Η Γαλλία είναι ενάντια στον «ισλαμιστικό αυτονομισμό» - ποτέ στο Ισλάμ, αναφέρει σε άρθρο -παρέμβαση προς τους Financial Times o Γάλλος Πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν.
Απαντώντας σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της βρετανικής εφημερίδας τη Δευτέρα, το οποίο όμως πλέον έχει αποσυρθεί, ο Γάλλος Πρόεδρος διευκρινίζει τις γαλλικές προθέσεις μετά και τις τελευταίες επιθέσεις τρομοκρατών σε γαλλικό έδαφος, στο όνομα του Αλλάχ.
«Για τους αναγνώστες, μεταξύ των οποίων και εγώ, η ενημέρωση από τους Financial Times σημαίνει ότι είμαστε σίγουροι για την πρόσβαση στα γεγονότα, τις πλούσιες αναλύσεις και τις αξιόπιστες πληροφορίες, χωρίς να χρειάζεται να επαληθεύσουμε την αλήθεια τους. Επομένως, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι οι δηλώσεις που έγιναν δημόσια από τον αρχηγό ενός κράτους μέλους της G7 θα μπορούσαν να «διαστρεβλωθούν» από αυτόν τον οργανισμό ειδήσεων;
Και όμως, αυτό συνέβη σε μια στήλη που δημοσιεύτηκε χθες στο Διαδίκτυο. Στο άρθρο «παρερμηνεύτηκαν» τα λεγόμενά μου, καθώς αντικαταστάθηκε η φράση «Ισλαμιστικός αυτονομισμός», που είναι πραγματικότητα στη χώρα μου, με τη φράση «Ισλαμικός αυτονομισμός» - έναν όρο που δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ.
Με κατηγόρησε για στιγματισμό Γάλλων Μουσουλμάνων για εκλογικούς σκοπούς και για την ανάπτυξη κλίματος φόβου και καχυποψίας απέναντί τους.
Δεν θα συζητήσω την αμφισβητήσιμη αυστηρότητα αυτού του άρθρου, ούτε καν τα ιδεολογικά θεμέλια στα οποία βασίζεται. Θέλω απλώς να υπενθυμίσω στους αναγνώστες σας ορισμένα απλά γεγονότα. Να εξηγήσω την κατάσταση της χώρας μου και τις προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει.
Για περισσότερο από πέντε χρόνια, και μετά τις επιθέσεις εναντίον του Charlie Hebdo, η Γαλλία αντιμετώπισε ένα κύμα επιθέσεων που διαπράχθηκαν από τρομοκράτες στο όνομα ενός Ισλάμ που έχουν διαστρεβλώσει.
Περίπου 263 άτομα - αστυνομικοί, στρατιώτες, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, γελοιογράφοι, απλοί πολίτες - δολοφονήθηκαν στην πατρίδα μας. Πιο πρόσφατα, μια επίθεση που ευτυχώς δεν είχε ως αποτέλεσμα τις ανθρώπινες απώλειες για άλλη μια φορά στόχευσε στις εγκαταστάσεις του Charlie Hebdo. Ένας καθηγητής ιστορίας και γεωγραφίας, ο Samuel Paty, αποκεφαλίστηκε. Στη Νίκαια, δύο γυναίκες και ένας άνδρας δολοφονήθηκαν σε μια εκκλησία.
Αντιμέτωπος με αυτό το κακό που κατατρώει στη χώρα μας, η Γαλλία απάντησε με ανθεκτικότητα, με αποφασιστικότητα.
Πρώτον, με σταθερή στάση στις αρχές της. Η Γαλλία δέχτηκε επίθεση από ισλαμιστές τρομοκράτες επειδή ενσωματώνει την ελευθερία της έκφρασης, το δικαίωμα να πιστεύει ή να μην πιστεύει κάποιος, (το δικαίωμα σε) έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής.
Ο λαός της Γαλλίας ύψωσε το ανάστημά του για να πει ότι δεν θα παραδώσει καμία από τις αξίες της Γαλλίας, την ταυτότητά της ή τη φαντασία της. Ούτε κανένα από αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που διακήρυξε για τον κόσμο, το 1789.
Το έθνος μας έχει επίσης ενώθηκε, εντοπίζοντας τους τρομοκράτες όπου κι αν βρίσκονται. Ο γαλλικός στρατός δείχνει υποδειγματικό θάρρος στο Σαχέλ και η δράση του εναντίον τρομοκρατικών ομάδων ωφελεί όλη την Ευρώπη.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών και η αστυνομίας μας, που έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα, αποτρέπουν δεκάδες επιθέσεις κάθε χρόνο. Όλο το κράτος κινητοποιείται βάσει νόμων που συζητήθηκαν και ψηφίστηκαν από το κοινοβούλιο. Διότι δεν θα παραδώσουμε τη δημοκρατία, ούτε το κράτος δικαίου.
Ωστόσο, από το 2015 έχει καταστεί σαφές, και το είπα ακόμη και πριν γίνω πρόεδρος, ότι στη Γαλλία υπάρχουν συνθήκες αναπαραγωγής τρομοκρατών.
Σε ορισμένες περιοχές και στο Διαδίκτυο, ομάδες που συνδέονται με το ριζοσπαστικό Ισλάμ διδάσκουν το μίσος της δημοκρατίας στα παιδιά μας, ζητώντας τους να αγνοήσουν τους νόμους της. Αυτό το ονόμασα «αποσχισμό» σε μία από τις ομιλίες μου.
Εάν δεν με πιστεύετε, διαβάστε τις δημοσιεύσεις μίσους που μοιράζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο όνομα ενός διαστρεβλωμένου Ισλάμ που οδήγησε στο θάνατο του Paty.
Επισκεφθείτε τις περιοχές όπου μικρά κορίτσια ηλικίας τριών ή τεσσάρων φορούν πλήρες πέπλο, χωρισμένα από αγόρια και, από πολύ μικρή ηλικία, χωρισμένα από την υπόλοιπη κοινωνία, που έχουν μεγαλώσει με μίσος για τις αξίες της Γαλλίας.
Μιλήστε με κυβερνητικούς αξιωματούχους που έρχονται αντιμέτωποι με εκατοντάδες ριζοσπαστικούς ανθρώπους, οι οποίοι φοβόμαστε ότι, ανά πάσα στιγμή, μπορούν να πάρουν ένα μαχαίρι και να σκοτώσουν ανθρώπους.
Αυτό πολεμά η Γαλλία - σχέδια μίσους και θανάτου που απειλούν τα παιδιά της - ποτέ ενάντια στο Ισλάμ. Αντιτιθέμεθα στην εξαπάτηση, τον φανατισμό, τον βίαιο εξτρεμισμό. Όχι τη θρησκεία.
Λέμε: «Όχι εδώ στη χώρα μας!» Και έχουμε κάθε δικαίωμα να το πούμε αυτό, ως κυρίαρχο έθνος και ελεύθερος λαός. Ενάντια στους τρομοκράτες που θέλουν να μας «σπάσουν», παραμένουμε ενωμένοι. Μπορούμε να τα καταφέρουμε χωρίς τα άρθρα στα Μέσα, που μας χωρίζουν.
Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να ισχυριστεί ότι η Γαλλία, ή η κυβέρνησή της, προωθεί τον ρατσισμό ενάντια στους μουσουλμάνους.
Η Γαλλία - και μας επιτίθεται γι 'αυτό - είναι τόσο κοσμική για τους Μουσουλμάνους όσο και για τους Χριστιανούς, τους Εβραίους, τους Βουδιστές και όλους τους πιστούς. Η ουδετερότητα του κράτους, που δεν παρεμβαίνει ποτέ σε θρησκευτικές υποθέσεις, αποτελεί εγγύηση της ελευθερίας της λατρείας. Οι δυνάμεις επιβολής του νόμου μας προστατεύουν τα τζαμιά, τις εκκλησίες και τις συναγωγές.
Η Γαλλία είναι μια χώρα που ξέρει τι οφείλει στον ισλαμικό πολιτισμό: τα μαθηματικά της, η επιστήμη της, η αρχιτεκτονική της, όλα τα έχουμε δανειστεί από τον ισλαμικό κόσμο και ανακοίνωσα τη δημιουργία ενός ινστιτούτου στο Παρίσι για να επιδείξουμε αυτόν τον μεγάλο πλούτο.
Η Γαλλία είναι μια χώρα όπου οι μουσουλμάνοι ηγέτες μιλούν όταν συμβαίνει το χειρότερο και καλούν τους οπαδούς να πολεμήσουν τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό και να υπερασπιστούν την ελευθερία της έκφρασης.
Κάποιος μπορεί να προσποιείται ότι δεν βλέπει αυτές τις πραγματικότητες, αλλά δεν μπορεί να τις αγνοεί επ' αόριστον. Γιατί, όπως ο Averroes, ο Πολύμαθος του 12ου αιώνα, έγραψε κάποτε: «Η άγνοια οδηγεί στον φόβο, ο φόβος οδηγεί στο μίσος και ο μίσος οδηγεί στη βία».
Επομένως, ας μην καλλιεργούμε την άγνοια, διαστρεβλώνοντας τα λόγια ενός αρχηγού κράτους. Γνωρίζουμε πολύ καλά πού μπορεί να οδηγήσει αυ΄το. Αντ 'αυτού, ας προτιμούμε ξεκάθαρη αυστηρότητα και σκληρή δουλειά: τη διαφωτισμένη σοφία.»
