Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή

Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
21

Ο φωτογράφος και visual artist Henry Hargreaves μελέτησε και δημιούργησε για τις ανάγκες του φωτογραφικού του πρότζεκτ «No Seconds», τα τελευταία γεύματα μερικών από τους πιο διαβόητους εγκληματίες της πρόσφατης αμερικανικής ιστορίας. Δίπλα στις φωτογραφίες συμπεριέλαβε πληροφορίες για τα εγκλήματα τους και τον τρόπο εκτέλεσής τους, καθώς και αναλυτική λίστα των φαγητών που επιθυμούσαν. Η δουλειά του αποτελεί μια ανατριχιαστική ματιά στις τελευταίες επιθυμίες μερικών από τα πιο άρρωστα μυαλά του αμερικανικού εγκλήματος και στόχο έχει να κάνει το θεατή να αναλογιστεί την ανθρώπινη πλευρά τους.

Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter
Παράξενα τελευταία γεύματα καταδίκων σε θανατική ποινή Facebook Twitter

Η θανατική ποινή εφαρμόζεται ακόμα σε χώρες όπως η Λευκορωσία, η Κούβα, η Αίγυπτος, η Ινδία, η Ινδονησία, το Ιράκ, η Ιαπωνία, η Σαουδική Αραβία και οι ΗΠΑ. Μόνο στην Αμερική, 3.000 κρατούμενοι έχουν καταδικαστεί σε θάνατο.

Οι κρατούμενοι εκτελούνται με διάφορους τρόπους, από κρεμάλα και ηλεκτρική καρέκλα μέχρι αποκεφαλισμό και θανατηφόρα ένεση. Στην Αμερική είθισται να διαλέγουν οι ίδιοι το τελευταίο τους γεύμα.

 


[via]

Φωτογραφία
21

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Πολιτισμός / Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Ο φωτογράφος Dani D’Ingeo κατέγραψε το Nature Loves Courage στη νότια Κρήτη: ένα queer φεστιβάλ στην ακτογραμμή της Σούγιας, με σώματα που χορεύουν στο φως, FLINTA DJs, θάλασσα, ιδρώτα, αλάτι και μια διαφορετική εκδοχή της club κουλτούρας έξω από τα σκοτεινά υπόγεια της Ευρώπης.
THE LIFO TEAM
Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Πολιτισμός / Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Στο Unbewitched, η Ρωσίδα φωτογράφος Kristina Rozhkova καταγράφει νέους ανθρώπους που ζουν ανάμεσα στην πολιτική ασφυξία, την καταστολή, την εξορία και την ανάγκη να επινοήσουν άλλους κόσμους.
THE LIFO TEAM
Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Πολιτισμός / Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Με αφορμή την αναδρομική της έκθεση στο Λονδίνο, η cult φωτογράφος Nancy Honey μιλά για τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, για το γυναικείο σώμα ως εικόνα προς κατανάλωση και για τη χαρά ως μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
THE LIFO TEAM
Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Πολιτισμός / Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Σε νέο cover story του Dazed MENA, η Myriam Boulos μιλά για τις εικόνες που έκανε για τον Harry Styles, τη Βηρυτό, τη μόδα ως αυτοπροσδιορισμό και την επιθυμία ως μορφή αντίστασης.
THE LIFO TEAM
Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Πολιτισμός / Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Το Birds of Mexico City του Pieter Henket μετατρέπει queer νέους της μεξικανικής πρωτεύουσας σε τελετουργικές μορφές ανάμεσα στη lucha libre, τη θρησκευτική εικονογραφία, τη μόδα και την ελευθερία.
THE LIFO TEAM
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Πολιτισμός / Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Από τα αινιγματικά “ghost” prints του Andy Mattern και τα παραμορφωμένα γυμνά του Bill Brandt μέχρι τη queer ορατότητα της Zanele Muholi και το ψηφιακό άγχος της Tania Franco Klein, η φετινή φωτογραφική έκθεση AIPAD στη Νέα Υόρκη δείχνει μια φωτογραφία πιο σωματική, πιο υβριδική και πιο ανήσυχη από ποτέ.
THE LIFO TEAM
Οι φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ ταξιδεύουν στα μουσεία του κόσμου

Φωτογραφία / Ένας βίαιος κόσμος στις φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ

Οι συγκλονιστικές εικόνες πολέμου, φτώχειας και εξαθλίωσης που συγκεντρώνει η αναδρομική έκθεση «Memoria» του κορυφαίου φωτορεπόρτερ ταξιδεύουν εδώ και λίγα χρόνια στις μεγάλες πρωτεύουσες
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Πολιτισμός / «Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Η νέα διπλή βιογραφία του Andrew Durbin φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον φωτογράφο Πίτερ Χούτζαρ και τον καλλιτέχνη Πολ Θεκ, δύο μορφές της νεοϋρκέζικης πρωτοπορίας που έζησαν, δημιούργησαν και αγάπησαν στη σκιά μιας εποχής που διαλύθηκε από το AIDS.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Πολιτισμός / Λίλιαν Μπάσμαν: Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Η έκθεση Lillian Bassman: Bazaar and Beyond, που παρουσιάζεται στο Met έως τις 26 Ιουλίου, φωτίζει μια δημιουργό που δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μόδα ως απλό αντικείμενο προβολής. Τη μετέτρεψε σε ίχνος, χειρονομία και πείραμα, ενώ επέστρεψε σε αυτό το έργο δεκαετίες αργότερα, ξεκινώντας σχεδόν μια δεύτερη καριέρα στα 75 της.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Chloë Sevigny, η Pamela Anderson, η Bella Hadid και η Gwyneth Paltrow στο νέο βιβλίο της Brianna Capozzi

Πολιτισμός / Η Κλοέ Σεβινί, η Σελένα Γκομέζ και η Γκουίνεθ Πάλτρου σε ένα νέο photobook

Το Womanizer, το νέο λεύκωμα της Brianna Capozzi, συγκεντρώνει γνωστές γυναικείες παρουσίες σε εικόνες γεμάτες ερωτισμό, χιούμορ και αυτονομία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Rizzoli με πρόλογο της Chloë Sevigny.
THE LIFO TEAM
Για όλα όσα η ζωή δεν κατάφερε να θάψει: Η οδύνη του κόσμου της Nan Goldin απλώνεται στο Παρίσι

Πολιτισμός / Για όλα όσα η ζωή δεν κατάφερε να θάψει: Η οδύνη του κόσμου της Nan Goldin απλώνεται στο Παρίσι

Η νέα έκθεση της Nan Goldin στο Grand Palais φέρνει ξανά μπροστά έναν κόσμο γεμάτο από έρωτα, πένθος, εξάρτηση, queer ζωή και μνήμη. Το This Will Not End Well παρουσιάζεται στο Παρίσι έως τις 21 Ιουνίου.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

13 σχόλια
https://www.youtube.com/watch?v=otx49Ko3fxwείδα την τελευταία φωτό και δεν άντεξα να μην το μοιραστώ. υπό τις (α)κατάλληλες συνθήκες ο καθένας μας θα μπορούσε να βρίσκεται σε αυτή τη θέση.
Πω πω βρε παιδιά πώς γίνεται να σκοτώσει κανείς 35+ ανθρώπους πριν τον πιάσουν..Και νόμιζα ότι αυτές οι αμερικάνικες ταινίες για serial killers ήταν τραβηγμένες...
Διορθώνω διευκρινίζοντας οτι όχι βέβαια πως η θανατική ποινή σε οποιαδήποτε περίπτωση είναι απόδοση δικαιοσύνης, ακόμα και αν όντως πρόκειται για κάποιον όντως ένοχο.
αν και ειμαι γενικα αντιθετη ολου αυτου...αλλα ο ted bundy ε δεν νομιζω οτι πηγε και τοσο αδικα!!!οπως κι αυτος ο bufallo bill στη σιωπη των αμνων,δεν ηταν και για να ζησει...
Εμένα μου έκανε εντύπωση που έναν τον σκότωσαν με πυροβολισμό! { a firing squad}. Υπάρχει τέτοιου είδους επιβολή θανατικής ποινής???? Δηλαδή όπως στις ταινίες τον πάνε στην αυλή και μία ομάδα ανθρώπων οπλίζει και τον πυροβολεί;
Η εκτέλεση αυτή προφανώς συνέβη πριν πολύν καιρό, ίσως πριν τον 2ο ΠΠ.(Εδώ σκέφτηκα να ψάξω στη Google).Οποία έκπληξις! Τον φάγανε το 2010!http://en.wikipedia.org/wiki/Ronnie_Lee_Gardner#Execution
Παρόλο που είμαι κατά της θανατικής ποινής, μου φάνηκε λίγο 'άδικο' να θανατώνουν κάποιον που σκότωσε 155 άτομα, και κάποιον που σκότωσε 2. Δεν υπάρχει δηλαδή μια αναλογία εγκλήματος-ποινής. Τραγικό πάντως, με έθλιψε.
Δε νομίζω ότι υπάρχει θέμα αναλογίας. Η αφαίρεση έστω και μιας ανθρώπινης ζωής είναι τεράστιο έγκλημα. Δεν είμαι υπέρ της θανατικής ποινής αλλά πιστεύω ότι όποιος αφαιρεί ζωή θα πρέπει να δέχεται ποινή που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω τι πάει να πει δις ισόβια και σε μερικά χρόνια να είναι έξω. Είναι κοροϊδία.