ΕKTOΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΡΟΛΟ, ως φωτορεπόρτερ Λι, στον ήδη πολυσυζητημένο «Εμφύλιο Πόλεμο» του Άλεξ Γκάρλαντ, η Κίρστεν Ντανστ έχει κλέψει την παράσταση σε συνεντεύξεις που έδωσε τις τελευταίες εβδομάδες, με δηλώσεις για το περίφημο φιλί, στα 11 της χρόνια, με τον Μπραντ Πιτ στη «Συνέντευξη με έναν βρικόλακα» («ρωτήστε τον Μπραντ πώς ένιωσε όταν με φίλησε»), τη συμπεριφορά του Χόλιγουντ («μου προσέφεραν τα περισσότερα χρήματα για τις ταινίες που με ενδιέφεραν λιγότερο»), την οικογένεια του Γούντι Άλεν («η μητέρα μου δεν θα επέτρεπε ποτέ να με παραλάβει σοφέρ για να παίξω με την Ντίλαν Φάροου στο σπίτι της»), την απόρριψη του «American Beauty» («δεν πήγα καν στη συνάντηση, δεν ένιωθα άνετα με το σεξουαλικό κομμάτι του σεναρίου»), και βέβαια μια παρενόχληση, όταν ήταν 16 ετών, χωρίς να κατονομάσει τον ένοχο («ένας σκηνοθέτης, που δεν εργάζεται πλέον, με κάλεσε στο γραφείο του για να συζητήσουμε για το κάστινγκ, με ρώτησε στην ψύχρα κάτι τελείως ανάρμοστο, που με έφερε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, και αποχώρησα από τη διαδικασία επιλογής χωρίς να δώσω εξηγήσεις»).
Στη σύντομη συνάντησή μας, προσπέρασε τον πολιτικό τόνο της ταινίας, αλλά δεν απέφυγε να υπερθεματίσει για την ανάγκη να υπάρχουν γυναίκες ηγέτιδες στην πολιτική, και μίλησε για τη δημοσιογραφία αιχμής στις μέρες μας, το τι θεωρεί πρόκληση στη δουλειά της, αλλά και για το τελευταίο σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου!
Τα μεγάλα ρίσκα φέρνουν ανάλογες ανταμοιβές. Είναι πολύ αναζωογονητικό να συμμετέχουμε σε μια ακριβή παραγωγή που δεν συμπεριφέρεται στους θεατές σαν να είναι ανίδεοι.
— Στην ταινία, ο σύζυγός σας, ο Τζέσι Πλέμονς, στον σύντομο ρόλο που υποδύεται, απευθύνει σε σας και στη δημοσιογραφική ομάδα σας μια κρίσιμη ερώτηση: «Τι είδους Αμερικανοί είστε;». Τι θα απαντούσατε σε προσωπικό επίπεδο;
Με τίποτα δεν θα ήθελα να απαντήσω ως Κίρστεν κάτι τέτοιο. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να βγάλω τη σκηνή από το πλαίσιό της. Έτσι όπως υποβάλλεται η ερώτηση, είναι τόσο ρατσιστική, που δεν μπορώ να προσθέσω κάτι άλλο. Προκαλεί μεγάλη ενόχληση ο ωμός τρόπος που ο οπλισμένος άνδρας ρωτά τους αιχμαλώτους του, πράγμα που, αν το σκεφτώ καλύτερα, συνοψίζει το πνεύμα της ταινίας, δηλαδή την τρομακτική κατάσταση του διχασμού που μπορεί να δημιουργήσει ο εμφύλιος πόλεμος. Διότι είμαστε όλοι Αμερικανοί, δεν διακρινόμαστε σε διαφορετικά είδη πολιτών.
— Κίρστεν, είπατε πως όταν διαβάσατε το σενάριο του Άλεξ Γκάρλαντ, δεν μπορούσατε να το αφήσετε μέχρι την τελευταία σελίδα, και ήταν το καλύτερο από όλα όσα έχουν πέσει στα χέρια σας. Σε σχέση με τη μεγάλη πείρα που έχετε αποκτήσει και σε σύγκριση με υπέροχα, φαντάζομαι, scripts που έχετε διαβάσει, τι το ξεχωριστό είχε ο «Εμφύλιος Πόλεμος»;
Είχε τόση αγωνία! Δεν το πίστευα πως βγήκε από το μυαλό του Άλεξ, με σόκαρε, με καθήλωσε, με φόβισε, με λίγα λόγια ένιωσα πως παρακολουθώ την ταινία από την ανάγνωση και μόνο, χωρίς να χρειάζομαι να συμπληρώσω τα κενά στο γύρισμα! Πρώτον και κύριον, ο Άλεξ είναι συγγραφέας, συνεπώς, αυτό που διάβασα ήταν ένα εξαιρετικό βιβλίο. Και πιστέψτε με, έχουν δει τα μάτια μου πολύ ιδιαίτερα αναγνώσματα, από την «Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» του Τσάρλι Κάουφμαν, μέχρι το σενάριο της τελευταίας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου, στην οποία παίζει ο άνδρας μου.
— Εννοείτε τις «Ιστορίες Καλοσύνης» («Kinds of Kindness»)…
Ακριβώς! Ήταν ό,τι πιο weird έχω διαβάσει στη ζωή μου! (γελάει)
— Αν γνωρίζατε τον σεναριογράφο, τον Ευθύμη Φιλίππου, θα διαπιστώνατε πως το ιδιοφυές μυαλό του βαδίζει σε μυστηριώδεις ατραπούς.
Σωστά, είναι κι αυτός Έλληνας. Ήταν σαν να ξεφυλλίζω μυθιστόρημα!
— O «Εμφύλιος Πόλεμος» μιλά επίσης για τους πολεμικούς ανταποκριτές. Πιστεύετε πως η δημοσιογραφία των χαρακωμάτων βρίσκεται σε δεινή θέση;
Ναι, είναι σίγουρο πως οι απεσταλμένοι εντύπων και δικτύων στα μέτωπα ρισκάρουν τη ζωή τους, γι’ αυτό και ήταν πολύ αναζωογονητικό να πρωταγωνιστούμε σε μια ιστορία όπου οι ήρωες είναι δημοσιογράφοι. Ο Άλεξ Γκάρλαντ έχει μπολιάσει τον «Εμφύλιο Πόλεμο» με την αγάπη και το πάθος του για τη δημοσιογραφία − ο πατέρας του ήταν πολιτικός σκιτσογράφος και έχει μεγαλώσει με δημοσιογράφους ως μέντορες.
— Δηλώσατε πρόσφατα πως ο Τραμπ δεν πρέπει να ξαναεκλεγεί, και πως χρειαζόμαστε γυναίκες αρχηγούς. Γιατί το λέτε αυτό;
Κοιτάξτε γύρω σας, τσεκάρετε τα δεδομένα, δείτε τις περιπτώσεις της Νέας Ζηλανδίας και της Γερμανίας. Λιγότεροι straight γηραιοί άνδρες στη εξουσία, αυτό εννοώ. (χαμογελάει)
— Πώς κρίνετε την κίνηση της Α24 να δώσει το πράσινο φως σε μια μάλλον δαπανηρή παραγωγή για τα δεδομένα ενός ανεξάρτητου studio, σε μια εποχή όπου κυριαρχούν τα blockbusters, τα sequels και τα reboots;
Τα μεγάλα ρίσκα φέρνουν ανάλογες ανταμοιβές. Είναι πολύ αναζωογονητικό να συμμετέχουμε σε μια ακριβή παραγωγή που δεν συμπεριφέρεται στους θεατές σαν να είναι ανίδεοι.
— Νιώθετε πιο «ζωντανή» παίζοντας έναν ρόλο, όπως περίπου ένας δημοσιογράφος σε μια επικίνδυνη αποστολή;
Νομίζω πως ναι, θα μπορούσα να το πω, αλλά οι ατάκες μιας ταινίας συνήθως δεν μεταφέρονται στη ζωή, δεν εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο.
— Από τους ρόλους που έχετε υποδυθεί, είναι η Λι από τον «Εμφύλιο Πόλεμο» μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχετε αναλάβει, ας πούμε μέσα στην τριάδα αυτών που θεωρείτε challenging;
Ξέρετε κάτι, δεν θεωρώ προκλήσεις αυτούς τους ρόλους, τους βλέπω σαν απελευθέρωση. Την καταβρίσκω! Για μένα, το πιο δύσκολο είναι να υποκρίνομαι πως ερωτεύομαι, σε μια ρομαντική κωμωδία, για παράδειγμα. Εκεί πρέπει να ενεργήσω με συγκεκριμένες κινήσεις και τότε (χτυπά τα δάχτυλά της) διαισθάνομαι την πρόκληση. Όταν είμαι ελεύθερη, όπως στο σετ της ταινίας, δεν προσπαθώ καθόλου, το αντίθετο, δεν νιώθω το challenge γύρω μου. Και αισθάνομαι ζωντανή!
Η ταινία «Εμφύλιος Πόλεμος» βγαίνει στις αίθουσες στις 18 Απριλίου.
