Η Άθεη

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

O Έλληνας εικαστικός έχει αποκτήσει διεθνή φήμη, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί, και ξεχωρίζουν για τις μεγάλες διαστάσεις τους, την ποπ εικονογραφία και την αδιόρατη μελαγχολία τους.

LIFO Portraits / Γιάννης Βαρελάς: «Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω ένα πρότζεκτ και το υλοποιώ»

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

H εικαστικός και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, μέσα από την καλλιτεχνική και την εκπαιδευτική της δράση, διερευνά τον ρόλο του σώματος στην τέχνη και τον διάλογο μεταξύ δημιουργού και θεατή.

LIFO Portraits / Γεωργία Σαγρή: «Η περφόρμανς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι ριζοσπαστική»

Η πρωτοποριακή χορογράφος και περφόρμερ μέσα από τα έργα της ψάχνει τη σχέση ανάμεσα στο σώμα, στην κίνηση και στο πέραμα των ζωών μας.

Εικαστικά / Μαρία Χασάπη: «Άρχισα να δουλεύω με την ακινησία επιθυμώντας να σταματήσω τον χρόνο»

Η σπουδαία καλλιτέχνιδα τοποθέτησε στο κέντρο του έργου της την έμφυλη ταυτότητα, το σώμα και τη μνήμη. Αξιοποιώντας τα μέσα της ζωγραφικής, της γλυπτικής και των instalation η εικαστικός διατηρεί εδώ και δεκαετίες σημαντική θέση στην ελληνική τέχνη.

24.6.2026

LIFO Portraits / Λήδα Παπακωνσταντίνου: «Η τέχνη πεθαίνει με τον δημιουργό της»

Eικαστικός πρωτίστως, αλλά και επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής κινείται με το έργο του μέσα στην Ιστορία και τον αστικό χώρο, ανάμεσα στο ψηφιακό και το πραγματικό.

24.6.2026

LIFO Portraits / Ανδρέας Αγγελιδάκης: «Ο τρόπος μου είναι να αναλύω τα πράγματα μέχρι να καταρρεύσουν»

ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ

24.6.2026

Εικαστικά / Sonke: «Η ομορφιά είναι στον δρόμο»

Από τους τοίχους της Αθήνας και του Παρισιού στις αίθουσες των γκαλερί. Ο καλλιτέχνης επιστρέφει με τη νέα του έκθεση «Illegal until framed», επαναφέρoντας το ερώτημα τι συμβαίνει όταν η εφήμερη δημόσια εικόνα της street art μετατρέπεται σε συλλεκτικό αντικείμενο.

M. HULOT

22.6.2026

Εικαστικά / Το Nóema Craft Prize τιμά τη σύγχρονη ελληνική χειροτεχνία

Οι 15 φιναλίστ της διεπιστημονικής πλατφόρμας Nóema εκθέτουν στο Καπνεργοστάσιο τα έργα τους, διατηρώντας ζωντανή τη γνώση του παρελθόντος μέσα από ένα μοντέρνο πρίσμα.

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε

19.6.2026

σχόλια

5 σχόλια

Yiannis Liolios

23.2.2014 | 05:37

Αφου δεν υπαρχει Θεος γιατι τόση επιθετικοτητα απεναντι του; Μπορει καποιοι να πιστευουν σε παραμυθια και να τους αρέσει.

24.2.2014 | 10:33

Ειναι δικαίωμά τους να πιστεύουν στις νεράϊδες όπως ειναι δικαίωμά μας να τους λέμε οτι δεν υπάρχουν νεράϊδες και πιστεύουν σε μαλακίες. Αλλά όταν κυνηγάνε και σκοτώνουν αυτούς που δεν πιστεύουν στις νεράϊδες. Οταν υποχρεωνουν τα παιδάκια να μαθαινουν για τις νεράϊδες από τον παιδκό σταθμό, όταν κρίνουν το πως ζει και ποιον ερωτεύεται κάοιος σύμφωνα με τα δικά τους νεραϊδοκριτήρια ΚΑΙ ΜΟΝΟ τοτε ναι λυπάμαι αλλα τα παραμυθια επιρρεάζουν τη ζωή αυτων που δεν πιστεύουν στις νεράϊδες και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ κάνουν να τους επιτιθενται.

soulchalenge

22.2.2014 | 10:37

Γιατί κάποιες φορές άθεοι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη πίστη απ ότι διάφοροι θρήσκοι.

23.2.2014 | 12:19

Μμμμμ ναι, μονο που πιστεύουν στον εαυτό τους και όχι στον ουράνιο μπαμπακα που θα ασχοληθεί με τα χαμένα κλειδιά τους και θα αφησει να πεθαινουν παιδάκια στην Συρία.

21.2.2014 | 10:50

Ξερω ενα εκ γενετης τυφλό, ένα θύμα της θαλιδομίδης, μία γυναίκα με σύνδρομο turner, ενα παιδί με ανεκεφαλία. Ξέρω έναν άστεγο, έναν άνεργο, ένα κοριτσακι με λευχαιμία, ένα μωρό με όγκο στον εγκεφαλο, μια μάνα δολοφονημενου. Ξερω ενα παιδί στρατιώτη, μια εννιαχρονη παντρεμενη με εναν πενηντάχρονο, ενα κακοποιημένο κοριτσάκι, ενα αγορι που εκπορνευεται για να μην πεθάνει από την πείνα. Πολύ επιλεκτικά αγαπαει ο θεός σας. Βάζω στοιχημα οτι η άθεη που ξέρεις είναι δυτική υγιής μενει σε καλό σπίτι έχει φαγητο-περίθαλψη και φοράει ωραια ρούχα. Ετσι αγαπάω κι εγώ. Προτιμώ και εγω να μην εχω την αγαπη του θεού, καλύτερα να με αγαπάει ο Χαρι Πότερ, αλλωστε και θεος και χαρι ποττερ παραμυθια είναι τουλάχιστον ας με αγαπάει κάποιος που ΜΠΟΡΕΙ να αγαπήσει εστω και στο βιβλίο.

Μάνα Κουράγιο

21.2.2014 | 11:05

Αν κατάλαβα καλά, ρίχνεις όλο το φταίξιμο για τα παραπάνω στον Θεό, επειδή είσαι άθεος/η. Οκ, πολύ λογικό.

chrys_g

22.2.2014 | 10:59

Δεν νομιζω οτι το σχολιο σου ειναι σχετικο.. Το αν πιστευει καποιος η οχι ειναι δικο του θεμα.. Δεν ειναι το που ριχνεις το φταιξιμο αλλα ειναι ασχημο να ευχαριστεις για τα καλα τον Θεο, ενω για τα κακα να εθελοτυφλεις... Αν καποιος ευθυνεται για τα καλα τοτε καποιος φταιει και για τα κακα.. Thing about it! ;)