Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Βάλια (44), λογίστρια, Σπύρος (44), digital creative, Ναταλία (13), μαθήτρια Β' Γυμνασίου στο Μουσικό Παλλήνης και Μελίνα (9,5), μαθήτρια Δ' Δημοτικού. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO

Τρεις οικογενειακές φωτογραφίες

Ένα παιδί σου αλλάζει πραγματικά τη ζωή. Τρεις οικογένειες μοιράζονται την καθημερινότητά τους και εξηγούν πώς είναι να είσαι γονιός

Σπύρος, Βάλια, Ναταλία, Μελίνα

Βάλια (44), λογίστρια, Σπύρος (44), digital creative, Ναταλία (13), μαθήτρια Β' Γυμνασίου στο Μουσικό Παλλήνης και Μελίνα (9,5), μαθήτρια Δ' Δημοτικού.

 

Πώς είναι η καθημερινότητά σας;

Σπύρος: Εργάζομαι στο digital τμήμα μεγάλης διαφημιστικής. Έτσι, ως «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών» έχω περιορισμένο χρόνο μαζί τους τις καθημερινές. Λίγο το πρωί, πριν από το σχολείο, λίγο περισσότερο τα βράδια, ίσα να πούμε τα πιο σημαντικά νέα της ημέρας. Συνεπώς, περιμένουμε τα Σαββατοκύριακα, κυρίως για βόλτες, παιχνίδια, interaction και τις... τελευταίες ειδήσεις Ελλήνων και ξένων YouTubers – αλλά και έλεγχο σε μουσική και ξένες γλώσσες. Όλο το βάρος του νοικοκυριού, του διαβάσματος και των καθημερινών μετακινήσεων των κοριτσιών σε δραστηριότητες το επωμίζεται η Βάλια, η οποία δουλεύει part-time σε εταιρεία οργάνωσης events.


— Ποια ήταν η πιο ζόρικη περίοδος που περάσατε ως γονείς;

Σίγουρα ο πρώτος χρόνος μετά τη γέννησή τους (ξενύχτια, άγχος ανάπτυξης) αλλά και οι περίοδοι επαγγελματικής αβεβαιότητας και αστάθειας αμφοτέρων.


— Έχετε παρατσούκλια στην οικογένεια;

Εννοείται! Χωρίς να πούμε σε ποια/ον ανήκει το καθένα, μερικά από τα παρατσούκλια μας είναι «νουνού», «μπατζόφσκι», «πάπι», «ζουζού».


— Τι απολαμβάνετε περισσότερο να κάνετε ως οικογένεια;

Το να μένουμε μέσα για ταινίες, σειρές, βιντεοπαιχνίδια, αλλά αποζητάμε εξίσου και το έξω. Έτσι, καιρού/πορτοφολιού επιτρέποντος, έχουμε διάφορα σημεία στην Αθήνα που μας αρέσει να επισκεπτόμαστε και να περπατάμε. Ας πούμε, μια πολύ αγαπημένη διαδρομή στην Πλάκα είναι αυτή που οδηγεί στους Διόσκουρους, κάτω από την Ακρόπολη.


— Πώς θα χαρακτηρίζατε την οικογένειά σας;

Χμ, μάλλον ως μια παραδοσιακή σε κάποια θέματα, αντισυμβατική σε κάποια άλλα, (σχετικά) νεαρή, πολύ αγαπημένη και δεμένη αθηναϊκή οικογένεια.

 

— Έχετε παρατσούκλια στην οικογένεια; ― Εννοείται!  «Νουνού», «Μπατζόφσκι», «Πάπι», «Ζουζού».


— Μελίνα, ποιο είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι;

Το Wii του μπαμπά μου, γιατί παίζω και κάνω γυμναστική, πολλά applications στο iPad, όπως το subway surfer, και τα Lego μου, γιατί δημιουργώ. Περιμένω το Playstation 4 από τον Άι-Βασίλη.


— Τι θέλετε να γίνετε όταν μεγαλώσετε;

Μελίνα: Παιδίατρος, αλλά μου αρέσει ο χορός και το τραγούδι. Ναταλία: Σίγουρα κάτι που θα συνδυάζει χορό, τραγούδι, θέατρο. Μου αρέσουν όμως και τα παιδαγωγικά.


— Τι σας αρέσει να τρώτε; Και τι δεν τρώτε με τίποτα;

Μελίνα: Αγαπημένο φαγητό η φακή. Πουρές, ίου! Ναταλία: Δεν τρώω τα χορταρικά πολύ. Αγαπημένο μου φαγητό, το παστίτσιο!

 

Νινέττα, Μενέλαος, Ιάσονας

Νινέττα Γιακιντζή (38), internet assistant στο lifo.gr, Μενέλαος Νικόπουλος (34), γραφίστας, και Ιάσονας (4 μηνών)

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO

 

—Πόσο έχει αλλάξει τη ζωή σας ο ερχομός του γιου σας;

Περισσότερο δεν γίνεται. Ξέραμε ότι θα αλλάξει η ζωή μας, αλλά αυτό που συμβαίνει έχει ξεπεράσει κάθε φαντασία!

 

— Τι θυμάστε από τη στιγμή που γεννήθηκε στο μαιευτήριο;

Νινέττα: Γέννησα με καισαρική και αυτό που θυμάμαι περισσότερο είναι τα σχόλια των γιατρών όταν τον έβγαλαν. Τους εντυπωσίασε το γεγονός πως είχε τα μάτια του από την πρώτη στιγμή ανοιχτά και έμοιαζε να παρατηρεί τα πάντα. Τον χαρακτήρισαν κούκλο και υπομονετικό. Θυμάμαι να τους ακούω, ενώ κοιτούσα το μωρό που το ετοίμαζαν για να μου το δώσουν και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω ότι ήταν δικός μου.


Μενέλαος: Δυστυχώς, ενώ ήθελα πολύ, δεν μπόρεσα να είμαι μέσα στον τοκετό, οπότε αυτό που μου έχει μείνει περισσότερο είναι η ανυπομονησία μέχρι να με ενημερώσουν ότι όλα πήγαν καλά και η συγκίνηση που ένιωσα όταν είδα τη Νινέττα αμέσως μετά το χειρουργείο.


— Αν γράφατε ένα manual που να εξηγεί σε έναν μελλοντικό γονιό τι ακριβώς τον περιμένει, τι θα θέλατε να σημειώσετε πρώτο-πρώτο;

Κανόνας πρώτος: Οπλίσου με υπομονή. Κανόνας δεύτερος: Αγνόησε οτιδήποτε γράφει το manual από δω και κάτω. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και κανένα manual δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για όσα θα ακολουθήσουν.


— Πώς είναι η καθημερινότητά σας;

Σίγουρα πολύ διαφορετική από πριν. Εγώ είμαι σπίτι με το μωρό όλη μέρα και μπορώ με σιγουριά να πω πως είναι το πιο δύσκολο πρότζεκτ που έχω αναλάβει ποτέ. Συνήθως είμαι τόσο κουρασμένη από την αϋπνία που περιμένω πότε θα κοιμηθεί λίγο για να βρω την ευκαιρία να κλείσω κι εγώ λίγο τα μάτια μου. Ο Μενέλαος φεύγει κάθε πρωί στις 7 και επιστρέφει στις 7 το απόγευμα και αναλαμβάνει από εκείνη τη στιγμή το μωρό. Παίζουν, το κάνει μπάνιο και το κοιμίζει. Προσπαθούμε, πάντως, να μην αφήσουμε την κοινωνική μας ζωή, οπότε βγαίνουμε συχνά και κάνουμε όσο περισσότερα μπορούμε, αρκεί να μπορεί να ακολουθήσει ο Ιάσονας με το καρότσι του.


— Εκτός από το όνομά του, πως αλλιώς τον αποκαλείτε;

Μπουρμπούλι.

 

— Τι απολαμβάνετε περισσότερο να κάνετε ως οικογένεια;

Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να πει κάποιος πως κάνουμε πράγματα ως οικογένεια, αφού ο μικρός δεν είναι σε θέση να συμμετέχει ακόμα. Αυτό που σίγουρα όμως απολαμβάνουμε είναι να καθόμαστε όλοι μαζί στο σπίτι και να τον κάνουμε να γελάει. Ειδικά όταν ξεκαρδίζεται είναι σκέτη απόλαυση!

 

Φωτεινή, Αμπάντου, Νεφέλη

Φωτεινή Παντζιά, ιδιοκτήτρια του wine bar By the glass, Αμπάντου (5,5) και Νεφέλη (το σκυλάκι)

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO

 

— Οι Ελληνίδες κάνουν πιο εύκολα προσπάθειες για εξωσωματική, ταλαιπωρώντας τον οργανισμό τους, παρά μπαίνουν στη διαδικασία της υιοθεσίας. Γιατί, άραγε, δεν έχουμε την κουλτούρα υιοθεσίας στη χώρα μας;

Η υιοθεσία είναι μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία στην Ελλάδα κι αυτό αποθαρρύνει πολύ κόσμο. Όμως πιστεύω ότι έχουμε και το άλλο, θέλουμε ντε και καλά να αναπαράγουμε τα δικά μας γονίδια.


— Εσύ πώς και μπήκες σε αυτήν τη διαδικασία;

Σκεφτόμουν την υιοθεσία εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ενώ ταυτόχρονα ήξερα ότι θα έχω μονογονεϊκή οικογένεια. Κάποια στιγμή άρχισα να το ψάχνω, αλλά δεν έβγαζα άκρη. Έβλεπα ότι στην Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα και όταν έμαθα ότι μπορώ να υιοθετήσω ένα παιδάκι από την Αιθιοπία χάρηκα πάρα πολύ. Δεν με ένοιαζε ούτε η ηλικία ούτε το φύλο. Μόλις με ειδοποίησαν πήρα το πρώτο αεροπλάνο και πήγα.


— Θυμάσαι την πρώτη φορά που αντίκρισες τον Αμπάντου;

Προφανώς. Όταν πήγα στο ορφανοτροφείο και άνοιξα τη μεγάλη μεταλλική πόρτα αντίκρισα ένα σωρό παιδάκια. Ήταν σοκαριστικό, ωστόσο είχα την πεποίθηση ότι θα τον αναγνώριζα, διότι είχα δει φωτογραφίες του. Όμως δεν μπορούσα να τον βρω πουθενά. Όταν μου είπαν ότι ήταν το αγοράκι που βρισκόταν στα πόδια μου και με κοίταζε, πλημμύρισα από χαρά. Του είπα «γεια σου, γιε μου» και δάκρυσα.


— Τι απολαμβάνετε να κάνετε περισσότερο μαζί;

Ένα σωρό πράγματα. Μας αρέσει να τρώμε έξω, να πηγαίνουμε για αθλοπαιδιές στον Φωκιανό, να βγάζουμε βόλτα τα σκυλιά, να κάνουμε ποδήλατο. Φέτος πήγαμε μαζί τις πρώτες μας διακοπές. Όλα είναι διαφορετικά τώρα με τον Αμπάντου.


— Ποια είναι τα σημαντικότερα διδάγματα που πήρες μέχρι στιγμής από τον γιο σου;

Είναι σωστό αυτό που λένε, ότι δηλαδή δεν γεννιέσαι γονιός αλλά γίνεσαι. Εγώ έμαθα να κάνω υπομονή, να ζητάω συγγνώμη και να αναγνωρίζω τα λάθη μου. Και εξακολουθώ να μαθαίνω. Οι σχέσεις χτίζονται καθημερινά κι αυτό που χτίζουμε με τον γιο μου είναι μια σχέση αγάπης.


— Ποια είναι η μεγαλύτερη ευχή σου γι' αυτόν; Να είναι υγιής και τυχερός.

Ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που σου έχει πει; Σήμερα μου είπε: «Μαμά μου μού έλειψες».

 

Η Μερόπη Κοκκίνη γεννήθηκε στην Κύπρο. Άρχισε να δημοσιογραφεί στο περιοδικό «01». Ανήκει στην συντακτική ομάδα της LIFO.
Email: [email protected]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο 6χρονος Στέλιος Κερασίδης παίζει ιδιοφυώς Μπαχ και ετοιμάζεται για συναυλία στο Carnegie Hall
Ένα πρωινό με το «παιδί - θαύμα» που έχει σαρώσει παγκόσμια και πανελλήνια βραβεία στη μουσική
Κανείς δεν σε προετοιμάζει για τη στιγμή που θα κάνεις παιδί
Ο Ανδρέας Λουκάκος θυμάται τις ημέρες που γεννήθηκαν τα δύο του παιδιά και πιστεύει ότι δεν υπάρχει κανένα manual που να εξηγεί σε έναν γονιό τι ακριβώς έρχεται

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γάμος χωρίς Σεξ: Σύντροφοι, φίλοι, σύμμαχοι. Όχι όμως εραστές
Η Ελένη, βιολόγος, 45 χρονών, εξομολογείται το γάμο της χωρίς σεξ με τον Γιάννη, 52 χρονών, ιδιωτικό υπάλληλο.
«Τέρμα, εγώ είμαι πόρνη, παιδιά, όποιος θέλει το δέχεται και όποιος δεν το δεχτεί, δεν με απασχολεί κιόλας»
Στις επαρχίες της Ελλάδας, τις βιτρίνες του Άμστερνταμ, τα πολυτελή πορνεία του Βερολίνου -και τώρα πίσω στη Θεσσαλονίκη. Η Αμάντα πάει όπου υπάρχει μεροκάματο
67 όψεις του ελληνικού καλοκαιριού από τον Πάρι Ταβιτιάν
Φωτογραφίες από τους ωραιότερους καλοκαιρινούς προορισμούς στην Ελλάδα
«Ο πρώτος ήταν ένας χαμάλης»: Μια πόρνη του 1935 στα Βούρλα της Δραπετσώνας, αφηγείται τη ζωή της
Mια αποκαλυπτική συνέντευξη που πήρε ένας Γάλλος δημοσιογράφος το 1935 από μια πόρνη της περιβόητης συνοικίας Βούρλα της Δραπετσώνας για το περιοδικό Voila
Χορός, γλέντι και έκσταση στα πανηγύρια του Αυγούστου
Δεν είναι μόνο η Ικαρία που τιμά αυτό το παλιό έθιμο. Είναι όλη η Ελλάδα, που κάθε Αύγουστο πίνει, χορεύει και γλεντά, όπως παλιά.
Τα μυστικά της λίμνης της Βουλιαγμένης- Δείτε την χαρτογράφηση του Αττικού θρύλου
Το σπήλαιο με τη μεγαλύτερη σήραγγα του κόσμου και τους εξαφανισμένους δύτες - Δείτε την χαρτογράφηση του Αττικού θρύλου
 Οι εξομολογήσεις μιας freelance ψυχής
Πριν ξεκινήσετε να ονειροπολείτε πως αν γίνεται ελεύθερος επαγγελματίας θα είστε το αφεντικό του εαυτού σας, διαβάστε τι έχει να σας πει ένα κορίτσι που έχει φάει το freelancing με το κουτάλι
Αυτό το δέντρο παραμένει ζωντανό από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας μέχρι σήμερα
Η ιστορία της «Ελιάς της Όρσας» που επιβιώνει εδώ και 2.500 χρόνια στη Σαλαμίνα
H κατάρα του να έχεις δικό σου εξοχικό
Μόλις καταφέρεις και τα φέρεις όλα βόλτα, την επόμενη στιγμή φτιάχνεις τις βαλίτσες της επιστροφής
Θάλασσα ταραγμένη μέχρι κυματώδης
Στην 'Ανδρο (για την Τέχνη) με το Πηνελόπη
 Ο Οδυσσέας βουτά στον βυθό της θάλασσας για σκουπίδια από τα 14 του
Ο 17χρονος ιδρυτής της ομάδας «Beach Cleaning» εξηγεί γιατί η περιβαλλοντική συνείδηση είναι πλέον μια επιτακτική ανάγκη για την επιβίωσή μας
Καλοκαίρι 1951: Οι αναμνήσεις του Νίκου Δήμου
Οι πολυκατοικίες σκότωσαν το τοπίο, έφραξαν τα μελτέμια, έχτισαν τα λιμανάκια, σκίασαν τις μικρές αμμουδιές. Αλλά το άρωμα και τη γεύση της θάλασσας, το άρωμα και τη γεύση της μνήμης, δεν μπορούν να τα σκοτώσουν.
Στο Αγρόκτημα Φοίφα στην Καλαμάτα μαθαίνεις να παράγεις τα δικά σου βιολογικά προϊόντα
«Re:Think», όπως «Ξανασκέψου»: Δύο νέοι άνθρωποι εγκατέλειψαν την πρωτεύουσα βάζοντας ένα «πράσινο» στοίχημα και το κέρδισαν
Ο αρχιτέκτονας τοπίου Θωμάς Δοξιάδης δίνει πάντα την αίσθηση ότι δεν έχει επέμβει ανθρώπινο χέρι
Μιλώντας με τον διεθνώς αναγνωρισμένο αρχιτέκτονα για την αρχιτεκτονική τοπίου σε μια χώρα που δεν φημίζεται για την αρμονική σχέση του κτισμένου με το φυσικό περιβάλλον.
Τι είναι η «μικροκινητικότητα» και γιατί θα πρέπει να απασχολεί την Αθήνα όλο και περισσότερο;
Αυτά τα οχήματα έχουν μεγάλη οικολογική αξία. Στην Ελλάδα, όμως, όλα γίνονται ανάποδα. Πρώτα ήρθαν τα πατίνια και μετά σκεφτήκαμε να φτιάξουμε νομοθεσία.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar ΦΩΤΕΙΝΗ 12.10.2018 | 11:47
Περιμένω την ημέρα που σε ένα τέτοιο ρεπορτάζ θα υπάρχει μια οικογένεια όπου ο πατέρας θα επωμίζεται όλο το βάρος του νοικοκυριού, του διαβάσματος και των καθημερινών μετακινήσεων των παιδιών σε δραστηριότητες και θα δουλεύει part-time , και η μητέρα θα είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών» στην δουλειά της.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή