες που έκαναν τους Clash αιώνια είδωλα
Μια μεγάλη έκθεση στο Λονδίνο για τα 40χρονα του ιστορικού άλμπουμ παρουσιάζει τις φωτογραφίες που τους είχε τραβήξει στη θρυλική αμερικανική περιοδεία του 1979 η σπουδαία ροκ φωτογράφος Pennie Smith, ανάμεσά τους και εκείνη που κοσμεί το πιο εμβληματικό ίσως ροκ εξώφυλλο όλων των εποχών.
Άλλες Ωδές; («Any more Odes?»)
H διεθνής ομαδική φωτογραφική έκθεση των TransEurope Athens / EyesCulture
Βερολίνο. Νοέμβρης 1989 (λίγο μετά την πτώση του Τείχους)
Με σφυρί και καλέμι
Ο Billy Monk και η underground σκηνή του Κέιπ Τάουν, στο αποκορύφωμα του Απαρτχάιντ
Η αλλοπρόσαλλη ζωή και η ακαταμάχητη τέχνη του Νοτιοαφρικανού φωτογράφου που απαθανάτισε μοναδικά τη νύχτα του Κέιπ Τάουν κατά τη διάρκεια του Απαρτχάιντ και τελικά πυροβολήθηκε ενώ πήγαινε να δει την πρώτη του μεγάλη έκθεση.
Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης στο λυκόφως
Στις φωτογραφίες του Φωκίωνα Ζησιάδη τα πλοία και τα μηχανήματα στέκουν παγωμένα περιμένοντας μια εντολή για να ξαναμπούν και πάλι στη δράση
Οι δύο παράλληλοι
Φωτογραφίες της Karina Bikbulatova
Πλησιάζοντας τα άγρια ζώα μέχρι ν' ακούσεις την ανάσα τους
Τόσο που σχεδόν νοιώθεις την ανάσα του λιονταριού
«Heroin Chic»: Εκείνο το διαμέρισμα στο Σόχο που γεννήθηκε η φωτογραφία μόδας των ‘90s
Ο αναίμακτος πόλεμος του Δημήτρη Χαρισιάδη
Ο σημαντικός Έλληνας φωτογράφος άφησε τρακόσια αρνητικά από το μέτωπο και την Κατοχή, δίχως ούτε μια εικόνα νεκρού ή τραυματία.
Ο Εθνικός Κήπος τη νύχτα: Μια διαφορετική φωτογραφική καταγραφή του ιστορικού σημείου της πόλης
Οι εικόνες του Στράτου Καλαφάτη συνοδεύουν τα κείμενα της έκδοσης «Εθνικός Κήπος. Περίπατος Μαθητείας – 10+1 Στάσεις» η οποία αφηγείται την ιστορία του Κήπου και κατ’ επέκταση της ίδιας της Αθήνας.
MedPhoto Festival 2019-2020
Archive: Between the Public and the Private
Μάντεψε τι βλέπεις: Οι 20 εκτυφλωτικές εικόνες που βραβεύτηκαν στον διαγωνισμό μικροφωτογραφίας της Nikon.
Ο διαγωνισμός αυτός έχει γίνει ένας εξαιρετικός τρόπος προβολής μικροφωτογραφιών από μια ευρεία γκάμα επιστημονικών κλάδων.
Οι περιπέτειες του Μάικλ Στάιπ των REM στον περίεργο ψηφιακό μας κόσμο
Στο νέο του φωτογραφικό βιβλίο, ο πρώην ροκ σταρ εξερευνά την περίεργη, διαδραστική σχέση ανάμεσα στις παλιές αναλογικές ζωές μας και τις νέες ψηφιακές.
Στο φως ανέκδοτες φωτογραφίες της Patti Smith και του Robert Mapplethorpe όταν ήταν ακόμα «βρέφη»
Ένας Έλληνας φωτογράφος ταξίδεψε μέχρι τη Γροιλανδία για να φωτογραφίσει το μεγαλείο των παγόβουνων
Η απόκοσμη αρκτική φύση αποτυπώνεται στη φωτογραφική έκθεση του Φωκίωνα Ζησιάδη που μόλις εγκαινιάστηκε στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή