Μπαίνοντας στον έκτο χρόνο λειτουργίας του, τo Baraonda μπορεί υπερήφανα να διεκδικήσει μια θέση ανάμεσα στα κλασικά και αγαπημένα στέκια της Αθήνας.
Το αδιαφιλονίκητο ατού του είναι η κομψότητα του χώρου του, που υποστηρίζεται από μια κουζίνα δημιουργική και φινετσάτη.
Η ζωντανή τζαζ μουσική σε αγκαλιάζει αμέσως μόλις περάσεις στο γοητευτικό αίθριο του Bacaro. Ναι, κάτι άλλαξε. Νέος ιδιοκτήτης ο μουσικός Θωμάς Αλιβέρτης, που επιχειρεί να παντρέψει τη σύγχρονη μουσική σκηνή της τζαζ με ένα mainstream μπαρ-ρεστοράν. Και όλα αυτά «παίζονται» στη στοά του Γρυπάρειου Μεγάρου, απέναντι από το πάλαι ποτέ Χρηματιστήριο.
Σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίρια στο Γκάζι, μια περιοχή που έχει αρχίσει να μπαίνει στη φάση του κορεσμού, αφού τα μαγαζιά ανοίγουν το ένα μετά το άλλο, το καινούργιο εστιατόριο Ρεσπέντζα ξεχωρίζει αμέσως. Κάνει τη διαφορά. Η βαριά, ξύλινη, νεοκλασική πόρτα της εισόδου σε υποδέχεται ανοιχτή σε έναν χώρο που αποπνέει μοντέρνα κομψότητα. Η μαύρη οροφή με τις σιδερένιες ράγες χαρίζει βιομηχανική αισθητική. Τραπέζια από πατιναρισμένο τσιμέντο και καρέκλες από πλεχτή ψάθα σε γκρι απόχρωση.
Είναι απίστευτο πώς μερικά πράγματα, όσο συχνά και αν τα βλέπεις, δεν χάνουν ποτέ το ενδιαφέρον τους. Ό λόγος για την Ακρόπολη και το πόσο υπέροχη φαίνεται από την ταράτσα του Mataroa, μια νέα και πολλά υποσχόμενη άφιξη στον χώρο των restaurant-bar της Αθηνάς. Η αλήθεια είναι ότι το επέλεξα για φαγητό και ήμουν πολύ περίεργος να διαπιστώσω τι άνοιξε στον χώρο που βρισκόταν το κίτρινο ποδήλατο.
Ραντεβού στο καινούργιο La Pasteria στο The Mall Athens δώσαμε με μια φίλη. Ευκαιρία να ξεκλέψεις λίγο χρόνο και να χαζέψεις τις βιτρίνες. Κόσμος πολύς. Όλες οι ηλικίες παρελαύνουν από το The Mall. Νεανικές παρέες, μαμάδες με παιδάκια, κυρίες καλοντυμένες χαζεύουν τις βιτρίνες φορτωμένες με ψώνια. Ανεβαίνω την κυλιόμενη σκάλα με κατεύθυνση τον 4ο όροφο, εκεί που βρίσκεται το La Pasteria.
Στην Αθήνα, οι χώροι που καταφέρνουν να σε ταξιδέψουν είναι πολύ λίγοι. Στο Εl Bandoneon η πόρτα ανοίγει και τα βήματα οδηγούνται από έναν αδιόρατο χορό, τα χρώματα και τα έπιπλα είναι το σκηνικό που καταγράφει τον πολιτισμό αλλά και τη νοοτροπία μιας άλλης εποχής, όπου κραταιός ήταν ο χορός από την ανάγκη για έκφραση, βαθιά ευχαρίστηση και εκτόνωση. Το τάνγκο είναι η ιδεολογία που υλοποίησε στο El Bandoneon το ήδη πολύ γνωστό εστιατόριο στο Μεταξουργείο.
Περνώντας το κατώφλι του εστιατορίου Pandeli στο Κεφαλάρι, νιώθεις αμέσως κυρίαρχη την ατμόσφαιρα της Ανατολής. Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας του, γυρνάς στις αρχές του 1900, τότε που ανέτειλε στην Πόλη το γαστρονομικό αστέρι του Παντελή Τσομπάνογλου - διαγράφοντας μια λαμπερή διαδρομή από το πρώτο μαγαζάκι στην ψαραγορά της Κωνσταντινούπολης έως το διάσημο εστιατόριο του Pandeli, που έγινε σημείο αναφοράς. Αγαπημένο στέκι αρχηγών κρατών, λογοτεχνών και ηθοποιών.
Οι σταγόνες της βροχής, λίγο πριν το καλοκαίρι κλείσει την πόρτα, χάρισαν μια γυαλιστερή εικόνα στην Αθήνα. Από τη βεράντα του καινούργιου εστιατορίου Mataroa χαζεύω την Ακρόπολη και το Γκάζι, που αστραποβολούν λες και έχουν τυλιχτεί σε γυαλιστερό σελοφάν.
Αυτό που απολαμβάνω κάθε φορά που επισκέπτομαι το Cibus είναι η ανεπιτήδευτα ευχάριστη ατμόσφαιρά του. Αν προσθέσετε τη μοναδική θέση του εστιατορίου στην καρδιά του μαγευτικού καταπράσινου κήπου του Ζαππείου, τη διακριτική, χαμηλόφωνη ευγένεια που υποστηρίζει την αρμονική ατμόσφαιρα και το εξαιρετικό φαγητό, τότε γίνεται αμέσως αντιληπτό γιατί σφύζει πάντα από κόσμο. Τα καλά νέα του Cibus είναι ότι την ενορχήστρωση της κουζίνας ανέλαβε ένας εξαίρετος σεφ, ο Δημήτρης Δημητριάδης, που παρουσιάζει ένα ελκυστικό μενού.