Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
New Media
Οι αυτογνωσιακές φωτογραφίες της Δανάης Σίμου

Εικόνες και σκέψεις μιας ταλαντούχας Ελληνίδας φωτογράφου

Από τη Μαρούσα Θωμά

Sunday 30 April 2017 21.15 BST
Η Δανάη Σίμου είναι ένα κορίτσι με πολλές ιδιότητες. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε fashion styling. Δουλεύοντας ως στυλίστρια άρχισε να πειραματίζεται με την φωτογραφία και ανακάλυψε ότι βρήκε το μέσο που την εκφράζει απόλυτα. Παρακολούθησε σεμινάρια Ιστορίας της Τέχνης, Θεάτρου και Κινηματογράφου - «ήθελα να το δω λίγο πιο σφαιρικά» όπως λέει και η ίδια-, σπούδασε φωτογραφία σε ένα ΙΕΚ και συμμετείχε σε workshops του Antoine d' Agata και του Αχιλλέα Νάσιου με τον οποίο συνεχίζει διαδικτυακά μαθήματα σχετικά με την αφηγηματική εικόνα και το μοντάζ. Παράλληλα ασχολείται με art direction, video art, γράφει ποίηση και τον τελευταίο καιρό δειλά μουσική με το G.O.I.N. Πρόσφατα συμμετείχε σε μία ομαδική έκθεση στο Athens Photo Festival, εξέδωσε το πρότζεκτ της Worms σε photo zine και αυτή τη στιγμή ανυπομονεί -και δικαίως- για τις καλοκαιρινές διακοπές της. Η Δανάη μοιράστηκε μαζί μας φωτογραφίες της από το Worms και σκέψεις για τη δουλειά της.
 
 
© Δανάη Σίμου

Η δουλειά μου είναι αυτογνωσιακή, βιωματική, είναι ο εαυτός μου και ο περίγυρός μου. Αλλά θεωρώ ότι ακόμα και ο τρόπος που απεικονίζω τον περίγυρό μου είναι για να εκφράσω πράγματα για μένα εντέλει. Και όσο πιο πολύ γνωρίζω τον εαυτό μου τόσο πιο πολύ εξελίσσομαι φωτογραφικά, είναι δύο παράλληλοι δρόμοι. Όταν έκανα το πρώτο αυτοπορτρέτο μου, επειδή φωτογράφισα το σώμα μου ένιωσα ότι δεν είχα πια κάτι να κρύψω, έχω πράγματα να πω αλλά χρησιμοποιώντας ακόμα και τον εαυτό μου έχω γκρεμίσει τους τοίχους που είχα και μπορώ να πω το μήνυμά μου. Και όλο αυτό ήταν λυτρωτικό.

 
 
© Δανάη Σίμου
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Ψάχνω την ηρεμία. Νομίζω πώς μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή των εικόνων εγώ ψάχνω την ηρεμία. Ψάχνω να απενοχοποιήσω πράγματα, να κατευνάσω πράγματα και λίγο εκφράζοντάς τα με οποιοδήποτε μέσο να τα αποδεχτώ. Πιστεύω πώς ό,τι κρατάμε μέσα μας και δεν το βγάζουμε, εντέλει εκφράζεται με κάποιο τρόπο, σωματοποιείται. Οπότε προτρέχω, πάω μπροστά (γέλια). Τα βγάζω μόνη μου.

 
 
© Δανάη Σίμου
 
 
© Δανάη Σίμου

Aσχολούμαι επίσης με art direction, video art, ποίηση και δειλά με τη μουσική με το G.O.I.N. Αυτά βέβαια ξεκίνησαν πρόσφατα. Με τη φωτογραφία άρχισα να νιώθω την αναγκαιότητα του να εκφραστώ. Πάντα έγραφα, απλώς νομίζω ότι τώρα νιώθω λίγο πιο άνετα μ' αυτά που γράφω, είναι πιο ξεκάθαρη από την εικόνα η γραφή, είναι πολύ πιο άμεση.

 
 
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Το Worms έχει πολλές επιρροές. Πάντα μου άρεσε αυτό στη δουλειά μου. Μου αρέσει η αφηγηματική φωτογραφία, μου αρέσει να αφηγούμαι μια ιστορία χρησιμοποιώντας όχι απαραίτητα τον ίδιο τρόπο γραφής. Ενώ οι φωτογραφίες είναι ασπρόμαυρες και με έντονο κοντράστ διαφέρουν οπτικά, άλλες είναι θολές, άλλες είναι καθαρές, κάποιες είναι κοντινές, μακρινές· δεν έχουν όλες την συνοχή που θα έπρεπε να έχει ένα πρότζεκτ. Η συνοχή του πρότζεκτ νομίζω ότι προέρχεται από την αφήγηση και από τη θεματολογία.

 
© Δανάη Σίμου
 
 
 
© Δανάη Σίμου

Το Worms το δουλεύω αρκετά χρόνια αλλά τα τελευταία δύο έγινε μία ενότητα. Με βοήθησε σ' αυτό ο Στράτος Καλαφάτης ο οποίος με συμβούλεψε να ενοποιήσω οτιδήποτε κάνω γιατί θεώρησε ότι σε όλα ψάχνω το ίδιο πράγμα- είτε αυτό είναι τοπίο είτε αυτό είναι πορτρέτο είτε είναι αυτοπορτρέτο -οπότε την ακολούθησα την συμβουλή του....Όταν το είδα σαν ενότητα, άρχισα να κατανοώ ότι υπάρχει ένα μοτίβο σ' αυτά που με ελκύουν οπτικά και κυρίως ότι φωτογραφίζω το παρελθόν στο παρόν. Και ο τίτλος προέκυψε από ένα ποίημα, το επεξηγηματικό κείμενο του πρότζεκτ, γιατί γράφοντάς το οπτικοποίησα αυτές τις αναμνήσεις σαν σκουλήκια που σε τρώνε.

 
© Δανάη Σίμου
 
 
© Δανάη Σίμου

Οι φίλοι μου εκτιμούν αυτό που κάνω, αλλά από την άλλη αστειεύονται σχολιάζοντας το πόσο γυμνό υπάρχει στη δουλειά μου. Ναι υπάρχει το σεξουαλικό στοιχείο στη δουλειά μου. Μ’ ενοχλεί που υπάρχει ένας αρκετά έντονος πουριτανισμός ειδικά προς τη γυναικεία φύση, που υπάρχουν φοβίες με οτιδήποτε είναι λίγο πιο σκοτεινό, θλιμμένο ή γυμνό· ό,τι μπορεί να σοκάρει δεν θέλουν να ειπώνεται κιόλας. Λες και δεν υπάρχει στη καθημερινότητά μας. Και στη δουλειά με έχουν αντιμετωπίσει περίεργα ως λίγο πιο "ανάλαφρη" προσωπικότητα επειδή τραβάω γυμνό. Νομίζω ότι είναι πολύ ρηχό να το δεις έτσι. Προσπαθώ αρχικά να σπάσω τα δικά μου ταμπού αλλά σε δεύτερη ανάγνωση κοινοποιώντας αυτές τις εικόνες θα ήθελα να βοηθήσω να σπάσουν γενικότερα τα ταμπού.

 
© Δανάη Σίμου
Website: www.danaisimou.com
Facebook page : danaisimouart
Instagram : danaisimou
Γεννήθηκε στη Λέσβο. Υπεύθυνη του Lightbox στο LIFO.gr.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Για την Κορίνα Γιαλίδου
Παλαιστές στο Πεδίον του 'Αρεως
50 χρόνια από την προσσελήνωση: ανέκδοτες φωτογραφίες από τη μέρα που ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι
Ανεπίσημα στιγμιότυπα και εικόνες απόκοσμης ομορφιάς που κόβουν την ανάσα.
30 χρόνια Rave!: Σκηνές από την πορεία μιας κουλτούρας που τα σπάει ακόμα
Ο Γιώργος Μουτάφης φωτογραφίζει την Καρόλα Ρακέτε για την Bild
Κάπου στις 'Αλπεις, σε ένα μυστικό σημείο.
Τα Ψαρά και οι Οινούσσες του Πάρι Ταβιτιάν
Νύχτες στο Fernando's
Αθήνα, 1991
Τα ορφανά του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών
Oι συγκλονιστικές φωτογραφίες της Βούλας Παπαϊωάννου κυκλοφόρησαν σε ένα συλλεκτικό «Λεύκωμα ζωής» από το Κέντρο Ερευνών «Ρίζες» και το Μουσείο Μπενάκη
Καραγκιοζοπαίκτες (1). Μάνθος Αθηναίος.
Φωτογραφίες από παράσταση στο δικό του θέατρο σκιιών της πλατείας Λυσικράτους
Kirkpinar oil wrestling: 25 φωτογραφίες από τους σημαντικότερους αγώνες πάλης με λάδι στον κόσμο, στην Αδριανούπολη
2.381 παλαιστές από όλη την Τουρκία διαγωνίστηκαν και φέτος για τον τίτλο του αφέντη Πεχλιβάνη στο πλαίσιο των παραδοσιακών αγώνων πάλης που προστατεύονται από την Unesco.
Εικόνες του Robert McCabe από το καστρομονάστηρο των Στροφάδων πριν καταρρεύσει στον σεισμό της Ζακύνθου
Μία έκδοση - ιστορικό τεκμήριο από τον Αμερικανό φωτογράφο που αποτύπωσε το μνημείο πριν καταστεί μη επισκέψιμο από τον σεισμό της 26ης Οκτωβρίου 2018
Athens Riviera. Από τον Κώστα Καψιάνη.
"H παραλιακή ζώνη της Αθήνας, ένα μωσαικό κοινωνικών και ταξικών αντιθέσεων με σημείο αναφοράς τον Σαρωνικό κόλπο..."
Bettina Rheims - H Γαλλίδα που λάτρεψε και αποθέωσε τον γυναικείο ερωτισμό
Γυναίκες εύθραυστες, σκληρές και αισθησιακές στη ρετροσπεκτίβα μιας καριέρας 35 χρόνων στη φωτογραφία
Το πειραγμένο, ρομαντικό καλοκαίρι ενός Έλληνα φωτογράφου
Με γρατσουνιές, σκόνη και θόρυβο ο Αλέξης Βασιλικός προσπαθεί να αποδώσει τη μύχια ζάλη που σου προκαλεί το φως του ελληνικού καλοκαιριού, όταν σε χτυπάει στα μάτια...
Νύχτες με  swing στο  Bananas
Αθήνα, 1991
Μια Τουρκάλα φωτογράφος καταγράφει την κρυφή underground σκηνή της Κωνσταντινούπολης
Η Cansu Yildiran συμπάσχει με τους ανθρώπους που φωτογραφίζει και τους γνωρίζει όλους προσωπικά αποκαλώντας τους μάλιστα την "οικογένεια που επέλεξε" όταν μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή