Μόνος ή μόνος

Πολιτικός και ωμός; Βουλευτής που δεν χαϊδεύει αυτιά; Υπουργός πουαγνοεί το πολιτικό κόστος; Πολιτευόμενος με χιούμορ;

Ναι, υπήρξε και αυτή η εξαίρεση στη ζωή μας. Αλλά μας τελείωσε.

Η καινούργια μας πεντακομματική Βουλή έχει κάθε λογής λουλούδια:ακραιφνείς εθνικιστές, ξύλινους παλαιοαριστερούς, διαπλεκόμενους δεξιούς.

Όμως στα τριακόσια έδρανά της δεν βρέθηκε μία θέση για τον ευφυέστερο,πιο δημιουργικό και ευθύ Έλληνα πολιτικό.

Ήταν ίσως ο μόνος που διέθετε οργανωμένη και ξεκάθαρη πολιτική σκέψη.Ακόμα και όσοι διαφωνούσαν μαζί του το αποδέχονταν. Και επιπλέον δεν έμενε στηθεωρία: δημιούργησε έργο. Του χρωστάμε πολλές από τις καθημερινές ευκολίες μας.

Στις δημοσκοπήσεις, βέβαια,πάτος.

Αυτό το οφείλει σε κάτι που το ονομάζουμε προτέρημα, αλλά το τιμωρούμεως ελάττωμα: ήταν ειλικρινής.

Στο πολιτικό μας τοπίο, όπου βασιλεύει ο λαϊκισμός, κανόνας είναι τοψέμα (άντε και καμιά φορά οι μισές αλήθειες). Εκείνος τολμούσε και έλεγε ταπράγματα με το όνομά τους. Όσο δυσάρεστα κι αν ήταν.

Πεισματικά αγνόησε το πολιτικό κόστος. Για να κάνει τον περίφημοοικιστικό νόμο του (που τον εφάρμοσε αργότερα ο Τρίτσης, παίρνοντας και τη μισήδόξα) έχασε τη βουλευτική του έδρα. Τον σαμποτάρισε το ίδιο του το κόμμα.

Ο φυσικός του χώρος τον έδιωξε. (Όταν τον διέγραψε ο Καραμανλής, είχασκεφθεί πως είναι σαν να διαγράφει ο Καρβέλας τον Μπετόβεν.) Μετά από πολλέςπολιτικές περιπλανήσεις, έμεινε τώρα άστεγος και εκτός Βουλής.

Η αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος φαίνεται πάνω από όλα στο ότι διώχνεικαι περιθωριοποιεί τους ικανούς, τους έντιμους και τους ντόμπρους.

Τη Γιαννάκου την έφαγε η τίμια στάση της για το βιβλίο Ιστορίας.Επέμεινε πως η επιστήμη ανήκει στους επιστήμονες. Λάθος. Η επιστήμη ανήκειστους φονταμενταλιστές και τους Ελληναράδες.

Αλλά η απουσία του Στέφανου Μάνου (σε αυτόν αναφέρομαι τόση ώρα) από τηνελληνική πολιτική ζωή είναι σκέτο σκάνδαλο. Άλλη μία ήττα του ορθολογισμού, τηςκαθαρής σκέψης και της ειλικρίνειας.