Γιατί μας πείραξε τόσο ο νεαρός, που βγήκε – που; - στον Σεφερλή αρχικά για να κάνει την πλάκα του και να πουλήσει την «πραμάτεια» του; Το κοινό που παρακολουθούσε από κάτω, το προσέξαμε καθόλου; Του ρίξαμε καμιά ματιά; Στον δρόμο, στο βαγόνι, κοιτάμε δίπλα μας ποτέ, ή για να φτάσουμε στη δουλειά κόβουμε δρόμο από Quadrilatero d’Oro μεριά για να μη θίγεται η καλαισθησία μας; Κι αν δεν κοιτάμε, ακούμε; Έτσι κι αλλιώς είναι πολύ της μόδας να είσαι πιτσιρίκος/-α και να φωνάζεις στη μέση του δρόμου, να φοράς extensions και να χειρονομείς με χέρια που καταλήγουν σε νύχια απεριόριστα, «χτιστά», να είσαι "πα-ρα-πο-λυ fit". Είναι πολύ της μόδας η κακή αισθητική, στην τηλεόραση, στην πολιτική, στα περιοδικά, είναι της μόδας οι φωνάρες και η έκπτωση.
Γιατί τον βρίζουμε και τον περιγελάμε; Είναι παιδί της εποχής του και της κρίσης, των καθόλου χρημάτων και της αρπαχτής ταυτόχρονα, της εικόνας που πρέπει να είναι καλή, για να επιζήσει. Τι πάθαμε; Τι μας ενόχλησε; Μήπως βγήκε ο Βέλτσος για να μας δείξει τους δικέφαλους του; Τέτοιοι τύποι βρίσκονται παντού – παντού, όμως – και οι χειρότεροι φορούν και τον φερετζέ της κουλτούρας, πιστεύοντας και πουλώντας ότι είναι Φίλιπ Ροθ σε συσκευασία Τζέισον Στέιθαμ.
Κάτω από το post των αμήχανων video υπήρχαν πάνω από 400 σχόλια. Συντριπτικώς τσουχτερά, σχεδόν βίαια, στα όρια του bullying. Είναι μια παρηγοριά να ξέρεις ότι υπάρχει τόσος κόσμος που αποκοιμιέται με όπερες του Χέντελ στο χέρι.
Γιατί ξεσηκωθήκαμε; Ούτε κανέναν πρόσβαλε ούτε κάποιον απείλησε ούτε έπιασε τον πισινό καμιανής, χωρίς να το θέλει. Στο σπίτι μας θα τον πάρουμε; Στην κόρη μας θα τον δώσουμε για γαμπρό; Τι μας πειράζει που η φωνή του είναι σα να ‘χει καταπιεί «τρομπόνι», όπως έγραφε και ένας γλυκύτατος σχολιαστής. Απάντηση πρόχειρη στο γιατί τον βρίζουμε έχουμε; 26 χρόνια κακής τηλεόρασης και κανενός στηρίγματος από πουθενά, τέτοια φρούτα βγάζουν, σιγά που δεν το ξέραμε.
Γιατί, όμως, μας θύμωσε αυτός και όχι ο Γκλέτσος; Γιατί μας τσάντισε αυτός και όχι η παμπόνηρη αλεπού του καναλιού, που τον διάλεξε ποντάροντας στην άγαρμπη αφέλεια του; Κάτω από το post των αμήχανων video υπήρχαν πάνω από 400 σχόλια. Συντριπτικώς τσουχτερά, σχεδόν βίαια, στα όρια του bullying. Είναι μια παρηγοριά να ξέρεις ότι υπάρχει τόσος κόσμος που αποκοιμιέται με όπερες του Χέντελ στο χέρι.
Σίγουρα μας περιμένουν καλύτερες μέρες, ποιοτικές και αξιοπρεπείς, με δακρύβρεχτα και τρυφερά σχόλια κάτω από κάποια είδηση, για κάποια υπόθεση χλεύης σε νεαρό μέσα σε σχολείο ή κάτι ανάλογο. Τουλάχιστον, ένα κομμάτι της χώρας ανθίζει από κάθε άποψη κόντρα στους κιτς φτωχούς καιρούς.
