ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

Spomeniks

Facebook Twitter
4

 

 

Τα " Spomeniks ”, "μνημεία" σε μετάφραση, υπάρχουν διάσπαρτα στην πρώην Γιουγκοσλαβία, διασκορπισμένα σε αγροτικά τοπία και ανοικτές εκτάσεις της χώρας. Αυτά τα περίεργα και μνημειώδη γλυπτά, άρχισαν να εμφανίζονται λίγο μετά την σύσταση του γιουγκοσλαβικού κράτους, προς μνήμη όλων όσων έχασαν τις ζωές τους κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Podgarić, Κροατία

Pleso, Κροατία

Χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο σχεδιασμού, αλλά φανερά επηρεασμένοι από το κίνημα του μπρουταλισμού, του κονστρουκτιβισμού αλλά και του μοντερνισμού - ιδιαίτερα όπως αυτός εκφράστηκε από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Le Corbusier - αρχιτέκτονες και γλύπτες της χώρας, παρέδωσαν με εντολή του τότε ηγέτη της, Γιόσιπ Μπροζ "Τίτο", μέσα στις δεκαετίες του '60 και του '70, εκατοντάδες εντυπωσιακών, καθηλωτικών μνημείων τα οποία διασκορπιστήκαν σε κάθε γωνιά της χώρας.

Kosovska Mitrovica, Δημοκρατία της Σερβίας

Sinj, Κροατία

Vogošća, Βοσνία-Ερζεγοβίνη

Τα Spomeniks ανεγέρθησαν σε σημαδιακά μέρη, συχνά σε αγροτικές εκτάσεις όπου πραγματοποιήθηκαν ιδιαίτερα αιματηρές μάχες, σε περιοχές όπου υπήρχαν στρατόπεδα συγκέντρωσης ή κοντά σε νεκροταφεία των νεκρών του πολέμου. Αρκετά από αυτά ανεγέρθησαν και σε αστικές περιοχές, προς θύμηση των φρικαλεοτήτων που διαπράχθηκαν εκεί από τις κατοχικές δυνάμεις, κυρίως μαζικές σφαγές αμάχων στις πόλεις.

 

Kadinjača, Δημοκρατία της Σερβίας

 

Ledinci, Δημοκρατία της Σερβίας

 

Maribor, Σλοβενία

 

Požarevac, Δημοκρατία της Σερβίας

 

Κατασκευασμένα κυρίως από σκυρόδεμα ή πέτρα, άλλοτε και με μεταλλικές λεπτομέρειες και γυάλινες επιφάνειες, τα Spomeniks προοριζόταν ν' αντέξουν στο πέρασμα του χρόνου και ν' αποτελέσουν κοινή υπενθύμιση της εθνικής απώλειας και της θλίψης του πολέμου. Αλλά, η μεγαλειώδης τους έκφραση είχε και ως δευτερεύων στόχο, να προβάλλει το θαυμαστό όραμα της νέας εποχής και την λαμπρή προοπτική του σοσιαλιστικού κοινωνικού μοντέλου.

 

Niš, Δημοκρατία της Σερβίας

 

Slabinja, Κροατία

 

Κατά την δεκαετία του '80, τα μνημεία προσέλκυαν μεγάλο αριθμό επισκεπτών, κυρίως από τις ανατολικές χώρες, ειδικότερα μαθητές σε σχολικές εκδρομές πατριωτικής εκπαίδευσης, βετεράνους στρατιωτικούς και πενθούντες των θυμάτων του πολέμου.

 

Ostra, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

 

Μετά τη διάλυση  του γιουγκοσλαβικού κράτους, στις αρχές της δεκαετίας του '90, η πλειοψηφία των μνημείων καταστράφηκαν, τα περισσότερα αποσυναρμολογήθηκαν, ενώ άλλα αφέθηκαν απλώς να διαβρωθούν από τα φυσικά στοιχεία κατά το πέρασμα του χρόνου. Μόνο τα μεγαλύτερα από αυτά σώζονται μέχρι σήμερα, εγκαταλελειμμένα και παραμελημένα.

 

Košute, Κροατία

 

 Kruševac, Δημοκρατία της Σερβίας

 

Τα Spomeniks, σε σαγηνεύουν με την απλότητα τους, εκπέμπουν θα έλεγε κανείς μία ιεροπρέπεια τόσο φουτουριστική, όσο και αρχέγονη, ενώ η αισθητική τους ταιριάζει τόσο στην δεκαετία του ’60, όσο και στο πνεύμα της ρώσικης πρωτοπορίας. Η απλή και ουδέτερη μορφολογία τους, έτσι ώστε να μοιάζουν περισσότερο με υπαίθρια γλυπτά, δεν υποβάθμισε καθόλου την σημασία τους και την αξία του συμβολισμού τους, σε σχέση με τα συνήθη μνημεία πολέμου που αναπαριστούν ήρωες πολέμου και άρματα. Ίσα ίσα, αυτή η απόκοσμη ουδετερότητά τους, σου επιβάλλεται άμεσα. Παγωμένα και ακίνητα, σαν στατική απεικόνιση έκρηξης, τα Spomeniks εξακολουθούν να διακηρύσσουν ένα λαμπρό μέλλον, το οποίο έχει ήδη γίνει παρελθόν.

 

Belgrade, Δημοκρατία της Σερβίας

 

Knin, Κροατία

 

Zagreb, Κροατία

 

Τα περισσότερα από αυτά, είναι απλοί, σχεδόν μονολιθικοί όγκοι, γιγαντιαίων διαστάσεων και αφηρημένης γεωμετρίας, και συνήθως αναπαριστούν οργανικές μορφές και βιολογικές φόρμες, μικροοργανισμούς, λουλούδια και φυτά γενικότερα, αλλά και κρυσταλλικές δομές.

 

Gevgelija, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

 

Grmeč, Βοσνία-Ερζεγοβίνη

 

 Jasenovac, Κροατία

 

Μερικά έχουν την μορφή πραγματικών κτιρίων, αν και στερούνται των βιώσιμων εσωτερικών χώρων αυτών, παίζοντας έτσι με το όριο μεταξύ αρχιτεκτονικής και γλυπτικής.

 

Kolašin, Μαυροβούνιο

 

Kruševo, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

 

Sanski Most, Βοσνία-Ερζεγοβίνη

 

Όλα όμως, στέκονται στιβαρά και επιβλητικά, σαν σύγχρονα ντολμέν, με την παρουσία τους να είναι μυστηριακή και απόκοσμη, σαν να εποπτεύουν τον γύρω τους χώρο, σαν να θρηνούν με μια μορφή πρωτόγνωρου πένθους για τις φρικαλεότητες που έλαβαν χώρα εκεί όπου στέκονται πια ερειπωμένα˙ και με μία τραχιά, γοητευτική και θαρραλέα όψη προστάζουν τον σεβασμό.

 

Kozara, Βοσνία-ερζεγοβίνη

 

Ilirska Bistrica, Σλοβενία

 

Δυστυχώς, όμως, η αίγλη των μνημείων υποχώρησε σταδιακά και πλέον στέκονται απρόσωπα, σαφώς εγκαταλελειμμένα, αδειασμένα από το συναισθηματικό τους περιεχόμενο και άχρωμα πολιτικά. Ο πάλαι πότε συμβολισμός τους, που στην ουσία δημιουργήθηκαν για να τον εκπροσωπούν, είναι πια παρωχημένος και ακατανόητος.

 

Zenica, Βοσνία-Ερζεγοβίνη

 

Ο Βέλγος φωτογράφος Jan Kempenaers, ταξίδεψε στα Βαλκάνια αποθανατίζοντας αυτά τα ξεχωριστά μνημεία, που παρ' ότι έχουν χάσει την εννοιολογική τους σημασία και έχουν απογυμνωθεί πια από τον συμβολισμό τους, συνεχίζουν να στέκονται πεισματικά, μ' έναν ιδιαιτέρως στιβαρό τρόπο, στα ερημωμένα τοπία. Από το 2006 έως το 2009, ο Kempenaers περιόδευσε σε όλη την περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας, με τη βοήθεια ενός χάρτη των μνημείων από το 1975, αποτυπώνοντας στον φωτογραφικό του φακό όλη την μελαγχολία, αλλά και την αύρα μεγαλείου που ακόμη αποπνέουν αυτοί οι όγκοι˙ παρότι στέκουν σήμερα σαν σε μία σιωπηλή τιμωρία, αφημένοι να ξεχαστούν, να παρακμάσουν και να καταρρεύσουν, όπως το πολιτικό καθεστώς κάτω από το οποίο κατασκευάστηκαν.

 

Brezovica, Σλοβενία

 

Tjentište, Βοσνία-Ερζεγοβίνη

 

Η ομορφιά και το μυστήριο των μελαγχολικών Spomeniks, ευστόχως εγείρουν ερωτήματα για την αξία της ύπαρξής τους καθαρά πια σαν αυτόνομα αντικείμενα τέχνης στο τοπίο, χωρίς τον αλλοτινό τους συμβολισμό˙ για το αν άραγε αρκεί, η μορφή τους και μόνο, και η ομορφιά τους σαν αρχιτεκτονήματα, για να υπερβούν την συμβολική τους σημασία και να λειτουργήσουν αποσπώμενα από το αρχικό τους νόημα.

 

Platak, Κροατία

 

Sisak, Κροατία

 

 

via human'sscribbles

το βιβλίο του Jan Kempenaers, με τον λακωνικό τίτλο Spomenik, μπορείς να το αγοράσεις εδώ

 

 

 

 

 
Design
4

ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένα σπίτι που αδιαφορεί για την τελειότητα

Design / Ένα σπίτι που αδιαφορεί για την τελειότητα

Το μποέμ διαμέρισμα της εικαστικού Ιόλης Ξιφαρά στα Εξάρχεια το ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Έργα τέχνης, σπάνια αντικείμενα από παλαιοπωλεία και μια εντυπωσιακή βιβλιοθήκη δημιουργούν μια ανεπιτήδευτη παριζιάνικη ατμόσφαιρα.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που σε ταξιδεύει στη Χώρα των Θαυμάτων

Design / Ένα σπίτι σαν ψυχεδελικό trip

Η μονοκατοικία του Ηλία στο Ψυχικό είναι γεμάτη φώτα, λαμπιόνια, ντισκομπάλες και αμέτρητα μικρά και μεγάλα αντικείμενα, που δημιουργούν ένα πολύχρωμο σύμπαν και σε παρασύρουν σε έναν κόσμο παιδικότητας, φαντασίας και απελευθέρωσης.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ο Λούκα Γκουαντανίνο και ο Στέφανο Μπάισι ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη Zara Home

Design / Ο Λούκα Γκουαντανίνο και ο Στέφανο Μπάισι ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη Zara Home

Ο Ιταλός σκηνοθέτης και ο αρχιτέκτονας και production designer συνυπογράφουν ένα πρότζεκτ που αντιμετωπίζει το interior design ως κινηματογραφική εμπειρία. Η συλλογή, που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, περιλαμβάνει περίπου 140 κομμάτια ένδυσης, επίπλωσης και αντικειμένων, ενώ οι ευρύτερες κατηγορίες της ξεπερνούν τα 200 προϊόντα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Η «Φούσκα» φιλοδοξεί να γίνει το καλύτερο περιοδικό κόμικς του γαλαξία

Design / Η «Φούσκα» φιλοδοξεί να γίνει το καλύτερο περιοδικό κόμικς του γαλαξία

Ο Γιάννης Ιατρού και ο Ίωνας Αγγελής πήραν το ρίσκο να εκδώσουν ένα νέο ανεξάρτητο, τετραμηνιαίο περιοδικό, στις σελίδες του οποίου θα συναντώνται Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, όπως ο Μίλο Μανάρα και ο Σιντάρο Κάγκο. Ο Γιάννης Ιατρού εξηγεί γιατί αποφάσισε να επενδύσει σε ένα έντυπο σε εποχές που αυτό δοκιμάζεται, και μιλάει για το πώς οραματίζεται το μέλλον των κόμικς στην Ελλάδα.
M. HULOT
Ένα άλλο .sympan στον Πειραιά

Design / Ένα άλλο .sympan στον Πειραιά

Ένα καφενείο με ψάθινες καρέκλες μιας άλλης εποχής, μια αυλή με ασβεστωμένα παρτέρια και βασιλικούς, και κάμαρες που μοιάζουν να έχουν βγει από μυθιστόρημα του Καραγάτση: ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο στο λιμάνι αποκτά νέα ζωή, συνδυάζοντας το design, την τέχνη και τη φιλοξενία.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Ένα σπίτι-καταφύγιο

Design / Ένα σπίτι που έχει φτιαχτεί κομμάτι κομμάτι

Το διαμέρισμά της Ειρήνης Παχυγιάννη στο κέντρο είναι γεμάτο αντικείμενα από ταξίδια, vintage κομμάτια και έπιπλα από την πλατεία Αβησσυνίας, τα οποία δημιουργούν έναν χώρο όπου συνυπάρχουν διαφορετικές εποχές και ιστορίες.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι γεμάτο φίλους και μουσική

Design / Ένα σπίτι που σε ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο

Το διαμέρισμα της Κατερίνας Κασιμάτη στο Παγκράτι έχει αντικείμενα από κάθε γωνιά της γης: ένα χειροποίητο κομμάτι από το Ουζμπεκιστάν, ξυλόγλυπτα από τη Βραζιλία, λαϊκή τέχνη από την Κούβα και χάρτες για να ονειρεύεται τα επόμενα ταξίδια της.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Η έκθεση «Αδύναμα Έργα» για τον αρχιτέκτονα Χρήστο Παπούλια

Design / Χρήστος Παπούλιας: Ο αρχιτέκτονας που οραματίστηκε ένα μουσείο πάνω στην Ακρόπολη

Σχεδίασε ένα μουσείο πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες. Η έκθεση «Αδύναμα έργα» στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, μέσα από το πολύτιμο αρχείο του, φωτίζει τη διαδρομή και τις ιδέες ενός αντισυμβατικού στοχαστή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Υφαίνοντας στα Ανώγεια

Design / Ανώγεια: Κτίρια και υφαντά μιλούν για την ιστορία του τόπου

Στο Περαχώρι των Ανωγείων, βρίσκεται το εργαστήρι υφαντικής της Αγάπης Σμπώκου, υπόδειγμα σχεδιασμού, χωρίς περιττά φτιασιδώματα. Η αρχιτεκτονική εδώ ακολουθεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων του: λιτή, ουσιαστική, με μια εσωτερική αξιοπρέπεια που δεν χρειάζεται να φωνάζει.
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΣΓΟΥΡΙΔΗ
Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Design / Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Το διαμέρισμα του Γιώργου Γεωργακόπουλου και της Φωτεινής Καπίρη στην πλατεία Αμερικής έχει κάτι βαθιά καλλιτεχνικό στον πυρήνα του. Σε ένα σπίτι του 1963, έργα τέχνης, παλιά έπιπλα και αντικείμενα με οικογενειακή ιστορία συνδυάζονται με σύγχρονες παρεμβάσεις, δημιουργώντας έναν χώρο που διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της παλιάς Αθήνας.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Design / Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Το διαμέρισμα του αρχαιολόγου-εικαστικού Διονύση Παππά στην πλατεία Βικτωρίας είναι ένα ιδιαίτερο σύμπαν, όπου όλα, τα φυτά, τα έργα τέχνης, ακόμα και ο ήλιος, λειτουργούν με έναν δικό τους, αρμονικό ρυθμό, που εύκολα σε παίρνει μαζί του.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ

σχόλια

4 σχόλια
Μου αρεσει που η Μιτρόβιτσα θεωρείται ακομα απο καποιους σαν μερος της Σερβιας, και οχι σαν το ψευδο-προτεκτορατο των ΗΠΑ :)μπραβο για το αρθρο!
Φέρνει στο νου τον 'αγγελο του Βορά', το γλυπτό που έχει εγκαταστήσει ο Gromley στη Βόρεια Αγγλία. Όμως η αφαιρετικότητα τους τα κάνει πολύ πιο πρωτοποριακά και μνημειώδη. Αν ήταν σε αγγλοσαξωνικό έδαφος αυτά τα μνημεία θα ήταν ήδη αξιοποιημένα με κάθε τρόπο....δίπλα από το καθένα θα είχε κι ένα μαγαζάκι με τυπωμένες τις φωτογραφίες σε κάρτες, μπλουζάκια, κύπελα, κλπ...ξυπνάτε Βαλκάνιοι!