Ποιο θα μπορούσε να είναι το αντίπαλο δέος του Τραμπ από την πλευρά των Δημοκρατικών; Ποιος θα μπορούσε να σταθεί απέναντι σε κάποιον με ακραίες σκέψεις, πολιτική, τακτικές και ρητορική, τώρα που όλα μοιάζουν να έχουν παγώσει από το σοκ και δέος που βιώνει η Αμερική με τον νέο της πρόεδρο; Οι Δημοκρατικοί εδώ και καιρό αναζητούν ένα νέο πρόσωπο που μπορούσε να εκπληρώσει μία τέτοια αποστολή και μάλλον το βρήκαν, αν και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι αυτό το πρόσωπο επιθυμεί να αναλάβει ένα τέτοιο ρίσκο.
Ο λόγος για τον Joe Kennedy, στις ενθουσιώδεις ομιλίες του οποίου οι Δημοκρατικοί βλέπουν αυτόν που θα μπορούσε να καλύψει το κενό: μόλις 36 ετών, συμπαθής, οικογενειάρχης, μετρημένος, με ιδανικές τοποθετήσεις απέναντι στη ρητορική μίσους του Τραμπ και στην αναστάτωση που έχει προκαλέσει με τις αποφάσεις του για το αμερικανικό σύστημα Υγείας, αυτός ο Κένεντι θεωρείται ήδη εξαιρετική περίπτωση, κάποιος που δεν είναι μόνο το βαρύ πολιτικό όνομα της καταραμένης οικογένειας πολιτικών αντρών που σφράγισαν την αμερικανική ιστορία.
Ο νεαρός πολιτικός και μεγαλύτερος εγγονός του δολοφονημένου Ρόμπερτ Φ. Κένεντι δε δείχνει να βιάζεται να αναλάβει εθνικό ρόλο. Αντίθετα, δείχνει να τον προβληματίζει μία πιο ενεργή εμπλοκή του με τα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ και ειδικά σε μία τόσο πολωμένη περίοδο.
Ο νεαρός πολιτικός χτίζει τη δική του πολιτική καριέρα αργά και σταθερά, λένε οι αναλυτές, ήδη από το 2012, οπότε και εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Δεν λέει πολλά, δουλεύει εργατικά για την περιφέρειά του, αν και χαμηλών τόνων δεν αφήνει να περάσουν ασχολίαστα, ή χωρίς κάποια αποτελεσματική ενέργεια, πολιτικές προκλήσεις, χτυπήματα κάτω από τη ζωή και ακρότητες. Όμως, μέσα στα χαρίσματα που του αναγνωρίζουν οι Δημοκρατικοί -που εσχάτως πάσχουν από έλλειψη πολιτικών ταλέντων και αναζητούν νέους και άφθαρτους- υπάρχει και ένα σοβαρό μειονέκτημα, και όχι αυτό δεν αφορά την πολιτική παρακαταθήκη και το βαρύ όνομα των Κένεντι.
Ο νεαρός πολιτικός και μεγαλύτερος εγγονός του δολοφονημένου Ρόμπερτ Φ. Κένεντι δε δείχνει να βιάζεται να αναλάβει εθνικό ρόλο. Αντίθετα, δείχνει να τον προβληματίζει μία πιο ενεργή εμπλοκή του με τα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ και ειδικά σε μία τόσο πολωμένη περίοδο. Πριν από λίγο καιρό και στο πλαίσιο συνέντευξής του είχε αποκαλύψει ότι ναι μεν τον ενδιαφέρει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά όπως χαρακτηριστικά είχε δηλώσει "αυτό πρέπει να γίνει τη σωστή στιγμή, τόσο για εμένα όσο και για την οικογένειά μου". Οι εκλογές του 2020, αν το καλοσκεφτεί κανείς, δεν είναι μακριά, όμως όπως αναφέρουν κύκλοι των Δημοκρατικών, η επιφυλακτικότητα του Κένεντι μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβής για τις πολιτικές τους επιδιώξεις.
"Νομίζω ότι ο Τζόι θέλει να παίξει το παιχνίδι της αντοχής και αυτό είναι καλό για τον ίδιο. Ακόμη και αν η πολιτική κινείται με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς, εκείνος μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για τον εαυτό του εκεί που άλλοι δεν μπορούν", επιχειρεί να εξηγήσει η Mary Anne Marsh, μία εξαιρετικά έμπειρη σύμβουλος των Δημοκρατικών στη Μασαχουσέτη.
Πώς, όμως, ο Τζόι Κένεντι μπήκε στην πολιτική κουβέντα των Αμερικανών; Από τη μία οι χειμαρρώδεις ομιλίες του εναντίον της πολιτικής του Τραμπ για το Obamacare από τον περασμένο Μάρτιο και από την άλλη η συγκινητική παρέμβασή του, μετά τα αιματηρά γεγονότα του Σάρλοτσβιλ, φαίνεται ότι αφύπνισαν, όχι μόνο τους Δημοκρατικούς, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι του Αμερικανικού πληθυσμού που παρακολουθούσε τον Τραμπ να μην παίρνει θέση ξεκάθαρα εναντίον των οπαδών της "λευκής υπεροχής". Το συγκεκριμένο βίντεο, βάσει των αναλυτών, έγινε viral την κατάλληλη στιγμή, με περισσότερα από 15 εκ. views μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, αναγκάζοντας και τον ίδιο τον Κένεντι να σκεφτεί πιο σοβαρά το ενδεχόμενο να βγει μπροστά, να καταλάβει ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή, την οποία ο ίδιος επικαλέστηκε πριν από λίγους μήνες.
Σύμφωνα με τον Doug Rubin, σύμβουλο στρατηγικής τον Κένεντι εδώ και χρόνια και υπεύθυνο της καμπάνιας του για τη Βουλή των Αντιπροσώπων, ο νεαρός πολιτικός πράττει σοφά. "Έχει συνειδητά επιλέξει να κρατά σκυμμένο το κεφάλι, να κάνει τη σκληρή δουλειά και να ενημερώνεται σοβαρά για τα πολιτικά ζητήματα που απασχολούν τη χώρα. Νομίζω ότι είναι εξαιρετικά υπομονετικός και απολαμβάνει τη σκληρή δουλειά που για την ώρα κάνει", δηλώνει.
Ίσως έτσι να εξηγείται το γιατί δεν προκάλεσε σε αναμέτρηση τον δημοφιλή Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη Charlie Baker, ίσως έτσι να εξηγείται και ο σεβασμός του προς τους Κλίντον, αλλά χωρίς κάποια άλλη δηλωτική των προθέσεων και των φιλοδοξιών του ενέργεια. Αν ρωτήσει κανείς τον ίδιο, λένε όσοι ξέρουν προσωπικά το νεαρό μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από τη Μασαχουσέτη, θα του απαντήσει ότι είναι ακόμη νέος, ότι έχει χρόνο και ότι λατρεύει αυτό που κάνει τώρα. Το θέμα είναι αν υπάρχει χρόνος και για τους Δημοκρατικούς και τα σχέδια τους...
Με στοιχεία από το Politico
