LGBTQI+
Lgbtqi+ /

Η βαθμολογία που συγκεντρώνει η Ελλάδα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γκέι

Πόσο με άριστα το 100;

Η βαθμολογία που συγκεντρώνει η Ελλάδα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γκέι Facebook Twitter
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ GAY&LESBIAN ΖΩΗ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ GAY&LESBIAN ΖΩΗ
16

Ένα μίνι ντοκιμαντέρ. Αφορμή η ετήσια έκθεση του ευρωπαϊκού τμήματος της ILGA, όπου η Ελλάδα συγκεντρώνει βαθμολογία 28 με άριστα το 100 στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων

16

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Στο νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ, έξι μορφές γίνονται έξι κάρτες ενός tarot της εποχής:ο Jonathan Anderson που κοιτάζει το μέλλον, η Metropolis που χάνει την queer αφή της, η Greer Lankton που ξαναγεννά το σώμα της, ο Udo Kier που σπάει την εικόνα, ο William E. Jones που βλέπει την ιστορία στα σώματα, και η πρώτη queer γενιά του AIDS που επιστρέφει μέσα από το κείμενο του Βρασίδα Καραλή για να ενώσει όλες τις επόμενες.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral χορευτικά πάρτι της χρονιάς

Μουσική / Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral πάρτι της χρονιάς

Η Βάσω Καζαντζίδου και η Μαρινέλα Αμπντουραχμάνι γνωρίστηκαν τυχαία σε ένα αθηναϊκό κλαμπ. Δύο χρόνια μετά, αυτή η συνάντηση γέννησε ένα από τα πιο δημοφιλή mobile queer events σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Μοντ Ρουαγιέ: «Πού θα βρίσκονται σε δέκα χρόνια όλοι αυτοί που μας επιτίθενται;»

Lgbtqi+ / Μοντ Ρουαγιέ: «Πού θα βρίσκονται σε δέκα χρόνια όλοι αυτοί που μας επιτίθενται;»

Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο «Τρανσφοβία» που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά, η τρανσφεμινίστρια Μοντ Ρουαγιέ επιχειρεί να καταγράψει τη νέα πραγματικότητα για την τρανς συνθήκη και τα τρανς δικαιώματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κοντά στην άγρια καρδιά αυτού του κόσμου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κοντά στην άγρια καρδιά αυτού του κόσμου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Οκτώ ιστορίες που κοιτούν την εποχή κατευθείαν στα μάτια και βλέπουν λίγο πιο βαθιά απ’ όσο θα περίμενες. Η Tina Brown που ξεγυμνώνει την αλήθεια των new media, ο Tillmans που κρατά ένα τραγούδι αθάνατο, η νύχτα του Chengdu που χάνεται μπροστά μας, το wool-camp σαν μικρή τελετουργία επιβίωσης, ο Hujar που φωτογράφιζε ψυχές, η Swinton που κουβαλά φως για όσους έφυγαν, ο νέος «Φρανκενστάιν» ως καθρέφτης της πατριαρχίας και ο Λαπαθιώτης που βρίσκει ξανά στόμα στη σκηνή. Διαφορετικά μεταξύ τους, συντονίζονται σαν ένας χάρτης του τώρα, λαμπερός, σκοτεινός, ακριβής.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν δεν μπορείς να μας νικήσεις, θα μας κοιτάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν δεν μπορείς να μας νικήσεις, θα μας κοιτάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Στην εποχή όπου η πρόοδος μιμείται την ευαισθησία για να επιβιώσει,το queer βλέμμα γίνεται η μόνη αξιόπιστη μέθοδος διάκρισης. Από την Ελεωνόρα Μελέτη και τη Τζένη Χειλουδάκη, δύο καθρέφτες μιας κοινωνίας που φοβάται να ρευστοποιηθεί ως τη σιωπηλή αξιοπρέπεια του Orlando, τη Róisín Murphy, τον Daniel Obasi, το t-fags και τη Δήμητρα της Λέσβου, οι εικόνες του κόσμου αποκαλύπτουν το αόρατο ρεύμα που τις διαπερνά: την πειθαρχία της τρυφερότητας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να γυρνάς προς το αληθινό αφού έχεις καεί από το ωραίο/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να γυρνάς προς το αληθινό αφού έχεις καεί από το ωραίο/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Κάθε εποχή χτίζει τα φώτα της για να φωτίσει τον τρόμο της. Η Fruit Gillette τραγουδά μέσα απ’ το εργοτάξιο, η Vaginal Davis εισβάλλει στο μουσείο, ο Λάνθιμος αναζητά χαρά, ο Χόκνεϊ καπνίζει σαν να κρατά ακόμη το χρώμα του κόσμου. Ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει την Ελλάδα όπως κοιτάς ένα φλας που σε τυφλώνει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αναγνωρίζωντας σε σένα τον ωραιότερο ευατό σου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αναγνωρίζοντας σε σένα τον ωραιότερο εαυτό σου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Ο θάνατος του Διονύση Σαββόπουλου δεν ήταν απλώς ένα πολιτισμικό γεγονός. Ήταν η τελετή λήξης ενός αιώνα που πίστεψε πως η Ελλάδα μπορούσε να εξηγηθεί μέσα από τους μύθους της. Αυτό το πολυπόστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί τη χώρα που επέμενε να υπάρχει μέσα του, από τις εθνικές κηδείες των ’90s μέχρι τη διάχυτη queer Ελλάδα του 2025, από τον Bowie και τη Μελίνα μέχρι τα σημερινά queer σώματα που χορεύουν μέσα σε pixels και φως. Μια αφήγηση για το πένθος, τη μνήμη και την επιμονή μιας χώρας να επιβιώνει μέσα από τη συγκίνηση.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
13 σχόλια
Rabbit Hearted Girl
Rabbit Hearted Girl
Λυπάμαι, ντρέπομαι και πληγώνομαι που ζω σε μια τέτοια κοινωνία. Όχι μόνο ως gay γυναίκα αλλά και ως άνθρωπος γενικά. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ελληνική κοινωνία αλλά σε όλους όσους έχουν την ίδια άποψη. Είμαστε ΟΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Όλοι μας ερωτευόμαστε, αγαπάμε και πονάμε το ίδιο, είτε είμαστε 'straight', bi, gay, λεσβίες. Ας τολμήσει να μου πει κάποιος ότι η αγάπη και ο πόνος που νιώθω για την πρώην μου δεν αξίζουν το ίδιο μ'αυτά ενός 'straight', μόνο και μόνο επειδή είμαι λεσβία.Αυτά. Ευχαριστώ.PS. By the way οι κατσίκες δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχουν. Επισης, ΠΑΠΑΡΙΖΟΥ ΘΕΑ.
DimitrisT
DimitrisT
Προς eclaireη έρευνα αυτή είναι μέρος μεγάλης έρευνα της ilga-europe με πάνω από 90000 συμμετοχές από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Μπορείτε να δείτε όλα τα αποτελέσματα. Έχει σχέση όχι με τη νομοθεσία, όπως οι προηγούμενοι rainbow maps, αλλά με την καθημερνινή κοινωνική πραγματικότητα. Και ναι, το μηδέν επιφυλάσσεται για χώρες πολύ-πολύ πιο κάτωhttp://www.ilga-europe.org/home/news/for_media/media_releases/not_la_vie_en_rose_the_most_comprehensive_overview_of_the_lgbti_people_rights_and_lives_in_europe_2013Προς JimFitκανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα επιτεύγματα της υπερχιλιόχρονης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ούτε οι Ευρωπαϊκοί λαοί αρέσκονται να ξεχνούν τα επιτεύγματα, όποια κι αν είναι του παρελθόντος τους. Ταυτόχρονα, έχουν επίγνωση των κτηνωδιών που έχουν κάνει. Δε διδάσκονται ότι είναι μονίμως αδικημένοι. Αυτό που κάνουμε εμείς εμποδίζει τη λειτουργία μας μέσα στον κόσμο. Οι πολιτισμικές ανθίσεις, δεν έρχονται με το σεβασμό προς το παρελθόν, αλλά με την κριτική στάση απέναντι σε αυτό. Όπως το Βυζάντιο ενσωμάτωσε, αλλά και εχθρεύτηκε την αρχαιότητα, έτσι κι εμείς σήμερα, δικαιούχοι του παρόντος, μπορούμε να αρνηθούμε πράγματα από το παρελθόν. Στέκομαι σε μια φράση σου: "δεν επέτρεπαν την ξιφομαχία στο κρεβάτι". Στέκομαι απέναντι. Ούτε η κοινωνία, ούτε η Πολιτεία έχουν τη δικαιοδοσία να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν την "ξιφομαχία στο κρεβάτι"Προς υιό Πλεύρη. Ναι ο Γιαννάκης μπορεί να ακούσει ότι δεν είναι υποχρεωτικό να ερωτευθεί τη Μαρία. Η φράση "υποχρεωτικό να ερωτευθεί" είναι ούτως ή άλλως άκυρη. Ποιός Γιαννάκης όμως; Ο ετεροφυλόφιλος Γιαννάκης τί είχε, τί έχασε. Ο καυγάς γίνεται για τον ομοφυλόφιλο Γιαννάκη, που η παραδοσιακή αντίληψη θέλει να πειθαναγκάσει να μπει σε έναν ετεροφυλόφιλο τρόπο ζωής και η σύγχρονη αντίληψη, που ενδιαφέρεται για τις ανάγκες του Γιαννάκη και όχι μόνο για το έτσι θέλω της οικογένειας και της κοινωνίας, δίνει αχτίδες ελπίδας. Και κακώς έχετε πετύχει μέχρι σήμερα, να μην το ακούσει αυτό Εκείνος ο Γιαννάκης από πουθενά.Για όσους ταυτίζουν την ομοφυλοφιλική σχέση, έλλογων συναινούντων ανθρώπων με τα ζώα, έχω να πω ότι είναι εκτραχηλισμένοι, δεν εκπροσωπούν τίποτα που να θυμίζει αξίες και ελπίζω ολοένα και περισσότεροι Έλληνες να θεωρούν τα ειδεχθή και τερατώδη λόγια τους ανόητα, ελεεινά και χυδαία.Ας αποκαλεί ο Παναγιώταρος "κυρία" του Γερμανό Υπ. Εξ. από το βήμα της Βουλής. Αλλάζει αυτό το μέγεθος της βλακείας, που συμπυκνώνει όλη τη Χρεοκοπία σε δυο λέξεις; Η σιωπή όμως με ανησυχεί περισσότερο. Γιατί καμία αντίδραση από Γερμανία. Μήπως επειδή έχουν ήδη συμφωνήσει στην επάρατο συνεργασία ΝΔ-ΧΑ και έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια τους Έλληνες ομοφυλόφιλους;
DrHouse
DrHouse
Νταξ παιδια,και το 28 οφειλεται στο οτι δεν ειμαστε απλως Ουγκαντα που οποιος ειναι ομορφυλ. τον δενουν σε εναν στυλο και τον λιθοβολουν ή τον ξορκιζουν.
Άλκης
Και να προσθέσω ότι η έρευνα αυτή αποτυπώνει τη νομοθετική κατωχύρωση και προστασία και μόνο. Αν και αυτές είναι καθαρές ενδείξεις για τις διακρίσεις που υφίστανται ή όχι οι LGBT, δεν αποτυπώνουν κατ' ανάγκη την όλη στάση της κοινωνίας. Διαφορετικά, με βάση τη λίστα, θα πρέπει να φανταστούμε ότι το να είναι κάποιος ομοφυλόφιλος ή τρανς στην Ελλάδα είναι το ίδιο με την Ελβετία και το Λουξεμβούργο.http://www.ilga-europe.org/content/download/26894/168667/version/1/file/Side_A_Rainbow_Europe_Map-+2013may.pdf
Aleee
Aleee
Δεν έχω καμία διάθεση να υπερασπιστώ την Ελλάδα ή τους Έλληνες, αλλά στο συγκεκριμένο θέμα, δεν νομίζω πως είμαστε "πίσω" σε σχέση με άλλες χώρες. Η μάλλον για να το πω πιο σωστά, ΕΙΜΑΣΤΕ πίσω, αλλά δεν είναι άλλοι μπροστά. Πόσα χρόνια είναι βασικό θέμα κουβέντας αυτό στην Αμερική ας πούμε? Πόσα χρόνια τους χρειάζεται για να αρχίσει πλέον δειλά δειλά να αλλάζει η νομοθεσία. Πόσες εκλογικές αναμετρήσεις έχουν κερδιθεί ή χαθεί με αυτό σαν πρώτο θέμα στην αντζέντα των πολιτικών? (ΕΛΕΟΣ δηλαδή)Είναι τόσα πολλά τα χρόνια βασικά, που είναι πολύ καχύποπτο το γεγονός ότι ακόμα -προεκλογικά- μιλάνε για αυτό -το σοβαρό αλλά αυτονόητο θέμα- αντί άλλων σοβαρών θεμάτων που δεν αγγίζουν καν. Νομίζω ότι οι gay αυτού του κόσμου ταλαιπωρούνται τόσα χρόνια, όχι τόσο από τους -λίγους σχετικά- φανατικά αντί, όσο από τους εκατ. χλιαρούς στο θέμα που ανέχονται να μην τελειώνει ένα τέτοιο θέμα. Επίσης από αυτούς που τους συμφέρει να μην "κλείνει" το θέμα. Είναι ένα ανώδυνα ανοικτό σοβαρό θέμα το οποίο -εκτός των άμεσα ενδιαφερόμενων, δηλαδή τους gay-, δεν συμφέρει ή ενδιαφέρει αρκετά κανέναν άλλον να κλείσει. Εμείς, οι straight που -προφανώς- θεωρούμε αυτονόητο το δικαίωμα των ανθρώπων αυτών αλλά δεν το διεκδικούμε μαζί τους, απέναντι σε μερικούς ομοφοβικούς, φταίμε. Είμαστε πολλοί και οι μόνοι που έχουν την δύναμη -οργανωμένα- να βάλουν τελεία σε αυτό το κακκόγουστο αστείο. Όπως είπα όμως, δεν μας ενδιαφέρει αρκετά, αφού δεν μας αγγίζει σε καθημερινό επίπεδο. Μας ενδιαφέρει όσο χρειάζεται για να δούμε αυτό το βίντιο, άντε να κάνουμε και κανα σχόλιο... μίσους ως προς τον ομοφοβικό.
Exist
Exist
Για μια ακόμα φορά, ως straight άντρας, ντρέπομαι και λυπάμαι που ζω σε μια κοινωνία όπου τα ομόφυλα ζευγάρια δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με εμένα.Όχι ότι το συγκεκριμένο βίντεο μου έκανε κάποια εντύπωση βέβαια. Συγκεντρώνουμε ποτέ σε τίποτα θετικό καμιά συγκλονιστική βαθμολογία;
pieta
pieta
Συμφωνω απολυτα. Κι εγω με τη σειρα μου ως "στρειτ" γυναικα (ακομη και η λεξη straight δηλωνει ομοφοβια λυπαμαι καθε φορα που βλεπω τοσες διαδηλωσεις εναντια στο θεμα του γαμου μεταξυ ομοφυλοφιλων.Γιατι οι "στρειτ" δηλ. να αποφαινονται για τις τυχες των αλλων? Ειναι κατα καποιο τροπο ανωτεροι να επιτρεπουν ή απαγορευουν? Ζω για τη στιγμη που το συνταγματικο δικαιωμα της ελευθεριας εκφρασης του ανθρωπου θα εφαρμοστει στην πραξη
eclaire
eclaire
Αδιανόητο τον 21ο αιώνα να ασχολούμαστε ακόμα με το κρεβάτι του άλλου... Βέβαια είδατε ποιοι είναι αυτοί που ασχολούνται. Οι νοσταλγοί του μεσαίωνα