Με την αυθεντική και αρκετά μερακλίδικη ελληνική κουζίνα του έχει γράψει ιστορία από το 1920 μέχρι και σήμερα που το έχει αναλάβει το καινούργιο «αίμα» της οικογένειας. Είναι κοσμοπολίτικο και έχει σερβίρει τα πιάτα του σε προσωπικότητες από όλο τον κόσμο. Τώρα έχει γίνει πιο μοντέρνο και σε εμφάνιση αλλά και σε γεύσεις. Το μενού του προτιμά περισσότερο τα θαλασσινά, με τη λευκή ταραμοσαλάτα, το χταποδάκι και τα ψητά ψάρια να κλέβουν την παράσταση.
Φέτος ο χειμώνας αναμένεται ζεστός στην οδό Λυκαβηττού. Αυθεντικά θεσσαλονικιώτικα πιάτα μας περιμένουν να τα απολαύσουμε όπως τα μοναδικά σουτζουκάκια, ο ζουμερός γύρος ή το συκώτι με μαρμελάδα ραβέντι που απογειώνουν τις γευστικές μας αισθήσεις. Συνοδεύονται πάντα με το καταλληλότερο κρασί, ενώ το κρέας του έρχεται κατευθείαν από επιλεγμένες φάρμες της Μακεδονίας. Σε όλα του δηλαδή επιμένει βόρεια, ακόμη και στα γλυκά, με το λαχταριστό καζάν ντιμπί ή το ταούκ γιουκσού και μας κερδίζει.
Όλο και κάτι καινούργιο θα μαγειρεύουν με μεράκι και κέφι οι αγαπημένεςμαμά και κόρη από τη Σίφνο, που έχουν φέρει την παραδοσιακή κουζίνα τουτόπου καταγωγής τους και στην Αθήνα. Εστιατόριο που μπερδεύει ανήσυχααλλά σωστά τοπικές συνταγές με πιάτα από όλη την Ελλάδα και που γι’αυτόν το λόγο κατατάσσεται στα πιο ξεχωριστά της πόλης. Από το νησίόμως πολύ συχνά φέρνουν και τις πρώτες ύλες τους, φρέσκα ψάρια καικρέας που ολοκληρώνουν ιδανικά την σιφναίικη ατμόσφαιρα.
Με το που πέρασα τηνείσοδο του ολοκαίνουργιου SmallTalk δεν ήρθε κανείς για ναμε συνοδεύσει στο τραπέζι μου. Ήταν μιακαλή ευκαιρία για να ανακαλύψω το χώρο.Το καλό γούστο περισσεύει και παραπέμπεισαφώς στη Νέα Υόρκη, στο χώρο που σχεδίασεο αρχιτέκτονας Μηνάς Κοσμίδης.
Τoμήνυμα έρχεται από τις κουζίνες τωνμεγάλων μητροπόλεων. Η υγιεινή μαγειρικήκερδίζει έδαφος. Οι σεφ επικεντρώνονταιστα φρέσκα υλικά και τα βιολογικάμπαίνουν στην πρώτη γραμμή. Οι περίπλοκεςσάλτσες μπαίνουν στην άκρη. Το ίδιο καιτο τηγάνι. Απλότητα και καθαρές γεύσειςπου βγάζουν νοστιμιά είναι ένας δύσκολοςδρόμος. Aπ'ό,τι φαίνεται όμως τον ανακάλυψαν αυτότον δρόμο στο καινούργιο εστιατόριοVoriστον Πειραιά.
Ένα ακόμη ιταλικόεστιατόριο; Μη βιαστείτε να απαριθμήσετεέναν τεράστιο κατάλογο από όλα τα«φαγάδικα» κάθε προέλευσης καικατεύθυνσης που επικαλούνται την κουζίνατης γειτονικής χώρας για να στηρίξουντην ύπαρξή τους. Και ακόμη περισσότερομη σπεύσετε να θυμίσετε ότι σχεδόν κάθεελληνικό εστιατόριο αισθάνεται τηνανάγκη να δανειστεί «άρωμα»Ιταλίας, βάζοντας pasta καιrisotti στο μενού του.
Χώρος καθημερινός καιοικείος, αλλά προσεγμένος και ενδιαφέρων.Φαγητό που αναδεικνύει τις καλές πρώτεςύλες και τις ικανότητες του σεφ στηντεχνική. Απλό αλλά όχι απλοϊκό. Τιμέςπου δεν σε τρομάζουν και σου φτιάχνουντη διάθεση από την πρώτη ανάγνωση τουμενού. Αυτή είναι μια καλή «συνταγήεστιατορίου» σε μια εποχή που οκαταναλωτής θέλει το κάθε ευρώ πουβγαίνει από την τσέπη του να πιάνειτόπο.
Παρασκευή βράδυ.Κατεβαίνω τη Συγγρού με κατεύθυνση τημαρίνα Φλοίσβου. Στο Δέλτα τα αυτοκίνηταείναι σαν κάμπιες. Προχωρούμε με δυσκολία.Επιτέλους, στρίβω στο φανάρι με κατεύθυνσητη μαρίνα. Άνθρωποι όλων των ηλικιώνβολτάρουν. Το μέρος είναι ιδανικό. Δίπλαστη θάλασσα, με τα κότερα και τα ιστιοπλοϊκάσε παράταξη και στο βάθος η Καστέλα ναφωτίζεται από βεγγαλικά.
Κάπουστο βάθος τα φώτα της Αίγινας, θαμπά.Βρίσκομαι καθισμένη αναπαυτικά στηβεράντα του εστιατορίουHytraπου το καλοκαίρι μετακομίζει στον Αστέρατης Βουλιαγμένης, στο The Westin Athens. Ότανφοράει τα καλοκαιρινά της παίρνει καιτο αντίστοιχο όνομα: Γαλάζια Hytra.Η αλήθεια είναι ότι μέσα από τη θάλασσαμας συστήθηκαν τα προϊόντα και οικουζίνες διαφορετικών χωρών. Ανταλλαγέςιδεών.