Φωτογραφίες διάσημων συγγραφέων στα εφηβικά τους χρόνια

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.

Εκατό χρόνια κλείνουν φέτος από την κυκλοφορία του περιοδικού «Φραγκέλιο» που ίδρυσε ο λογοτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, εκδότης, γκαλερίστας και κοινωνικός επαναστάτης Νίκος Βέλμος, μια παραγνωρισμένη πλην όμως πολυσχιδής, μποέμικη και άκρως επιδραστική προσωπικότητα.

Ο Ντέιβιντ Πλαντ γράφει τον «Αγνό εραστή» για να αποχαιρετήσει τον επί τέσσερις δεκαετίες σύντροφό του Νίκο Στάγκο, συστήνοντάς μας ταυτόχρονα με έναν συγκινητικό και αποκαλυπτικό τρόπο αυτόν τον διακεκριμένο ποιητή και επιμελητή εκδόσεων.

Το βιβλίο «Monsters in the archives» περιγράφει την κατάδυση, επί έναν ολόκληρο χρόνο, μιας καθηγήτριας Λογοτεχνίας στα δαιδαλώδη προσωπικά αρχεία του διάσημου συγγραφέα.

Βρεθήκαμε στην Τεχνόπολη, στην πρώτη διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ της Αθήνας (AILF), και ακούσαμε όσα είχαν να πουν ο Ντέιβιντ Σολόι και η Νικόλ Κράους για τη σχέση τους με τους ήρωές τους.

Με αφορμή το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας ο Ιταλός συγγραφέας μιλά στη LiFO για το βιβλίο του «Τα δάκρυα των ηρώων» αλλά και το πώς η Αθήνα έχει επηρεάσει τη γραφή του.

Η κορυφαία συγγραφέας της Αργεντινής, Σέλβα Αλμάδα, μιλάει στη LiFO λίγο πριν από την άφιξή της στη χώρα μας με αφορμή το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας για τα πολυβραβευμένα βιβλία της, την έμφυλη βία και τη γυναικεία ταυτότητα.

Με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Γαλανόσκυλος», ο καταξιωμένος συγγραφέας μιλά για όλα: τους πολιτικούς «που είναι ανίκανοι αλλά ξέρουν να μαζεύουν ψήφους», τον πολιτισμό που έχει μετατραπεί σε «σοβαροφανή παρωδία» και μια Ελλάδα που «δεν έχει ξεφύγει ποτέ από τον ναρκισσισμό της».

Στο μυθιστόρημά του «Αθέατος βίος», ο Νικολό Αμανίτι ερευνά την ιδιωτική ζωή της συζύγου ενός πρωθυπουργού, υπενθυμίζοντας ότι σήμερα οι social media managers κινούν τα νήματα και η θεωρία του χάους είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Σε αντίθεση με άλλες μυστικές υπηρεσίες, που προτιμούν να κρύβονται στις σκιές, η Μοσάντ απολαμβάνει τη λιακάδα της διασημότητας προκειμένου να μυθοποιήσει τις επιτυχίες της, μεγάλες, μικρές και φανταστικές.

Ένα νέο βιβλίο εξετάζει την περίοδο που η ζωή στη γερμανική μητρόπολη παρουσίαζε «κάθε είδους ηθικά διλήμματα» - και δεν ήταν όλοι «φτιαγμένοι για να γίνουν ήρωες».

Η έκδοση του «Πορτρέτου του καλλιτέχνη ως νεαρού σκύλου» επιβεβαιώνει τη σπουδαία κληρονομιά του Ουαλού ποιητή και τον σημαντικό ρόλο του τόπου του στις ιστορίες του, αναθεωρώντας πολλές λάθος εκτιμήσεις για τη ζωή και τον θάνατό του.

Με αφορμή το βιβλίο του «Ο αγνοούμενος του Ματαρόα», ο γνωστός δημοσιογράφος μιλά για τις εμπειρίες του από τις αίθουσες σύνταξης, για την πορεία της δημοσιογραφίας τις τελευταίες δεκαετίες αλλά και για τα γεγονότα που σημάδεψαν τη δική του διαδρομή.

O Σιντάρτ Κάρα έγραψε το «Σεξ τράφικιν» για τη σύγχρονη σωματεμπορία, έχοντας διαπιστώσει από πρώτο χέρι πώς είναι οργανωμένη αυτή η κερδοφόρα βιομηχανία που βασίζεται στη φτώχεια, την ανισότητα και τη ζήτηση.

Ένα νέο βιβλίο μάς ξεναγεί στην πεντηκονταετή διαδρομή του τεχνολογικού κολοσσού και στις καινοτομίες –όχι πάντα επιτυχημένες– που έσπειρε στην περιπετειώδη πορεία του.

Η Γαλλογερμανίδα πολιτική επιστήμονας Φλόρενς Γκάουμπ μιλά στην εφημερίδα «El Pais» για το Ιράν, τη Γροιλανδία, την Ουκρανία και τη Γάζα, τονίζοντας ότι «το μέλλον είναι μια στρατηγική ιδέα».

Η εξαφάνιση της βαθιάς ανάγνωσης αποδυναμώνει την ικανότητά μας να κατανοούμε σύνθετες ιδέες.

Προτού πεθάνει μόνη της σε ένα μπάνιο ξενοδοχείου σε ηλικία 47 ετών, η Τζούντι Γκάρλαντ κληροδότησε στην κόρη μια διά βίου εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μια τάση να ερωτεύεται γκέι άνδρες.

Λογοτεχνία ελληνική και ξενόγλωσση, ιστορία, προσωπική βελτίωση: 64 νέα βιβλία που διαβάζουμε τώρα.

Στο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σολόι, «Σάρκα» (Μπούκερ 2025), ένας άνδρας αγωνίζεται να βρει την ταυτότητά του σε έναν πολύπλοκο κόσμο. Όσα συμβαίνουν γύρω του μοιάζουν με αρχαία τραγωδία. Τα αντιμετωπίζει εκφράζοντας ελάχιστα. Πιο συγκεκριμένα, με 500 περίπου ΟΚ σε όλο το βιβλίο.