Πώς θα δρούσαν οι ήρωες της «Αντιγόνης» αν έρχονταν στο σήμερα και έβλεπαν ειδήσεις; Τι θα μας έλεγαν και τι θα θέλαμε εμείς να μάθουμε από αυτούς; Εξουσία, φόβος, υποταγή, ελευθερία, αγάπη, φρόνηση, αντίσταση, ύβρις, θάνατος. Τότε, Τώρα και Μετά.

 

Στο κέντρο μίας σκηνικής εγκατάστασης με έντονη την παρουσία οπτικοακουστικών μέσων, τρεις γυναίκες ερμηνεύτριες μοιράζονται όλους τους ρόλους, παρεμβάλουν τις προσωπικές τους απόψεις και εμπειρίες και επεμβαίνουν στη σκηνική δράση. Σ' αυτόν τον κλειστό κύκλο ενός σάπιου οικονομικού κέντρου εξουσίας τα δεκαπέντε πρόσωπα του χορού μπορούν να φτάσουν μόνο διαμεσολαβημένα, μέσα από μια οθόνη, για να διαπραγματευτούν, να διεκδικήσουν ή να αρνηθούν τη δική τους ατομική ευθύνη.

 

Με όχημα τη σοφόκλεια τραγωδία, τις σκέψεις του Κορνήλιου Καστοριάδη και υλικά του θεάτρου της επινόησης, η Ομάδα7, ξαναδιαβάζει ένα κλασικό έργο. Συνδιαλέγεται με την διαχρονική τραγικότητα αυτού του «δεινότερου» απ' όλα τα πλάσματα, του Ανθρώπου και θέτει ερωτήματα: Είναι ηθικό χρέος του ανθρώπου να αντιστέκεται στην Ύβρη της εξουσίας; Η αντίσταση μπορεί να γίνει ύβρις; Μπορούμε να αντισταθούμε σ' αυτό; Είμαστε σε θέση να ακούσουμε πραγματικά την διαφορετική γνώμη, τον διαφορετικό άνθρωπο; Τι υπάρχει πριν τις αμετάκλητες αποφάσεις; Έχουμε δίκιο μόνο εμείς;