Ο κήπος του Ραπατσίνι

Ο κήπος του Ραπατσίνι Facebook Twitter
1

Ένα λυρικό-δραματικό ποίημα, ένα σκοτεινό παραμύθι για μεγάλους, με ατμόσφαιρα παρόμοια με αυτήν των διηγημάτων του Πόε και του Μπόρχες, γραμμένο το 1844.  Η ιστορία λαμβάνει χώρα σ’ ένα μακρινό́, ακαθόριστο παρελθόν μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.

Ο Τζιοβάνι, νεαρός φοιτητής, έρχεται να σπουδάσει στην Πάντοβα της Ιταλίας. Εκεί γνωρίζει κι ερωτεύεται την Βεατρίκη. Η Βεατρίκη είναι περιορισμένη σ’ έναν τεχνητό́ κήπο γεμάτο από́ δηλητηριασμένα φυτά́ που είναι -κι αυτά όπως κι εκείνη-δημιούργημα ενός ιδιόρρυθμου σκοτεινού επιστήμονα - κηπουρού. Ο Τζιοβάνι για να την ελευθερώσει από τον δηλητηριασμένο κήπο της δίνει το αντίδοτο...

Θέατρο
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

20 χρόνια LiFO / Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε τους νόμους της και τον τρόπο που φαντάζεται το φύλο και την επιθυμία. Η κουίρ τέχνη υπήρξε πρωταγωνίστρια αυτού του μετασχηματισμού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ
Βάγκνερ Μόουρα: «Όταν παίζω θέατρο, θυμάμαι γιατί έγινα ηθοποιός»/ «Στην ψυχή μου, είμαι ηθοποιός του θεάτρου»

Θέατρο / Βάγκνερ Μόουρα: «Τα φασιστικά καθεστώτα επιτίθενται πρώτα στην τέχνη»

Ο Βραζιλιάνος σταρ του κινηματογράφου και της τηλεόρασης μιλάει για τη σχέση του με την τέχνη του θεάτρου, την κρίσιμη πολιτική κατάσταση στην πατρίδα του αλλά και την εξαφάνιση των γεγονότων από το αντιληπτικό μας πεδίο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο για τα καλά»

Θέατρο / Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο»

Βλέποντας αυτό τον ρόλο σαν δώρο ζωής, επιστρέφει στην Επίδαυρο, σαράντα χρόνια μετά τις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, για να ολοκληρώσει έναν κύκλο με ένα αγαπημένο της έργο, που το θεωρεί τόσο σύγχρονο, σαν να γράφτηκε χθες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

1 σχόλια