Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
16.08.2018
Γιατί συνεχίζουμε να τρώμε προστατευόμενα είδη θαλασσινών στα...
ΕΛΛΑΔΑ

Γιατί συνεχίζουμε να τρώμε προστατευόμενα είδη θαλασσινών στα ελληνικά εστιατόρια;

Το παράνομο εμπόριο προστατευόμενων θαλασσινών ανθεί για να καλύψει τη ζήτηση στα εστιατόρια και οι λάτρεις των σπάνιων αυτών λιχουδιών καταστρέφουν το περιβάλλον και επιβαρύνουν την υγεία τους

Έχουμε την τάση όταν μιλάμε για παράνομη αλιεία ή για υπεραλίευση να θεωρούμε πως αφορά αποκλειστικά τους ωκεανούς, τη θάλασσα και τα νησιά και εκεί πρέπει να αναλάβουμε δράση. Όμως εδώ μιλάμε για πράγματα που συμβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας.
Έχουμε την τάση όταν μιλάμε για παράνομη αλιεία ή για υπεραλίευση να θεωρούμε πως αφορά αποκλειστικά τους ωκεανούς, τη θάλασσα και τα νησιά και εκεί πρέπει να αναλάβουμε δράση. Όμως εδώ μιλάμε για πράγματα που συμβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας.

Το «Αρχιπέλαγος» - Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας είναι μία μη κερδοσκοπική, μη κυβερνητική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1998 και έκτοτε δραστηριοποιείται στον τομέα της έρευνας και στην υλοποίηση δράσεων προστασίας στις ελληνικές θάλασσες και τη ΒΑ Μεσόγειο. 

 

Σε μία έρευνα σχετικά με την παράνομη και καταστροφική αλιεία το «Αρχιπέλαγος» προσπάθησε να εκτιμήσει την τρέχουσα κατάσταση και την έκταση του προβλήματος εμπορίας των προστατευόμενων θαλάσσιων ασπόνδυλων ειδών που προσφέρονται ως εκλεκτά εδέσματα σε μεγάλα εστιατόρια της Αθήνας και του Πειραιά.

 

H έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 70 εστιατόρια της Αθήνας και του Πειραιά στα οποία παρουσιάστηκαν μέλη της ερευνητικής ομάδας ως πελάτες, προκειμένου να διαπιστώσουν αν το μενού προσφέρει πιάτα με προστατευόμενα είδη όπως πετροσωλήνες, πίνες, μπουρούδες, κοχύλα ή γόνο (υπομεγέθη ψάρια ή γαρίδες διαφόρων ειδών). Το 80% παρείχε στους πελάτες τους παράνομα προστατευόμενα είδη.

 

Αυτήν τη στιγμή ανά χίλια ψάρια που κάνουμε έλεγχο βρίσκουμε με το ζόρι ένα χωρίς πλαστικό στο στομάχι του. Μέσα σε είκοσι-τριάντα χρόνια έχουμε επιφέρει ανυπολόγιστη ζημιά στη χώρα. Μιλάμε για μια ασύλληπτη καταστροφή, που αν δεν την καταλάβουμε εμείς θα τη βιώσουν τα παιδιά μας και θα αναρωτιούνται τι άνθρωποι ζούσαν σ' αυτόν τον τόπο.

 

Καθώς τα αρχικά αποτελέσματά της έρευνας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά ζητήσαμε από τον Θοδωρή Τσιμπίδη, τον διευθυντή του Ινστιτούτου, να σχολιάσει τον ρόλο τόσο του κράτους, όσο και των πολιτών και να διευκρινίσει κάποια στοιχεία.

 

— Κύριε Τσιμπίδη, πώς επιλέχθηκαν τα εστιατόρια;

Στην τύχη, δεν χρειάστηκε να εστιάσουμε κάπου. Εδώ μιλάμε για 70 εστιατόρια αλλά στην παλαιότερη έρευνα του Στέλιου Κατσανεβάκη, αναπληρωτή καθηγητή του τμήματος Επιστημών της Θάλασσας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, είχαν ελεγχθεί 200 εστιατόρια και είχαν διαπιστωθεί παραβάσεις.

 

Η έρευνα μας θα συνεχιστεί, απλά τώρα, για λίγο, θα είναι πιο προσεκτικοί. Δεν νομίζω όμως ότι θα συγκινηθεί κανένας, δεν αλλάζουν τόσο εύκολα τα πράγματα στην Ελλάδα.

 

Όπου τα προστατευόμενα θαλασσινά δεν αναγράφονταν στον κατάλογο, όταν οι «πελάτες» τα ζήτησαν από τους υπεύθυνους, πήραν την απάντηση πως για σκοπούς μεγάλης παραγγελίας θα μπορούσαν να προμηθευτούν τα προστατευόμενα είδη, αν έχουν περιθώριο λίγων ημερών.

 

Πολλοί δήλωσαν ότι «με χαρά μπορούν να σερβίρουν οτιδήποτε βγαίνει από τη θάλασσα» ενώ κάποιοι εξ αυτών προσφέρθηκαν να εξηγήσουν πως τα συγκεκριμένα είδη τα προμηθεύονται από αλιείς που δεν είναι επαγγελματίες, οι οποίοι τα ψαρεύουν (παράνομα) είτε με ψαροντούφεκο και μπουκάλα, είτε έχουν «ειδικευθεί» στην αλιεία πετροσωλήνα με κομπρεσέρ.

 

Οι απαντήσεις αυτές καθιστούν προφανές πως υπάρχει ένα εκτεταμένο δίκτυο μαύρης αγοράς που προμηθεύει στα εστιατόρια ό,τι ζητήσουν με ευκολία. Η παρανομία δεν έγκειται λοιπόν μόνο στην αποψίλωση των άλλοτε πλούσιων αποθεμάτων των προστατευόμενων ειδών στα παράκτια νερά, αλλά και στο επικερδές εμπόριο που ανταποκρίνεται στην αυξημένη ζήτηση των πελατών. 

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Τι μπορούμε να κάνουμε όμως εμείς ως ευαισθητοποιημένοι πελάτες αν αντιληφθούμε ότι σε μια ψαροταβέρνα στο διπλανό τραπέζι σερβίρουν πετροσωλήνες; Πού απευθυνόμαστε για να το καταγγείλουμε και ποια είναι η υπεύθυνη αρχή;

Όταν πας σε ένα εστιατόριο, υπεύθυνος είναι η αγορανομία. Η αγορανομία δεν μπορεί να επιτρέπει να σερβίρεται ένα απαγορευμένο προϊόν.

 

Αν πάρετε όμως να το καταγγείλετε θα σας κοιτάξουν με απορία, γιατί δεν έχουν μπει στον κόπο να ενημερωθούν. Όταν μπεις για έλεγχο σε ένα εστιατόριο που πουλάει θαλασσινά θα πρέπει να έχεις γνώση για τα θαλασσινά: τι πωλείται, ποιο είναι το επιτρεπτό μέγεθος κ.λπ.

 

Επίσης υπάρχει και το οικονομικό σκέλος: αφού δεν πωλείται νόμιμα αυτό το προϊόν, πού το βρήκανε, από πού το αγοράσανε; Πού είναι τα τιμολόγια; Εδώ για έναν καφέ κλείνουν καφετέριες και πέφτουν πρόστιμα. Τα εστιατόρια πού βρίσκουν τις πρώτες ύλες αφού δεν πωλούνται στο εμπόριο;

 

Δεν είναι μόνο θέμα αγορανομίας, λοιπόν, αλλά και ΣΔΟΕ και άλλων υπηρεσιών. Κανονικά θα έπρεπε να επιθεωρούνται από μικτά κλιμάκια, όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο, στα οποία να συμμετέχει και το Λιμενικό που έχει αρμοδιότητα την προστασία των θαλασσίων ειδών. Χιλιάδες άνθρωποι πληρώνονται για να προστατεύουν τους φυσικούς μας πόρους.

 

Έχουμε την τάση όταν μιλάμε για παράνομη αλιεία ή για υπεραλίευση να θεωρούμε πως αφορά αποκλειστικά τους ωκεανούς, τη θάλασσα και τα νησιά και εκεί πρέπει να αναλάβουμε δράση. Όμως εδώ μιλάμε για πράγματα που συμβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας. 

 

Κατά τη διάρκεια της έρευνας διαπιστώθηκε επίσης πως περισσότερες από 100 ιστοσελίδες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας προβάλλουν στο διαδίκτυο μενού που περιέχει κάποια από αυτά τα προστατευόμενα είδη. Συχνότερα αναφέρεται ο πετροσωλήνας, που διατίθεται είτε ως προϊόν για delivery είτε ως ακριβό πιάτο σε gourmet εστιατόρια (π.χ. διαφημίζεται πιάτο «πετροσωλήνες αχνιστοί με λάδι τρούφας»).

 

Πολυάριθμες είναι και οι ιστοσελίδες και τα γνωστά περιοδικά που παρουσιάζουν συνταγές και προβάλλουν αυτά τα προστατευόμενα είδη ως εκλεκτά εδέσματα. 

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Αναφέρεστε στις συνταγές που γράφονται σε ιστοσελίδες και περιοδικά. Έχετε επικοινωνήσει μαζί τους για να ρωτήσετε αν γνωρίζουν ότι προτρέπουν τον κόσμο να καταναλώσει προστατευόμενα είδη;

Ναι, βεβαίως. Κοιτάξτε, υπάρχει μια μεγάλη άγνοια η οποία όμως είναι στο όριο του συνειδητού, εθελοτυφλούν όλοι. Προφανώς την Πολιτεία τη βαραίνει μια τεράστια ευθύνη, αλλά δεν μπορεί οι πολίτες συνέχεια να το παίζουν άσχετοι και να θεωρούν τον εαυτό τους άμοιρο ευθυνών. Ο πολίτης, ειδικά μιας τέτοια χώρας, οφείλει να γνωρίζει.

 

Σε μια βορειοευρωπαϊκή χώρα, ειδικά στη Σκανδιναβία που είναι πιο αυστηρά τα πράγματα, αν σε πιάσουν στον δρόμο να έχεις ψωνίσει ένα προϊόν το οποίο είναι παράνομο έχεις ποινικές ευθύνες. Και νομίζω είναι αυτονόητο. Αν δεν υπήρχαν οι πελάτες για όλα αυτά τα προϊόντα δεν θα υπήρχε και η προσφορά.

 

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονίσουμε ότι η αλιεία των ειδών αυτών δεν είναι καταστροφική μόνο για τον πληθυσμό τους αλλά και για το σύνολο του βυθού.

 

Συγκεκριμένα, ο πετροσωλήνας είναι ένα όστρακο που ζει μέσα στους βράχους και για να το αποσπάσουν οι δύτες χρησιμοποιούν σφυριά ή ακόμα και κομπρεσέρ, προκαλώντας εκτεταμένη καταστροφή στα οικοσυστήματα της παράκτιας ζώνης.

 

Επιπλέον, δεδομένου ότι για να φτάσει σε μέγεθος κατάλληλο για βρώση απαιτούνται πάνω από 50 χρόνια (ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης του είδους ανέρχεται στα 0,2cm/έτος), οπότε η αποκατάσταση του πληθυσμού έπειτα από την εντατική αλίευση που υφίσταται είναι πρακτικά αδύνατη.

 

Έτσι το απόθεμα αυτό, εκτός από τις ανθρωπογενείς επιπτώσεις των παράκτιων οικοσυστημάτων, δέχεται και την πίεση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Σύμφωνα με τον κύριο Τσιμπίδη, στις καταγγελίες που έχει υποβάλει το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος προς τη Συνθήκη της Βέρνης και προς τη Γενική Διεύθυνση Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας της Ε.Ε. οι απαντήσεις που δίνει η κυβέρνηση είναι ψευδώς καθησυχαστικές.

 

«Όταν ερωτούνται οι αρμόδιοι, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να το ψάξουν, απαντάνε ότι είμαστε μια χαρά» μας λέει φανερά θυμωμένος.

 

Στην ερώτηση γιατί δεν έχει ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι απαντήσεις του είναι τόσο πικρές όσο και αιχμηρές.

 

«Ξέρετε, παλεύουμε σχεδόν μόνοι μας, κι υπάρχουν και κάποιοι όπως εσείς από τα μέσα που θέλουν να ενημερώσουν τον κόσμο. Όλοι οι υπόλοιποι είναι εναντίον μας. Τους χαλάμε την όρεξη. Δεν φαντάζεστε τι επιθέσεις δεχόμαστε από όλη αυτή την κλίκα που λέγεται "ερασιτεχνική αλιεία" και αποψιλώνει την Ελλάδα αυτήν τη στιγμή, επιδεικνύουν αγελαία συμπεριφορά».

 

Πέρα όμως από τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, η κατανάλωση των ειδών αυτών επιβαρύνει και τον οργανισμό των ανθρώπων. Είδη όπως ο πετροσωλήνας και η πίνα χρειάζονται πολλές δεκαετίες για να αναπτυχθούν σε βρώσιμο μέγεθος.

 

Εξαιτίας αυτού του μεγάλου χρόνου ζωής τους μπορούν να συσσωρεύσουν επικίνδυνες συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων (μόλυβδος, ψευδάργυρος, κάδμιο) αλλά και οργανοχλώριων (PDB, DDT). Πρόκειται για ουσίες βλαβερές για την υγεία αυτών που τα καταναλώνουν.

 

Καταλαβαίνετε ότι ο κόσμος τρώει οργανισμούς που φιλτράρουν το ίζημα του Σαρωνικού αυτήν τη στιγμή; Χρειαζόμαστε επιστήμονες για να μας πούνε ότι αυτό το πράγμα είναι τοξικό απόβλητο; Και δεν αντιδράει κανένας».
Καταλαβαίνετε ότι ο κόσμος τρώει οργανισμούς που φιλτράρουν το ίζημα του Σαρωνικού αυτήν τη στιγμή; Χρειαζόμαστε επιστήμονες για να μας πούνε ότι αυτό το πράγμα είναι τοξικό απόβλητο; Και δεν αντιδράει κανένας».

 

Η ειρωνεία είναι ότι πολλοί εξ αυτών θεωρούν ότι τρώγοντας τα θα λύσουν τα αφροδισιακά τους προβλήματα.

 

Στη συζήτησή μας σχετικά με τις μετρήσεις των τοξικών ουσιών, ο διευθυντής του Αρχιπελάγους προσέθεσε πως το ζήτημα αυτό δεν αφορά προφανώς μόνο τα προστατευόμενα είδη αλλά και τα είδη που αλιεύονται νομίμως.

 

«Από τη βουλιμία μας τρώμε τοξικά απόβλητα, αν δείτε τους αριθμούς θα καταλάβετε την βιοσυσσώρευση βλαπτικών ουσιών σε αυτά τα είδη. Είναι τρομακτικό. Ότι μετρήσεις έχουμε μέχρι τώρα, όχι μόνο δικές μας αλλά και των συναδέλφων από την Τουρκία και την Ιταλία που καλύπτουν την περιοχή της βορειοανατολικής Μεσογείου είναι σοκαριστικές. 

 

Υπάρχουν και μετρήσεις που έχουν να κάνουν με τα μύδια που ψαρεύονται μέσα στον κόλπο της Ελευσίνας. Αυτά όλα βγαίνουν και αυθημερόν πωλούνται στο Πέραμα, το Μικρολίμανο, την Πειραϊκή.

 

Καταλαβαίνετε ότι ο κόσμος τρώει οργανισμούς που φιλτράρουν το ίζημα του Σαρωνικού αυτήν τη στιγμή; Χρειαζόμαστε επιστήμονες για να μας πούνε ότι αυτό το πράγμα είναι τοξικό απόβλητο; Και δεν αντιδράει κανένας».

 

Κλείνοντας την συζήτησή μας ο διευθυντής του «Αρχιπελάγους» αναφέρεται σε ένα ακόμα τρομακτικό εύρημα για την κατάσταση των θαλασσών μας που καταδεικνύει σαφώς πως το μερίδιο ευθύνης των πολιτών είναι τεράστιο.

 

«Αυτήν τη στιγμή ανά χίλια ψάρια που κάνουμε έλεγχο βρίσκουμε με το ζόρι ένα χωρίς πλαστικό στο στομάχι του. Μέσα σε είκοσι-τριάντα χρόνια έχουμε επιφέρει ανυπολόγιστη ζημιά στη χώρα. Μιλάμε για μια ασύλληπτη καταστροφή, που αν δεν την καταλάβουμε εμείς θα τη βιώσουν τα παιδιά μας και θα αναρωτιούνται τι άνθρωποι ζούσαν σ' αυτόν τον τόπο.

 

Καταφέραμε δυο γενιές ανθρώπων να μην αφήσουμε τίποτα όρθιο. Έχουμε να διαχειριστούμε μια τεράστια φυσική κληρονομιά την οποία αποψιλώνουμε μέρα με τη μέρα. Θυμόμαστε την ομορφιά αυτή και τη θαυμάζουμε το δεκαπενθήμερο του Αυγούστου και στις διακοπές μας».

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
7 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Γράφων 9.2.2018 | 12:23
Σας έχω ψέξει κατά το παρελθόν αλλά φρονώ ότι αυτό είναι ένα εξαίρετο άρθρο. Μπράβο.

Ως θαμών διαφόρων ουζερί ευθαρσώς δηλώνω ότι υπάρχει άγνοια.

Και μιλάω για εμένα, όχι για άλλους. Όταν σε ουζερί ζήτησα γόνο καλαμαράκι μου απάντησε "απαπα, δεν σερβίρουμε εμείς τέτοια πράγματα..." κι έμεινα άφωνος. Που να το ξέρω ότι δεν επιτρέπεται αφού όλα τα ουζερί το γράφουν κανονικότατα στον κατάλογό τους "γόνος" και πωλείται παντού.

Έχουμε χρέος να διαμορφώσουμε κουλτούρα καταναλωτή και σε αυτό το θέμα (και πάλι μιλάω πρωτίστως για εμένα).
Haifischnet Haifischnet 9.2.2018 | 14:58
Νόμιζα ότι η λέξη "γόνος" ήταν ούτως ή άλλως απαγορευτική από πλευράς κατανάλωσης.

Μπήκα στην ιστοσελίδα του Αρχιπελάγους και σε μια βόλτα στην εφαρμογή της "fish4life"
http://archipelago.gr/fish4life

είδα πολλά είδη που ξέρω ότι καταναλώνονταν, οπότε ποία η ενημέρωσή μου ότι απαγορεύεται να τρώμε:
1. μπαρμπούνι (νόστιμο ψάρι)
2. ξιφία (πεντανόστιμος)
3. ροφό (γνωστός για σούπα)
που είναι γνωστά ψάρια.

Ακόμη περισσότερα είδη χαρακτηρίζονται ως "Σκέψου πριν το καταναλώσεις" γιατί οι πληθυσμοί τους δείχνουν σημάδια μείωσης. Και είναι πολλά στην κατηγορία αυτή και θα εκπλαγείτε.

Δεν καταναλώνω προϊόντα της θάλασσας πρωτίστως γιατί δεν με χορταίνουν (όσα και να φάω = οικονομικώς ασύμφορα) και κατά δεύτερον, με εξαίρεση τα ψαρικά, επιβαρύνουν τον οργανισμό με χοληστερίνες και ουρίες. Όσο για τα ίδια τα ψάρια, είναι και ο μπελάς με τα αγκάθια.

Κατά συνέπεια, δεν κινδυνεύει από την δική μας οικογένεια η θαλάσσια πανίδα. Τα βρίσκω όλα ΠΟΛΥ ΝΟΣΤΙΜΑ (το τονίζω), αλλά η μανία για τις ωραίες γεύσεις δεν πρέπει να κυριαρχεί πάνω στην λογική για την προστασία του οικοσυστήματος.
Πολύ σωστή η παρατήρησή σας. Μάλλον θα έπρεπε να τοποθετηθούν οι υπεύθυνοι πάνω σε αυτό γιατί είναι ξεκάθαρο από την κείμενη νομοθεσία οτι τα συγκεκριμένα είδη (μπαρμπούνι, ροφός ,χέλι,ξιφίας κλπ) ΔΕΝ απαγορεύεται ούτε να αλλιεύονται ούτε να καταναλώνονται - πλην φυσικά των υφιστάμενων περιορισμών αναφορικά με το ελάχιστο μέγεθος του αλιεύματος (πηγές : minagric.gr και hcg.gr ). Το γεγονός οτι οι υπεύθυνοι του "ινστιτούτου" τα τοποθετούν στην ίδια κατηγορία με τα απαγορευμένα αλλιεύματα όπως ο πετροσωλήνας , χωρίς να κάνουν τον κόπο (πλην του ξιφία) να ενημερώσουν το κοινό για τους λόγους και μάλιστα καλώντας τον αναγνώστει μέσω της σελίδας να καταγγείλει κιόλας (!) όσους νόμιμα τα πωλούν ή τα καταναλώνουν , νομίζω αγγίζει και ξεπερνά τα όρια της παραπληροφόρησης. Λύπαμαι που το λέω , αλλά η εικόνα που μου άφησε το εν λόγω σαιτ όσο και της ανακοίνωσης που έχει αναπαραχθεί από αρκετά σαιτ με την μορφή της ενημέρωσης , είναι ξεκάθαρα αυτή της κλασσικής ελληνικής ΑΡΠΑΧΤΗΣ (να μην το αναλύσω περαιτέρω για κινδυνεύω να λογοκριθεί το σχόλιο).
avatar Faceless 9.2.2018 | 17:04
Να γίνει σωστή διαχείριση και να τα τρώμε όλα. Ο μόνος λόγος για να μην τρώμε κάτι είναι ηθικός, πχ σε πολλές χώρες δεν τρώνε άλογο γιατί θεωρείται φίλος του ανθρώπου ενώ το κρέας του είναι νόστιμο και υγιεινό. Το ίδιο και με τον σκύλο. Σε άλλες όμως δεν έχουν τέτοια ηθικά διλήμματα
avatar Γράφων 10.2.2018 | 08:35
Εν προκειμένω δεν μιλάει ηθικά και γι' αυτό συμφωνώ απόλυτα με την αρθρογράφο μαζί με λίγο ντροπή για τη δικιά μου άγνοια.

Μιλάει οικο-λογικα.
Απο μια δεκαπενταχρονη βινιετα που ισως ενδιαφερει :

"Στερευουν" απο ψαρια οι Ελληνικες θαλασσες.

Τα εισαγωμενα εχουν κατακλυσει την αγορα ενω οι αλιεις ειναι σε απογνωση.

Η καραβιδα, ο βλαχος, ο μπαλας, ο ροφος, ο μπακαλιαρος, ο σαργος, ακομη και τα σαυριδια, οι κολιοι και τα μπαρμπουνια κινδυνευουν να εξαφανιστουν απο τις Ελληνικες θαλασσες. Οι επιστημονες προειδοποιουν, οι ψαραδες διαμαρτυρονται και οι καταναλωτες δεν ξερουν τι τρωνε.

Η αγορα εχει κατακλυστει απο εισαγωμενα, νωπα και κατεψυγμενα ψαρια, τα οποια παρα ταυτα δε καλυπτουν τις βασικες ελλειψεις. Οι εισαγωγεις φερνουν απο την Τουρκια, τη Σενεγαλη, την Αιγυπτο, τη Μαλαισια μεγαλες ποσοτητες απο τα εμπορικα αλιευματα - οπως ειναι το λυθρινι, η κουτσομουρα κτλ. - με αποτελεσμα να μην μπορουν οι Ελληνες αλιεις να διαθεσουν τα αντιστοιχα ντοπια ψαρια.

Γι αυτο απειλουν με μεγαλες κινητοποιησεις τον Σεπτεμβριο αν η πολιτεια δεν βαλει φραγμο στις εισαγωγες. Η οικονομικη δυσπραγια εχει ριξει τους ψαραδες στα χερια τοκογλυφων, οι οποιοι λυμαινονται τις ιχθυοσκαλες και εχουν δημιουργησει μια "μαφια" αναλογη με εκεινη της λαχαναγορας.
Τα ψαρια αλιευονται απο επαγγελματιες ψαραδες εντατικα ακομη και κατα την περιοδο της αναπαραγωγης τους 'η οταν ειναι κατω απο την ηλικια της πρωτης αναπαραγωγης. Κανεις δεν ενδιαφερεται αν τα μπαρμπουνια πρεπει να γεννησουν την Ανοιξη και μετα να ξεκινησει η αλιεια τους, κανεις δεν τηρει τις περιοδους πληρους απαγορευσης για την προστασια των γονων.

Ετσι ειδαμε εφετος στα νησια λυθρινι, κουτσομουρα και αλλα ψαρια να πωλουνται σε μεγεθη μικροτερα απο το επιτρεπομενο. Ο νομος καθοριζει το ελαχιστο επιτρεπομενο αλιευσιμο μεγεθος, ομως οι λιμενικοι ( οι οποιοι ειναι επιφωρτισμενοι και με αλλες αρμοδιοτητες), αλλα και ορισμενοι υπαλληλοι της Διευθυνσης Αλιειας του Υπουργειου Γεωργιας δεν μπορουν να ξεχωριζουν ουτε τα διαφορετικα ειδη ψαριων. Απειλουνται τοπικες κοινωνιες, η Ικαρια οπου οι περισσοτεροι ψαραδες ασχολουνται κυριως με αγροτικες ασχολιες ενω στο Ανατολικο Αιγαιο στην περιοχη των Φουρνων με δυσκολια συντηρηται το τελευταιο γρι γρι. Ερευνητικο προγραμμα " Αρχιπελαγος" - Θοδωρης Τσιμπιδης τονιζει μεγαλη μειωση συγκεκριμενων τυπων ψαριων στις Ελληνικες θαλασσες.
Εγιναν καποια επεισοδια στη Χιο μεταξυ αλιεων και τελωνειακων γιατι το τελωνειο Χιου δεν εκανε κανενα απολυτως ελεγχο. " Εχουμε κανει εκατονταδες καταγγελιες στο Υπουργειο Γεωργιας για ψαρια απο την Αφρικη, την Ασια που παρουσιαζονται ως Ελληνικα, αλλα δεν εχει γινει απολυτως τιποτε.

Κανενας ελεγχος, ουτε καν υγειονομικος " τονιζει ο προεδρος της Συνομοσπονδιας Αλιεων Ελλαδας κ. Δ. Κοτσωριος. Ο ιδιος κανει λογο για κυκλωματα παρομοια με αυτα που λυμαινονται τη λαχαναγορα και την κρεαταγορα. Οπως λεει, εχει παρατηρηθει το τελευταιο χρονικο διαστημα ο δανεισμος ψαραδων απο "τοκογλυφους".

Αυτοι εκμεταλλευονται την οικονομικη δυσπραγια των ψαραδων και τους δανειζουν τα χρηματα για να υποστηριξουν τις επιχειρησεις τους και στη συνεχεια ζητουν ως ανταλλαγμα την πωληση των αλιευματων σε τιμες κατω του κοστους.

Αξιζει να σημειωθει οτι τα λειτουργικα εξοδα ενος πληρως εξοπλισμενου αλιευτικου σκαφους αγγιζουν τα 45.000 ευρω τον μηνα ! Τα σωματεια των αλιεων βρισκονται τους τελευταιους μηνες σε διαρκη επαφη με τα υπουργεια Οικονομιας και Γεωργιας, προκειμενου να ακολουθησουν κοινη κατευθυνση για την αντιμετωπιση τοσο της εισαγωγης ψαριων οσο και της παρανομης αλιειας.

Οι αλιεις βαζουν ως χρονικο οριο εξευρεσης λυσης το τελος του ερχομενου Σεπτεμβριου και προειδοποιουν οτι σε περιπτωση διαφωνιας θα προχωρησουν σε μεγαλες κινητοποιησεις.

Πηγη : ΤΟ ΒΗΜΑ - 15 Αυγουστου 2003.
avatar spin 19.4.2018 | 14:16
Τα πάντα βασίζονται κυρίως στην αμορφωσιά του κόσμου και έπειτα στην σχετική διαχείριση του θέματος απο τους υπευθύνους. Ποιός θα περιορίσει την ισοπεδωτική συμπεριφορά των διαφόρων αλιέων αλλά κυρίως των αδίστακτων εμπόρων! οι οποίοι πλουτίζουν σε μια χώρα που ουσιαστικά το μόνο που πουλάει 10 μήνες το χρόνο, είναι αλιεύματα? Πρόκειται για την "χοντρή" οικονομία της χώρας μας. Μάλλον είναι κάτι αντίστοιχο με τους κινέζους που ξεκληρίζουν διάφορα είδη, όπως ρινόκερους, για να πασπαλίσουν με τη σκόνη απο τα κέρατα τα αχαμνά τους, νομίζοντας ότι θα μεγαλώσουν ώστε να φτάνουν απο την άλλη μεριά κι έτσι να αυτοικανοποιούνται και ενεργητικά και παθητικά. Δεν διαφέρουμε και πολύ απο αυτό πάντως. Υπάρχει κόσμος που πραγματικά πιστεύει ότι η τράτα ωφελεί τα θαλάσσια οικοσυστήματα!. Στον περισσότερο κόσμο ούτε κάν περνάει απο το μυαλό του ότι το χταπόδι διαθέτει αυξημένη νοημοσύνη ανώτερη απο αυτή ενός ποντικιού. Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν τα δελφίνια, ψάρια. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η πλειονότητα δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο πλήν της ιδίας καλοπέρασής της με όποιον τρόπο και άν αυτή επιτυγχάνεται. Και δυστυχώς αυτό αποτελεί γνώρισμα του ανθρωπίνου είδους. Δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα να επιβιώσει τίποτα -ούτε κι εμείς-, εάν δεν αλλάξει συθέμελα ο χαρακτήρας των ηγετών ανα τον κόσμο και περιοριστεί η διάθεση συγκεκριμένων αγαθών.
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ