Για δεκαετίες, στην είσοδο του σπιτιού του Τζέραλντ Κλαρκ στο Μπριτζχάμπτον της Νέας Υόρκης κρεμόταν ένα μεγάλο πορτρέτο του Τρούμαν Καπότε. Ο συγγραφέας ήταν νέος, γοητευτικός, ντυμένος με τη χαρακτηριστική του κομψότητα, όπως τον είχε ζωγραφίσει στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Αμερικανός καλλιτέχνης James Whitney Fosburgh. Τον πίνακα τον είχε χαρίσει ο ίδιος ο Καπότε στον φίλο και βιογράφο του λίγα χρόνια πριν πεθάνει. Ο Κλαρκ πιστεύει ότι ήθελε να τον αποχωριστεί επειδή δεν άντεχε να αντικρίζει εκείνον τον νεότερο εαυτό του, που του θύμιζε όλα όσα δεν είχαν εξελιχθεί όπως τα ονειρευόταν.
Το πορτρέτο συγκαταλέγεται στα σχεδόν 400 αντικείμενα από την προσωπική συλλογή του 89χρονου σήμερα Κλαρκ, τα οποία θα δημοπρατηθούν στις 21 Νοεμβρίου από τον οίκο Cornell Auctions, στη Νέα Υόρκη. Η δημοπρασία έχει τίτλο «The Magpie and the Swans, The Possessions of Truman Capote» και περιλαμβάνει προσωπικά ενθύμια, επιστολές, φωτογραφίες, έργα τέχνης και μικροαντικείμενα που συνδέονται με την καθημερινότητα του συγγραφέα του «Εν ψυχρώ» και του «Πρόγευμα στο Τίφανις».
Ο Κλαρκ, συγγραφέας της εξουσιοδοτημένης βιογραφίας του Καπότε που κυκλοφόρησε το 1988 και αποτέλεσε βασική πηγή για την κινηματογραφική ταινία του 2005 με τον Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν, γνώρισε τον συγγραφέα στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ένα από τα πρώτα επεισόδια της φιλίας τους συνέβη τον Ιούνιο του 1972, σε μια κινηματογραφική προβολή στο Μανχάταν. Μαθαίνοντας ότι ο δημοσιογράφος είχε γενέθλια, ο Καπότε έβγαλε από τον καρπό του ένα ρολόι Cartier και επέμεινε να του το χαρίσει. Ο Κλαρκ το πήρε για να αποφύγει τη σκηνή που ετοιμαζόταν, αλλά το επέστρεψε την επόμενη μέρα, προκαλώντας την οργή του. «Ήταν πανέμορφο. Μακάρι να το είχα τώρα», θυμάται γελώντας.
Το ρολόι ήταν μόνο η αρχή. Τα επόμενα χρόνια ο Καπότε τού χάριζε μικρά διακοσμητικά σκυλιά, λογοτεχνικά ενθύμια και, τελικά, το μεγάλο πορτρέτο του. Ο Κλαρκ θυμάται ότι άργησε τρεις εβδομάδες να παραλάβει τον πίνακα, επειδή δεν ήξερε πώς να τον μεταφέρει στο διαμέρισμά του. Ο Καπότε τον πήρε τηλέφωνο εκνευρισμένος, ρωτώντας αν σκόπευε επιτέλους να τον πάρει. Χρειάστηκε να επιστρατεύσει ένα μεγάλο ταξί για να τον μεταφέρει.
Ανάμεσα στα αντικείμενα της δημοπρασίας βρίσκεται και ένα πρες-παπιέ με ένα λευκό λουλούδι, δώρο της Γαλλίδας συγγραφέα Κολέτ στον Καπότε, όταν εκείνος επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ευρώπη, σε ηλικία 23 ετών. Ο νεαρός συγγραφέας είχε καθηλωθεί από τη συλλογή της και δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια του από το συγκεκριμένο αντικείμενο. Η Κολέτ επέμεινε να του το χαρίσει, εξηγώντας του ότι ένα δώρο έχει πραγματική αξία όταν το αγαπά και εκείνος που το προσφέρει. Ο Καπότε άρχισε έκτοτε να συλλέγει πρες-παπιέ, ενώ κατασκεύαζε και δικά του, διατηρώντας λουλούδια μέσα σε ρητίνη.
Ένα άλλο πρες-παπιέ έχει φτιαχτεί από πέτρες του αγροκτήματος της οικογένειας Κλάτερ στο Κάνσας, όπου διαπράχθηκαν το 1959 οι δολοφονίες που αποτέλεσαν το θέμα του «Εν ψυχρώ». Στη συλλογή περιλαμβάνονται ακόμη ένα φωτογραφικό φύλλο επαφής από φωτογράφηση του Ρίτσαρντ Άβεντον, μια μικρή μπρούντζινη μορφή βατράχου που χρησίμευε ως μελανοδοχείο, προσωπικά ρολόγια και τα αγαπημένα καπέλα του συγγραφέα, τα οποία ο Κλαρκ πρόλαβε να σώσει πριν πεταχτούν στα σκουπίδια.
Από τα πιο προσωπικά τεκμήρια είναι μια κάρτα για την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, υπογεγραμμένη από τον Καπότε και τα δύο μπουλντόγκ του, τον Τσάρλι και τη Μάγκι, με παραλήπτες τον επί χρόνια σύντροφό του, Τζακ Ντάνφι, και τη γάτα του, Διοτίμα. Η γάτα είχε τη δική της ελληνική ιστορία: σύμφωνα με τον Κλαρκ, ο Ντάνφι την είχε σώσει από πνιγμό στην Πάρο και την είχε πάρει μαζί του στη Νέα Υόρκη.
Ο Καπότε και ο Ντάνφι, επίσης συγγραφέας, είχαν βρει έναν ιδιαίτερο τρόπο να ζουν μαζί. Διατηρούσαν δύο μικρά, χωριστά σπίτια στο Sagaponack του Λονγκ Άιλαντ, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων. Ο καθένας είχε τον χώρο του και ο Ντάνφι ετοίμαζε κάθε βράδυ το δείπνο τους. Από αυτή την κοινή ζωή έχουν διασωθεί η γραφομηχανή Olivetti Underwood του Ντάνφι, προσωπικές επιστολές και αντικείμενα που δεν είχαν καμία θέση στη δημόσια, επιδεικτική εικόνα του διάσημου συγγραφέα.
Μετά τον θάνατο του Καπότε το 1984, σε ηλικία 59 ετών, ο Ντάνφι παρέδωσε στον Κλαρκ ακόμη περισσότερα ενθύμια, ανάμεσά τους φωτογραφίες, αλληλογραφία, διακοσμητικά αντικείμενα, ακόμη και τα κλειδιά του σπιτιού του. Ο Ντάνφι πέθανε το 1990.
Στη δημοπρασία περιλαμβάνεται και η τεφροδόχος του Καπότε, ένα κουτί που μοιάζει με βιβλίο. Εκεί είχαν τοποθετηθεί οι στάχτες του μετά την αποτέφρωσή του στο Λος Άντζελες, όπου πέθανε στο σπίτι της φίλης του Τζοάν Κάρσον. Ο Ντάνφι κράτησε την τεφροδόχο στο διαμέρισμά του στο Γκρίνουιτς Βίλατζ μέχρι τον δικό του θάνατο. Αργότερα, ο Κλαρκ και ο αδελφός του Ντάνφι σκόρπισαν τις στάχτες και των δύο ανδρών σε μια λιμνούλα κοντά στα σπίτια τους στο Sagaponack.
Ένα μικρό μέρος από τις στάχτες του Καπότε, το οποίο είχε κρατήσει η Κάρσον, πουλήθηκε σε διαφορετική δημοπρασία το 2016 έναντι 43.750 δολαρίων. Τώρα, περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες μετά τον θάνατό του, ο Κλαρκ αποχωρίζεται το αρχείο μιας φιλίας που ξεκίνησε με ένα ρολόι το οποίο δεν δέχτηκε ποτέ και συνεχίστηκε με δώρα, προσωπικές εξομολογήσεις και αντικείμενα που διατήρησε για μια ολόκληρη ζωή.
Με στοιχεία από The New York Times