ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Σαν Σήμερα

Αφιέρωμα στην Ταϋγέτη (Μπασούρη).

Σαν σήμερα, πεθαίνει στην Αθήνα το 2003.

LIFOTEAM
LIFOTEAM
Αφιέρωμα στην Ταϋγέτη (Μπασούρη). Facebook Twitter
1

Η Ταϋγέτη στο σπίτι της το 2001. Φωτ. Σ.Σ. (περιοδικό Symbol).

 

Ο Μιχάλης Ηλιού με την Ταϋγέτη.

 

Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1989). Ταϋγέτη Μπασούρη (Θεία του Καπουλέτου), Δημήτρης Τσούτσης (Καπουλέτος). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ (1977). Δάνης Κατρανίδης (Μορίς), Κώστας Καστανάς (Ζωρζ), Φάνης Χηνάς (Ρομπέρ), Ταϋγέτη Μπασούρη (Μία μοναχή), Αρετή Πιτσίκα (Μία μοναχή), Ράνια Οικονομίδου (Σιμόν Μασάρ), Σίμων Πάτροκλος. Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

Η σονάτα των φαντασμάτων (1986). Ταϋγέτη Μπασούρη, (Μαγείρισσα), Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (Φοιτητής), Λίλη Κοκκώδη (Κόρη). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

Η σονάτα των φαντασμάτων (1986). Ταϋγέτη Μπασούρη, (Μαγείρισσα), Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (Φοιτητής), Λίλη Κοκκώδη (Κόρη). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν (1985). Λίλη Κοκκώδη (Ανιψιά), Κώστας Καστανάς (Γιανγκ Σουν), Ταϋγέτη Μπασούρη (Η γριά πόρνη). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν (1985). Ταϋγέτη Μπασούρη (Η γυναίκα του Χαλά), Νίκη Τριανταφυλλίδη (Σουί Τα), Γιώργος Παρτσαλάκης (Αστυφύλακας). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

Οι στρατιώτες (1988). Χρήστος Ευθυμίου (Ράμμλερ), Χριστίνα Βαρζοπούλου (Δεσποινίς Μπισόφ), Ταϋγέτη Μπασούρη (Μαντάμ Μπισόφ), Αλέξης Σταυράκης (Ωντύ). Εθνικό Θέατρο: Νέα Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

Εκκλησιάζουσες (1987). Ταϋγέτη Μπασούρη (Γ΄ Γριά), Ασπασία Κράλλη (Β΄ Γριά), Πέρης Μιχαηλίδης (Νέος). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

Εκκλησιάζουσες (1987). Ασπασία Κράλλη (Β΄ Γριά), Πέρης Μιχαηλίδης (Νέος), Ταϋγέτη Μπασούρη (Γ΄ Γριά). Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή. Φωτ. Αρχείο Εθνικού Θεάτρου.

 

'Εξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964). Σκηνοθεσία του Πάνου Γλυκοφρύδη. Με τους Θανάσης Βέγγο, Μάριον Σίβα, Θανάσης Κούτρας, Νανά Σκιαδά, Ανδρέας Ντούζος, Σούλη Σαμπάχ, Ταϋγέτη Μπασούρη.

'Ενας απένταρος λεφτάς (1967). Σκηνοθεσία του Χρήστου Κυριακόπουλου. Με τους Γιάννη Γικιωνάκη, Ελένη Ανουσάκη, Αλέκο Τζανετάκο, Νίτσα Τσαγανέα, Ταϋγέτη Μπασούρη.
 

Ο Παπατρέχας (1966). Σκηνοθεσία του Ερρίκου Θαλασσινού. Με τους Θανάση Βέγγο, Σούλη Σαμπάχ, Μαρία Σολδάτου, Ηρώ Κυριακάκη, Κία Μπόζου, Κατερίνα Γιουλάκη, Νίτσα Μαρούδα, Ταϋγέτη.

 

Τρελλός, παλαβός και Βέγγος (1967). Σκηνοθεσία του Θανάση Βέγγου. Με τους Θανάση Βέγγο, Ελένη Ανουσάκη, Τάκη Μηλιάδη, Σάσα Καστούρα, Δημήτρη Κούκη, Ταϋγέτη Μπασούρη.

Ησαΐα χόρευε (1966). Σκηνοθεσία του Κώστα Ασημακόπουλου. Με τους Γεωργία Βασιλειάδου, Βασίλη Αυλωνίτη, Τούλα Δημητρίου, Γιάννη Γκιωνάκη, Τάκη Μηλιάδη, Ταϋγέτη Μπασούρη.

Χίος, Μακρόνησος, Τρίκερι, Αϊ-Στράτη... Στη φωτογραφία, η Ταϋγέτη (πρώτη, όρθια, αριστερά) με τις συγκρατουμενές της σε συνεργείο καθαριότητας στην εξορία. Φωτ. Ριζοσπάστης.

 

Φωτ. Σ.Σ. 

Φωτ. Σ.Σ.

 

Φωτ. Σ.Σ.

 


Η Ταϋγέτη με τον Θανάση Βέγγο στην ταινία Ο Παπατρέχας.

 


Βασιλειάδου, Ταϋγέτη, Μηλιάδης.

 


Ταϋγέτη, Βασιλειάδου, Νεζερ.

 

1

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ε.Ε. Κάμινγκς: «Τα φιλιά είναι καλύτερη μοίρα από τη σοφία»

Βιβλίο / Ε.Ε. Κάμινγκς: «Τα φιλιά είναι καλύτερη μοίρα από τη σοφία»

O αντισυμβατικός, ευφυής και διαβόητος Αμερικανός ποιητής, που όσο ζούσε έβλεπε τα βιβλία του να απορρίπτονται και τα ποιήματά του να αποσύρονται, ενώ οι εκδότες τού ζητούσαν να γράφει επεξηγηματικούς προλόγους για να γίνει κατανοητό το ασυνήθιστο ύφος του.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Νταϊάνα: Η μυθιστορηματική ζωή της διασημότερης γυναίκας του πλανήτη

Σαν Σήμερα / Νταϊάνα: Η μυθιστορηματική ζωή της διασημότερης γυναίκας του πλανήτη

«Η Νταϊάνα διεκδίκησε την εκτίμηση ενός βασιλικού περίγυρου που τη χρησιμοποίησε κατά περίσταση. Διεκδίκησε την ελευθερία της από έναν σύζυγο που την έβλεπε πάντα ως την αιτία του προσωπικού του αδιεξόδου. Διεκδίκησε τα παιδιά της από μια συντηρητική οικογένεια. Και εν τέλει διεκδίκησε τη ζωή της από τους ηδονοβλεψίες παπαράτσι που την καταδίωκαν ανελέητα»
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Τζον Κασσαβέτης, εξέχων δημιουργός της αμερικανικής αβάν-γκαρντ

Οθόνες / Τζον Κασσαβέτης: «Το καλύτερο location στον κόσμο είναι το ανθρώπινο πρόσωπο»

Ο Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός που έγραψε ιστορία στον κινηματογράφο με σπουδαίες ταινίες όπως οι «Μια γυναίκα εξομολογείται», «Νύχτα Πρεμιέρας», «Γκλόρια» και πολλές ακόμα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Σέμνη Καρούζου: «Πιστεύω στον ευγενισμό των αρχαίων»

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η Σέμνη Καρούζου, κορυφαία Ελληνίδα αρχαιολόγος, μιλά στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο

Σαν σήμερα πέθανε η σπουδαία αρχαιολόγος, σύζυγος του Χρήστου Καρούζου. Μαζί θεμελίωσαν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η συνέντευξη, που δόθηκε στο σπίτι της στην οδό Δεινοκράτους στις 4 Ιανουαρίου 1987, ψηφιοποιείται για πρώτη φορά.
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
1 σχόλια
Dimitri from Athens
«Νεαρέ μου τι ώρα έχετε»;Κατηφόριζα προς τον σταθμό Λαρίσσης και την είδα μπροστά μου. Δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβω ποια ήταν. Οι παλιές Ελληνικές ταινίες έχουν γίνει ένα είδος φετίχ για πολλούς από μας. Ίσως γιατί έχουν γίνει ένα είδος αρχαιολογίας και μνημόσυνου μαζί για την τελευταία αυθεντική Ελλάδα που έσβησε και δεν πρόκειται πια να ξαναζωντανέψει. Βλέπουμε την Βάρκιζα ή το κέντρο της Αθήνας τότε, και δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι ήταν έτσι. Ακούμε ήχους, φράσεις, βλέπουμε εκφράσεις και χειρονομίες που κοντεύουν να ξεχαστούν. Όλοι, Κούρκουλος, Βουγιουκλάκη, Κωνσταντάρας, μα όλοι καπνίζουν. Τα αστεία τους πολλές φορές σεξιστικά ή και ρατσιστικά για τα σημερινά κοινωνικά δεδομένα, αλλά ακόμα γελάμε. Οι ιστορίες, άστες καλύτερα, «αμάρτησα για το παιδί μου»! Καμμία σχέση με την κοινωνία του σήμερα: παρασύρθηκε, έχασε την παρθενιά της και δεν είχε θέση στον κόσμο πλέον! Όμως διαμόρφωναν σιγά – σιγά μια λαϊκή άποψη, αυτήν της κοινωνικής αδικίας και της αμφισβήτησης. Η Ελλάδα ακολουθούσε τον υπόλοιπο κόσμο μέσα απ τις κωμωδίες και τις μελό ταινίες της FF.Φτάνοντας στο πλάι της, για κάποιο λόγο που δεν κατάλαβα, βράδυνα το βήμα μου. Τότε με ρώτησε. Είδα την ώρα και της απάντησα, «σας ευχαριστώ πολύ», ερώτηση και ανταπάντηση όπως όφειλε να κάνει μια κοπέλα «της καλής κοινωνίας» μιας αλλοτινής εποχής! Η αύρα αυτής της αναπάντεχης συνάντησης και της ερώτησης που μου έκανε εξακολουθεί ακόμα και τώρα να με στοιχειώνει…Νομίζω ήταν η ανιψιά της που λίγο αργότερα, (όταν πέθανε;), είχε πει πως λόγω των ιδεών της «είχε φάει πολύ ξύλο» στις φυλακές και στην εξορία. «Πολλές φορές», είχε πει, «πεταγόταν από τον ύπνο της και ούρλιαζε βλέποντας εφιάλτες ότι κάποιος την χτυπούσε». Ήρεμη και ευγενική στη ζωή, υστερική στις ταινίες, η Ταϋγέτη θα παραμείνει μέσα από τους ρόλους που ερμήνευσε στον ασπρόμαυρο κινηματόγραφο, ένας ακοίμητος φρουρός μιας εποχής που χάθηκε και μιας κληρονομιάς που ζητά αποδέκτη μέσα στην πλατιά, αδιάφορη μάζα της σύγχρονης, χρεοκοπημένης κοινωνίας μας.