Το θέατρο ως θρησκεία

Επί Γιώργου Λούκου (2006-2015) το Φεστιβάλ Αθηνών άνοιξε τις πόρτες του σε σπουδαίες παραστάσεις. Θυμόμαστε 10 που μας σημάδεψαν.

21 Αθηναίοι που αγαπούν και παρακολουθούν στενά θέατρο κατορθώνουν να απομονώσουν τη μία παράσταση που αγάπησαν.

Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε τους νόμους της και τον τρόπο που φαντάζεται το φύλο και την επιθυμία. Η κουίρ τέχνη υπήρξε πρωταγωνίστρια αυτού του μετασχηματισμού.

Πολύ πριν από την κρίση, η ανάγκη να δουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη διαπερνούσε τη θεατρική δημιουργίσ. Κι αυτό γέννησε ένα νέο θέατρο. Πιο ωμό και πιο κοντά στον εαυτό μας απ' όλα.

H κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα επιχειρεί μια θεωρητική ανάλυση του έργου του Ευριπίδη.

Ο Βραζιλιάνος σταρ του κινηματογράφου και της τηλεόρασης μιλάει για τη σχέση του με την τέχνη του θεάτρου, την κρίσιμη πολιτική κατάσταση στην πατρίδα του αλλά και την εξαφάνιση των γεγονότων από το αντιληπτικό μας πεδίο.

Ολοκληρώθηκε την Κυριακή το φετινό 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, αφήνοντας άριστες εντυπώσεις.

Κριτική για την παράσταση «Άλκηστις» του Ευριπίδη που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

Βλέποντας αυτό τον ρόλο σαν δώρο ζωής, επιστρέφει στην Επίδαυρο, σαράντα χρόνια μετά τις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, για να ολοκληρώσει έναν κύκλο με ένα αγαπημένο της έργο, που το θεωρεί τόσο σύγχρονο, σαν να γράφτηκε χθες.

Η παράσταση του Δημήτρη Καρατζά που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο προσεγγίζει ένα από τα πιο σκοτεινά και δυσερμήνευτα έργα της κλασικής δραματουργίας.

Από το Νέο Ψυχικό και τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως το «Maestro» και τα Πετράλωνα. Ο ηθοποιός που μια φορά τον βλέπεις και δεν τον ξεχνάς ποτέ αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.

Το σπουδαίο μυθιστόρημα ανεβαίνει τον ερχόμενο Δεκέμβριο από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε νέα διασκευή.