Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
New Media
Οι αυτογνωσιακές φωτογραφίες της Δανάης Σίμου

Εικόνες και σκέψεις μιας ταλαντούχας Ελληνίδας φωτογράφου

Από τη Μαρούσα Θωμά

Sunday 30 April 2017 21.15 BST
Η Δανάη Σίμου είναι ένα κορίτσι με πολλές ιδιότητες. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε fashion styling. Δουλεύοντας ως στυλίστρια άρχισε να πειραματίζεται με την φωτογραφία και ανακάλυψε ότι βρήκε το μέσο που την εκφράζει απόλυτα. Παρακολούθησε σεμινάρια Ιστορίας της Τέχνης, Θεάτρου και Κινηματογράφου - «ήθελα να το δω λίγο πιο σφαιρικά» όπως λέει και η ίδια-, σπούδασε φωτογραφία σε ένα ΙΕΚ και συμμετείχε σε workshops του Antoine d' Agata και του Αχιλλέα Νάσιου με τον οποίο συνεχίζει διαδικτυακά μαθήματα σχετικά με την αφηγηματική εικόνα και το μοντάζ. Παράλληλα ασχολείται με art direction, video art, γράφει ποίηση και τον τελευταίο καιρό δειλά μουσική με το G.O.I.N. Πρόσφατα συμμετείχε σε μία ομαδική έκθεση στο Athens Photo Festival, εξέδωσε το πρότζεκτ της Worms σε photo zine και αυτή τη στιγμή ανυπομονεί -και δικαίως- για τις καλοκαιρινές διακοπές της. Η Δανάη μοιράστηκε μαζί μας φωτογραφίες της από το Worms και σκέψεις για τη δουλειά της.
 
 
© Δανάη Σίμου

Η δουλειά μου είναι αυτογνωσιακή, βιωματική, είναι ο εαυτός μου και ο περίγυρός μου. Αλλά θεωρώ ότι ακόμα και ο τρόπος που απεικονίζω τον περίγυρό μου είναι για να εκφράσω πράγματα για μένα εντέλει. Και όσο πιο πολύ γνωρίζω τον εαυτό μου τόσο πιο πολύ εξελίσσομαι φωτογραφικά, είναι δύο παράλληλοι δρόμοι. Όταν έκανα το πρώτο αυτοπορτρέτο μου, επειδή φωτογράφισα το σώμα μου ένιωσα ότι δεν είχα πια κάτι να κρύψω, έχω πράγματα να πω αλλά χρησιμοποιώντας ακόμα και τον εαυτό μου έχω γκρεμίσει τους τοίχους που είχα και μπορώ να πω το μήνυμά μου. Και όλο αυτό ήταν λυτρωτικό.

 
 
© Δανάη Σίμου
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Ψάχνω την ηρεμία. Νομίζω πώς μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή των εικόνων εγώ ψάχνω την ηρεμία. Ψάχνω να απενοχοποιήσω πράγματα, να κατευνάσω πράγματα και λίγο εκφράζοντάς τα με οποιοδήποτε μέσο να τα αποδεχτώ. Πιστεύω πώς ό,τι κρατάμε μέσα μας και δεν το βγάζουμε, εντέλει εκφράζεται με κάποιο τρόπο, σωματοποιείται. Οπότε προτρέχω, πάω μπροστά (γέλια). Τα βγάζω μόνη μου.

 
 
© Δανάη Σίμου
 
 
© Δανάη Σίμου

Aσχολούμαι επίσης με art direction, video art, ποίηση και δειλά με τη μουσική με το G.O.I.N. Αυτά βέβαια ξεκίνησαν πρόσφατα. Με τη φωτογραφία άρχισα να νιώθω την αναγκαιότητα του να εκφραστώ. Πάντα έγραφα, απλώς νομίζω ότι τώρα νιώθω λίγο πιο άνετα μ' αυτά που γράφω, είναι πιο ξεκάθαρη από την εικόνα η γραφή, είναι πολύ πιο άμεση.

 
 
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Το Worms έχει πολλές επιρροές. Πάντα μου άρεσε αυτό στη δουλειά μου. Μου αρέσει η αφηγηματική φωτογραφία, μου αρέσει να αφηγούμαι μια ιστορία χρησιμοποιώντας όχι απαραίτητα τον ίδιο τρόπο γραφής. Ενώ οι φωτογραφίες είναι ασπρόμαυρες και με έντονο κοντράστ διαφέρουν οπτικά, άλλες είναι θολές, άλλες είναι καθαρές, κάποιες είναι κοντινές, μακρινές· δεν έχουν όλες την συνοχή που θα έπρεπε να έχει ένα πρότζεκτ. Η συνοχή του πρότζεκτ νομίζω ότι προέρχεται από την αφήγηση και από τη θεματολογία.

 
© Δανάη Σίμου
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Το Worms το δουλεύω αρκετά χρόνια αλλά τα τελευταία δύο έγινε μία ενότητα. Με βοήθησε σ' αυτό ο Στράτος Καλαφάτης ο οποίος με συμβούλεψε να ενοποιήσω οτιδήποτε κάνω γιατί θεώρησε ότι σε όλα ψάχνω το ίδιο πράγμα- είτε αυτό είναι τοπίο είτε αυτό είναι πορτρέτο είτε είναι αυτοπορτρέτο -οπότε την ακολούθησα την συμβουλή του....Όταν το είδα σαν ενότητα, άρχισα να κατανοώ ότι υπάρχει ένα μοτίβο σ' αυτά που με ελκύουν οπτικά και κυρίως ότι φωτογραφίζω το παρελθόν στο παρόν. Και ο τίτλος προέκυψε από ένα ποίημα, το επεξηγηματικό κείμενο του πρότζεκτ, γιατί γράφοντάς το οπτικοποίησα αυτές τις αναμνήσεις σαν σκουλήκια που σε τρώνε.

 
© Δανάη Σίμου
 
 
© Δανάη Σίμου

Οι φίλοι μου εκτιμούν αυτό που κάνω, αλλά από την άλλη αστειεύονται σχολιάζοντας το πόσο γυμνό υπάρχει στη δουλειά μου. Ναι υπάρχει το σεξουαλικό στοιχείο στη δουλειά μου. Μ’ ενοχλεί που υπάρχει ένας αρκετά έντονος πουριτανισμός ειδικά προς τη γυναικεία φύση, που υπάρχουν φοβίες με οτιδήποτε είναι λίγο πιο σκοτεινό, θλιμμένο ή γυμνό· ό,τι μπορεί να σοκάρει δεν θέλουν να ειπώνεται κιόλας. Λες και δεν υπάρχει στη καθημερινότητά μας. Και στη δουλειά με έχουν αντιμετωπίσει περίεργα ως λίγο πιο "ανάλαφρη" προσωπικότητα επειδή τραβάω γυμνό. Νομίζω ότι είναι πολύ ρηχό να το δεις έτσι. Προσπαθώ αρχικά να σπάσω τα δικά μου ταμπού αλλά σε δεύτερη ανάγνωση κοινοποιώντας αυτές τις εικόνες θα ήθελα να βοηθήσω να σπάσουν γενικότερα τα ταμπού.

 
© Δανάη Σίμου
Website: www.danaisimou.com
Facebook page : danaisimouart
Instagram : danaisimou
Γεννήθηκε στη Λέσβο. Υπεύθυνη του Lightbox στο LIFO.gr.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ID - το σώμα, ο ερωτισμός και η ταυτότητα στις φωτογραφίες της Stephie Grape
Μία εν εξελίξει φωτογραφική έρευνα
Τα ορφανά του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών
Oι συγκλονιστικές φωτογραφίες της Βούλας Παπαϊωάννου κυκλοφόρησαν σε ένα συλλεκτικό «Λεύκωμα ζωής» από το Κέντρο Ερευνών «Ρίζες» και το Μουσείο Μπενάκη
«Όχι παντρεμένοι· αλλά θα το θέλαμε»: Ερωτευμένοι άντρες από άλλες εποχές
Το νέο φωτογραφικό λεύκωμα «A Photographic History of Men in Love» απεικονίζει ιστορίες αγάπης μεταξύ ανδρών σε τρυφερές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μεταξύ του 1850 και του 1950.
Το πέταγμα της χρυσαλλίδας. Φωτογραφίες του Γιώργου Γιατρομανωλάκη
The Splitting of the Chrysalis & the Slow Unfolding of the Wings
Ορισμένοι άνθρωποι είναι σωσίες κάποιου γάτου
Όλοι ξέρουμε πως οι σκύλοι συνήθως μοιάζουν με τα αφεντικά τους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τις γάτες, αλλά πιο υπόγεια...
Η φωτογραφική ομάδα «Διαδρομές» στεγάζει στο κέντρο της Αθήνας το πάθος για τις στιγμές
Μια ομάδα που ορίζει ως μέσο τη φωτογραφία και ως προορισμό την προσωπική έκφραση του καθενός.
Γνωρίστε τον σπουδαίο Έλληνα φωτορεπόρτερ Σωκράτη Μπαλταγιάννη
Οι κοινωνικά ευαίσθητες φωτογραφίες του διαθέτουν ισορροπία, δυναμισμό και αναδίδουν έναν βαθύ ανθρωπισμό, που αποφεύγει την γλυκερή καλλιέπεια.
Jindrich Streit, ένας σπάνιος, υπέροχος φωτογράφος της τσέχικης επαρχίας
τα ανθρώπινα πλάσματα ανασαίνουν και φωτίζονται από μια αξιοπρέπεια παράξενη, που δεν ξέρεις από πού έρχεται, μέσα σε τόση λάσπη.
Η Νάπολη, συγκινητικά σκοτεινή
Φωτογραφίες του άγγλου φωτογράφου Sam Gregg
Μια φωτογραφική έκθεση που παρουσιάστηκε στην Τεχνόπολη, στο πλαίσιο της φετινής Athens Pride Week
Ο Δημήτριος Μασούρας μιλά για την έκθεση φωτογραφίας «Ιλίρ: Ένας Ήλιος από Πούλιες».
Από Αύγουστο Σεπτέμβρη
Φωτογραφίες: Σπύρος Στάβερης
Αδέσποτες γάτες στους δρόμους της Ιταλίας του 1950
Ασπρόμαυρες φωτογραφίες γατιών που περιπλανιούνται στα σοκάκια των ιταλικών πόλεων.
Σπάνιες φωτογραφίες από τα Μάταλα του '60 και του '70
15 φωτογραφίες του Wolfgang Kistler που αποτυπώνουν την απλή ζωή των κατοίκων στο διάσημο ψαροχώρι.
40 μέρες
Ξαφνικά, βοριαδάκι. Τι κάνουν αυτοί πρωι-πρωί;
Μάριο Βίττι: «Οι Έλληνες έχουν μια υπερηφάνεια δικαιολογημένη»
Ο σημαντικότερος πρεσβευτής των ελληνικών γραμμάτων στην Ιταλία και επίτιμος, πλέον, δημότης Ύδρας μάς μιλά από το σπίτι του στη Ρώμη με αφορμή την έκθεση φωτογραφιών του που φιλοξενείται στο νησί.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή