Η εφημερίδα El Mundo αφιερώνει ένα από τα σημερινά άρθρα της στην περίπτωση του Carlos Sanchez Ortiz de Salazar, του ανθρώπου που γεννήθηκε στο Μπιλμπάο πριν από 45 χρόνια, μεγάλωσε στο σεβιλλιάνικο χωριό Cazalla de la Sierra, και έγινε διάσημος, κάνοντας κάτι που συνέβη πριν από 20 χρόνια αλλά τώρα έριξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Ο Κάρλος επέλεξε να εξαφανιστεί πριν από 20 χρόνια, και θεωρούνταν νεκρός, αφού πέρασε αρκετός καιρός από την εξαφάνιση του. Όμως, βρέθηκε τυχαία να περιφέρεται σε δάσος της Τοσκάνης, από συλλογείς μανιταριών. Ο γιατρός στο επάγγελμα Κάρλος τους έδειξε την ταυτότητα του και στη συνέχεια ξαναχάθηκε, λέγοντας στους εμβρόντητους Ιταλούς ότι δεν θέλει να ζει με τους ανθρώπους. Μάλιστα, όταν οι δικοί του που τον είχαν για νεκρό έφτασαν στην Τοσκάνη για να τον συναντήσουν, εκείνος είχε εξαφανιστεί και δεν θέλησε να κάνει κάποια κίνηση.
Η εφημερίδα γράφει, ότι τότε, το 1997, ο 26χρονος έφυγε με το ποδήλατο του από το σπίτι και δεν επέστρεψε ποτέ. Το είχε ξανακάνει άλλη μία φορά, αλλά οι αρχές τον είχαν βρεί και επέστρεψε στο σπίτι. Είπε ότι η οικογένεια του δεν μοιράζεται το μοντέλο με το οποίο εκείνος ήθελε να ζήσει και ζήτησε να σεβαστούν τις αποφάσεις του. Ξαναέφυγε και δεν βρέθηκε ποτέ μέχρι την περασμένη εβδομάδα.
Είναι ο μεγαλύτερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας (δύο άνδρες και δύο γυναίκες) και στο χωριό ήξεραν ότι είναι πολύ έξυπνος και μοναχικός. Είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης και αποφοίτησε από την ιατρική. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος στο τοπικό δημοτικό σχολείο, αλλά ο Κάρλος ήθελε μια άλλη ζωή.
Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι εκτός από μερικές επιστολές στην αρχή, ο 46χρονος σήμερα Κάρλος δεν έδωσε κανένα σημείο ζωής. Είχαν να ακούσουν νέα του από τις 13 Απριλίου, 1998, περίπου δύο χρόνια μετά την φυγή του από το σπίτι.
Το 2009 δηλώθηκε πλέον σαν νεκρός από την οικογένεια του και έτσι για τα τρία προηγούμενα χρόνια ο Κάρλος τυπικά δεν υπήρχε ανάμεσα στους ζώντες αυτού του πλανήτη.
Μέχρι που βρέθηκε να περιπλανάται ζωντανός σε έναν επίγειο παράδεισο, όπως τον περιγράφει η El Mundo, μακριά από το αγριεμένο πλήθος. Αυτός ο παράδεισος βρίσκεται στον κολπίσκο Violina στην ακτή της Τοσκάνης της Ιταλίας, απέναντι από το νησί Έλβα, όπου είχε εξοριστεί ο Ναπολέων. Εκεί, στο δάσος της Maremma, έζησε για έξι χρόνια ως ερημίτης, σε μια σκηνή μέσα στη βλάστηση, μέχρι που τον είδαν οι συλλογείς μανιταριών.
Η οικογένεια του έφτασε στην περιοχή, αλλά δεν μπόρεσε να τον δει. Η αδελφή του είπε στην εφημερίδα ότι δεν θέλει να σχολιάσει. Όλα αυτά τα χρόνια χειρίστηκε την υπόθεση με διακριτικότητα και ούτε οι γείτονες της οικογένειας ήξεραν ότι ο Κάρλος είχε δηλωθεί νεκρός. Δεν υπήρξαν καμπάνιες αναζήτησης και ούτε η τοπική αστυνομία, ούτε η Πολιτοφυλακή έλαβαν αιτήσεις για βοήθεια. Η οικογένεια, παρότι ο Κάρλος δεν θέλησε να τους δει είναι χαρούμενοι που είναι ζωντανός, ενώ στο χωριό του οι γείτονες χάρηκαν για την είδηση, αλλά αναρωτιούνται γιατί δεν φρόντισε να δείξει ότι παραμένει εν ζωή, με μια κλήση ή μια καρτ ποστάλ. Όπως λένε, θα ήταν αρκετό.
