Νεανικό vibe, θετική διάθεση, κέφι αλλά και νοστιμιές. Το Meli Meliείναι ένας all day χώρος, εναλλακτικός, μοντέρνος, καλόγουστος, στονοποίο κάθε ώρα της ημέρας θα βρείτε αυτό που αναζητάτε. Από το πρωί μεκαλό καφέ και πρωινά, μέχρι αργά το βράδυ με καλοφτιαγμένα κοκτέιλ,δυνατή μουσική και κέφι. Φυσικά, όλη την ημέρα μπορείτε να δοκιμάσετετις πρωτότυπες, νόστιμες ethnic κρέπες - από τις σπεσιαλιτέ του MeliMeli.
Ένα γοητευτικό και ασυνήθιστο ταξίδι στις γεύσεις και στο χρόνο είναι ηεμπειρία στο Αρχαίων Γεύσεις. Θα ταξιδέψτε στην αρχαία Ελλάδα,απολαμβάνοντας το φαγητό, το ποτό και την ενδιαφέρουσα συζήτηση ενόςαυθεντικού αρχαίου ελληνικού συμποσίου. Οινόμελι, λάχανα ποικολοτερπή,τάριχος αντακαίος, αστακός αλίπαστο, βολβοί. Μέσα σε σπάνια κεραμικάπιάτα παρουσιάζονται απολαυστικά εδέσματα -λαγός, κάπρος- που έχουν...αφροδισιακές ιδιότητες και πολλά άλλα πρωτότυπα και… αρχαιοελληνικάπιάτα. Μια μοναδική εμπειρία.
Μιαομορφογυναίκα, με λαμπερό βλέμμα καιαπαλό δέρμα, καλοντυμένη, με περιποιημένομαλλί και αέρα βορείων προαστίων, δύσκολατη φαντάζεσαι μέσα σε μια κουζίνα ναζυμώνει, να ψιλοκόβει χορταρικά καιαρωματικά και να ανακατεύει κατσαρόλεςμε γαμοπίλαφο. Η Τόνια Φυλλαδιτάκη, σαςπληροφορώ, το κάνει, και το αποτέλεσμαείναι πολύ ελκυστικό. Η συνιδιοκτήτριακαι σεφ της Λιαστής Ντομάτας ήταν γιαπολλά χρόνια μεγαλοστέλεχος σε εταιρείεςκαλλυντικών. Πριν δυο χρόνια περίπου,με ένα «κλικ» άλλαξε όλη της τηζωή.
Ενώ σκεφτόμουν τα δυο εστιατόρια που επισκέφτηκα για το συγκεκριμένο κείμενο, αυτό το παμπάλαιο αγγλοσαξονικό ρητό, που είχε να κάνει με το τι έπρεπε να φέρει η νύφη επάνω της προκειμένου ο γάμος της να ευτυχήσει, πέρασε τραγουδιστά από το μυαλό μου. Το απέδωσα εκ των υστέρων σε διάφορα σουρεαλιστικά που μου συνέβησαν, σε συνδυασμό με το γεγονός πως το μεν Renovo Pappas λειτουργεί πάνω από 30 χρόνια στην Κηφισιά, ενώ στο Casalinga ο Ντόνατο Κολασάντο σερβίρει τα βασισμένα στις παραδοσιακές συνταγές της Luccera πιάτα του μόλις ένα δίμηνο.
Τηνπροηγούμενη Πέμπτη με την κολλητή μουτη Μυρτώ αποφασίσαμε να κάνουμε hoteling.Είχα εγώ να γράψω το κείμενο που διαβάζετε,είχε ο γκόμενός της επισκέψεις, έτσιαποφασίσαμε να βολτάρουμε προς τοdowntown,προς αναζήτηση εστιατορίου πριν καικοκτέιλ μετά. Και πιο downtownαπό τα πέριξ της πλατείας Καραϊσκάκηδύσκολα γίνεται. Όσο δύσκολο είναι νασκεφτείς πως κάνεις... hotelingστην Αθήνα, χωρίς να γελάσεις. Έστω έναστραβό χαμόγελο. Γιατί όπως και να τοκάνουμε, ούτε Λονδίνο είμαστε ούτε ΝέαΥόρκη.
Αυτόπου αγαπώ στο Γκάζι είναι ότι είναιανοιχτό. Από διάφορες απόψεις. Αρχικά,σε σχέση με το απεχθές προς εμέ Ψυρρή,έχει άπλα, άνεση και μια θετική -όσοεμπορικό κι αν έχει γίνει- διάθεση. Δεναισθάνεσαι πως σε πλακώνουν τα κτίρια,ενώ οι άνθρωποι δεν κοιτούν μεεπιφυλακτικότητα. Και βλέπεις ουρανό.Σημαντικό. Επόμενο είναι η άνοιξη σταήθη - τηρουμένων των αναλογιών. Επίσηςείναι τα εστιατόρια και τα μπαρ του.Χωρίς να διεκδικούν βραβεία μοναδικότηταςή πρωτοτυπίας, πολλά από αυτά εκπέμπουνένα σαφώς νεανικότερο vibe,περισσότερο ψάξιμο στη διακόσμηση, στογενικότερο στυλ, ακόμα και στις κουζίνεςτους.
Βόλταστη Νέα Σμύρνη για εμένα ήταν, τουλάχιστονπριν μερικά χρόνια, κανένας καφές στατραπέζια του Play στηνΠλατεία (μια είναι η Πλατεία) ή καικανένας αγώνας όταν έπαιζε η ΑΕΚ σεόποιο από τα άπειρα cafés.Φαγητό η περιοχή ήξερα πως παράγει μόνοό,τι μπαίνει σε πίττες ή ψωμάκια. Τηνπροηγούμενη εβδομάδα είχα την ευκαιρίανα επιβεβαιώσω σε αυτή την περιοχή, τηντόσο άνυδρη γαστρονομικά, δυο εστιατόριαπου αποτελούν μικρές οάσεις στη Βαβέλτου γυράδικου και του ντεμέκ ιταλικού.
ΤοSoul άνοιξε τις πόρτες του(και γράφω επίτηδες το κλισέ γιατί έχειπληθυντικό αριθμό εισόδων) πριν από 5περίπου χρόνια. Μια πόρτα λοιπόν για τοbar, το οποίο διέθετε καιμερικά τραπέζια για τσιμπολόγημα δεξιά,ενώ στον επάνω όροφο το κλαμπάκι μεμαύρες μουσικές αλλά και αρκετά liveκάθε τόσο, να μας κάνει να προσπαθούμενα μιμηθούμε τους Black EyedPeas. Η δεύτερη πόρτα, τώρα,οδηγεί στον κήπο με τις μπανανιές καιτους φοίνικες. Έμπαινες και ξέχναγεςπως μερικά λεπτά πριν περνούσες από τηβρόμικη Βαβέλ των πέριξ της ψαραγοράςστενών. Cool μουσικές, ωραίακοκτέιλ, γελαστές φάτσες.
Ιταλική… απόβαση στο Γκάζι. Το Pasta la Vista είναι ένα σχετικά καινούργιο, ευρύχωρο, φωτεινό, σε minimal γραμμές, ιταλικών διαθέσεων bar restaurant στην πολύ hot το τελευταίο διάστημα οδό Βουτάδων, ακριβώς απέναντι από την έξοδο του μετρό. Γουστόζικο art de la table με μικρές γλάστρες, ιδιότροπα φωτιστικά οροφής και jazz και funky μουσικές επιλογές αποτελούν το γοητευτικό περιτύλιγμα για τις ιταλοπρεπέστατες σαλάτες, τα antipasti και τα πολυάριθμα ζυμαρικά. Viva Italia!
Μια βόλτα από τα Cake είναι σίγουρο πως θα σας ταξιδέψει. Φρεσκοψημμένα κέικ, τάρτες, brownies, choco fudges, πίτες, ζεστά και κρύα quiches, αυθεντικό νεοϋορκέζικο cheesecake. Μυρωδιές και γεύσεις που… ζαλίζουν, συνοδεία μυρωδάτων καφέδων και τσαγιών. Τα δοκιμάζετε εκεί, τα παίρνετε πακέτο για το σπίτι ή σας στα στέλνουν με ένα τηλέφωνο εκεί που βρίσκεστε. Δεν τους ξεφεύγετε με τίποτε.