Η Νταϊάν Κίτον, που έφυγε από τη ζωή στα 79 της, άφησε πίσω της μια τεράστια καριέρα με πάνω από 100 εμφανίσεις στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, καθιερώνοντάς τη ως μία από τις πιο αγαπημένες και αναγνωρίσιμες ηθοποιούς του Χόλιγουντ.
Η καριέρα της εκτοξεύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όταν κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Annie Hall (1978). Υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ άλλες τρεις φορές, για τα Reds (1981), Marvin’s Room (1996) και Something’s Gotta Give (2003).
Αν και διακρίθηκε για τις δραματικές της ερμηνείες, το κοινό την αγάπησε ιδιαίτερα για το μοναδικό της κωμικό ταλέντο, σε ταινίες όπως Father of the Bride, The First Wives Club και Finding Dory.
Ακολουθούν πέντε από τις κορυφαίες ερμηνείες της:
1. The Godfather (1972) - Η ήσυχη τραγωδία της Κέι Κορλεόνε
Στην τριλογία του Φράνσις Φορντ Κόπολα, η Κίτον υποδύεται την Κέι Άνταμς, μια νεαρή γυναίκα που ερωτεύεται τον Μάικλ Κορλεόνε (Άλ Πατσίνο) χωρίς να φαντάζεται τη σκοτεινή ζωή που την περιμένει.
Η ερμηνεία της είναι διακριτική αλλά καθοριστική: μέσα από μικρές κινήσεις, βλέμματα και στιγμές σιωπής, η Κίτον αποτυπώνει τη σταδιακή αποξένωση μιας γυναίκας που βλέπει τον έρωτά της να χάνεται μέσα στην ωμότητα της εξουσίας.
Η τελευταία σκηνή, όπου η πόρτα κλείνει αργά μπροστά της, είναι ίσως η πιο εμβληματική στιγμή της καριέρας της, ένα σιωπηλό “αντίο” στην αθωότητα.
2. Annie Hall (1977) - Η πιο χαριτωμένη εκδοχή του νευρωτικού ρομαντισμού
Με το Annie Hall, η Κίτον γίνεται θρύλος. Ο ρόλος της εκκεντρικής τραγουδίστριας που ζει έναν θυελλώδη έρωτα με τον Άλβι Σίνγκερ (Γούντι Άλεν) της χάρισε Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου και την καθιέρωσε ως είδωλο.
Με φυσικότητα, αμεσότητα και αυτοσχεδιαστικό ρυθμό, δημιουργεί μια ηρωίδα που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Η Annie Hall είναι αδέξια, αστεία, γεμάτη ανασφάλειες, αλλά και ακαταμάχητη.
Η Κίτον συνδύασε τον ρομαντισμό με το χιούμορ και άνοιξε τον δρόμο για μια νέα μορφή γυναικείας απλότητας στον κινηματογράφο ενώ η εμβληματική ανδρική της ενδυματολογική αισθητική έγινε fashion statement.
3. Reds (1981) - Η επαναστάτρια της μεγάλης οθόνης
Στο επικό φιλμ του Γουόρεν Μπίτι, η Κίτον ενσαρκώνει τη Λουίζ Μπράιαντ, μια δημοσιογράφο και ακτιβίστρια που αφήνει πίσω της τη συμβατική ζωή για να ακολουθήσει τον ιδεαλισμό της Επανάστασης.
Η ερμηνεία της είναι πύρινη, γεμάτη πάθος και αντιφάσεις, μια γυναίκα που διψά για ελευθερία, αλλά συγκρούεται με τα όρια του έρωτα και της πολιτικής.
Οι σκηνές της στο πλευρό του Μπίτι έχουν μια σπάνια θεατρική ένταση, ενώ ο ρόλος της ανέδειξε τη δραματική της βαρύτητα. Ήταν η δεύτερη υποψηφιότητά της για Όσκαρ και, για πολλούς, η κορυφαία στιγμή της στο δράμα.
4. Marvin’s Room (1996) - Η ήσυχη δύναμη της αυτοθυσίας
Στο πλευρό της Μέριλ Στριπ, η Κίτον υποδύεται την Μπέσι, μια γυναίκα που αφιερώνει τη ζωή της στη φροντίδα του άρρωστου πατέρα της. Όταν διαγιγνώσκεται με λευχαιμία, το οικογενειακό παρελθόν και οι παλιές πληγές έρχονται στην επιφάνεια.
Η Κίτον αποδεικνύει για ακόμη μία φορά την ικανότητά της να ισορροπεί ανάμεσα στη δύναμη και την ευαισθησία. Με βλέμμα ήρεμο, γεμάτο κατανόηση, αποπνέει αξιοπρέπεια ακόμη και μέσα στον πόνο.
Η ερμηνεία της θεωρήθηκε από τις πιο ώριμες της δεκαετίας του ’90 και της χάρισε άλλη μία υποψηφιότητα για Όσκαρ.
5. Something’s Gotta Give (2003) - Ρομαντισμός χωρίς ηλικία
Στην ταινία του Νάνσι Μέγιερς, η Κίτον επιστρέφει στην κωμωδία, αυτή τη φορά ως ώριμη γυναίκα που ανακαλύπτει ξανά τον έρωτα στο πρόσωπο του Τζακ Νίκολσον.
Η ερμηνεία της είναι πληθωρική, γεμάτη χιούμορ, συγκίνηση και φυσικότητα, μια γυναίκα που αγαπά, πληγώνεται, γελά και ξανασηκώνεται.
Ο ρόλος της έδειξε ότι ο ρομαντισμός δεν έχει ηλικία, και το Something’s Gotta Give έγινε μια σύγχρονη κλασική ρομαντική κωμωδία.
Η ίδια η Κίτον είχε πει πως ήταν η αγαπημένη της ταινία, γιατί «μιλά για τη χαρά και τη δυσκολία του να ξαναβρείς τον εαυτό σου μέσα από την αγάπη».
Με το ιδιαίτερο στυλ, την ευαισθησία και την αυτοσαρκαστική της γοητεία, η Νταϊάν Κίτον έγραψε ιστορία στο Χόλιγουντ και οι ερμηνείες της θα συνεχίσουν να εμπνέουν για γενιές.
