Ο έρωτας ανατρέπει την ήρεμη, προβλέψιμη ζωή μιας καθώς πρέπει γυναίκας. Δυστυχώς μόνο για είκοσι τέσσερις ώρες. Μια σαρανταδυάχρονη αριστοκράτισσα χήρα φτάνει στο Μόντε Κάρλο και επισκέπτεται το καζίνο, όπου παρακολουθεί με ενδιαφέρον την υψηλή κοινωνία να ποντάρει.

 

Την προσοχή της τραβάει ένας όμορφος νέος, που χάνει όλα του τα χρήματα και αποχωρεί απελπισμένος. Φοβούμενη ότι θα κάνει κάποια τρέλα, η γυναίκα τον ακολουθεί και τελικά του σώζει τη ζωή περνώντας μια νύχτα μαζί του. Αυτή η νύχτα όμως αλλάζει και τη δική της ζωή για πάντα και η επόμενη μέρα που ξημερώνει της επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις.

 

Στις "Εικοσιτέσσερις ώρες από τη ζωή μιας γυναίκας", ο Τσβάιχ, ευαίσθητος ανατόμος της γυναικείας ψυχής, περιγράφει την ανατροπή της ήρεμης, προβλέψιμης ζωής μιας καθωσπρέπει γυναίκας. Ο εβραϊκής καταγωγής λογοτέχνης (1881-1942), ένας εστέτ του πνεύματος, έγραψε την πολυδιαβασμένη αυτή νουβέλα το 1927, η οποία μεταφράστηκε στα ελληνικά 13 φορές και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με πρωταγωνίστριες την Ινγκριντ Μπέργκμαν και την Ντανιέλ Νταριέ.

 

H ενοχή, πέρα από μια αφηρημένη έννοια ή πέρα από ένα σχήμα μυθολογημένου κολαστηρίου, είναι ζώσα εμπειρία. Και η αποκάλυψή της, το άλλο όνομα της κόλασης. Το καθαρτήριο που καλείται να ελευθερώσει την αμαρτία. Ο στοχασμός του Τσβάιχ πάνω στην οικονομία του έρωτα και στη δυναμική της ζωής υπερβαίνει την ιστορία του, γιατί, πάντα ο πόνος, δειλός, θα υποχωρεί μπροστά στη δίψα για ζωή, που φαίνεται να είναι γερά αγκιστρωμένη στη σάρκα.