Η Σφαγή των Παρισίων θεωρείται το πιο προβληματικό, το πιο αμφιλεγόμενο ως προς την πληρότητά του έργο του Μάρλοου, γι' αυτό έχει παρασταθεί ελάχιστες φορές.

Το μυστηριώδες αυτό κείμενο της ελισαβετιανής δραματουργίας, μιλά για μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ευρωπαϊκής Ιστορίας, τη σφαγή 3000 περίπου Ουγενότων (Γάλλων Διαμαρτυρομένων) από Καθολικούς, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Βαρθολομαίου. Μέσα από την γρήγορη, σχεδόν κινηματογραφική πλοκή του έργου, οι δημιουργοί της παράστασης αναδεικνύουν την ποίηση που κρύβεται πίσω από τη δράση και εστιάζουν στον αέναο κύκλο της βίας, με εργαλεία την κίνηση και τη μουσική.