Πέντε χαρακτήρες, σε απόλυτα ίδιες διαδρομές, εγκλωβισμένοι μέσα σε καθορισμένες κοινωνικές ταυτότητες, φυλακισμένοι μέσα σε ένα κοινώς αποδεκτό καθεστώς συνύπαρξης, επιζητούν το προσωπικό τους «εγώ», για να το αρθρώσουν ξανά, να το μοιραστούν αναζητώντας το «εμείς» - παραμένοντας όμως επί της ουσίας φοβισμένοι με σιωπηλή επιλογή την φυλακή της μοναξιάς τους.

 

Μια γυναικεία φιγούρα, πορεύεται παράλληλα επί σκηνής, εκφράζοντας με την κίνησή της το ΛΙΚΝΙΣΜΑ του Μπέκετ, ως η ματαίωση της αναζήτησης για επαφή.

 

 

Όλα τα «εγώ» αναζητούν με απόγνωση την επικοινωνία, παραμένοντας όμως τόσο εγκλωβισμένα στον εαυτό τους, που το «εμείς» φαντάζει μια αδύνατη ουτοπία. Και η βία -το καθεστώς μιας φορμαρισμένης κοινωνικής συνύπαρξης- ο μόνος τρόπος επιβίωσης για όλους.