On the floor

Facebook Twitter
12

Το 2009, το αρχιτεκτονικό γραφείο .27 architects ανέλαβε την ανακαίνιση ενός παλαιού διαμερίσματος στην Θεσσαλονίκη. Λόγω του μικρού προϋπολογισμού (15.000 ευρώ), οι νεαροί αρχιτέκτονες επικεντρώθηκαν στην ανασύσταση των υπαρκτών στοιχείων του εσωτερικού χώρου, και, αντί ν' ακολουθήσουν τον δρόμο της ανακατασκευής, επένδυσαν στην αναδιαμόρφωση. 

Έτσι, η κύρια επέμβαση που έγινε στο διαμέρισμα, είναι το καινούριο ξύλινο πάτωμα, το οποίο κατασκευάστηκε σε ύψος 40 εκατοστών πάνω από το ήδη υπάρχον μαρμάρινο δάπεδο, επιτρέποντας την ''μεταφορά'' ορισμένων λειτουργιών σε αυτόν τον νέο κενό χώρο. Κάπως έτσι προέκυψε, ομολογουμένως έξυπνα, το καθιστικό-lounge και μια βιβλιοθήκη στο έδαφος.

Ιδιαιτέρως όμορφο, θα έλεγα!

Design
12

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η έκθεση «Αδύναμα Έργα» για τον αρχιτέκτονα Χρήστο Παπούλια

Design / Χρήστος Παπούλιας: Ο αρχιτέκτονας που οραματίστηκε ένα μουσείο πάνω στην Ακρόπολη

Σχεδίασε ένα μουσείο πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες. Η έκθεση «Αδύναμα έργα» στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, μέσα από το πολύτιμο αρχείο του, φωτίζει τη διαδρομή και τις ιδέες ενός αντισυμβατικού στοχαστή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Υφαίνοντας στα Ανώγεια

Design / Ανώγεια: Κτίρια και υφαντά μιλούν για την ιστορία του τόπου

Στο Περαχώρι των Ανωγείων, βρίσκεται το εργαστήρι υφαντικής της Αγάπης Σμπώκου, υπόδειγμα σχεδιασμού, χωρίς περιττά φτιασιδώματα. Η αρχιτεκτονική εδώ ακολουθεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων του: λιτή, ουσιαστική, με μια εσωτερική αξιοπρέπεια που δεν χρειάζεται να φωνάζει.
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΣΓΟΥΡΙΔΗ
Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Design / Ένα σπίτι που θα ζήλευαν μέχρι κι αυτοί που δεν διαβάζουν

Το διαμέρισμα του Γιώργου Γεωργακόπουλου και της Φωτεινής Καπίρη στην πλατεία Αμερικής έχει κάτι βαθιά καλλιτεχνικό στον πυρήνα του. Σε ένα σπίτι του 1963, έργα τέχνης, παλιά έπιπλα και αντικείμενα με οικογενειακή ιστορία συνδυάζονται με σύγχρονες παρεμβάσεις, δημιουργώντας έναν χώρο που διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της παλιάς Αθήνας.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Design / Ένα σπίτι που ζει στη σκιά ενός μαύρου χεριού

Το διαμέρισμα του αρχαιολόγου-εικαστικού Διονύση Παππά στην πλατεία Βικτωρίας είναι ένα ιδιαίτερο σύμπαν, όπου όλα, τα φυτά, τα έργα τέχνης, ακόμα και ο ήλιος, λειτουργούν με έναν δικό τους, αρμονικό ρυθμό, που εύκολα σε παίρνει μαζί του.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι με μποστάνι και εμμονή με τη χαρά της ζωής

Design / Ένα σπίτι με μποστάνι και εμμονή με τη χαρά της ζωής

Η φωτογράφος και εικαστικός Μαρία Μαυροπούλου ζει στο Κρυονέρι, σε ένα σπίτι όπου η βλάστηση μοιάζει να εισβάλλει στον χώρο και όπου πρωταγωνιστούν οι γάτες, οι φωτογραφίες κι ένα κανονικό μποστάνι.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Ένα σπίτι που σώζει την παλιά ομορφιά του

Design / Ένα σπίτι τόσο όμορφο που δεν περιγράφεται με λόγια

Το κομψό νεοκλασικό του αρχιτέκτονα Αλεσάντρο Νταβίντ, κάτω από την Ακρόπολη, σε ταξιδεύει, χωρίς πολλή προσπάθεια, στη Βραζιλία, στον Λίβανο, στη Ρωσία, στη Βιέννη, στην Ιταλία και στην Κωνσταντινούπολη.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Φρανσίσκο Φονσέκα: «Πιστεύω στην ποίηση της απλότητας»

Design / Φρανσίσκο Φονσέκα: «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι άψυχη. Δεν τη φοβάμαι»

Ο σημαντικός δημιουργός κόμικς και τοιχογραφιών που εμπνέεται από την παραδοσιακή πορτογαλική αρχιτεκτονική θα είναι το τιμώμενο πρόσωπο στο φετινό LA Comics Festival στη Λάρισα (4-6/9) και με την ευκαιρία ανταλλάξαμε δυο τρεις κουβέντες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

9 σχόλια
Καλό το design αλλα ξεχάσανε την πρακτικότητα. Όταν γυρνάς σπίτι θέλες να βουλιάξεις στον καναπέ κ όχι να κάθεσαι σε ενα ξύλινο παγκάκι... Όσο για την βιβλιοθηκη, δεν σηκώνει καν σχολιασμό! Εδώ στο τελευταίο ράφι κανονικής βιβλιοθήκης και γεμίζουν σκόνη, πόσο μάλλον εκεί μέσα! Άσε που πρέπει να μπαίνεις με αλματάκια για να μην πατήσεις τα βιβλία!
Είναι αρκετά ωραίο. Βρίσκεται στην οδό Σααδη Λεβη και είχα την τύχη να το επισκεφθώ κατα το open houses Thessaloniki 2013. Εχει αρκετές έξυπνες εργονομίες, παρ ολ αυτά δεν είναι ενα σπίτι στο οποίο μπορεί να ζήσει ο καθένας. Ιδιεταιρα για κάποιον ανω των 50 ειναι σχεδον απαγορευτικό λόγω ακριβώς αυτών των εργονομιων-καινοτομιων.
Είναι πολύ ωραία δουλεια και μάλιστα για τοσο μικρό budget. Το πως θα χρησιμοποιούν το χώρο τους θα το βρουν στην πορεία αυτοί που μένουν εκει! Μπράβο στους .27 !
Για τη φωτογράφιση καλό είναι!!Τις υπόλοιπες μέρες που βάζουν οι ένοικοι τα πράγματά τους; Στην κάτοψη δεν φαίνονται πολλά ντουλάπια!Όσο για τα επιδαπέδια ντουλάπια, δεν ξέρω πόσο εύχρηστα μπορεί να είναι! Επιπλέον μικραίνουν δραματικά το ύψος του σαλονιού!!!
Δε θα το αποκαλούσα ιδιαίτερα φουτουριστικό. Ειδικά στο σαλόνι, τα κλασσικά λευκά κουφώματα ταιριάζουν διότι ο χώρος έχει στοιχεία που παραπέμπουν σε ύφος ρετρό (μοτίβο και χρώματα της μοκέτας, μοτίβο ταπετσαρίας, χρώμα τοίχου, γούνα στον "καναπέ", ελαφρά λουστραρισμένο ξύλο).
Τα βιβλία στη μέση της "βιβλιοθήκης" μόνο με λαβίδα μπορείς να τα πιάσεις (δεν προβλέφθηκε μονοπάτι πρόσβασης)... για να διαβάζονται τυπώθηκαν, δεν είναι πλακάκια για ντεκόρ!Επίσης στον ξύλινο καναπέ, χωρίς ίχνος από μαξιλάρι, πιάνεται και ο κώλος Σουηδού (και κώλοι αυτωνών είναι από τσιμέντο, αν δει κανείς τα έπιπλα τους).Κάνα σεμεδάκι ρε παιδιά... στη μεσόγειο ζούμε! Λίγο χαρακτήρα!
Η αρχή και το τέλος των βιβλίων δεν ακουμπάνε το ένα το άλλο οπότε μια χαρά πιάνονται! Τουλάχιστον στη φωτογραφία έτσι φαίνεται.. Οσο για τον καναπέ, όταν εσυ νοικιάζεις ένα σπίτι, σου δίνουν και την προίκα τους? Σεντόνια,πετσέτες κα?? Ας πάει ο εκάστοτε ιδιοκτήτης να πάρει μαξιλάρια και σεμεδάκια αν δε θέλει να παγώσει ο κώλος του!