Από την αίρεση των Αδαμιτών ως τον Άγιο Αυτόνομο: Ένα ελληνικό λεξικό για την Αναρχία

Από την αίρεση των Αδαμιτών ως τον Άγιο Αυτόνομο: Ένα ελληνικό λεξικό για την Αναρχία Facebook Twitter
Εντέλει το Λεξικό είναι απλά το «όχημα» - εσύ ως «οδηγός» καλείσαι να το κατευθύνεις, διαβάζοντάς το καταρχήν σαν ένα «τερπνό, σπονδυλωτό, περιπετειώδες κοινωνικό μυθιστόρημα» αφιερωμένο στον διακαή πόθο της πραγμάτωσης του ανέφικτου... Φωτ.: Marina Ginesto – Ισπανία, 1937
9

 

«Είναι αδύνατον να σκεφθεί ή να γράψει κανείς μια ιστορία της Αναρχίας στο στιλ ενός μυθιστορήματος του Μπαλζάκ με μια αρχή, μια ομοιόμορφη εξέλιξη και ένα τέλος. Είναι γεμάτη με κενά και ιλίγγους. Είναι φτιαγμένη με ξεφτίδια. Η γέννησή της πάντα μας διαφεύγει. Δεν ξέρουμε καν αν απλώς αναδύεται με μια εκθαμβωτική μυθική ανάταση. Το μόνο που μπορούμε είναι να αποκαταστήσουμε τις σκόρπιες στιγμές της και να προσπαθήσουμε να μετρήσουμε τον πυρετό που τη διατρέχει», γράφει ο Αντρέ Νατάφ για την αναρχία και αυτήν ακριβώς την... αρχή ακολουθεί ο Γιάννης Φούντας στο δίτομο Αναρχικό Λεξικό του - ένα κοπιώδες, καλοδουλεμένο, απολαυστικά γραμμένο κι αρκετά περιεκτικό πόνημα που η συγγραφή του συνεχίζεται, ουσιαστικά, στο διηνεκές. Με πλούσια βιβλιογραφία και εικονογράφηση που περιπλανάται ευρύτερα «στα σπλάχνα, τις παρυφές και τα νεφελώματα του ελευθεριακού σύμπαντος». Αναρχία (όλες οι αποχρώσεις της), αυτονομία, ουτοπικός σοσιαλισμός, κοινωνικά κινήματα, αντικουλτούρα, πλήθος γεγονότα, στέκια, συλλογικότητες, εκδόσεις, έντυπα, σλόγκαν, οράματα, διαψεύσεις, ελπίδες, απογοητεύσεις, «ελευθεριάζοντες» διανοητές, ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες, φιλόσοφοι, ακτιβιστές, πολιτικοί αγωνιστές, ακόμα και άγιοι ανευρίσκονται στις σελίδες του.

Υπήρξαν Ελληνίδες που βαφτίστηκαν Αναρχία και Επανάσταση! «Δράστης» νονός, ο Κεφαλλονίτης κοινωνικός αγωνιστής Μαρίνος Αντύπας - μεγαλώνοντας η πρώτη μετονομάστηκε Άννα κι η δεύτερη, που στεφάνωσε ο Άγγελος Σικελιανός, Αναστασία.

Με λόγο γλαφυρό, χιούμορ και κριτική ματιά αλλά δίχως ιδεολογικές παρωπίδες, δεν διεκδικεί «δάφνες αυθεντίας». Αντίθετα, ο συγγραφέας (αλλά και συν-εκδότης των Συναδέλφων) «παραδίδει χαιρέκακα τη σκυτάλη και την ευθύνη μιας κατά βούληση εξιστόρησης στον αναγνώστη» αφού «καθώς είναι καμωμένο από τη Σκοτεινή Ύλη της ιστορίας, το άναρχο αυτό Σύμπαν φωτίζεται μόνο κατά περιόδους από λαμπερές κοινωνικές εκρήξεις και την ανταύγεια που αυτές καταλείπουν όταν τις καταπίνουν οι μαύρες τρύπες του κόσμου της κυριαρχίας... Πόσο μάλλον όταν οι φωτοσκιάσεις κάποιων βομβιστικών εκρήξεων έχουν μεγεθύνει υπερβολικά το ανάστημα ορισμένων και θαμπώσει με τη λάμψη και τον κρότο τους κοινωνικά εγχειρήματα και πρόσωπα που υπονόμευσαν συστηματικά το κυρίαρχο θέαμα». Εντέλει το Λεξικό είναι απλά το «όχημα» - εσύ ως «οδηγός» καλείσαι να το κατευθύνεις, διαβάζοντάς το καταρχήν σαν ένα «τερπνό, σπονδυλωτό, περιπετειώδες κοινωνικό μυθιστόρημα» αφιερωμένο στον διακαή πόθο της πραγμάτωσης του ανέφικτου. Ιδού μερικά λήμματα εξ όσων ξεχώρισα:


• Ο Κεφαλλονίτης σατιρικός ποιητής Μικέλης Άβλιχος (1844-1917), ένα «περίεργο κράμα σοσιαλιστή, αναρχικού κι εθνικόφρονα» που κάποιοι έφτασαν να συνδέσουν με την παρισινή Κομμούνα και τον ίδιο τον Μπακούνιν. Ο Παλαμάς τον νεκρολόγησε λέγοντας ότι «διήκετο δυσμενώς προς το υφιστάμενον κοινωνικόν σύστημα και εμίσει την στρατοκρατίαν και τον πόλεμον». Αλλά και για τον «αναρχικώτατο», κατά δήλωσή του, Πατρινό τσαγκάρη Δημήτριο Μάτσαλη που το 1896 επιχείρησε να φονεύσει τον τραπεζίτη Κόλλια. Συνελήφθη, φυλακίστηκε κι εντέλει αυτοκτόνησε.


• Οι «αναρχικοί» άγιοι Αυτόνομος - λόγω ονόματος προφανώς! - και Νέστορας. Το διά μάχαιρας «θαύμα» του δεύτερου επί Μαξιμιλιανού εκθείαζε ως απόδειξη της επαναστατικότητάς του η αναρχική εφημερίδα του Πύργου Νέον Φως (1898).


• Η γνωστική αίρεση των Αδαμιτών (Β. Αφρική, 2ος-3ος αι. μ. Χ.,), αυθεντικά «χιπιά», λέει, όντας οπαδοί του γυμνισμού, του ελεύθερου έρωτα και της κοινοβιακής ζωής.


• Η ιστορία γνωστών «δυσσεβών» συνθημάτων όπως «αλήτες-ρουφιάνοι-δημοσιογράφοι» (τον «ισοπεδωτισμό» του οποίου επικρίνει, προς... παρηγοριά μου, ο ίδιος ο συγγραφέας), «μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι», «φάτε τους πλούσιους» κ.λπ.


• Ναι, υπήρξαν και αναρχικοί υπουργοί: Συμμετείχαν στη Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ισπανίας (1936-1939), στη μεγάλη κοινωνική επανάσταση της οποίας και τον εμφύλιο που ακολούθησε αφιερώνονται πολυάριθμα λήμματα.

Από την αίρεση των Αδαμιτών ως τον Άγιο Αυτόνομο: Ένα ελληνικό λεξικό για την Αναρχία Facebook Twitter
Βαρκελώνη 1936


• Αναρχική και αναρχίζουσα τέχνη και συγγραφή έχουν την τιμητική τους - νταντά, σουρεαλισμός, ο κόμικ ήρωας Αναρχίκ, Sex Pistols, η αναρχοπασιφιστική πανκ κομμούνα των Crass (αγαπημένο νεανικό άκουσμα), ο - έξοχος - Αναρχικός Τραπεζίτης του Πεσόα, Ζωντανό Θέατρο, αδελφοί Μαρξ, οι Δαιμονισμένοι που ο Ντοστογιέφσκι εμπνεύστηκε από τον «απόλυτο» εξτρεμιστή Νετσάγεφ, Θορό, Μπόρις Βιάν, Ραούλ Βάνεγκεμ, η Κοινωνία του Θεάματος του Ντεμπόρ (που ο συγγραφέας εκτιμά ιδιαίτερα), Καταστασιακή Διεθνής, Διαγωγή Μηδέν του Βιγκό, Τέμπροκ, οι Μέρες της Αφθονίας σας που Είναι (σιγουράκι!) Μετρημένες, Γώγου, Χρηστάκης, Ρόμβος, Άσιμος...


• Λίγοι μάλλον θα γνωρίζουν τον Μαύρο Σταυρό, την αντιεξουσιαστική εκδοχή του Ερυθρού Σταυρού που στηρίζει διωκόμενους αγωνιστές του «χώρου» διεθνώς.


• Η Αντιγόνη του Σοφοκλή που αψήφισε το κράτος του Κρέοντα αυτοδίκαια περιλαμβάνεται σε ένα τέτοιο Λεξικό όπου την «αντιεξουσιαστική» αρχαία φιλοσοφία εκπροσωπούν ο Διογένης ο Κυνικός, ο «νατουραλιστής» σοφιστής Αντιφώντας, ο στωικός Ζήνωνας, ο ουτοπιστής Ιάμβλιχος κι ο Κηρυναίος Θεόδωρος ο Άθεος.


• Διάβασα για τον «ζωηρό, ανυπότακτο και με παραδόξους ιδέας» Δημοσθένη Βουτυρά (1872-1958) που «εις πλείστα διηγήματα εμφανίζει τύπους αναρχικούς, οι οποίοι ζητούν την καταστροφήν των πάντων», ως έγραφαν. Τη δυναμική «πρώτη Ελληνίδα σοσιαλίστρια» Φωτεινή Δροσοπούλου (Πύργος, αρχές 19ου αι.). Τον Πλάτωνα Δρακούλη (1858-1934) και τον «αυτόνομο κοινωνισμό» του. Τον Αιγυπτιώτη λόγιο Γιώργο Βρισιμιτζάκη (1890-1947) που πρέσβευε πως ο αναρχισμός χαρακτηρίζει «μια συνείδηση χαρούμενη και γεμάτη από ζωή, ένα πνεύμα που αγαπά την ειρήνη και ορέγεται την ελευθερία, μια θέληση ακέρηα κι ανεξάρτητη». Τον Γιάννη Γαλανόπουλο (καπετάν-Ανέστη του ΕΛΑΣ) που αρνήθηκε κάθε αντιστασιακή αναγνώριση, στράφηκε στον αναρχισμό, αυτοεξορίστηκε επί χούντας, έγινε μεταφραστής, εκδότης και θεωρούνταν Νο 1 δημόσιος κίνδυνος από την Ασφάλεια.

Από την αίρεση των Αδαμιτών ως τον Άγιο Αυτόνομο: Ένα ελληνικό λεξικό για την Αναρχία Facebook Twitter
Λαύριο


• Ειδική μνεία γίνεται στη θρυλική Παράγκα του Σίμου του Υπαρξιστή (δεκαετία '50) αλλά και στις καταλήψεις στέγης, παλιές και νεότερες.


• Υπήρξαν Ελληνίδες που βαφτίστηκαν Αναρχία και Επανάσταση! «Δράστης» νονός, ο Κεφαλλονίτης κοινωνικός αγωνιστής Μαρίνος Αντύπας - μεγαλώνοντας η πρώτη μετονομάστηκε Άννα κι η δεύτερη, που στεφάνωσε ο Άγγελος Σικελιανός, Αναστασία.


• Έμαθα ότι το παράνομο δίκτυο των Illuminati (Πεφωτισμένοι) ενέπνευσε πολλές πρώιμες αναρχικές ομάδες. Ότι το σύνθημά τους «να κρεμάσουμε τον τελευταίο παπά με τα έντερα του τελευταίου βασιλιά» υιοθέτησαν οι πρώτοι αντιεξουσιαστές που απλά το «προσάρμοσαν» στον καπιταλιστή και τον γραφειοκράτη! Ότι ο Όσκαρ Ουάιλντ είχε συνυπογράψει αίτηση απόδοσης χάρης στους «4» του Σικάγου (1886) κι ότι τα μαυροκόκκινα χρώματα της Παναχαϊκής οφείλονται, πιθανότατα, στις «αναρχίζοντες» διανοούμενους του πατρινού Δημοκρατικού Συλλόγου του Λαού, ομάδα του οποίου ήταν ο επίσης μαυροκόκκινος Παναχαϊκός Α.Ο.


• «Παρόντες» φυσικά όλοι οι μεγάλοι αναρχικοί(κι επίσης υπαρξιστές, μηδενιστές, αμεσοδημοκρατικοί κ.λπ.) θεωρητικοί κι επαναστάτες, ξένοι και «δικοί μας» (Ροδοκανάκης, Καστοριάδης, Στίνας, Ταμτάκος κ.λπ.), ο γιατρός Τσιρώνης, οι θιασώτες του ένοπλου (Τσουτσουβής, Πρέκας, Μαρίνος...) αλλά και όλες οι μορφές του «χώρου» μεταπολιτευτικά (Μπαλής, Διαλυνάς, Κωνσταντινίδης, Μπουκετσίδης, Σύλβια Παπαδοπούλου, Πρωτοψάλτης κ.λπ.) - εξαιρούνται για λόγους αντικειμενικότητας οι ζώντες.


• Εκτενείς είναι οι αναφορές στο εγχώριο κίνημα και τις εντυπωσιακές, κατ' αναλογία, «έντυπες διαδρομές στον Ελλαδικό αντιαυταρχικό γαλαξία» (1971-2014) στις οποίες ο β' τόμος αφιερώνει ειδικό παράρτημα.


• Μνημονεύονται το Πολυτεχνείο (του '73 αλλά και τα επόμενα), το Χημείο του '83 και του '85, ο Καλτεζάς, ο Γρηγορόπουλος, τα Εξάρχεια, τα Δεκεμβριανά του '08 στα «καθ' ημάς» καθώς και οι κυριότερες με έντονο ελευθεριακό-αντιεξουσιαστικό χαρακτήρα κινητοποιήσεις, καταλήψεις κι εξεγέρσεις (Κομμούνα Παρισιού, Κροστάνδη, Βαρκελώνη '36, Μάης '68, το «Μαύρο Μπλοκ» στο Σιάτλ και τη Γένοβα κ.λπ.).

Από την αίρεση των Αδαμιτών ως τον Άγιο Αυτόνομο: Ένα ελληνικό λεξικό για την Αναρχία Facebook Twitter


• Ως «μεσογειακή φιλελεύθερη ολιγαρχία με αστικό μοντέλο εκμετάλλευσης, νεποτιστική διαχείρηση, κρατικοσοσιαλιστική διοικητική διάρθρωση, βαλκανικές υποδομές, ορθόδοξη φονταμενταλιστική ιδεολογία, ανατολίτικη πατριαρχική νοοτροπία και ανάδελφη εθνική συναντίληψη» περιγράφεται – ολόσωστα! - η Ελλάδα στο ομώνυμο λήμμα.


• Γέλασα με τη «Λιτάνευση του Ιερού Κωλοδάκτυλου», πρωτοπόρο σουρεαλιστικό χάπενινγκ στο Κολωνάκι το '63 με επικεφαλής της πομπής τους Κουτρουμπούση, Πουλικάκο, Αντ. Ευθυμιάδη, Γ. Μακρή και – ναι – τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Αλλά και με το σκάνδαλο ολκής των Λετριστών που διακήρυξαν τον θάνατο του Θεού στην Παναγία των Παρισίων ανήμερα του Πάσχα (1953), δράση που μιμήθηκαν πρόσφατα οι Femen.


• Εντυπωσιάστηκα με τους ωρολογοποιούς του Ζιρά (Ελβετία, 19ος αι.) που οι σχέσεις ισοτιμίας, η ανεξαρτησία σκέψης και έκφρασης κι η αφοσίωσή τους στην επαναστατική υπόθεση συγκίνησαν τόσο τον Ρώσο πρίγκιπα Κροπότκιν ώστε έγραψε πως «φεύγοντας από κει, οι απόψεις μου για τον σοσιαλισμό είχαν κατασταλάξει: Ήμουν αναρχικός».


• Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν ωρολογιακή βόμβα αρχαίων τρομοκρατών που εξερράγη βυθίζοντας το πλοίο που τη μετέφερε! Αυτό τουλάχιστον διέδιδαν εθνικιστές επιστήμονες(;) σύμφωνα με το Λεξικό.


• «Οι μεγάλοι οι λησταί / έχουν πλούτη έχουν τόπους / και τους λέγουν ευγενείς / ευεργέτας φιλανθρώπους ... δεν τους πιάνουνε οι νόμοι / αλλά μόνον ο λαός / τους ληστάς αυτούς τσακώνει / και καιρός πλέον λαέ / ειν' ληστάς να τους κυρήξεις / και κρεμάλα φοβερή / είναι ώρα για να στήσεις». (από... εξ ανέκαθεν επίκαιρο ποίημα του αναρχικού ξυλουργού Νικόλαου Μωραϊτη, δημοσιευμένο στον Σοσιαλιστή τον Ιούλιο του 1893).

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο LIFO.gr για πρώτη φορά το 2015.

Βιβλίο
9

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Τσελεμεντές του Αναρχικού - το πιο σκανδαλώδες βιβλίο που κυκλοφόρησε ποτέ

Βιβλίο / Ο Τσελεμεντές του Αναρχικού - το πιο σκανδαλώδες βιβλίο που κυκλοφόρησε ποτέ

Αν και εξακολουθεί να βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία, υπήρξε πέτρα σκανδάλου και ενοχοποιητικό στοιχείο, επί σειρά ετών. Ο Θοδωρής Αντωνόπουλος ξεφυλλίζει εκ νέου, ένα σπάνιο αντίτυπό του
ΒΙΒΛΙΟ / ΘΕΜΑΤΑ
American anarchist: Το ντοκιμαντέρ για έναν επαναστάτη που το μετάνιωσε

Οθόνες / American anarchist: Το ντοκιμαντέρ για έναν επαναστάτη που το μετάνιωσε

Τον Μάρτιο και από το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης η πρεμιέρα του κινηματογραφικού πορτρέτου του συγγραφέα της πιο επικίνδυνης εκδοτικής απερισκεψίας, του πασίγνωστου «Τσελεμεντέ του Αναρχικού»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δημοσθένης Παπαμάρκος, συγγραφέας

Οι Αθηναίοι / Δημοσθένης Παπαμάρκος: «Ας λένε ότι δεν ξεπέρασα ποτέ το Γκιακ. Δεν έχει σημασία»

Νιώθει ευγνώμων που το «Γκιακ» αγαπήθηκε τόσο και περιμένει με ενδιαφέρον την υποδοχή του από το αγγλόφωνο κοινό. Η διθυραμβική κριτική της «Guardian», που δημοσιεύτηκε μετά τη συνέντευξη, προμηνύει μια ακόμα πιο συναρπαστική πορεία. Όλα αυτά για ένα βιβλίο που αρχικά πίστευε πως θα αφορούσε ελάχιστους. Ο συγγραφέας Δημοσθένης Παπαμάρκος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Σον Μάθιους: «Υπήρχαν Έλληνες που θεωρούσαν λύση τον Αλή Πασά»

Βιβλίο / Σον Μάθιους: «Υπήρχαν Έλληνες που θεωρούσαν λύση τον Αλή Πασά»

Στο βιβλίο του «Επιστροφή στο Βυζάντιο», ο Ελληνοαμερικανός συγγραφέας αμφισβητεί τον διαχωρισμό της ελληνικής ιστορίας σε αρχαιότητα, Βυζάντιο, Τουρκοκρατία και εξηγεί γιατί για να κατανοήσουμε τη θέση της Ελλάδας σήμερα, πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα προς την Ανατολή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ντον Ντελίλο: «Δεν ξέρω αν μπορεί να ξεφύγει κανείς από τις λέξεις»

Βιβλίο / Ντον Ντελίλο: «Δεν ξέρω αν μπορεί να ξεφύγει κανείς από τις λέξεις»

Ο σπουδαιότερος εν ζωή Αμερικανός συγγραφέας έχει φανατικό κοινό στην Ελλάδα. Πριν από λίγα χρόνια είχε βρεθεί στην Αθήνα και είχε μιλήσει στη LiFO για τους ήρωες των μυθιστορημάτων του, το μέλλον της λογοτεχνίας, το Μπρονξ των εφηβικών του χρόνων και τα σύνορα, που σήμερα μοιάζουν πιο ορθωμένα από ποτέ.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
53' με τον Νίκο Γκάλη/ Νίκος Γκάλης: «Τελικά, έκανα το ύψος μου πλεονέκτημα»

Αποκλειστικό / Νίκος Γκάλης: «Ήθελα να αγωνίζομαι και να νικάω»

Ο κορυφαίος Έλληνας μπασκετμπολίστας όλων των εποχών παραχωρεί στη LiFO την πρώτη του συνέντευξή μετά την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας του «No Gravity». Ξετυλίγει το νήμα της ζωής του και θυμάται τις στιγμές, τις νίκες και τις αποφάσεις που σημάδεψαν τη διαδρομή του, εντός και εκτός παρκέ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πώς να διαβάσετε το «Infinite Jest» (και τι να κάνετε με τις 388 υποσημειώσεις του)

Βιβλίο / Πώς να διαβάσετε το «Infinite Jest» (και τι να κάνετε με τις 388 υποσημειώσεις του)

Το θρυλικό μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας κυκλοφορεί επιτέλους στα ελληνικά, με τον τίτλο «Ατέλειωτο αστείο». Και είναι πολύ πιο διασκεδαστικό απ’ όσο νομίζετε.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ
Όσα δεν λέμε ποτέ για την Ελίζαμπεθ Στράουτ

The Review / Όσα δεν λέμε ποτέ για την Ελίζαμπεθ Στράουτ

Η βραβευμένη με Πούλιτζερ Αμερικανίδα συγγραφέας αποτελεί παγκόσμιο εκδοτικό φαινόμενο – και δικαίως. Η αποκλειστική μεταφράστριά της στα ελληνικά, Mαργαρίτα Ζαχαριάδου, συζητά με τη Βένα Γεωργακοπούλου για το νέο μυθιστόρημά της «Όσα δεν λέμε ποτέ», μια πικρή, σπαρακτική εικόνα της Αμερικής του Τραμπ.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Μέγας Αλέξανδρος: Ο Θεός, ο βασιλιάς, ο άνθρωπος

Βιβλίο / Μέγας Αλέξανδρος: Ο Θεός, ο βασιλιάς, ο άνθρωπος

Η νέα, πολυβραβευμένη βιογραφία του Έντμουντ Ρίτσαρντσον «Alexander: God, King, Man» αναδεικνύει τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο, εξετάζοντας τις πολιτικές αντιφάσεις και το κόστος των κατακτήσεών του, πέρα από εξιδανικεύσεις και εύκολες βεβαιότητες.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΚΗΣ
«Λέγαμε δημοκρατία και ελευθερία και συγκλονιζόμασταν»

Βιβλίο / «Λέγαμε δημοκρατία και συγκλονιζόμασταν»

Στον συλλογικό τόμο των εκδόσεων Τόπος, που μόλις κυκλοφόρησε με τίτλο «Τότε και τώρα», 34 άνθρωποι που αντιστάθηκαν στη δικτατορία ανατρέχουν στις μνήμες του Πολυτεχνείου, με το βλέμμα στραμμένο στο σήμερα. Η LiFO αναδημοσιεύει χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Εκατέρωθεν του φακού»: Η άγνωστη ζωή του Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη μέσα από το οικογενειακό τους αρχείο

Βιβλίο / Πριν από τον ήρωα, ήταν μια οικογένεια: Οι άγνωστες φωτογραφίες του Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη

Η έκδοση του ΜΙΕΤ «Εκατέρωθεν του φακού» φέρνει στο φως το άγνωστο οικογενειακό άλμπουμ του μακεδονομάχου και της συζύγου του, αποτυπώνοντας ανέμελες στιγμές μιας ζωής που έμελλε να διακοπεί βίαια από την Ιστορία.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Λυδία Ξυνογαλά: «Οι ιαματικές πηγές δεν χρειάζεται να ρημάξουν αλλά ούτε και να γίνουν spa»

Radio Lifo / Λυδία Ξυνογαλά: «Οι ιαματικές πηγές δεν χρειάζεται να ρημάξουν αλλά ούτε και να γίνουν spa»

Η αρχιτέκτονας και ερευνήτρια Λυδία Ξυνογαλά μελετά τον ξεχασμένο, φυσικό και πολιτιστικό πλούτο των ιαματικών πηγών της χώρας και αναζητά τρόπους να αποκτήσουν ξανά ζωή οι ιστορικές λουτροπόλεις και να γίνουν προσβάσιμες σε όλους.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Νέλιο Μπίντερμαν: Γιατί όλος ο κόσμος μιλάει για έναν 23χρονο συγγραφέα

Βιβλίο / Νέλιο Μπίντερμαν: Γιατί όλος ο κόσμος μιλάει για έναν 23χρονο συγγραφέα

Η Πάτι Σμιθ τον αποθεώνει, η Ντούα Λίπα διαβάζει το βιβλίο του, ο Τύπος τον συγκρίνει με τον Τόμας Μαν. Ο Νέλιο Μπίντερμαν είναι ο νεαρός Ελβετός συγγραφέας που κατάφερε να κάνει διεθνές εκδοτικό γεγονός ένα μυθιστόρημα για την παρακμή μιας ουγγρικής αριστοκρατικής οικογένειας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ