ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Προσπαθω να βαλω μια σειρα στις σκεψεις μουΤον σκεφτομαι συνεχεια, καθε μερα.Απο τη μερα που χωρισαμε, δε κοιμαμαι καθολου καλαΚαι ενα κομματι μεσα μου νιωθει οτι φταει και οτι τον αδικησα και οτι επρεπε να ειχα μεινει να προσπαθησω κι αλλο. σαν να τον εγκατελειψα.αλλα δε ξερω πως θα μπορουσα να εχω παλεψει το γεγονος οτι μου εδειχνε οτι δε με ηθελε. οτι με ηθελε για την μοναξια του η οποια οταν καλυπτοταν απο αλλους ηταν μια χαρα και με ηθελε οταν ελειπε ο υπολοιπος κοσμος.δε μπορω να καταλαβω αν μου λειπει.αν δε μου λειπει ομως, γιατι τον σκεφτομαι συνεχεια, γιατι δε μπορω να κοιμηθω καλα και γιατι νιωθω αυτη τη μαυριλα μεσα μου και δε μπορω να γελασω με την ψυχη μου;και τι ειναι αυτο που μου λειπει;νομιζω οτι ειναι ο τροπος που με εκανε να νιωθω.καποιες φορες.εφυγα απο μια κατασταση που δε με ικανοποιουσε και νιωθω καπως ενοχικα για αυτο.εχω μαθει ετσι να νιωθω; εχω μαθει να ειμαι το θυμα;και οκ δε θα επρεπε να νιωθω μια ταση ικανοποιησης του εγωισμου μου τωρα που πηρα τη ζωη μου στα χερια μου και που εφυγα απο καπου που δε με γεμιζε και να νιωσω δυνατη που το εκανα;