Το ταξίδι μου στην Αρμενία, αυτή τη σημαδιακή μέρα
Πριν από έναν χρόνο ο φωτογράφος της LiFO Πάρις Ταβιτιάν βρέθηκε στην Αρμενία και απαθανάτισε τις εκδηλώσεις για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας αλλά και την καθημερινή ζωή στο Γιερεβάν και την αρμένικη επαρχία.
H 24η Απριλίου είναι για τους Αρμένιους μια από τις σημαντικότερες αργίες και γενικευμένη ήμερα πένθους σε όλη τη χώρα. Εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι του Γιερεβάν και της επαρχίας επισκέπτονται το Μνημείο της Γενοκτονίας, στον λόφο του Τσιτσερνακαμπέρντ, και αφήνουν από ένα λουλούδι, φόρο τιμής στο 1,5 εκατομμύριο θύματα της Γενοκτονίας του 1915.
Το 1915 οι ηγέτες της Τουρκίας έθεσαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο για να «εξαφανίσουν» τον πληθυσμό των Αρμένιων που ζούσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Στις 24 Απριλίου του 1915, μια μέρα σαν σήμερα, ξεκίνησε η Γενοκτονία. Εκείνη την ημέρα, η τουρκική κυβέρνηση συνέλαβε, βασάνισε και εκτέλεσε με συνοπτικές διαδικασίες, περίπου 250 Αρμένιους διανοούμενους, για να σημάνει με την κίνηση αυτή την αρχή του τέλους ενός ολόκληρου λαού.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920, όταν οι σφαγές και ο εκτοπισμός ολοκληρώθηκαν, 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι της Τουρκίας ήταν νεκροί και πολλοί περισσότεροι απομακρύνθηκαν βίαια από τη χώρα.
H 24η Απριλίου είναι για τους Αρμένιους μια από τις σημαντικότερες αργίες και γενικευμένη ήμερα πένθους σε όλη τη χώρα. Εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι του Γιερεβάν και της επαρχίας επισκέπτονται το Μνημείο της Γενοκτονίας, στον λόφο του Τσιτσερνακαμπέρντ.
FacebookTwitter Πορεία προς το Μνημείο της Γενοκτονίας, στον λόφο του Τσιτσερνακαμπέρντ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Στο Μνημείο Τσιτσερνακαμπέρντ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Στο Μνημείο Τσιτσερνακαμπέρντ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Στο Μνημείο Τσιτσερνακαμπέρντ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Κατηφορίζοντας προς την πόλη του Γιερεβάν από τον λόφο Τσιτσερνακαμπέρντ, πολύς κόσμος ξεκουράζεται από την πολύωρη πεζοπορία. Στο βάθος το όρος Αραράτ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Γιερεβάν. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Πωλητές παίζουν τάβλι στο υπαίθριο παζάρι Vernissage. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Το Εθνικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Γιερεβάν. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Το μοναστήρι Sevanavank στη λίμνη Sevan. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Καθοδόν προς τη Μονή Haghpat, στα βόρεια σύνορα της Αρμενίας με την Γεωργία. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Στο μεσαιωνικό μοναστήρι Haghpat. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Το μεσαιωνικό μοναστήρι Haghpat, μνημείο της UNESCO. Αξιοσημείωτο είναι ότι στα περισσότερα μοναστήρια γίνονται λειτουργίες ,αλλά αυτά δεν κατοικούνται από μοναχούς. Ο μοναχισμός σταμάτησε στην Αρμενία μετά τη Γενοκτονία του 1915. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Κατοικία στο Dilijan. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Tο χωρίο Fioletovo λίγο έξω από το Dilijan. Κατοικείται αποκλειστικά από Μολοκανούς, μια αίρεση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Σοβιετικό μνημειο πεσόντων στρατιωτών στο Dilijan. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Γυναίκες ζυμώνουν και ψήνουν το παραδοσιακό ψωμί lavash. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Εσωτερικό του μοναστηριού Geghard του 4ου αι μ.Χ. Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ανάμεσα στα λείψανα της Μονής φυλασσόταν για 500 χρόνια εδώ η λόγχη που τρύπησε τον Χριστό στον σταυρό, (μια από τις τρεις που ανταγωνίζονται για την αυθεντικότητα, μαζί με της Βιέννης και του Βατικανού), η οποία πλέον βρίσκεται στην καθολική εκκλησία του Echmiadzin. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Ισχυρό σύμβολο της αρμένικης παράδοσης και πίστης, ήδη από τον 9ο αι. μ.Χ., τα khachkars, λαξευμένοι μονόλιθοι συνήθως σε tufa, το κοκκινωπό τοπικό πέτρωμα. Η Αρμενία ήταν η πρώτη χώρα που υιοθέτησε τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία, το 301 μ.Χ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Σούρουπο στο Γιερεβάν, στο βάθος το επιβλητικό όρος Αραράτ, ορατό σχεδόν από παντού. Οξύμωρο για τους Αρμένιους το γεγονός ότι ενώ αποτελεί σύμβολο της εθνικής και θρησκευτικής τους ταυτότητας, ανήκει στα εδάφη της Τουρκίας. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Υπαίθρια αγορά στη λίμνη Sevan. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Αναμνηστικές φωτογραφίες στην είσοδο του Μουσείο Χειρογράφων Matenadaran, ενός από τα μεγαλύτερα θεματοφυλάκια αρχαίων χειρογράφων και βιβλίων στον κόσμο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Αναμνηστικές φωτογραφίες νιόπαντρων στην είσοδο του Μουσείο Χειρογράφων Matenadaran. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Γιερεβάν. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Θέα της πόλης από το μουσείο και εργοστάσιο του θρυλικού αρμένικου μπράντι Ararat. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Η μεγάλη στεγασμένη αγορά τροφίμων Gum Market. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Το Malkhas Jazz Club. Βαθιά και σημαντική στην καθημερινότητα η σχέση των Αρμένιων με τη μουσική. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Ανοιξιάτικη νύχτα στο Γιερεβάν, υπαίθριο φεστιβάλ μουσικής. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO FacebookTwitter Τα βράδια στην Πλατεία Δημοκρατίας τα συντριβάνια χορεύουν βαλς του Aram Khachaturian. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
