Η παράσταση που ξεκίνησε τη πορεία της το 2010 και παίχτηκε συνεχόμενα μέχρι το 2015 σε κείμενο Άγγελου Ανδρεόπουλου και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, γεμίζοντας τις αίθουσες που παρουσιάστηκε σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις επανέρχεται!

 

Ο συγγραφέας του έργου λέει : «Για τον Αττίκ θα μπορούσαμε να πούμε ένα σωρό ανέκδοτα για τη ζωή του, άλλα διασκεδαστικά, άλλα μελαγχολικά, πάντα με τη σφραγίδα μιας ιδιαίτερης προσωπικότητας. Ή πάλι θα μπορούσαμε να απαρυθμίσουμε τα τραγούδια του, τραγούδια που άντεξαν στον χρόνο, τραγούδια που επανέρχονται και στα οποία επανερχόμαστε κι εμείς όταν έχουμε ανάγκη να επικοινωνήσουμε με τον "μελωδικό" εαυτό μας.

 

Όμως ο Αττίκ είναι (όχι "ήταν") πέρα από τη ζωή του, πέρα κι απ' το έργο του ακόμα. Είναι η επιτομή τού καλλιτέχνη, η προσωποποίηση τού ερμηνευτή μπροστά στο κοινό του - ΕΣΕΙΣ ζητάτε ΕΓΩ να σας πω. Ο Αττίκ είναι το γλυκό κομμάτι τού εαυτού μας, έξω από εποχές, μόδες και μουσικά είδη. Δεν είναι τυχαίο πως η γκάμα τών θαυμαστών του έπιανε από τους λόγιους τής κλασσικής μέχρι τον ρεμπέτη Γιάννη Παπαϊωάννου. Ο Αττίκ είναι ο Παλιός Πρόγονος τού καλού τραγουδιού μέχρι τής μέρες μας, είτε αυτό υπογράφεται από τον Χαιρόπουλο και τον Γιαννίδη, τον Σπανό ή τον Χατζηνάσιο, ακόμα και τον Φάμελο ή τον Vassiliko.

 

Έτσι λοιπόν με φόντο και αφορμή την ταινία για την ζωή του Κλέωνα Γρηγοριάδη, παρακολουθούμε όλη τη διαδρομή του Αττίκ, επισκεπτόμαστε τη θρυλική Μάντρα, τραγουδάμε παρέα με τη Δανάη, τη Σούρα, τη Μαρίκα και όλες τις γυναίκες που στιγμάτισαν τη ζωή του μεγάλου τραγουδοποιού , με κορυφαία και πρώτη τη μάνα του, παντοτινή και μόνιμη φιγούρα στη ζωή του.

Μια μουσικοχορευτική παράσταση, με ζωντανή μουσική, γιατί όπως έλεγε και ο Αττίκ «Έκλαψα για να γράψω. Έγραψα για να τραγουδήσω και τραγούδησα για να ζήσω».