Ένα τεράστιο απολιθωμένο μαγκρόβιο δάσος 23 εκατομμυρίων ετών, ανακαλύφθηκε στο νησί Barro Colorado του Παναμά.
Το τεράστιο απολιθωμένο δάσος θάφτηκε έπειτα από ηφαιστειακή έκρηξη και το 2018, μία ομάδα επιστημόνων από το Ινστιτούτο Τροπικών Ερευνών Smithsonian ανακάλυψαν τα απολιθωμένα υπολείμματα των δέντρων που κάποτε δέσποζαν σε αυτό. Τα πρώτα στοιχεία ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια γεωλογικής αποστολής στο νησί, το οποίο βρίσκεται στην τεχνητή λίμνη Γκατούν του Παναμά.
«Ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα βρίσκαμε απολιθωμένα ξύλα στο Barro Colorado, δεδομένων των πολυάριθμων επιστημόνων που έχουν ερευνήσει το νησί τον τελευταίο αιώνα. Ωστόσο κανείς δεν είχε αναφερθεί σε αυτά», ανέφερε σε δηλώσεις του στο Live Science ο γεωλόγος του Smithsonian Tropical Research Institute Κάρλος Τζαραμίλο, ο οποίος συμμετείχε και στην συγγραφή της έρευνας. Παράλληλα τόνισε πως παρά την εμφάνισή τους, είναι εκπληκτικά διατηρημένα.
Σε αυτό όπως υποστήριξε, βοήθησε η ηφαιστειακή έκρηξη που έθαψε τα δέντρα, γεγονός που καθυστέρησε την αποσύνθεσή τους. «Τα δείγματα απολιθωμένου ξύλου αποθηκεύουν μεγάλο όγκο πληροφοριών», τόνισε από τη μεριά της η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Καμίλα Μαρτίνεζ Αγκιγιόν, η οποία είναι παλαιοοικοολόγος στο Πανεπιστήμιο EAFIT στην Κολομβία. «Η κυτταρική δομή έχει ανοργανοποιηθεί με την πάροδο των αιώνων και διατηρείται άθικτη, προσφέροντας στους ερευνητές μια σπάνια ευκαιρία να ταξιδέψουν στο παρελθόν», συμπλήρωσε.
Το δάσος αυτό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πλαισίωνε μια στενή χερσόνησο που συνέδεε τον σημερινό κεντρικό Παναμά με τη Βόρεια Αμερική πριν σχηματιστεί ο Ισθμός του. Οι επιστήμονες, συνέλεξαν και εξέτασαν 121 δείγματα απολιθωμένου ξύλου από ένα ρυάκι. Από τα αποτελέσματα της εξέτασής ωστόσο, διαπιστώθηκε πως 50 από αυτά ανήκαν σε ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος δέντρων. Στο άγνωστο αυτό είδος έδωσαν την ονομασία Sonneratioxylon barrocoloradoensis. Τα απολιθωμένα αυτά είδη μοιάζουν με μαγγρόβια δέντρα που φυτρώνουν σήμερα στη Νοτιοανατολική Ασία.
Σύμφωνα με τη μελέτη, τα δέντρα αυτά ήταν πολύ ψηλότερα από τα σύγχρονα μαγκρόβια, καθώς τα περισσότερα μαγκρόβια δέντρα φτάνουν σε ύψος περίπου 13 μέτρων, ενώ αυτά είχαν ύψος περίπου 25 μέτρων και μπορούσαν να φτάσουν μέχρι και 40. Οι επιστήμονες υποστήριξαν πιθανότατα ανέπτυξαν τις ίδιες στρατηγικές επιβίωσης που χρησιμοποιούν σήμερα τα μαγκρόβια δέντρα, προτιμώντας τα υφάλμυρα νερά από τα πολύ αλατούχα νερά των ωκεανών.
Τα απολιθώματα ήταν όλα σε παρόμοια κατάσταση διατήρησης, γεγονός που ώθησε τους επιστήμονες στην εξήγηση πως το δάσος εξαφανίστηκε από μία μόνο ηφαιστειακή έκρηξη που πλημμύρισε το νησί με λάσπη. Μάλιστα από τότε που τα ανακάλυψαν για πρώτη φορά «οι άνθρωποι έχουν βρει πολλά περισσότερα σε όλο το νησί», κατέληξαν.
Με πληροφορίες από livescience.com
