Για την αρρώστια της λευκής μεσαίας τάξης

Λίγο προτού ανέβει το «Τζένη Τζένη», ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης της ομάδας bijoux de kant, του φιλμικού σύμπαντος του Βασίλη Κεκάτου, των αριστουργηματικών κόσμων του Γκολντόνι αλλά και της Μαρίνας Σάττι, αποκωδικοποιεί την ανοδική του πορεία.

Η γνωστή πρωταγωνίστρια επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε ως σπουδάστρια στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης για να παίξει στον «Αρχιμάστορα Σόλνες» του Ίψεν.

Ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος θυμάται τις συνθήκες και την απήχηση της παράστασης του θεάτρου Αμόρε την περίοδο 1996-97 που υπήρξε ένα από τα πιο προκλητικά έργα που ανέβηκαν στην Αθήνα.

Κριτική για την παράσταση «Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ που ανεβαίνει σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και Χρήστου Θάνου, στο Rabbithole, σε σκηνοθεσία Χ. Θάνου.

Αναμένοντας τις δύο πρεμιέρες του «Βυσσινόκηπου» που θα ανέβουν στο Εθνικό Θέατρο και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, διαβάζουμε για τη ζωή του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα και την ιστορία του τελευταίου του έργου.

Η διαδρομή μιας 18χρονης μποξέρ γίνεται η αφορμή για να ζωντανέψει επί σκηνής ο κόσμος του μποξ.

Στην «Αχόρταγη σκιά» του Μαριάνο Πενσότι ο Γιάννης Νιάρρος και ο Κώστας Νικούλι υποδύονται δύο ορειβάτες. Η κατάκτηση της κορυφής, η πτώση, η μνήμη, η φιγούρα του πατέρα ζωντανεύουν σε ένα συναρπαστικό έργο.

Η Νεφέλη Μαϊστράλη ανεβάζει μια παράσταση για την ανθρώπινη απελπισία, την πίστη μας στο θαύμα και τη χειραγώγηση μέσω των ψευδαισθήσεων, με αφορμή την ιστορία της δαιμόνιας αγύρτισσας.

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;

Kριτική για το «NÔT» της Μαρλέν Μοντέιρο Φρέιτας που ανέβηκε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, στο πλαίσιο του Onassis Dance Days.

Η αριστουργηματική κωμική όπερα του Βέρντι επιστρέφει στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αναβιώνοντας την επιτυχημένη παράσταση του Στίβεν Λάνγκριτζ, με τον Τάση Χριστογιαννόπουλο στον ομώνυμο ρόλο.

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.

Κριτική για τον «Ιβάνοφ» του Άντον Τσέχοφ σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Η παράσταση της Μαρλέν Μοντέιρο Φρέιτας, που ξεσήκωσε το κοινό στο 79ο Φεστιβάλ της Αβινιόν, έρχεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης στο πλαίσιο του Onassis Dance Days.

Με αφορμή αφηγήσεις ανθρώπων που βίωσαν μια απώλεια, ο Χρήστος Θεοδωρίδης σκηνοθετεί την «Ιεροτελεστία», βλέποντας μέσα από μικρές ιστορίες την ιστορία της ανθρωπότητας.

Το τριήμερο φεστιβάλ της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση μάς «προσκαλεί» στον σκοτεινό κόσμο των ονείρων μέσα από έργα που εστιάζουν στις έννοιες της καταγωγής και της οικογένειας.

Κριτική για την παράσταση «Cleansed» που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Καραντζάς και ανεβαίνει στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη.

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.

Μια συζήτηση με την Ελίνα Κουντούρη, Διευθύντρια του Οργανισμού ΝΕΟΝ, για τη φιλία, την απόγνωση, τον έρωτα και τελικά την αφύπνιση στην τέχνη.

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.