Ο δόλος στην αττική τραγωδία δεν είναι πάντα απόλυτα μεμπτός. Μπαίνει στην υπηρεσία της διεκδίκησης, της τιμωρίας, της εκδίκησης, δηλαδή μιας πράξης που προβάλλει ένα αίτημα δικαίου. Ο δόλος εδώ είναι ένα σκοτεινό μονοπάτι, που ο ήρωας ακολουθεί για να φτάσει στο σκοπό του. Ωστόσο, η προβληματική της τραγωδίας, που εν γένει αποφεύγει την αυστηρή διάκριση μεταξύ αγαθού και κακού, αφήνει μετέωρη και την ηθική αξία του δόλου.