Προτάσεις & Παρουσιάσεις

Το Malvaziaείχε αφήσει στο μυαλό μου, την πρώτη-και μοναδική- φορά που το είχα επισκεφτεί,μια συγκεχυμένη εντύπωση. Δεν μπορούσανα πω με σιγουριά αν μου αρέσει ή όχι.Συνήθως, τα εστιατόρια που επισκέπτομαι,αν όχι ενστικτωδώς, έστω εκ τουαποτελέσματος τα κατατάσσω αφοριστικάστις κατηγορίες Ξαναπάω - Δεν Ξαναπάω(εκτός απροόπτου). Υπάρχουν και κάποια,καλή ώρα, βέβαια, που κινούνται σε αυτότο ομιχλώδες τοπίο της αβεβαιότητας.

Το Meson el Mirador φιλοξενείται σε ένα ζεστό χώρο, σχεδόν σπιτικής διάθεσης και ενέργειας. Μεξικάνικης βέβαια. Παλιές φωτογραφίες και παραδοσιακά αντικείμενα στολίζουν τους τοίχους, χαμηλός φωτισμός με το αυθεντικό μεξικάνικο φαγητό να πρωταγωνιστεί. Ένα από τα δυνατότερα σημεία του, η ταράτσα με θέα την Ακρόπολη, ετοιμάζεται να ανοίξει τις επόμενες ημέρες - επιβεβαιώνοντας και το όνομά του.

Ο σεφ του Culto Χρήστος Ελευθερίου δημιουργεί για τη Μεγάλη Εβδομάδα νόστιμες νηστίσιμες γεύσεις, που ικανοποιούν και τις τρεις αισθήσεις, όραση, όσφρηση και γεύση. Μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα από δροσερές σαλάτες με φρέσκα λαχανικά και γαρίδες, ριζότο κίτρινης κολοκύθας με κάπαρη και μοσχοκάρυδο, αλλά και σπαγγέτι marinara με μύδια και γαρίδες. Ειδικά για τη Μεγάλη Παρασκευή, από τη 1 το μεσημέρι, προστίθενται δημιουργίες στις οποίες την τιμητική τους έχουν τα θαλασσινά.

Μια μικρή Ιταλία στην καρδιά του Χαλανδρίου. Το Sette είναι ένας από τους πιο cosy, καλαίσθητους all-day χώρους των βορείων προαστίων. Μέσα σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό με την κατακόκκινη πέργκολα, με το πάτωμα-κολάζ από 19 μοτίβα και με καρέκλες διαφορετικών σχεδίων, θα δοκιμάσετε ελκυστικές προτάσεις ιταλικής γαστρονομίας. Ευφάνταστες γευστικές δημιουργίες με φρέσκα υλικά, εποχιακό μενού, business lunch μενού, πολύ προσεγμένη art de la table και καλό σέρβις.

Οι Θελήσεις είναι μια μικρή, διαφορετική ταβέρνα στο Γκάζι, ένας χώρος όπου κανείς ανακαλύπτει ξανά την έννοια της λέξης στέκι. Στη δροσερή αυλή του και στην ταράτσα, που θυμίζει τις αντίστοιχες των παλιών γειτονιών της Αθήνας, σερβίρονται πιάτα μεσογειακής κουζίνας που ετοιμάζονται στην εντυπωσιακή ανοιχτή κουζίνα του μαγαζιού. Απολαύστε το κρασί σας με έντεχνη λαϊκή μουσική και ενίοτε ρεμπέτικα. Το σέρβις φιλικό, χωρίς υπερβολές, σε καθοδηγεί ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής και οι τιμές φροντίζουν να τελειώσεις το βράδυ σου ευχάριστα.

Μεορισμένα εστιατόρια αποκτώ φετιχιστικέςσυνήθειες. Τουλάχιστον με αντικείμεναή λεπτομέρειες στο διάκοσμό τους. Τοφαγητό είναι άλλη υπόθεση. Το συνειδητοποίησαπρόσφατα όταν βγαίνοντας από το T-Palaceέκανα ακριβώς την ίδια κίνηση με αυτήνπου έκανα στην είσοδό μου. Χάιδεψα τημούρη των δυο τεράστιων μαύρωναλόγων-φωτιστικών της Mooi. Το πραγματοποίησαμε τον ίδιο αταβισμό που χαϊδεύουν οιΚινέζοι τις κοιλιές των αγαλμάτων τουΒούδα για καλή τύχη. Όχι πως εδώ αισθανόμουνότι τη χρειαζόμουν. Σε μεγάλο βαθμόήξερα τι θα αντιμετωπίσω.

Η ιταλική είναι ίσως ημοναδική εθνική κουζίνα που μπορείκανείς να τη δοκιμάσει σε οποιαδήποτεγωνιά του πλανήτη. Στη χώρα μας, μάλιστα,μπορούμε άνετα να αναμετρηθούμε με τουςγείτονές μας ως προς τον τίτλο του«μακαρονά» - το πιο πιθανό είναινα κερδίζαμε, μιας και, εν αντιθέσει μετους Ιταλούς, οι Έλληνες συνηθίζουμενα τρώμε τα ζυμαρικά μας ως κύριο πιάτο.Γι' αυτό και συνήθως είναι και τεράστιο.Και ακόμη πιο συχνά αποτυχημένο, ήπερίπου.

ΟΚωνσταντίνος και η Βανέσσα Ζουγανέληόταν αποφάσιζαν να επενδύσουν πάνω απόμια δεκαετία πριν στου -τότε εντελώςoff-Broadway(στη νέα ελληνική)- Ψυρρή, πρέπει ναείχαν, όπως και οι ελάχιστοι πρώτοιτολμηροί, την ελπίδα για τη δημιουργίαενός, τηρουμένων των αναλογιών, αθηναϊκούΣόχο∙ να το πω, όσο κλισέ κι αν κοντεύεινα γίνει.

ΤοKosebasiτο ήξερα μόνο κατ' όνομα. Βλέπετε, δενείχα ποτέ ιδιαίτερη αδυναμία στηντούρκικη-πολίτικη κουζίνα, εκτός απόορισμένες γεύσεις, όπως το χουνκιάρμπεγιεντί, και, φυσικά, τα μπακλαβαδάκια.Όχι πως δεν έχω φάει καλό τούρκικοφαγητό, απλά το φρέσκο κρεμμυδάκι, τοσκόρδο, τα πιπέρια και το λιπαρό κρέαςκάνουν το στομάχι μου να με μισεί.

Ένα μικρό ιταλικό εστιατόριο στα Εξάρχεια, με μικρές, cozy αίθουσες, θετική διάθεση και πολύ χρώμα. Στο όμορφο νεοκλασικό του πεζόδρομου της Δερβενιών, ο σεφ Μανώλης Κεσσαρέας δημιουργεί φρέσκα ζυμαρικά, ρυζοκροκέτες, γλυκά, συνταγές αυθεντικά ιταλικές αλλά και άλλες, προσαρμοσμένες στις έτσι και αλλιώς κοινές μεσογειακές μας συνήθειες. Η κουζίνα του αφήνει την αίσθηση του καλού σπιτικού φαγητού, ενώ η λίστα με τα επιλεγμένα κρασιά -με μεγάλο αστέρι το κρασί Gragnano, αφρώδες, με μοναδικό χρώμα και αρώματα- και τις εξαίρετες μοναστηριακές μπίρες συνοδεύει ιδανικά το φαγητό.