Η Jessie Ware ανήκει σε εκείνη τη γενιά μουσικών της ψηφιακής εποχής που αξιοποίησαν πλήρως τη ρευστότητα ανάμεσα στο mainstream και στo εναλλακτικό. Το Pitchfork υποστήριξε τη Βρετανίδα από την πρώτη της κυκλοφορία το 2012 και εξακολουθεί να το κάνει, ενώ στο ενδιάμεσο τα τραγούδια της έφτασαν να χρησιμοποιούνται κατά κόρον σε talent shows της πατρίδας της και να παίζονται μαζικά στα ραδιόφωνα παγκοσμίως, συμπεριλαμβανόμενων και αυτών της χώρας μας ( βλ. «Wildest Moments»). Τα κομμάτια της δεν έχουν την τεράστια εμπορική επιτυχία που θα περίμενε κανείς σε σχέση με το πόσο ακούγονται: οι δύο υψηλότερες θέσεις που έχει κατακτήσει είναι με το ντεμπούτο της «Devotion» που έφτασε στο Nο 5 των βρετανικών charts και με το single «Say you love me» που υπογράφει μαζί με τον Ed Sheeran, φτάνοντας μόνο στο Nο 22 των charts. Η μουσική της είναι ένα κράμα vintage soul και σύγχρονης R'n'B, με την '80s αισθητική στην παραγωγή να αναδεικνύει την εύθραυστη μα και δυναμική της φωνή ως το κυρίαρχο όπλο της, ενώ οι πολυάριθμες συνεργασίες της ελίσσονται με παρόμοιο στυλ ανάμεσα στο πoπ και στο σοφιστικέ.
Όλα τα παραπάνω έχουν δημιουργήσει την ταυτότητα μιας καλλιτέχνιδας που άλλοτε μοιάζει με την απόλυτη πoπ ντίβα και άλλοτε ηχεί ως μια απλή, καθημερινή κοπέλα που τραγουδάει για σχέσεις και ερωτικά συναισθήματα, προσπαθώντας να βρει τον δρόμο της προς τη μαζική αποδοχή. Αυτό το μυστήριο γύρω από την αινιγματική της ύπαρξη αρχίζει να ξεδιαλύνεται κάπως με τη νέα, τρίτη της δουλειά με τίτλο «Glasshouse» που κυκλοφόρησε νωρίτερα μέσα στον μήνα. Είναι με διαφορά ο πιο προσωπικός της δίσκος, αφού οι στίχοι του αναφέρονται στο νεογέννητο μωρό της («Thinking about you»), στην αγάπη για τον σύζυγό της Sam Burrows («Sam») και στη δύναμη που απαιτείται για να συνεχίσει να λειτουργεί μια ανθρώπινη σχέση μέσα στα νέα δεδομένα («Alone»). Όπως σχολίασε και στο «Fader»: «Είναι ένας δίσκος για το χτίσιμο μιας οικογένειας και τη δύναμη που χρειάζεται για να κρατηθεί ζωντανός ο έρωτας ανάμεσα στους δυο μας». Οι κριτικές είναι ανάμεικτες: το Pitchfork τον βαθμολόγησε με ένα γενναίο (και αρκετά υπερβολικό) οχτάρι, αναφέροντας πως «συλλαμβάνει έντονα έναν έρωτα, τόσο οικείο όσο και δυναμικό», ενώ η «Guardian» σημειώνει πως είναι ένα μέτριο άλμπουμ, οι καλύτερες στιγμές του οποίου είναι αυτές στις οποίες η Ware χαλαρώνει και αφήνεται στο μουσικό της ένστικτο.
«Είμαι έτοιμη για το mainstream πια» δήλωσε πρόσφατα στην «Guardian». Μάλλον το έχει κατακτήσει εδώ και καιρό, αλλά δεν το γνωρίζει.
Σε κάθε περίπτωση, η 33χρονη Βρετανίδα εξακολουθεί, μετά από πέντε χρόνια και τρεις δίσκους, να απασχολεί το ίδιο έντονα τον μουσικό κόσμο. Η σχέση της με το τραγούδι όμως δεν είναι κάτι που ήρθε από νωρίς στη ζωή της. Για να πάρουμε την ιστορία από την αρχή, η Jessie Ware γεννήθηκε το 1984 στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Clapham. Η μητέρα της Helena δούλευε ως κοινωνική λειτουργός και ο πατέρα της John Ware ήταν δημοσιογράφος στο «Panorama», μια εκπομπή ερευνητικής δημοσιογραφίας του BBC. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν ακόμη δέκα ετών και η Ware έμεινε με τη μητέρα της, η οποία αποτελεί την «ηρωίδα» της, επειδή την άφησε να επιλέξει ελεύθερα τι θα έκανε στη ζωή της. Τα κυρίαρχα ερεθίσματα όμως τα πήρε από τον πατέρα της και μόλις τελείωσε τις σπουδές της στην Αγγλική Λογοτεχνία ξεκίνησε να δουλεύει ως δημοσιογράφος στην «Jewish Chronicle» (η Jessie Ware είναι Εβραία από τη μεριά της μητέρας της), έπειτα άρχισε να γράφει στα αθλητικά της «Daily Mirror», ενώ δούλεψε και στην τηλεοπτική εταιρεία Love Productions, όπου έγινε φίλη με την E.L James, τη συγγραφέα του μπεστ σέλερ «50 αποχρώσεις του γκρι».
Η μουσική της καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά όταν περιόδευε ως η δεύτερη τραγουδίστρια του Jack Penate. Ένας από τους συναδέλφους του τελευταίου την έφερε σε επαφή με τον μυστήριο ηλεκτρονικό παραγωγό SBTRKT, με τον οποίο συνεργάστηκε για το κομμάτι «Nervous» το 2010. Από κει και πέρα, ξεκίνησε μια σειρά από συνεργασίες με διάφορους Βρετανούς μουσικούς της post-dubstep σκηνής και όχι μόνο, ανάμεσα στις οποίες ήταν και αυτή με τον Sampha (νικητής του φετινού Mercury Prize), τον grime παραγωγό Joker, τον soulman Bobby Womack, τους Disclosure και τη Florence Welch των Florence and The Machine. Στο ντεμπούτο της «Devotion» (2012) εμφανίστηκε ως μια αρκετά διαφορετική ερμηνεύτρια, συνδυάζοντας την ηλεκτρονική πoπ με την R'n'B και τη σόουλ με έναν πολύ σύγχρονο τρόπο και το άλμπουμ θεωρήθηκε μέρος μιας αναβίωσης αυτού του υβριδικού είδους, μαζί με το «Channel Orange» του Frank Ocean και το «Kaleidoscope Dream» του Miguel. Η επόμενη κυκλοφορία με τίτλο «Tough Love» (2014) της χάρισε ακόμη περισσότερο κοινό. Σε αυτήν επέλεξε να συνεργαστεί με πιο ψαγμένους μουσικούς, όπως ο Tom Ford, αλλά και με εντελώς mainstream ονόματα, όπως ο Ed Sheeran. Μάλιστα, συμμετείχε με ερμηνευτικά και συνθετικά credits στον τρομερά επιτυχημένο εμπορικά δίσκο του τελευταίου με τίτλο «Division», ενώ έδωσε και ένα κομμάτι της με τίτλο «The Crying Game» στη Nicki Minaj για το άλμπουμ της «The Pinkprint» (2014).
Μέχρι την κυκλοφορία του φετινού της δίσκου άλλαξαν πολλά στη ζωή της Jessie Ware. Αρχικά, παντρεύτηκε τον έρωτα της ζωής της Sam Burrows τον Αύγουστο του 2014 – ο γάμος πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στη Σκόπελο. Πριν αρχίσει να δουλεύει τα νέα της κομμάτια, έμεινε έγκυος και, όπως αποκάλυψε σε μια πρόσφατη συνέντευξη, το γεγονός αυτό την έκανε να βιαστεί να τελειώσει τον δίσκο πριν γεννήσει, με αποτέλεσμα τα τραγούδια που ηχογραφούσε να μην έχουν διακριτή ταυτότητα και προσωπικό χαρακτήρα. Όταν έστειλε τα δείγματα στον μόνιμο συνεργάτη της Benny Blanco, της απάντησε: «Είναι εντελώς χάλια. Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται! Γιατί δεν κάνεις αυτό που ξέρεις να κάνεις καλύτερα;». Από εκείνο το σημείο κι έπειτα η Jessie Ware απελευθερώθηκε από το άγχος της γυναίκας μουσικού που πρέπει πάση θυσία να ξεχωρίσει τη μητρότητα από την επαγγελματική της ζωή. Έτσι, πήρε τον χρόνο της, γέννησε το υγιέστατο μωράκι της, δούλεψε μαζί με πολλούς μουσικούς, όπως ο Ed Sheeran, η Cashmere Cat και η Julie Michaels, κι έγραψε έναν δίσκο μέσω του οποίου θέλει να αποδείξει πως είναι ικανή να κάνει τα πάντα: «Να δουλέψω, να φτιάξω έναν δίσκο, να είμαι καλή μητέρα. Μπορώ να τα κάνω όλα» όπως είπε στο «Fader».
Πράγματι, τα κατάφερε. Το «Glasshouse» δεν είναι κανένα αριστούργημα, αλλά δεν πρόκειται να απογοητεύσει κανέναν από τους fans της, μάλλον θα κερδίσει καινούργιους. «Είμαι έτοιμη για το mainstream πια» δήλωσε πρόσφατα στην «Guardian». Μάλλον το έχει κατακτήσει εδώ και καιρό, αλλά δεν το γνωρίζει. Σε κάθε περίπτωση, η Jessie Ware είναι το case study μιας γυναίκας μουσικού που έχει καταφέρει να κάνει τα πάντα με τους δικούς της όρους στον δρόμο της προς την επιτυχία. Από κει και πέρα, τα πάντα θα μοιάζουν με ένα επιπλέον κέρδος.
Jessie Ware - Selfish Love
σχόλια