ΠΑΝΕΞΥΠΝΟΣ ΓΟΝΙΟΣ έφτιαξε το bebisthoughts.wordpress.com, που περιγράφει την καθημερινότητα ενός υπαρκτού μωρού και τις υποθετικές σκέψεις του. Είναι καλογραμμένο, με παιδική αθωότητα κι ενήλικη ειρωνεία.
Μας καλωσορίζει: «Με λένε Γιάννη. Αυτήn τη στιγμή είμαι 21 μηνών, αλλά σκοπεύω να μεγαλώσω. Φοράω πάνα, ξυπνάω τα βράδια, το λεξιλόγιό μου αγγίζει με δυσκολία τις 5, άντε 6 λέξεις (αν θεωρήσουμε λέξη το “νταντά”, που σημαίνει μανταρίνι, μπισκότο, τυρί, νερό και βόλτα την ίδια στιγμή), λατρεύω τα τάπερ και τα κοντρόλ. Αρχίζω αυτό το μπλογκ γιατί πιστεύω πως τα μωρά υποεκπροσωπούνται στο διαδίκτυο και για να σπάσω λίγη πλάκα». Να μερικά πρόσφατα μικρο-ποστ του:
ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ:
«Αν δεν καταφέρω να του αποσπάσω κλειδιά και κινητό τα πρώτα πέντε λεπτά, θα το θεωρήσω προσωπική αποτυχία».
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΑΝΤΟΥ:
«Αν είχαν φτιαχτεί για να είναι τακτοποιημένα μέσα σε κούτες και θήκες φύλαξης, δεν θα ήταν παιχνίδια. Θα ήταν χειμωνιάτικα».
ΕΞΩ:
«Δεν καταλαβαίνω τι μπορεί να κάνει ένας μπέμπης 21 μηνών μέσα σ’ ένα σπίτι μήνα Μάιο με 30 βαθμούς Κελσίου… Να πλύνει τα πιάτα; Να μαζέψει τα χαλιά; Να βάλει μπουγάδα στα μάλλινα; Θέλω κήπο, πάρκο, κούνιες non stop και να γυρίζουμε σπίτι το βράδυ. Θα μπορούσα να κοιμηθώ κι εκεί - αν δεν φοβόμουν μη μου πέσει το φεγγάρι στο κεφάλι και γίνω κίτρινος…».
ΔΙΑΛΟΓΟΣ:
«Παίρνω το βιβλίο της Ντόρας, τη δείχνω, μετά δείχνω την τηλεόραση, λέω γκογκό, κρατώντας το κοντρόλ στα χέρια, κι εννοώ “θέλω να δω Ντόρα”. Αυτές είναι οι απαντήσεις της μαμάς, που βλέπει κάτι άλλο στην τηλεόραση:
-Η Ντόρα κοιμάται.
-Η Ντόρα κάνει νάνι.
-Η Ντόρα θα ξυπνήσει μετά.
-Η Ντό-ρα κάνει νάνι, νά-νι.
-Η Ντόρα είναι κουρασμένη.
-Η Ντόρα είναι άρρωστη.
-Η Ντόρα είναι στο νοσοκομείο.
-Η Ν-τ-ό-ρ-α κάνει ν-ά-ν-ι.
-Φέρε μου το κοντρόλ να σ’ τη βάλω».
Μπορείτε, φαντάζομαι, να μαντέψετε τι γινόταν στο ενδιάμεσο…
THE ARTIST:
«Άλλοι κάνουν τέχνη για την τέχνη. Εγώ κάνω κλάμα για το κλάμα. Κι είμαι ο καλύτερος στο είδος μου».
ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ:
«Πρώτα μας μαθαίνετε ηλίθια τραγούδια τύπου “Στου Μανώλη την ταβέρνα” και μετά απορείτε -και δεν αντέχετε- που τραγουδάμε τη μελωδία τους από το πρωί ως το βράδυ; Γιατί δεν δοκιμάζετε άλλους συνθέτες; Πιάστε Αττίκ, Λένα Πλάτωνος, Lady Gaga… Πάντως, όσο και να ψάξετε, τραγούδια σαν τον “Μπάρμπα Μπρίλιο” δεν γράφονται σήμερα!».
ΤΟ ΡΟΛΟΪ:
«Μερικές φορές, όταν βάζω τις φωνές, κλαίω ή πετάω ό,τι βρίσκω μπροστά μου στο πάτωμα, η μαμά, αντί να βάλει κι εκείνη τις φωνές, να κλάψει ή να πετάξει ό,τι βρει μπροστά της στο πάτωμα, όπως συνηθίζει, κοιτάει σιωπηλά κι επίμονα το ρολόι, σκεφτική. Εύχομαι να μην υπολογίζει από μέσα της πόσες ώρες απομένουν μέχρι τον βραδινό μου ύπνο…».
ΑΛΗΘΕΙΕΣ:
«Έχω πια κι εγώ καταλήξει. Καλώδια, διακόπτες, κοντρόλ, κλάμα, κλειδιά, γλείψιμο τζαμιών, βγάλσιμο κάλτσας, χτύπημα του κεφαλιού στο πάτωμα, άνοιγμα κατάψυξης, μια ολόκληρη μέρα αφαγίας: οι μεγαλύτερες απολαύσεις της ζωής είναι απαγορευμένες».
ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ:
«Πίσω από κάθε επιτυχημένο μπέμπη κρύβεται μία ξενυχτισμένη μαμά. Πίσω από κάθε αποτυχημένο μπέμπη κρύβεται μία επιτυχημένη αδελφή του. Πίσω από κάθε επιτυχημένη μαμά κρύβεται ένας φανταστικός μπέμπης…»
σχόλια