«Αυτός δενείναι ο Αντόνιο, που έχει το IlPostino, στον πεζόδρομο τηςΓριβαίων; Τι έχει σκαρώσει αυτή τη φορά!»Στο βαρετά κλειστό κύκλωμα της αθηναϊκήςεστίασης, οι πραγματικοί πρωταγωνιστέςείναι λίγοι και αναγνωρίσιμοι. Οιμιμητές, σαφώς περισσότεροι και συνήθωςεριστικά κυκλοθυμικοί, αφού το fanclub τους περιορίζεται στημαμά τους.
Τι γίνεται εδώ; Αριστοκρατικό, αλλά διόλου στημένο καφέ, με άκρωςποιοτικά ροφήματα (από εσπρέσο Jamaica Blue Mountain, μέχρι χύμα τσάι), αλλά και νόστιμα εδέσματα, π.χ. αλμυρές τάρτες και γλυκά. Στεγάζεται σε ένα κλασικό οίκημα στην περιοχή Πλάκα της Κηφισιάς, η οποία δεν έχει χάσει ακόμα το χρώμα της ήσυχης γειτονιάς. Το μέρος ενδείκνυται για ανάπαυλα μετά τα ψώνια. Ειδικά τα βράδια του καλοκαιριού, μπορείτε να καθίσετε σε ένα τραπέζι της όμορφης αυλής, με θέα το σπίτι που έζησε ο ποιητής Γ. Δροσίνης. Εκλεπτυσμένο κοινό, με μέσο όρο ηλικίας τα 35.
Τι γίνεται εδώ; Ένα ονομαστό εστιατόριο πόλης που μεταφέρθηκε εδώ και λίγο καιρό σε αυτή τη φιλόξενη (μη γελάτε, οι του υπουργείου Δημόσιας Τάξης) γωνιά των Εξαρχείων. World κουζίνα με ελληνικές επιρροές. Από επιδόρπια μην αμελήσετε το ονομαστό cheesecake ή το σουφλέ σοκολάτας. Η μουσική συμβαδίζει με τα ταξίδια των γεύσεων και συντονίζεται αρμονικά με τον λιτό χώρo. Εδώ θα συναντήσετε «alternative» κοινό όλων των ηλικιών με μποέμικες διαθέσεις, αλλά και γνωστούς καλλιτέχνες.
Τι γίνεται εδώ; Ένα μοντέρνο εστιατόριο με προσεγμένη αισθητική που περιλαμβάνει πρωτότυπα φωτιστικά και εντυπωσιακούς πίνακες. Η κουζίνα είναι μεσογειακή και από πιάτα ξεχωρίζουν οι ταλιατέλες μανιταριού με κρέμα παρμεζάνας, τα αραβικά πιτάκια με λιαστή ντομάτα και μπουκιές κοτόπουλου και το φιλέτο μοσχαριού με σαφράν. Για το τέλος δοκιμάστε το δροσερό παγωτό πεπόνι, την τούρτα λευκής σοκολάτας με φράουλες ή το διάσημο μπανόφι. Η μουσική είναι κυρίως lounge με κάποιες ελάχιστες ελληνικές σφήνες. Κοινό καλλιτεχνικό, αλλά και εξερευνητές κάθε ηλικίας.
Το να πεις ότι η βραδιά ήταν επεισοδιακή θα ήταν λίγο. Απότις πιο ζεστές του φετινού καλοκαιριού. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προέκυψεκαι μια -ευτυχώς- σύντομη διακοπή ρεύματος, που θα έκανε άλλους επαγγελματίεςνα σηκώσουν ψηλά τα χέρια ή να προσπαθήσουν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλότους, α λα μανιέρ «ελληνικό δημόσιο». Στη Νοστιμιά, απλώς ζήτησαν ευγενικάσυγνώμη και, σε περίπτωση που θέλαμε ναμείνουμε, πρότειναν επιλογές από τον κατάλογο, οι οποίες θα ήταν υλοποιήσιμες,π.χ. σαλάτες και εδέσματα που θα μπορούσαν να ετοιμάσουν χωρίς τη συμβολή τουηλεκτρικού.
"Το πρόσεξες;Βρισκόμαστε στην οδό Κωνσταντινουπόλεως;". Πέρα από το χιούμορ και μιαέμφυτη προσοχή στη λεπτομέρεια, το οξυδερκές σχόλιο του ανώτερου στελέχουςμηνιαίου αντρικού περιοδικού υπενθύμιζε ότι, για τον μέσο Έλληνα, τουρκικήκουζίνα ίσον Κωνσταντινούπολη. Μια πολύ πρακτική απλούστευση. Όπως το νααναζητάς γαμπρό με ξόρκια σμυρνέικα.
Τι γίνεται εδώ; Νέο εστιατόριο με μοντέρνα διακόσμηση και προσεγμένο στιλ, κοντά στην κεντρική πλατεία Γλυφάδας. Το όνομά του (Κίλιζα) εμπνευσμένο από την πόλη Κιλίς της Τουρκίας, «τη γενέτειρα του κεμπάπ». Άνετος χώρος με λιτές γραμμές σε μπορντό και μπεζ αποχρώσεις. Θα απολαύσετε τούρκικη κουζίνα με δροσερές και καυτές εναλλαγές, πολίτικους μεζέδες και κεμπάπ στα κάρβουνα, παρέα με Πολίτες, Τούρκους πελάτες και τουρίστες, για συντροφιά, oriental ακούσματα σε χαμηλή ένταση.
Τι γίνεται εδώ; Σαν να βρίσκεσαι σ’ ένα κινηματογραφικό πλατό όπου γυρίζεται μαφιόζικη ταινία που διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη του μεσοπολέμου. Η βεράντα απέναντι παραπέμπει στην ιταλική Ριβιέρα, με τα λευκά, μπορντό και πράσινα χρώματα να κυριαρχούν. Θα ακούσετε τζαζ, μπλουζ και σουίνγκ ήχους όσο θα απολαμβάνετε δημιουργική ιταλική κουζίνα, με συνταγές επηρεασμένες από την Κάτω Ιταλία, δηλαδή τη Σικελία, τη Νάπολη, την Καλαβρία.
Έχει ανοίξει εδώ και αρκετούς μήνες, σχεδόν εννέα για την ακρίβεια. Αλλά η σάλα στο ισόγειο του ξενοδοχείου Eridanus το αδικούσε. Παραήταν βαρύς και κλειστοφοβικός ο διάκοσμος για να ταιριάζει στον όρο «παρέα», που άλλες εικόνες μας φέρνει κατά νου. Παράλληλα, η αρχική προσέγγιση του προσωπικού προς τον επισκέπτη/πελάτη μάλλον ακολουθούσε την ίδια δυσκίνητη προσέγγιση, με αποτέλεσμα ακόμα περισσότερα ιδεολογικά κενά.
Μια φορά κι ένα καιρό, στην τότε καθαρά αμερικανοκρατούμενη Γλυφάδα, το μέρος όπου οι περισσότεροι Έλληνες έρχονταν για πρώτη φορά σε επαφή με την ξένη κουζίνα, άνοιξε το Buffalo Bill's και έφερε μια μικρή επανάσταση: το φαγητό ως διασκέδαση και ανακάλυψη, μακριά από το φαστφούντ, με εκπολιτισμένες αμερικανιές στο πιάτο. Η μεγάλη μόδα έχει περάσει, αλλά το μέρος παραμένει δημοφιλές καθότι διότι διαθέτει ψυχή: ακόμα και σήμερα ο κ.