«Οι στρατιώτες με βίασαν και πέταξαν στη φωτιά το μικρότερο από τα παιδιά μου»

«Λίγο πριν αποδράσω, τρεις στρατιώτες εισέβαλαν στο σπίτι μου και με βίασαν μπροστά στα παιδιά μου. Όσο εγώ αιμορραγούσα, κάποιος από αυτούς πέταξε στη φωτιά το μικρότερο παιδί μου. Από τότε δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν μπορώ να φάω...». Όσο σοκαριστική κι αν είναι αυτή η μαρτυρία, για τις γυναίκες που παλεύουν με κάθε τρόπο να εγκαταλείψουν τη Μιανμάρ είναι καθημερινότητα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι γιατροί των Ηνωμένων Εθνών όλες οι Ροχίνγκια βιώνουν σε καθημερινή βάση τέτοιου είδους βία, ενώ μέχρι στιγμής περισσότεροι από 350 άνθρωποι βρίσκονται σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, ενώ περισσότερες από 30 γυναίκες και μικρά κορίτσια έχουν υποβληθεί σε εκτρώσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ανεπιθύμητες κυήσεις, αποτέλεσμα των βιασμών από στρατιώτες. Σε πολλές περιπτώσεις οι γυναίκες αυτές είναι σοβαρά τραυματισμένες: οι γιατροί εντοπίζουν στο σώμα τους ακόμη και δαγκωματιές, απερίγραπτους ακρωτηριασμούς στα γεννητικά τους όργανα, ωστόσο, οι αξιωματούχοι της Μιανμάρ κάνουν λόγο για ανυπόστατα ψεύδη, που στόχο έχουν να πλήξουν το κύρος του στρατού. Όμως, όπως εξηγεί η Kate White, από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, σε κάποιες περιπτώσεις είναι τόσο αυταπόδεικτη η βία που έχουν υποστεί αυτές οι γυναίκες, τόσο καταλυτική που φτάνουν στο σημείο να χάνουν για πάντα τη μιλιά της. Αυτή είναι η μία από τις συνέπειες που καταγγέλλει η White. Η άλλη είναι ότι όλος αυτός ο γυναικόκοσμος, που πολλές φορές έχει καταφέρει να διασώσει τα παιδιά του και να τα πάρει μαζί, αντιμετωπίζει σοβαρότατες ψυχικές διαταραχές, ως συνέπεια όλων αυτών των φριχτών μαρτυρίων που βίωσε στα χέρια των στρατιωτών της Μιανμάρ...